#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Εμφύλιος στην καρδιά της καπιταλιστικής «διεθνούς»

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Πανόραμα των αντιθέσεων ανάμεσα στις οικονομικές υπερδυ-νάμεις της Δύσης η σύνοδος του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον -Απλή υποσημείωση το θέμα του ελληνικού χρέους.

Μπο­ρεί κα­νείς να το δει και ως υπερ­θέ­α­μα. Αν έχει την υπο­μο­νή -και την πο­λυ­τέ­λεια- να πα­ρα­κο­λου­θή­σει όλη τη ροή πλη­ρο­φο­ριών, δη­λώ­σε­ων, συ­ζη­τή­σε­ων και αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων που εξε­λίσ­σο­νται στην Ουά­σιγ­κτον, στο πλαί­σιο της ετή­σιας συ­νό­δου του ΔΝΤ και της Πα­γκό­σμιας Τρά­πε­ζας, μπο­ρεί και να βρει δια­σκε­δα­στι­κά στοι­χεία. Το show εξε­λίσ­σε­ται σε πολλά πεδία ταυ­τό­χρο­να: το βα­σι­κό είναι η σύ­νο­δος του ΔΝΤ, αλλά υπάρ­χουν και πολλά πα­ράλ­λη­λα γε­γο­νό­τα, όπως η αντί­στοι­χη ετή­σια σύ­νο­δος του IIF, του πα­λιού γνώ­ρι­μου στην Ελ­λά­δα από τον ρόλο του στο PSI Διε­θνούς Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού Ιν­στι­τού­του, ή η σύ­νο­δος των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών του G20, του οποί­ου την προ­ε­δρία ανα­λαμ­βά­νει τον επό­με­νο χρόνο η Γερ­μα­νία.

Προσπαθούν να ανακόψουν την κατάρρευση του ευρώ με προετοιμασία για πόλεμο

του Δημήτρη Καζάκη
Πληθαίνουν οι φωνές που βλέπουν την κατάρρευση του ευρώ, της ευρωζώνης και της ΕΕ εν μέσω μιας νέας φάσης της παγκόσμιας ύφεσης στην οποία συνεχίζει να βυθίζεται η οικονομία των κεφαλαιαγορών από το 2007. Ο Ντράγκι έχει φτάσει να χρηματοδοτεί το 36% του ΑΕΠ της ευρωζώνης για να πετύχει μια εικονική και εντελώς ασθενική άνοδο της τάξης του 1,7%.

Καμιά άλλη κεντρική τράπεζα στον ανεπτυγμένο κόσμο δεν έχει οδηγηθεί σε τόσο μεγάλο αδιέξοδο. Ούτε καν η αμερικανική FED, η οποία χρηματοδοτεί το 25% του ΑΕΠ των ΗΠΑ με τα ενεργητικά της για να πετύχει μια εικονική άνοδο της τάξης του 2-2,5%.


Κυριακή 23 Οκτωβρίου: Πορεία στις Σκουριές!


Ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα

Του Brett Arends*
Υπάρχει ένας μυστικός φόβος που διακατέχει τους δυνατούς της Ευρώπης. Έχει αφεντικά της πολιτικής που ξαγρυπνούν στις Βρυξέλες. Έχει τραπεζίτες στο Βερολίνο που στριφογυρίζουν εμπύρετοι στα μεταξωτά τους σεντόνια. Έχει ευρωκράτες που παραμιλάνε μέσα στο κόκκινο κρασί τους. Ποιος είναι ο φόβος ;

Δεν είναι το ότι εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ οι Έλληνες θα υποφέρουν μία τρομερή οικονομική κατάρρευση. Ο φόβος είναι ότι, εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ, η χώρα θα επιστρέψει στην ευημερία και τότε και άλλες χώρες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν

Αλλοτρίωση: Από τους θρησκευτικούς μύθους στον Μαρξ

Του Ευτύχη Μπιτσάκη
Σε δύο προηγούμενα «σημειώματα» στο Δρόμο (δείτε εδώ και εδώ), υποστήριξα ότι η αρνητική στάση μεγάλου μέρους των λαών της Ευρώπης απέναντι στους πρόσφυγες των πολέμων της Νέας Τάξης, είναι συνέπεια της αλλοτρίωσης της ανθρώπινης ουσίας στις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού.
Αποξένωση, αλλοτρίωση. Οι δύο αυτές έννοιες συνήθως ταυτίζονται. Εντούτοις, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η αποξένωση αφορά το γεγονός ότι στις ταξικές κοινωνίες, και ειδικά στον καπιταλισμό, ο παραγωγός (ο προλετάριος) αποξενώνεται από τα μέσα παραγωγής και από το προϊόν της εργασίας του, το οποίο, κατά τον Μαρξ, στέκεται απέναντί του σαν μια δύναμη ξένη και ακατανόητη.

ΤΤΙΡ. Η πιο σκοτεινή μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου

Ν. Κατσαρός: Η Συμφωνία ΤΤΙΡ, παγκόσμια απειλή 
 
Ποιος φαντάζονταν ότι ο φασισμός σταδιακά θα αποκτούσε παγκόσμια συνταγματική μορφή, κάτω από τη μύτη των λαών και των αστών πολιτικών; Κανένας εκτός από τους κομμουνιστές, οι οποίοι ποτέ δεν λάθεψαν για τη φύση του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο. Ποτέ δεν διαχώρισαν τον φασισμό από τη βαθιά φύση του κεφαλαίου.
 
Δείτε το βίντεο στο τέλος. 
 
Δεν βάζει ο νους του ανθρώπου αυτό που περιέχει για την ανθρωπότητα, η «Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων» γνωστή και ως ΤΤΙΡ.

Δεν αφήνει τίποτα όρθιο, καμία αξία, κανένα μέρος της ζωής των ανθρώπων έξω από τον ασφυκτικό έλεγχο των πολυεθνικών. Καμία δημοκρατία, κανένα δημόσιο αγαθό ανέγγιχτο.