#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Ο βάλτος της ιστορίας - Η εκδίκηση του πιθήκου!

του Νίκου Μπαγιαρτάκη
Το γνωστότερο βιβλίο του Φουκουγιάμα είναι το "Τέλος της ιστορίας και ο τελευταίος άνθρωπος". Όπου ήθελε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης του αντίπαλου δέοντος να καταστήσει σαφές ότι πλέον δεν θα υπάρξει άλλη δύναμη στο μέλλον που θα αμφισβητήσει ως ηγεμονικό πλανητικό ιμπέριουμ (αυτοκρατορία) τις Η.Π.Α.

Η αλήθεια είναι ότι ο καπιταλισμός του Κέινς τελείωσε μαζί με εκείνη την εποχή μετά με τον Κομμουνισμό και οδηγηθήκαμε στην μετάβαση του νεοφιλελευθερισμού.

Δείτε γιατί είναι εγκληματικές και ανυπόστατες όλες οι συμφωνίες τους και γιατί θα μπουν φυλακή όλοι μαζί !







Στις 13 Σεπτεμβρίου 2016, τρεις συμπολίτες μας κατέθεσαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κατερίνης, μήνυση για εσχάτη προδοσία κατά όσων άσκησαν νομοθετική και εκτελεστική εξουσία από 4 Οκτωβρίου 2009 και έπειτα, Ζήτησαν την αποκατάσταση του Πολιτεύματος και έως τότε Δήλωσαν ανυπακοή και στάση πληρωμών προς το δημόσιο και τους συνεργαζόμενους οργανισμούς. Οι μηνυτές κατήγγειλαν κυρίως α) την παραχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας της χώρας με σκοπό την σύναψη ενός δανείου μαμούθ προς όφελος των τραπεζών, β) την επιβολή στον λαό δυσβάσταχτων μέτρων λιτότητας καθώς και την παραχώρηση περιουσιακών δικαιωμάτων της χώρας με σκοπό την σύναψη του δανείου γ) την εξαπάτηση του λαού και δ) την συγκάλυψη / συμμετοχή σε αυτά τα εγκλήματα, των προέδρων δημοκρατίας, πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών και άλλων προσώπων που άσκησαν και ασκούν νομοθετική και εκτελεστική εξουσία από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 έως τώρα. Δείτε την μήνυση εδώ.

Σήμερα 22 Μαΐου 2017, στα πλαίσια της προκαταρκτικής εξέτασης, οι μηνυτές κατέθεσαν το ακόλουθο συμπληρωματικό / διευκρινιστικό της μήνυσης τους υπόμνημα:

Το χρέος!

Το γεγονός ότι το υποστηρίξαμε από πολύ νωρίς, απ’ το 2010, απ’ τις σελίδες του (χάρτινου) Sarajevo δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να το επαναλάβουμε: η ρητορική «του δημόσιου χρέους» ήταν, απ’ την αρχή, μια πολιτική παγίδα. Προορισμένη να κρύψει τόσο τα γενικά χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κρίσης / αναδιάρθρωσης όσο (κι αυτό είναι το σημαντικότερο εδώ) τα ειδικά χαρακτηριστικά της ελληνικής εκδοχής της. Το γεγονός ότι αυτή η ρητορική δούλεψε σχεδόν αποκλειστικά στην ελλάδα, ενώ αλλού (στην ιρλανδία, στην ισλανδία, στην ιταλία, στη νότια κύπρο) το πράγμα ονομάστηκε πότε πότε πιο κοντά στην πραγματικότητα (: οι τράπεζες, ο χρηματοπιστωτισμός) θα πρέπει να αποδοθεί (εμείς εκεί το αποδώσαμε) στην «φρέσκια και αβέβαιη» σχέση των ελλήνων με τις τράπεζες· το είδος της οποίας αποδείχθηκε πανηγυρικά απ’ το 2015 και μετά.