#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Για τον Λουκιανό ...

Το Σύστημα

Η εμπειρία των 25 χρόνων από τη συνθήκη του Μάαστριχτ

του Νίκου Μπογιόπουλου
Στις 7 Φλεβάρη 1992, πριν ακριβώς από 25 χρόνια, ένας υπουργός Εξωτερικών που λεγόταν Σαμαράς υπέγραψε μια συνθήκη. Ήταν η συνθήκη του Μάαστριχτ, που μιλούσε για «4 ελευθερίες», την εξής μία: Την ελευθερία (βλέπε: ασυδοσία) κίνησης του κεφαλαίου.

Ήρθε η "αριστερή" ΑΝΑΠΤΥΞΗ! Καταφθάνουν εκδιδόμενες γυναίκες στην Κρήτη! Την φέρνει ο αμερικάνικος 6ος στόλος!

Γιάννης Κυριακάκης

ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ!!! Από το πρωτοσέλιδο των Χ.Ν.:  "...Οπως μαθαίνουμε λοιπόν, από την ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και την υπόλοιπη Κρήτη κατέφθασε αυτές τις ημέρες μεγάλος αριθμός εκδιδόμενων γυναικών. Οι αριθμοί μιλούν για ένα αριθμό από 200 έως και 300 γυναίκες!"
 

Ο αριστερός καθεστωτισμός


Πέτρος Αργυρίου

Για χρόνια, ο αριστερός τύπος φώναζε και δικαίως για τις διατλαντικές και διειρηνικές συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου.
Όταν ήρθε η ώρα, η αριστερά ψήφισε στο ευρωκοινοβούλιο το δούρειο ίππο της διατλαντικής συμφωνίας, τη CETA, σαν το καλό και φρόνιμο παιδί που είναι όταν βρίσκεται αυτή στην εξουσία.
Ακριβώς δηλαδή όπως έκανε και με τα μνημόνια.
«Η CETA και η TTIP είναι συμφωνίες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των μεγάλων πολυεθνικών. Το 1% του πλούτου από αυτή τη συμφωνία θα πλουτίσει περισσότερο και το 99% θα υποφέρει, αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια με την επικράτηση μιας οικονομικής ολιγαρχίας που έχει επιβάλει τη θέλησή της και στην πολιτική…

ΜΕΤΡΑ «ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ», ΜΕΤΡΑ «ΚΑΤΩ ΑΠΌ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ» ΚΑΙ Η ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΝΕΒΟΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ…

Τα σενάρια «καταστροφής» έχουν και πάλι την τιμητική τους τόσο στα διεθνή όσο και στα εγχώρια ΜΜΕ. Θα μείνει το ΔΝΤ ή θα φύγει; Θα τα βρουν με τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς» ή το «διαζύγιο» είναι το επικρατέστερο από τις ενδεχόμενες εξελίξεις; Τα νέα μέτρα θα είναι «πολλά» ή «λίγα» και ποιό θα είναι το «ληγμένο» ούτως ή άλλως χάπι για τους ιθαγενείς; Ποιός θα «αντισταθεί» περισσότερο ο Τσίπρας στην Μέρκελ ή ο στρατηγός Καμμένος στις «προκλήσεις» της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας;
Δεν χωρά καμμία αμφιβολία ότι το «αδιέξοδο» για μιαν ακόμη φορά θα αντιμετωπιστεί από τους «σωτήρες» μας. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Με «κόφτες» προληπτικούς, με «κόφτες» νομοθετημένους ή με κόφτες κρυμμένους «κάτω από το τραπέζι», με «κόφτες» σε κάθε περίπτωση έτοιμους να πέσουν σε όλο και περισσότερους «σβέρκους».

Αριστερά η έξοδος από την ΕΕ

του Γιάννη Ελαφρού
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών, πέρα από τους κυβερνητικούς ελιγμούς για το πώς θα περάσουν στο λαό τα νέα κτηνώδη μέτρα τα οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα υπογράψει ο Αλ. Τσίπρας, υπογραμμίζουν το πιο βασικό: Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιασμένοι στο δόκανο της χρεομηχανής, δεν υπάρχει έξοδος από το μνημόνιο! Η κυβέρνηση συζητά ήδη για αιματηρά πλεονάσματα μέχρι το 2027. Σας φαίνεται πολύ; Τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα˙ είναι χειρότερα! Στην πραγματικότητα, είμαστε καταδικασμένοι εντός της φυλακής του ευρώ και της ΕΕ μέχρι το 2060! Όσο κρατά η θηλιά του χρέους, όπως ορίζουν οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μισθοί, συντάξεις, κατοικία, φόροι, αξιοπρέπεια, ελευθερία, ζωή, όλα στον πάγκο του χασάπη.

Ξανά το χέρι στις τσέπες για τις χρεοκοπημένες τράπεζες

Πανευρωπαϊκό σήμα κινδύνου έπρεπε να εκπέμψει η δήθεν τυχαία πρόταση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Βίτορ Κονστάντσιο, για την ανάγκη δημιουργίας μιας «προβληματικής τράπεζας» (bad bank), στην οποία να συγκεντρωθούν όλα τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των ευρωπαϊκών τραπεζών. Ο λόγος γίνεται για ένα ποσό που υπερβαίνει το 1 τρις. ευρώ (αντιστοιχώντας στο 9% του ΑΕΠ της ευρωζώνης) και κατά την κυρίαρχη ερμηνεία αποτελεί βαρίδι στα πόδια των τραπεζών καθώς πιέζει τα κέρδη των τραπεζών ενώ επίσης ευθύνεται για τον φαύλο κύκλο χαμηλών ευρωζώκερδών —μειωμένου δανεισμού— χαμηλής οικονομικής μεγέθυνσης.