#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

Η ελπίδα έρχεται… με λαϊκή εξέγερση ενάντια στην ευρωφασιστική ΕΕ!

Πέρασε ένα έτος από το χαφιεδοτσιπρέικο φιάσκο του 62% ΟΧΙ και του 38% ΝΑΙ. Έξαλλοι στην Ελλάδα οι πανηγυρισμοί εκείνη την «μεγάλη» και «ιστορική» μέρα. Τις προηγούμενες μέρες 52% υπέρ του Brexit και 48% κατά. Πανηγυρισμοί με μέτρο στην Μεγάλη Βρετανία ενώ ταυτόχρονα πολιτικός σεισμός στο νεοφιλελεύθερο φασιστικό οικοδόμημα της ΕΕ. Η Μεγάλη Βρετανία υλοποιεί την απόφαση του αστικού δημοψηφίσματος βήμα – βήμα και με σχέδιο. Αρκετός κόσμος στην Ελλάδα παίρνει μαθήματα αστικής πολιτικής από την Μεγάλη Βρετανία. Ο πολιτικός και οικονομικός πόλεμος μεταξύ του διευθυντηρίου των Βρυξελών και της Μεγάλης Βρετανίας ξεκίνησε. Στην Ελλάδα οι δημοσιογραφικοί κοπρίτες, με την ΕΡΤ στην πρώτη γραμμή, γαβγίζουν ταυτιζόμενοι με το διευθυντήριο της ΕΕ.

Η Ελλάδα δεν ασκεί πια καμιά εθνική κυριαρχία


Του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη
Οι περισσότεροι πολίτες πιστεύουν ακράδαντα ότι η τύχη τους βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησής «τους» (διαχρονικά), των τραπεζών «τους», των εργοδοτών «τους», σε χέρια ελληνικά εν πάση περιπτώσει. Ούτε που φαντάζονται ότι δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία σχεδόν σε τίποτε.
Αφορμή για την επισήμανση είναι η ύποπτη απόρριψη από το αρμόδιο όργανο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την εποπτεία των τραπεζών (SSM) του κ Παπαδόπουλου, που προτάθηκε μετά από διεθνή αξιολογικό διαγωνισμό ως νέος διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς.
Η υποψία είναι ότι το «αρπακτικό» fund του Τομ Πόλσον, που αγοράζει «κόκκινα δάνεια» και που έχει αποκτήσει το 10% των μετοχών της τράπεζας χάρη και στην τελευταία ανακεφαλαιοποίηση, λέγεται πως έχει φτιάξει λόμπυ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παρενέβη (μέσω SSM) στον διορισμό του κ Παπαδόπουλου και τον σταμάτησε για να βάλει κάποιο δικό του στέλεχος.

Τέλος τα εθνικά σύνορα

Τα σύνορα θα φυλάσσονται από τις Βρυξέλλες - Ο Αβραμόπουλος παρέδωσε τα κλειδιά για το καλό της Ε.Ε.
 
Το πρώτο τάγμα στρατιωτικού τύπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι γεγονός τουλάχιστον στα χαρτιά. Ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (EBCG) έρχεται να αντικαταστήσει οριστικά την Frontex. Μπορεί αυτό να μην ακούγεται ως κάτι σημαντικό εφόσον τα "ευρωπαϊκά σύνορα" ούτως ή άλλως φυλασσόταν ατύπως από ξένους σε συνεργασία με το ελληνικό ναυτικό, ελληνική ακτοφυλακή ενώ για τα χερσαία σύνορα η Frontex έπαιζε βοηθητικό ρόλο αφού τον κύριο λόγο, τουλάχιστον επισήμως, είχαν οι εθνικοί στρατοί, οι κρατικοί συνοριοφύλακες και η αστυνομία, αλλά στην ουσία αν ο κανονισμός που κατατέθηκε χθες στο Ευρωκοινοβούλιο ψηφιστεί, τότε ο προσδιορισμός "εθνικά σύνορα" θα είναι παρελθόν.

Φόβος, άγχος, πείνα

Σύμφωνα με την επιστήμη της ψυχοπαθολογίας ο φόβος είναι ένα αίσθημα με εντοπισμένη αιτία. «Φοβάμαι το αεροπλάνο», «φοβάμαι το κενό», «φοβάμαι το λιοντάρι» κ.λπ. Μόλις παρουσιαστεί το αίτιο του φόβου, ο οργανισμός τίθεται σε ετοιμότητα: εκκρίνεται αδρεναλίνη, οι καρδιακοί παλμοί αυξάνονται, οι αισθήσεις οξύνονται, η κούραση εξαφανίζεται. Για μια στιγμή ή για περισσότερη ώρα το άτομο καταπλήσσεται, δηλαδή ακινητοποιείται στη θέση του, «παγώνει». Αυτό είναι μια αντίδραση που έρχεται από τα πανάρχαια χρόνια, όταν ο άνθρωπος «πάγωνε» στη θέση του, στη θέα ενός επικίνδυνου θηρίου ώστε να μη γίνει αντιληπτός. Μόλις περνούσε η στιγμή της καταπληξίας, ο άνθρωπος το έβαζε στα πόδια ή αμυνόταν όταν ήταν αποκλεισμένη κάθε οδός διαφυγής. Η άμυνά του ήταν σπασμωδική, χωρίς σχέδιο και είχε σαν σκοπό περισσότερο να βρει τρόπο να ξεφύγει και λιγότερο να τρέψει το θηρίο σε φυγή, ή να το σκοτώσει.
Όταν η έκκριση της αδρεναλίνης ξεπερνάει ορισμένο όριο η καρδιά δεν αντέχει και επέρχεται ο θάνατος («πέθανε από φόβο»).

Άμεση χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα.


Αρχικά να θυμίσουμε ότι έχει συσταθεί «Επιτροπή για τη χορήγηση αδειών στους Πολιτικούς Κρατουμένους». Ανάμεσα στις δραστηριότητες της είναι η διαδικτυακή συγκέντρωση υπογραφών σε μια προσπάθεια ώστε να αναγκαστεί το κράτος να εφαρμόσει τους δικούς του αστικούς νόμους και να παραχωρήσει το αυτονόητο δικαίωμα χορήγησης άδειας στους φυλακισμένους πολιτικούς κρατούμενους.

Επίσης αύριο 7 Ιούλη στις 9 το πρωί εκδικάζεται η αίτηση του Δημήτρη Κουφοντίνα για να του χορηγηθεί άδεια στα δικαστήρια του Πειραιά, Φίλωνος & Σκουζέ. Υπάρχουν δυο καλέσματα (εδώ και εδώ) για συγκέντρωση συμπαράστασης στο φυλακισμένο μέλος της 17Ν.

Η Αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας με κείμενο της που αναρτήθηκε στο indymedia αναφέρει:

Ν. Μπογιόπουλος: Η "Κινεζική ανάπτυξη" και η "εξαγωγή" της στην Ελλάδα


Δελτίο Τύπου σχετικά με την συλλογή υπογραφών υπέρ της άδειας εξόδου των πολιτικών κρατουμένων

 Ύστερα από δεκατέσσερα χρόνια κράτησης, η Επιτροπή αδειών της φυλακής αρνείται να επιτρέψει την άδεια, βασικό δικαίωμα του κρατούμενου, στον Δημήτρη Κουφοντίνα και στον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο. Στάση που στοιχειοθετεί μια ακόμα φορά την κρατική βαρβαρότητα.

Ο νόμος δεν κάνει καμία ειδική εξαίρεση για τις ποινικές κατηγορίες με τις οποίες καταδικάστηκαν. Κι ωστόσο, επίμονα το κράτος αρνείται να αναγνωρίσει το αυτονόητο δικαίωμα και δείχνει να καταλαμβάνεται από πανικό στην ιδέα ότι πρέπει να εφαρμόσει τ
ους δικούς τoυ νόμους.

Οι αιτιολογίες ποικίλλουν παρότι οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: άλλοτε ο υποτιθέμενος «κίνδυνος φυγής», άλλοτε ο «κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων», άλλοτε το «μεγάλο υπόλοιπο της ποινής», σε πλήρη  παραβίαση των διατάξεων που ορίζουν για την περίπτωση τους τα 8 χρόνια ως όριο κράτησης για την θεμελίωση του δικαιώματος.

Απληστα θηρία σε «μοιραίους» καιρούς κυβερνούν λαούς

Της Τ. Γ.
Το βραδάκι τούτο δεν ήρθε μόνο! Ζωντανές  έφερε αναμνήσεις από κείνο το φωτεινό, το ηλιόλουστο βράδυ του Ιούλη, που ειπώθηκε το μεγάλο ΟΧΙ.

Κι ήταν το ΟΧΙ της αντίστασης, της αξιοπρέπειας ,της  λευτεριάς, που σαν διάττων αστέρας έλαμψε για λίγο στη σκοτεινιά των καιρών μας!

Μα κι αν έζησε λίγο, πρόλαβε να μεθύσει με τη χαρά της λευτεριάς το νου, τη διψασμένη  ψυχή να δροσίσει και πολύτιμη παρακαταθήκη να γίνει για τα ΟΧΙ του μέλλοντος!

Για τούτο δεν κλαίω που μου το ποδοπάτησαν οι άτιμοι, δεν θρηνώ που  το κλώτσησαν οι αχρείοι!

Η   φύτρα μπήκε στη ψυχή και θα ρθει καιρός που ρίζες θα βγάλει και κλαδιά  τον κόσμο τούτο  ν' αγκαλιάσει και να ομορφύνει!

Καλώς ήρθατε στον Μετά την Παγκοσμιοποίηση Κόσμο!

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη
Στον απόηχο του σοκ που προκάλεσε το BREXIT και του πολιτικού κουρνιαχτού που σήκωσε στην Γηραιά Ήπειρο, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ένα σημαντικό γεγονός που έγινε δύο εβδομάδες νωρίτερα.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, από τις 9 έως τις 12 Ιουνίου, συγκεντρώθηκαν μερικοί από τους ισχυρότερους ανθρώπους της παγκόσμιας ελίτ στην ετήσια Σύνοδο της Λέσχης Bilderberg.
Η φετινή συνάντησή τους, που έγινε στο Ξενοδοχείο Taschenbergpalais στην Δρέσδη της Γερμανίας και ασχολήθηκε με τις διεθνείς εξελίξεις, είχε, εκ των πραγμάτων, έναν ιδιαίτερο συμβολισμό.

Η Δρέσδη θυμίζει την αποφασιστική επικράτηση των Συμμάχων επί των Γερμανών στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1945, λίγο μετά την Γιάλτα, ένας ανελέητος βομβαρδισμός από 1.400 αεροπλάνα της Βρετανίας και των ΗΠΑ μετέτρεψε σε ερείπια την ιστορική πόλη. Η ενέργεια αυτή έγινε, με εντολή του ίδιου του Τσώρτσιλ, για να τσακίσει το ηθικό των Γερμανών, που εξακολουθούσαν να στηρίζουν φανατικά τον Χίτλερ.

Η άνοδος των μετρίων

 …δείχνει πλήρη αδιαφορία και απραξία που ξεπερνάει τα όρια της περιφρόνησης για τους Έλληνες ανέργους και αστέγους. Η Αριστερά έχει διαχωρίσει, στην ΠΡΑΞΗ τους δυστυχισμένους που ζουν στη χώρα μας σε «καλούς» αλλοδαπούς και «ανάξιους» Έλληνες. Οι δεύτεροι ή είναι ανύπαρκτοι για τις Αριστερές πολιτικές ή είναι άξιοι της μοίρας τους. Αυτή η στάση αποτελεί αντίστροφο ρατσισμό, αλλά πάντα ρατσισμό. Είναι ένα ξεκάθαρο απαρτχάιντ που έχει δημιουργήσει η Αριστερά και οι συνεταίροι της, όχι στην βάση του χρώματος του δέρματος, αλλά στην βάση της εθνικότητας. Αυτή η στάση έχει ποτίσει μέχρι το κόκαλο ακόμα και τα ξεχωριστά άτομα και εκδηλώνεται με καθημερινές πρακτικές κάθε είδους. ΚΑΙ σ’ αυτό το σημείο η Ακροδεξιά χορεύει, έξαλλη από χαρά.
 
«Σήμερα με την έννοια εθνικός δεν σκεπάζουμε τα συμφέροντα μιας ολιγαρχίας, μιας μικρής μερίδας του λαού, που εκμεταλλευότανε την έννοια αυτή για να προσδώσει γενικό χαρακτήρα σ’ εκείνο που ανταποκρινότανε μόνο στα προνόμια και τα συμφέροντά της. Σήμερα η έννοια εθνικός σημαίνει παλλαϊκός. Σήμερα, που συνειδητοποιούνται όλα τα στρώματα του λαού, έθνος και λαός τείνουν και πρέπει να συμπέσουν. Δεν μπορεί να είναι εθνικό ό,τι δεν είναι παλλαϊκό. Και εθνικό απελευθερωτικό μέτωπο, σημαίνει παλλαϊκό απελευθερωτικό μέτωπο. Και εθνικός αγώνας για τη λευτεριά, σημαίνει παλλαϊκός αγώνας για τη λευτεριά, και για σήμερα και για αύριο και για πάντα…«
Δημήτρης Γληνός

Η ιδεολογία της «παγκοσμιοποίησης», ύστερα από πολλά χρόνια προπαγάνδας, οικονομικής κατάστασης και πολιτικών πρακτικών, έχει αλλοτριώσει τις συνειδήσεις των δεξιών, των κεντρώων, των αριστερών και έχει διαστρεβλώσει κάθε έννοια.

70 χρόνια σε περίμενα

του Simple Man 
Έλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά, που τα έβαζα στην άκρη για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας.

Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε, και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας. 
Το ξέρω που το πας, άτιμε. Το πας εκεί που πάντα ήθελες να το φθάσεις. Να καταστήσεις έναν λαό υπηρέτη. Να βλέπω απελπισμένες μεσόκοπες να βγάζουν μεροκάματο σε μπουρδέλα παραπήγματα ενώ οι πιο νέες να φεύγουν καραβιές για τα διεθνή καλογυαλισμένα μπουρδέλα σου. 

Ένας χρόνος μετά το ΟΧΙ

Πέτρος Αργυρίου
Η απλή αναλογική δεν είναι απλά ένας ακόμη αντιπερισπασμός από μία ακόμη βίαια κλοπή συντάξεων που υποχρεώνει πολλούς στην απότομη συνειδητοποίηση πως οι κόκκινες γραμμές ήταν ροζ στρινγκάκι ενώ άλλους τους οδηγεί σε σίγουρο θάνατο.
Ο Τσίπρας με την απλή αναλογική παίζει το τελευταίο του χαρτί.
Στόχος είναι μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση πριν αυτά που γίναν κι αυτά που έρχονται επιστρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε μονοψήφια ποσοστά ώστε:
Α) να μοιραστεί τη νομή της εξουσίας με τη ΝΔ σε ποσοστό 2/1 μέσω μιας αναγκαστικής συγκυβέρνησης παγιώνοντας την παρουσία του στον κρατικό μηχανισμό
και
Β) να ρίξει τα συνθλιπτικά κυβερνητικά βάρη στη ΝΔ ασκώντας ρητορική εσωτερικής αντιπολίτευσης.
Μια ακόμη αμφίβολη προσπάθεια καθώς το ΠΑΣΟΚ της Φώφης και το Ποτάμι του Θεοδωράκη παρά το όποιο επιπόλαιο φλερτ με τον Τσίπρα, προτιμούν να πάρουν το ρίσκο μιας συγκυβέρνησης με τη ΝΔ απευθείας σε μελλοντικό χρόνο από το να γίνουν σύντομα συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ σε μια αναγκαστική συγκυβέρνηση ΝΔ/Σύριζα.