#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Συμβολαιακή γεωργία: θεσμοθετημένη τραπεζική κερδοσκοπία

Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Πέρα για πέρα δίκιο είχαν οι αγρότες στα μπλόκα της Ελλάδας τον περσινό χειμώνα που κατήγγειλαν την κυβέρνηση ότι με τα μέτρα που θα εφαρμόσει στη γεωργία κι όσα έχει ήδη εφαρμόσει (αύξηση συντελεστή φορολόγησης αγροτικού εισοδήματος από 13% στο 20% για το 2016 και στο 26% για το 2017, αύξηση ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα κι εφόδια από 13% σε 23% και κυρίως αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από 7% στο 20%, κ.α.) θα αναγκάσει χιλιάδες μικρομεσαίους αγρότες να βγουν από την παραγωγή. Ωστόσο, η επαπειλούμενη συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού είναι η μια όψη των δρομολογούμενων εξελίξεων στην αγροτική παραγωγή. Και δεν είναι η κυρίαρχη…Η άλλη όψη, που είναι η δεσπόζουσα μάλιστα, σχετίζεται με την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του αγροτικού τομέα. Κοινό γνώρισμα αυτών των τάσεων είναι το ξαναστήσιμο γενικότερα της αγροτικής παραγωγής (συμπεριλαμβανομένης της αλιείας και της κτηνοτροφίας) σε αμιγώς επιχειρηματικές βάσεις.

Ο στόχος θα πρέπει να είναι μεγάλος. Να σπάσουμε επιτέλους το Απόστημα

Πέτρος Χασάπης
Μετά την απελευθέρωση, οι παρασιτικοί τουρκοδοσίλογοι κοτζαμπάσηδες που δεν μπορούσαν πλέον να σταθούν στην επαρχία, ούτε να ανακτήσουν την παλιά τους εξουσία, τα πλούτη και την χαμένη κοινωνική τους καταξίωση, μετακόμισαν στα αστικά κέντρα και ειδικά στην Αθήνα. Εκεί, επιδόθηκαν ομαδικά στον παρασιτισμό, στην πολιτική και στο εμπόριο.
Μέσω του εισαχθέντος από τους ίδιους, δυτικού κοινοβουλευτικού συστήματος, αντικατέστησαν το μέχρι τότε Σουλτάνο με το μεγάλο γραφειοκρατικό κράτος που επίτηδες δημιούργησαν και επιδόθηκαν στην αγαπημένη τους πρακτική της διαμεσολάβησης μεταξύ του κράτους και του αδύναμου ραγιά, μέσω της τεχνικής του ρουσφετιού και της εκλογικής πελατείας.

Εθνική αστέγων VS ΝΔ

 
Τα χριστούγεννα οφείλουν να αλλάξουν ημερομηνία κι όνομα. Προτείνω το τσιπρούγεννα.

Κι οι Καλικάτζαροι κατρούγκαλοι που πριόνισαν το ασφαλιστικό δέντρο της ζωής.

Ένα βρέφος, μισός άνθρωπος μισός ηγέτης, γεννήθηκε σε μια φτωχική φάτνη εργολάβου.

Το άστρο της κυψέλης έδειξε το δρόμο στους μάγους της ανανεωτικής αριστεράς.

Ο Τσε και βάρα μεγαλώνοντας έκανε πράματα και θάματα: το κρέας ψάρι, την τρόικα θεσμούς, το μνημόνιο 3 συμφωνία. Τέτοια γνωστική ασυμφωνία που θα λεγε κι ο Γελωτοποιός.


Οφειλόμενη απάντηση στο βιβλίο του κ. Γ. Τόλιου για τη μετάβαση στο "εθνικό νόμισμα"

του Όθωνα Κουμαρέλλα
Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο που αναφέρεται στο εθνικό νόμισμα και τη μετάβαση σε αυτό. Είναι το βιβλίο του γνωστού στελέχους της ΛΑ.Ε. κ. Γιάννη Τόλιου με τίτλο «Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα - Αφετηρία εξόδου από την κρίση».

Κατ’ αρχήν είναι πολύ θετικό που στην προσπάθεια ενημέρωσης του κόσμου για τον τρόπο απαλλαγής της χώρας μας από το καθεστώς κατοχής και τις μνημονιακές πολιτικές που το συνοδεύουν, προστέθηκε ένα ακόμη βιβλίο. Ένα βιβλίο που προσπαθεί -τουλάχιστον- να στοιχειοθετήσει το εφικτό πέραν του αναγκαίου μιας διαφορετικής πολιτικής αντίθετης από την ακολουθούμενη, με επίκεντρο την καθιέρωση εθνικού νομίσματος. Ότι και μόνο η συμβολή στο άνοιγμα και στο βάθεμα της συζήτησης για το καίριο αυτό εθνικής σημασίας ζήτημα, δεν είναι αμελητέο στοιχείο της προσπάθειας του συγγραφέα που πρέπει εξ αρχής να επισημανθεί.

Νίκαια, Βερολίνο, Άγκυρα, Χαλέπι.

του Γιάννη Αθανασιάδη
Άρχισαν πάλι οι θεωρίες για τρομοκρατία στην Ευρώπη από τους ισλαμιστές, οι οποίοι από τη μία σκοτώνουν τον πρέσβη της Ρωσίας στην Τουρκία, αλλά από την άλλη χτυπούν συγχρόνως τυφλά, αθώους πολίτες σε Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις.
Ενώ πριν λίγες μέρες στο απελευθερωμένο Χαλέπι, μάθαμε ότι συνελήφθησαν νατοϊκοί Αμερικανοί, παρέα με Τούρκους, Άραβες και Ισραηλινούς πράκτορες.
Πολύ ισορροπημένο και συγχρονισμένο χτύπημα δεν νομίζετε;
Την ίδια ώρα τα αμερικανόδουλα Ευρωπαϊκά και Ελληνικά ΜΜΕ, μαζί με την εγχώρια «επαναστατική» (στην θεωρία άντε και σε κανένα τρόλεϊ) «αριστερά» και την διεθνώς γνωστή πλέον «αριστερά» των ΜΚΟ, σε αγαστή συμπόρευση με το Ευρω-ιμπεριαλιστικό καθεστώς, μιλούν για ήττα της «δημοκρατικής επανάστασης» στη Σύρια από τον αιμοβόρο δικτάτορα Άσαντ τον οποίο βοηθούν οι Ρώσοι!!!

Εξισώνουμε τον θύτη με το θύμα;

του Περικλή Δανόπουλου
Ο πόλεμος στην Συρία,είχε από την αρχή πολυπλοκότητα,και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα διαφόρων πλευρών.
Δεν υπάρχουν πια κράτη ΄φάροι δημοκρατίας, δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Ποτέ δεν υπήρξαν,με ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαίωσαν τον κανόνα.Ούτε αγαθοεργοί ηγέτες υπάρχουν και με αυτό το σκεπτικό ούτε ο Άσαντ,ούτε ο Πούτιν, ούτε ο Νασράλα κλπ.,είναι άγγελοι επί της γης.
Θα συμφωνήσουμε θεωρώ όλοι,ότι το μεγάλο θύμα του Συριακού πολέμου,είναι ο Συριακός λαός.
΅Εδώ όμως έχουμε ένα παράδοξο,σύμφωνα με όσα διαβάζω τελευταία,να εξισώνουμε τον θύτη με το θύμα,η μάλλον το να κρατάμε τις ίσες αποστάσεις, λες και ζούμε σε ένα επίγειο παράδεισο,όπου οι »κακοί», εκδιώχνονται προς κόλαση μεριά.

Η παγίδα της ευρωλατρείας

Του Στέλιου Ελληνιάδη
Πίσω από μια ενάρετη πρόσοψη κρύβει το κραυγαλέο έλλειμμα δημοκρατίας ενός ευρωπαϊκού οικοδομήματος βασισμένου, σύμφωνα με τους όρους του ναυαγισμένου συνταγματικού του σχεδίου, πάνω σε μια «υψηλά ανταγωνιστική» οικονομία της αγοράς και σε μια ουσιαστικά ολιγαρχική εξουσία.
(Enzo Traverso, Η Ιστορία ως Πεδίο Μάχης)
Στην ελληνική ιστορία, η αναθεώρηση πολλών προσεγγίσεων, αντιλήψεων και ερμηνειών που κυριάρχησαν και διδάχτηκαν στα σχολεία κατ’ αποκλειστικότητα επί δεκαετίες, ήταν απαραίτητη, αλλά τελικά προέκυψε μια τόσο αναθεωρημένη άποψη που μοιραία κατέληξε στο «συνωστισμό» της Σμύρνης το 1922.

Στον αγώνα θυσιάζουμε το Εγώ για το Εμείς

Στον αγώνα για την δημιουργία μετώπου κατά της Ευρωκατοχής, υπάρχουν τρεις κατηγορίες αγωνιστών.
Οι απελπισμένοι που έχουν χάσει τα πάντα, αλλά δεν έχουν την πολιτική κατάρτιση για την συνειδητοποίηση και την οργάνωση του αγώνα.
Οι πολιτικά καταρτισμένοι που όμως έχουν ακόμα να χάσουν από τον αγώνα, οπότε δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τον ύψιστο βαθμό ανάγκης και πίεσης για την ενότητα και την οργάνωση του αγώνα.
Έτσι θεωρούν ότι έχουν την πολυτέλεια να το συζητούν και να λειτουργούν με παραγοντισμούς.