#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Διότι τους χρωστάμε αγάπη μου: Ένα γερό χέρι ξύλο.

Γράφει ο mitsos175.
"Τον αρχαιότερο πρόγονο του ανθρώπου ανακάλυψαν οι επιστήμονες στην κεντρική Κίνα. Πρόκειται για το Saccorhytus, ένα μικροσκοπικό θαλάσσιο πλάσμα, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των δευτερόστομων από την οποία προέκυψαν τα ψάρια, με κατάληξη της εξελικτικής πορείας τον άνθρωπο... Το Saccorhytus είχε μήκος περίπου ένα χιλιοστό και εκτιμάται ότι ζούσε σε αμμώδεις πυθμένες θαλασσών ενώ οι επιστήμονες δεν βρήκαν κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι είχε πρωκτό, κάτι που υποδηλώνει ότι έτρωγε και απόβαλε την τροφή από το ίδιο σημείο... Πιστεύουμε ότι ως πρώιμο δευτεροστόμιο, μπορεί να αντιπροσωπεύει την απαρχή ενός πολύ ευρέως φάσματος ειδών, συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων. Όλα τα δευτεροστόμια είχαν έναν κοινό πρόγονο και πιστεύουμε ότι πρόκειται γι' αυτό", δήλωσε στο BBC ο καθηγητής Σίμον Κόνγουεϊ Μόρις από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, μέλος της επιστημονικής ομάδας που μελέτησε το Saccorhytus...

Σαν σήμερα η οργάνωση "Ιούνης '78" εκτελεί τον αρχιβασανιστή της χούντας Πέτρο Μπάμπαλη

Του Γ. Γ.
 «Οι δίκες των βασανιστών της Χούντας διεξήχθησαν πριν από 36 χρόνια, έναν χρόνο δηλαδή μετά την πτώση της χούντας, σε Αθήνα, Πάτρα και Χαλκίδα, με τους περισσότερους κατηγορουμένους να πέφτουν "στα μαλακά" και μερικούς να αθωώνονται. Μεταξύ των αθωωθέντων και οι -γνωστοί από πολλές καταγγελίες βασανισθέντων- αστυνόμοι Ευάγγελος Μάλλιος και Πέτρος Μπάμπαλης, που έπεσαν νεκροί λίγο αργότερα - ο πρώτος τον Δεκέμβριο του 1976 από τα όπλα της οργάνωσης "17 Νοέμβρη" και ο δεύτερος τον Ιανουάριο του 1979 από τα όπλα της οργάνωσης "Ιούνης '78"», αναφέραμε σε περασμένη ανάρτησή μας που τιτλοφορούσαμε «Ελληνική Δικαιοσύνη: "Χρυσές" σελίδες μιας πολύ αμαρτωλής ιστορίας».

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (ΩΣ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗΣ ΤΗΣ)

Του Paul Graig Roberts
 [Πολύτιμο βοήθημα για το ξεκαθάρισμα των λέξεων από την δόλια παραχάραξή τους, την διάλυση της πνευματικής σύγχυσης που προκαλεί στη κοινή γνώμη το μεταλλασσόμενο λιμπρέτο και ενδυματολόγιο του οπερετικού πολιτικού προσωπικού, και την κατανόηση των αιτίων της βαθύτατης πολιτικής, κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής κρίσης που σαρώνει τον Δυτικό Κόσμο είναι το σημερινό άρθρο ενός κεκτημένου βαθιάς παιδείας Αμερικανού στοχαστή. Από τις τέσσερεις μόνο σελίδες του, ο αναγνώστης αποκομίζει έγκυρη όσο και συνοπτική πληροφόρηση για την ιστορία της Αριστεράς, τα αίτια του θανάτου της (στις ΗΠΑ αλλά και σε χώρες της κρίσιμης πολιτιστικής επιρροής τους) και την μεταθανάτια χρησιμοποίησή της ως ένδυμα μεταμφίεσης πολιτικών σαλτιμπάγκων και προκάλυμμα σκοτεινών επιχειρήσεων εγκληματικών εγκεφάλων τύπου Σόρος].

Απόδοση: Μιχαήλ Στυλιανού
Σε αρκετές περιπτώσεις είχα θέσει στις στήλες μου το ρητορικό ερώτημα: Τι έγινε η Αριστερά; Σήμερα θα απαντήσω στο ερώτημα. Η απάντηση είναι ότι η Ευρωπαϊκή και η Αμερικανική Αριστερά, η οποία παραδοσιακά αγωνιζόταν για την εργατική τάξη (ψωμί και ειρήνη) δεν υπάρχει πια. Η υπόθεση για την οποία αγωνίζονται τώρα, αυτοί που παριστάνουν πως είναι η σημερινή «Αριστερά», είναι η πολιτική της ταυτότητας (τίτλου, ταμπέλας, σφραγίδας).

Τα αόρατα τείχη της Ευρώπης

του Τρύφωνα Λιώτα
Πολύς ντόρος για το τείχος του Τραμπ στο Μεξικό και τα κεκαλυμμένα τείχη μέσω διαταγμάτων απαγόρευσης εισόδου στη χώρα του, έχει γίνει τελευταία. Καθημερινά. Και φυσικά οι «ευαίσθητοι» πολίτες της Ευρώπης δεν μπορούν να ανεχτούν τόσο πολύ αυθαιρεσία και ρατσισμό. Και είναι καλό αυτό για την Ευρώπη γιατί έτσι μπορεί να ξεχάσει ότι πριν λίγο καιρό ύψωνε αυτή τα δικά της τείχη, ενώ καταπατούσε και συνθήκες που η ίδια είχε νομοθετήσει ώστε οι «ξένοι» να μένουν στις χώρες εισόδου, χώρες ως επί το πλείστον φτωχές και χωρίς τις απαιτούμενες υποδομές και τεχνογνωσία. Και θα πει κάποιος: εντάξει, γνωστά όλα αυτά. Σταμάτησαν εκεί όμως οι εταίροι μας; Ή μήπως σηκώνουν και άλλα αόρατα τείχη;

Η Ελλάδα σε Συλλογική Αναζήτηση της Ιστορικής Ευθανασίας;

 
Τα αποτελέσματα της κυριαρχίας ανυπόστατων εθνομηδενιστικών ιδεολογημάτων
«Μα για να σωθεί η Ελλάδα στους καιρούς τους ύστατους
βρείτε κάπου έναν καιάδα και γκρεμοτσακίστε τους
»
Ν. Γκάτσος
Ένα είναι σχεδόν πλήρως σίγουρο. Ο μελλοντικός χάρτης της περιοχής μας δεν θα είναι ο ίδιος και οτιδήποτε είναι πιθανό.
Για το πώς εξελίσσονται τα πράγματα ας μου επιτραπεί να παραθέσω ένα εκτενές απόσπασμα του αείμνηστου Κονδύλη από το πολυσυζητημένο «Επίμετρο» στο βιβλίο του Θεωρία του Πολέμου (Εκδόσεις Θεμέλιο).
Οι προειδοποιήσεις του είναι επίκαιρες όσο ποτέ άλλοτε.

Η κατάρρευση της Παγκοσμιοποίησης δεν σημαίνει και ανατροπή της…

Έχουμε αναλύσει, σε πολλά τελευταία κείμενά μας, ότι βρισκόμαστε σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία οι οξύτατες αντιφάσεις της Παγκοσμιοποίησης έχουν δρομολογήσει, με επιταχυνόμενους ρυθμούς, την κατάρρευσή της. Ο Τραμπ αποτελεί το πιο ορατό αποτύπωμα αυτής της διαδικασίας της κατάρρευσης…
Φυσικά η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ δεν σημαίνει αυτόματα και ΑΝΑΤΡΟΠΗ της Παγκοσμιοποίησης.

Όπως έχουμε υπογραμμίσει σε παλιότερα κείμενά μας «Η κατάρρευση του καπιταλιστικού κυβερνητικού οικοδομήματος όταν δεν υπάρχει το επαναστατικό ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ το οποίο θα προωθήσει την ΑΝΑΤΡΟΠΗ συνολικά του καθεστώτος, οδηγεί στην αναπαλαίωση με τα ίδια υλικά της σήψης…».

Η Παγκοσμιοποίηση,
όπως και γενικά ο καπιταλισμός μπορεί μέσα στα αδιέξοδά τους και τις άλυτες αντιφάσεις τους να καταρρέουν αλλά ξαναγεννιούνται από την τέφρα τους, εάν δεν ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ, από τις δυνάμεις ενός άλλου κοινωνικού καθεστώτος: Του Σοσιαλισμού…

Ανάδεμα

(…)Όλη η ζωή του ανθρώπου είναι μια αγωνία και μια φοβερή προσπάθεια καλύτερου ξαναπλασμού του εαυτού του και των άλλων. Η προσπάθεια τούτη συνίσταται σ’ ένα μεγάλο προσωπικό Π ρ έ π ε ι που, συντεριασμένο μ’ ένα αβίαστο Θ έ λ ω, αντιχτυπιέται προς το Ε ί ν α ι. Μα το περιεχόμενο του «Πρέπει» τούτου εξαρτιέται πάντοτε από τη σημασία που ο Ν ο υ ς αποδίνει στο αφ’ εαυτού του ουδέτερο Είναι. Ο νους αυτός, ξεκινημένος πάντα από ένα πρώτο α ξ ί ω μ α, που ‘ναι αφετήριο και κριτήριο μαζί της δημιουργίας του, εννοιολογεί. Τι άλλο, όμως, είναι το αφετήριο τούτο, παρά ένας πόθος πρώτος του ανθρώπου, που διαπνέει πάντοτε κάθε κίνησή του; Όλος ο αγώνας δίνεται, λοιπόν, πάνω σ’ αυτό το πρώτο προσωπικό αφετήριο του καθενός. Από κει χωρίζουν όλοι οι δρόμοι.

Ο Τραμπ στο Ιράν...

...πριν την μεγάλη αντιιμπεριαλιστική Ιρανική Επανάσταση
Είχε μεταβεί για να ανοίξει καζίνο και μπουρδέλα πολυτελείας... με συνεργασία του Σάχη
 
sibilla-gr