#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Ισόβια ελεύθεροι


Κάθε ταινία του Θ. Μαραγκού που έχω δει είναι, παρά το χιούμορ που τις διακρίνει, και ένα βαθυστόχαστο έργο τέχνης. Το «Μάθε παιδί μου γράμματα» (1981), το «Αρκεί να φαίνονται ωραία» (2007) και το «Μπλάκ Μπεε» (2012). «Οι Ισοβίτες» (2008) λοιπόν, δε θα μπορούσαν να διαφέρουν. Η ταινία αυτή είχε διαφύγει της προσοχής μου και ο λόγος ήταν ο πόλεμος που δέχτηκε από τα «καλλιτεχνικά» κυκλώματα. Παρά το γεγονός ότι και η πρώτη προβολή της στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το Νοέμβριο του 2008 όπως και τέσσερις ακόμη που ακολούθησαν σε κινηματογράφους εκτός κυκλώματος απόσπασαν κολακευτικά σχόλια, ενώ η ταινία έχει κερδίσει και διεθνές βραβείο.

ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ «ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ» ΜΕ ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ…

Οι πολυεθνικές είναι βουτηγμένες στο αίμα και στην εξαπάτηση. Όλες οι πολυεθνικές. Ιδιαίτερα στον χώρο της τεχνολογίας, τίποτα από τα προηγούμενα δεν είναι σχήμα λόγου. Ούτε το αίμα, ούτε η εξαπάτηση. Και δεν αναφερόμαστε στο γεγονός πως σχεδόν όλες οι τεχνολογίες έχουν αναπτυχθεί πρωτίστως για στρατιωτικούς σκοπούς, μα στον κοινωνικό παρασιτισμό τους τότε και σήμερα.
Οι ΗΠΑ, το προπύργιο του καπιταλισμού, έχουν εφεύρει ένα σύστημα που οι καθιερωμένες σήμερα πολυεθνικές δεν θα ήταν και πολλά, αν δεν βασιζόντουσαν στον κρατικό κουβαρντά, στα παγκόσμια ταμεία και στο οικονομικό σύστημα, πετυχαίνοντας μια ισχυρή αντινομία: από την μια την κοινωνικοποίηση της παραγωγής, και από την άλλη την ιδιωτικοποίηση του παραγόμενου πλούτου [η «δημιουργική» καταστροφή της Τεχνολογίας]. Είναι επίσης, γεγονός αδιαμφισβήτητο πως κανένας κραταιός επιχειρηματίας δεν ρισκάρει δικά του χρήματα και όσο πιο μεγάλη είναι μια εταιρεία, τόσο πιο δεδομένο είναι αυτό. Το παν είναι να μένουν ευτραφείς και χαρούμενοι οι μέτοχοι και τα στελέχη των πολυεθνικών.

Τρομοκρατία και κοινό έγκλημα


 Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη μορφή βίας.
Μαχάτμα Γκάντι
Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταστρέφουν συνειδητά και συστηματικά την οικονομία μιας χώρας;
Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταληστεύουν τον δημόσιο πλούτο μιας χώρας;
Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες, προδότες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που παραδίδουν την ανεξαρτησία μιας χώρας στον εχθρό;
Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που έχουν οδηγήσει στην αυτοκτονία δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που αποστερούν με τη βία των νόμων ΤΟΥΣ και των διαταγμάτων ΤΟΥΣ τα μέσα συντήρησης και φυσικής ύπαρξης, των ΟΡΩΝ ΖΩΗΣ εκατομμυρίων ανθρώπων;

Ν. Μπογιόπουλος: "Ο ΣΥΡΙΖΑ όταν δεν πουλάει τρέλα πουλάει δήθεν κάθαρση"