#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Νίκος Μπελογιάννης: «Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα»


Νίκος Μπογιόπουλος
Τα λόγια του Μπελογιάννη -παντοτινό σύμβολο του πατριώτη, του διεθνιστή, του ανθρώπου, του κομμουνιστή– αποδείχτηκαν πολύ πιο ισχυρά από τις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Πολύ πιο ανθεκτικά από τους μικρόνοες. Που νόμιζαν ότι δολοφονώντας τον Μπελογιάννη θα τον φίμωναν. Τον εκτέλεσαν πιστεύοντας ότι έτσι τα λόγια του θα έπαυαν να δονούν για πάντα τις καρδιές όλων εκείνων που δεν κάνουν «δήλωση μετανοίας». Τι ηλίθιοι…

Στις 22 Δεκέμβρη 1915, σαν σήμερα, γεννιόταν στην Αμαλιάδα ο Νίκος Μπελογιάννης. «Έφυγε» μόλις 37 ετών. Εκτελέστηκε.


Αυτή ήταν και ήττα για την ιμπεριαλιστική "αριστερά", τις ΜΚΟ του Σόρος και το 4ο Ράιχ!

ΤΡΟΜΟΣ ΣΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ!


Ιστορικός …συμβιβασμός ανάμεσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ και «Μένουμε Ευρώπη» στην οδό Βουλής!

Ο Δημήτρης Βαμβακάρης έγινε πανελλήνια γνωστός και viral στο ίντερνετ, όταν εμφανίστηκε στις διαδηλώσεις του “Μένουμε Ευρώπη” με ένα κολονάτο ποτήρι με aperol spritz στο χέρι. Η Δέσποινα Κουτσούμπα από την άλλη είναι στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και περιφερειακή σύμβουλος Αττικής. Συναντήθηκαν τυχαία στο κέντρο της Αθήνας και φωτογραφήθηκαν μαζί με αρκετή δόση χιούμορ…

ΤΟ MARKETING ΩΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ, Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

Εί­ναι πλέ­ον κοι­νός τό­πος πως με­τά την Β΄πα­γκό­σμια ανθρωποσφαγή, η πα­γκό­σμια κυ­ριαρ­χί­α άρ­χι­σε μί­α δια­δι­κα­σί­α α­να­διάρ­θρω­σης των πρα­κτι­κών της και του προ­σω­πεί­ου της. Με αιχ­μή του δό­ρα­τος τη ρα­γδαί­α ε­ξέ­λι­ξη της τεχνο­λο­γί­ας και της πλη­ρο­φο­ρι­κής (σαν ει­δι­κό κλά­δο της τε­χνο­λο­γί­ας), ο πά­λαι πο­τέ ο­νο­μα­ζό­με­νος ι­μπε­ρια­λι­σμός άρ­χι­σε ν’ αλ­λά­ζει μορ­φή ο­δη­γού­με­νος προς αυ­τό που σή­με­ρα με­το­νο­μά­στη­κε σε πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση.
Το οι­κο­νο­μι­κό και κοι­νω­νι­κό παι­χνί­δι αλ­λά­ζει, λοι­πόν, καθώς κρά­τος και κε­φά­λαιο «κα­λού­νται» να λει­τουρ­γή­σουν σε πε­ρί­ο­δο «ει­ρή­νης» και με­γά­λης πα­ρα­γω­γι­κής αύ­ξη­σης. Κά­που ε­κεί, στα μέ­σα του ’50, γεν­νιέ­ται στην Α­με­ρι­κή η ι­δε­ο­λο­γί­α του Marketing (ΜΚΤ), η ο­ποί­α ο­ρί­ζει ό­τι μο­να­δι­κός σκο­πός κά­θε ε­πι­χεί­ρη­σης εί­ναι η ι­κα­νο­ποί­η­ση των α­να­γκών του α­γο­ρα­στή, α­πό την ο­ποί­α θα προ­κύ­ψει συ­ναρ­τη­σια­κά το κέρ­δος. Α­πό ‘δω και στο ε­ξής εί­ναι γε­νι­κά πα­ρα­δε­κτό α­πό τις ε­πι­χει­ρή­σεις πως για να ε­πι­βιώ­σουν θα πρέ­πει να υ­ιο­θε­τούν την ι­δε­ο­λο­γί­α του ΜΚΤ.