#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Τέσσερα χρόνια χωρίς τον Χρόνη Μίσσιο

 ".....Έτσι κάθε πρωί τους περιμένω. Πραγματικά, ένα πρωΐ, ίσα που πρόλαβα να τελειώσω το τσιγάρο και γκράγκα γρούγκα οι σιδεριές.
Ήταν δύο. Με παίρνουνε και με πάνε έξω από μια πόρτα, χτυπάνε ανοίγουνε και με σπρώχνουνε μέσα όπου βρίσκομαι στην εξής σκηνή: Ο διοικητής η μπινεδιάρα που σου 'λεγα, κάθεται στο γραφείο. Απάνω στο γραφείο είναι πεσμένο ένα κτήνος, ίδιο περίπτερο με κόκκινα μαλλιά και φακίδες.

Έλεγε λοιπόν το κτήνος, δώστον σε μένα, ρε Σωτήρη -Σωτήρη λέγαν το διοικητή- να τον πάρω στην ΕΣΑ να το γλεντήσουμε λιγάκι, να τον κάνω να ξεράσει της μάνας του το γάλα, και ο Σωτήρης απαντάει, Όχι, Σταύρο μην επιμένεις, θα τον περάσω πρώτα εγώ από το χειρουργείο, κι αν δε βγάλω τίποτα θα στον δώσω, έχεις το λόγο μου.

Το αίμα μας σώζει τις πλούσιες ζωές τους

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
Δυο παλιά τραγούδια, λίγο κρασί στο ποτήρι, τα παιδιά στα γόνατα και η σκέψη παντού και πουθενά.
Δεν πρόλαβε να μπει ο μήνας και τα λεφτά σώθηκαν. Σώθηκε και η υπομονή και το κουράγιο. Πόσο να έχεις και από αυτά;
Πάλι μαύρισε η ψυχή σου. Κοιτάζεις τα παιδιά όταν εκείνα δεν σε βλέπουν και λες ότι κάτι πρέπει να κάνεις. Σε κοιτάζουν στα μάτια και τότε λες πως σίγουρα κάτι πρέπει να κάνεις.
Αλλά τι;
Σκέφτεσαι να βρεις μια δουλειά ακόμα, ότι να΄ ναι, για να πάψεις να ντρέπεσαι όταν σε κοιτάζουν στα μάτια. Δεν απαιτούν τίποτα, αλλά εσύ νιώθεις ενοχές ακριβώς γιατί τους έμαθες πως δεν πρέπει να απαιτούν.

Η Δίκη της Νυρεμβέργης παράδειγμα απενοχοποίησης για τον Ελληνισμό

Διερωτάται κανείς γιατί τόση αδικία έναντι του ελληνικού έθνους και τόση ασθενική βούληση εκ μέρους μας ώστε να αφήνουμε το κράτος να δουλεύει εναντίον του έθνους μας. 

του Ηλία Σταμπολιάδη*

Κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δεν φαντάζομαι να υπήρξε Γερμανός στρατιώτης που να μην σκότωσε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τουλάχιστον έναν και μερικοί χιλιάδες ξένους στρατιώτες αλλά και γυναικόπαιδα του κόσμου που αμύνονταν για την ελευθερία τους αλλά και την επιβίωση τους. Όλοι μαζί, καθοδηγούμενοι από τους αρχηγούς τους, μπόρεσαν να σφαγιάσουν αόπλους πολίτες και να καταστρέψουν την υποδομή ολόκληρων λαών.
Διαβάζοντας το βιβλίο του συμμαθητή μου Κωνσταντίνου Ρωμανού «Από την Εθνοκτονία στην Αφύπνιση» συνειδητοποίησα με πόση ενοχή έχουν επιφορτίσει τον Υπαρκτό Ελληνισμό τα κοράκια της παγκοσμιοποίησης με την βοήθεια των δικών μας προδοτών στην πολιτική ζωή και στα ΜΜΕ σε όλο το φάσμα της κομματικής σαπίλας από δεξιά έως τα αριστερά.

Εφημερίδα Η Αυγή: Το πτώμα βρώμισε, ήρθε η ώρα να ταφεί για να μην κυκλοφορεί ως ζόμπι

Οχι απλά συμφωνώ με τον αγαπητό φίλο και σύντροφο Δημήτρη Μπελαντή,αλλά υπερθεματίζω…Να συμπληρώσω απλά πως η κατάντια της Αυγιανής ,εκτός του ότι πλέον δεν διαφέρει κατ’ελάχιστον απο φυλλάδα τύπου Κουρή,έφτασε στον πάτο με το να αναπαράγει ακόμα και τις αθλιότητες του ομοφοβικου φασίστα Νικολόπουλου,που σαν ‘Ζούγκλα’ στοχοποιούσε δημόσιο λειτουργό αποκαλύπτοντας ‘προσωπικά δεδομένα’..
Μιά φυλλάδα,που είχαν το θράσος να αποκρύπτουν ακομα και την υπαρξη Off-shore,μια φυλλάδα,που παίρνει απολύτως δυσανάλογες τραπεζικες επιχορηγήσεις,σε σχέση με την κυκλοφορία της,μια φυλλάδα,που οχι απλά στοχοποιεί αντιφρονούτες,αλλά τους συκοφαντεί με απόπειρες ‘δολοφονίας προσωπικότητας’ και μέσα υπάρχουν από φανατικοι εθνικιστές ακροδεξιοι σαν τον Δ.Χρήστου με πρωτόγονο αντικομμουνισμό που θυμίζει εθνικοφροσύνη του 50,ως τους ‘Καρτερούς’-μιλάμε για σχολή πια αυριανισμού- που έχουν βγει από τις πλέον λασπιάρικες σελίδες του Μανιαδακικού ‘Ριζοσπάστη’ του Μεταξά.
Πέραν του ότι σταθερά παρουσιάζει την ζοφερή εικόνα του τόπου ως ‘Νεο Παράδεισο’

ΣΕΚ Το «Εργατικό κόμμα» της Αστικής Τάξης…

Χριστόφορος Τριαντάφυλλος
Με το ΣΕΚ έχω ασχοληθεί πάρα πολύ και ο λόγος είναι οι θέσεις που πήρε στα ζητήματα της Συρίας και της Ουκρανίας. Δηλαδή την στήριξη στις Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε χώρες που είχαν κάποιες ενοχλητικές ηγεσίες και στέκονταν εμπόδιο στην Δυτική Αυτοκρατορία. Αυτές οι θέσεις που συνδυάστηκαν και με έμπρακτη στήριξη με κινητοποιήσεις σαν αυτή για την απομάκρυνση της Πρεσβείας της Συρίας από την χώρα μας.
Μία στάση που συνέβαλε στα μέγιστα ώστε να υιοθετηθούν οι Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που σαν αποτέλεσμα είχαν το μακελειό σε δύο χώρες και τους χιλιάδες νεκρούς

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΛΛΑ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ

Tου ΧΡΗΣΤΟΥ Η. ΧΑΛΑΖΙΑ

Πριν από μερικά χρόνια, με φίλο και γνωστός συνάδελφος υποστηρικτής και αυτός της αριστεράς, ήρθαμε σε σφοδρή αντιπαράθεση, σ’ ό,τι αφορά, τη διακυβέρνηση της χώρας από την αριστερά, και μου είπε το αμίμητο: «Αυτή η κυβέρνηση εξευτέλισε, ότι μεγάλο και ονειρικό υπήρχε στην αριστερά» . Βέβαια τα αριστερά ιδεώδη χάθηκαν με αυτή την κυβέρνηση, με την εφαρμογή των πιο σκληρών μέτρων λιτότατης, αλλά και με τη συμφωνία να φτιαχτεί το – υπέρ – Ταμείο - με παγκόσμια πρωτοτυπία μεσιτικό γραφείο για να πουληθούν οι υποδομές τις χώρας.

Χωρίς επιστροφή

Μάριος Διονέλλης«Δρόμος της Αριστεράς»
Τη μία μέρα θα χειροκροτάς τις δημοκρατικές ευαισθησίες του ομπάμα και την επόμενη θα πορεύεσαι στην Πρεσβεία τιμώντας το Πολυτεχνείο. Χθες φούσκωνες  από καμάρι με τις ευχές του για το χρέος και σήμερα λουφάζεις που ο Σόιμπλε σου κόβει τα φτερά και το βήχα. Από την αδιαπραγμάτευτη θέση για «μείωση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους όπως έγινε με τη Γερμανία το 1953» απέμεινες στη γωνία του δείπνου Μέρκελ - Ομπάμα, να περιμένεις να σου πετάξουν κανένα ξεροκόμματο. Που κι αυτό τελικά δεν ήρθε.


ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΖΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΕΙΚΟΝΙΚΑ…


Πέτρος Χασάπης
Πέρα από την εικονική πραγματικότητα, μέσω της πληροφόρησης, στην οποία μας έχουν σκλαβώσει τα καθεστωτικά ΜΜΕ και η σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη τεχνολογία όπου κυριαρχούν μερικοί ολιγάρχες στον πλανήτη, ζούμε και σε μια εικονική οικονομική πραγματικότητα την οποία εξουσιάζουν και ελέγχουν τα πραγματικά αφεντικά του πλανήτη, οι ιδιώτες παραγωγοί του χρήματος. 

 
Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει με τον παράγοντα χρήμα και πως είμαστε όλοι αιχμάλωτοι ιδιωτών εξουσιαστών μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα, όπου νομίζουμε ότι κάτι κάνουμε και εργαζόμαστε για αέρα κοπανιστό.