#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Μπανγκόκ: Όχι Αβάνα


Κείμενο / φωτογραφία: Άρης Χατζηστεφάνου
Μετά το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο αρκετοί θυμήθηκαν το έντονο πρόβλημα πορνείας που αντιμετωπίζει το νησί επιχειρώντας να το συνδέσουν με την κουβανική επανάσταση, τον ίδιο τον εκλιπόντα ηγέτη ή ακόμη και με τον σοσιαλισμό.
Πόσες φορές άραγε οι ίδιοι άνθρωποι να μίλησαν για τα πορνεία ψυχών που φιλοξενούν χώρες όπως η Ταϊλάνδη – η οποία συγκαταλέγονταν για χρόνια στο διευρυμένο κλαμπ των «τίγρεων» της ανατολικής Ασίας (Tiger Cub Economies).

Η χρεοκοπία της πατρίδας μας, η Ε.Ε. και το ευρώ


…δεν χρειάζεται πολιτική σοσιαλιστικής βυζαντινολογίας, αλλά πρέπει να   συγκροτηθεί ένα πλατύ κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο εθνικής σωτηρίας. Αυτό αναγκαστικά θα γίνει σε μίνιμουμ σημεία και σε ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης κατά το ιστορικό παράδειγμα του ΕΑΜ.
Δεν χρειαζόμαστε φιλολογίες περί σοσιαλισμού, αλλά ένα πλατύ δημοκρατικό και πατριωτικό μέτωπο, που θα βγάλει την χώρα από την κρίση και θα εξασφαλίσει ψωμί-παιδεία-ελευθερία αλλά και εργασία στον ελληνικό λαό.
του Κώστα Παπουλή
Ακόμη και σήμερα, διάφοροι αρθρογράφοι της αριστεράς και της δεξιάς, προσπαθούν να αποσυνδέσουν την τραγική κατάσταση της χώρας από την βασική αιτία της καταστροφής της, την συμμετοχή της στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ιδιαίτερα στον σκληρό της πυρήνα την ζώνη του ευρώ. Και στις δύο περιπτώσεις, δεν έχουμε παρά αριστερο(α)δέξιες προσπάθειες που δεν έχουν βάση την λογική, την οικονομική επιστήμη και την πραγματικότητα, παρά μόνο την ιδεοληψία.

Ο Καραγκιόζης πρέπει να πεθάνει



Ναι , ο πολύπαθος λαός μας.
Ισχύει.
Και πλουτίζει σε μιζέρια.
Γιατί είμαστε επίμονα ανεπίδεκτοι μαθήσεως.
Ο Καραγκιόζης, ο αρχετυπικός Έλληνας της τουρκοκρατίας.
Αυτός ο Καριόλης.
Ο κυρίαρχος πούστης.
Ο ψεύτης, ο εκμεταλλευτής, ο καταφερτζής.
Ο καραγκιόζης είναι η μισή ιστορία.
Η άλλη μισή, η άγραφη ιστορία, ξεκινάει όταν ο Καραγκιόζης έχει την κοιλιά του γεμάτη και έχει πιάσει πόστο.
Όταν ο Καραγκιόζης έχει γίνει η εξουσία και πατάει τους αδύναμους πιο σκληρά από τον Αγά.

Η κληρονομιά του Φιντέλ και η υποκρισία των επικριτών του

«Οταν μιλάμε για το λαό, δεν εννοούμε τους βολεμένους, τα συντηρητικά στοιχεία του έθνους, που τους βολεύει κάθε καταπιεστικό καθεστώς, κάθε δικτατορία, κάθε δεσποτισμός, που προσκυνούν τον αφέντη μέχρη να χτυπήσει το μέτωπό τους στο πάτωμα. Όταν μιλάμε για πάλη, εννοούμε με τη λέξη «λαός» τις μεγάλες αλύτρωτες μάζες, προς τις οποιες όλοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και όλοι εξαπατούν και προδινουν, αυτές που ποθούν μία καλύτερη πατρίδα, πιο αξιοπρεπή και πιο δίκαιη(…) Σ’ αυτό το λαό, που οι δρόμοι του είναι στρωμένοι με πέτρες άγχους, εξαπάτησης και ψεύτικων υποσχέσεων, εμείς δε θα του πούμε «Θα σου δώσουμε» αλλά: «Ορίστε, αγωνίσου τώρα με όλες σου της δυνάμεις για να γίνει δική σου η λευτεριά και η ευτυχία!»
Φιντέλ Κάστρο
Από τη σκοπιά του αντιπαγκοσμιοποιητικού αγώνα, αυτού που θεωρεί ότι ο ταξικός αγώνας στην εποχή μας είναι ταυτόχρονα και εθνικοαπελευθερωτικός, το  κουβανικό καθεστώς, αποτέλεσμα της νικηφόρας επανάστασης του Φιντέλ Κάστρο, του Τσέ Γκεβάρα και των υπόλοιπων ανταρτών, έχει ιδιαίτερη σημασία. Οχι μόνο διότι μία μελλοντική Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου (όπως αυτή του ΜΕΚΕΑ) θα μπορούσε να συνάψει διμερείς συμφωνίες με την Κούβα, αλλά κυρίως επειδή στέκει ως λαμπερό παράδειγμα του τι μπορεί να καταφέρει ένα ανεξάρτητο καθεστώς για τον λαό του, ακόμα και αν βρίσκεται τόσο κοντά στο στόμα του λύκου. Και αυτό είναι το μάθημα για εμάς σήμερα!

Ο πρεζέμπορας γιατρός κι ο Μεσσίας του Σύμπαντος


Πέτρος Αργυρίου
Έχουμε ασχοληθεί με αυτούς.
Γράψαμε και ηλεκτρονικό βιβλιαράκι μπας κι η κοινή γνώμη αποφάσιζε να αντιμετωπίσει ένα ακόμη καρκίνωμα, εξαιρετικά κακόηθες.
Φευ
Η υπόθεση με λίγα λόγια έχει ως εξής.
Η END, (End National Debt), ξεπήδησε μέσα από την υπόθεση των «μετόχων της τράπεζας Ανατολής» και τους ισχυρισμούς τους για διεκδικήσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για μια τραπεζική εκκαθάριση των αρχών του προηγούμενου αιώνα.
Η End, με πρόεδρο τον ομογενή γιατρό της πρέζας Μανώλη Λαμπράκη και τον φερόμενο ως αρχαιοκάπηλο και πλαστογράφο Αρτέμη Σώρρα ως απόλυτο μεσσιανικό σταρ, μετεξέλιξε αυτόν τον ισχυρισμό παρουσιάζοντας το Σώρρα ως κάτοχο αμερικανικών ομολόγων συνολικής αξίας 600 δις.

Ο ΜΑΛΑΤΕΣΤΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ...

Οι άβολες αλήθειες που πολλοί -δημοκράτες- δεν θέλουν να ακούσουν.
Δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα της πλειοψηφίας να επιβάλει το νόμο στη μειοψηφία, ακόμη και αν η βούληση της πλειοψηφίας σε κάπως πολύπλοκα ζητήματα θα μπορούσε πραγματικά να ήταν εξακριβωμένη. Το γεγονός τού να έχεις την πλειοψηφία με το μέρος κάποιου δεν αποδεικνύει με οποιονδήποτε τρόπο ότι έχει και δίκιο. Πράγματι, η ανθρωπότητα έχει πάντα προχωρήσει μέσω της πρωτοβουλίας και των προσπαθειών των ατόμων και των μειοψηφιών, ενώ η πλειοψηφία, ως εκ της φύσεώς της, είναι αργή, συντηρητική, υποτακτική σε ανώτερη δύναμη και στα θεμελιωμένα προνόμια.