#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Σκοτεινή ήπειρος...

του Κώστα Μαντατοφόρου
Σε μια κανονική Ένωση και όχι στην Ευρωπαϊκή νεοναζιστική "Ένωση" που ζούμε, τέτοια δήλωση θα προκαλούσε την οργή όλων των πρωθυπουργών των κρατών-μελών, και την απαίτηση άμεσης παραίτησης του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ειδικά ο δικός μας εγνωσμένης αξίας πολιτικός απατεώνας, και πρωθυπουργός, αυτός που σε άλλες εποχές αντιπολίτευσης θα είχε βγει στα κεραμίδια να παραστήσει τον κόκορα, θα είχε έναν λόγο παραπάνω να βάλει τις φωνές στην γερμανίδα καμαριέρα του φον σακάτη:
"Δεν μπορείς ρε κύριε (συγγνώμην, κυρία μου ήθελα να πώ), σε μιά χώρα που απροκάλυπτα έχει γίνει προτεκτοράτο, όπου οι αποφάσεις παίρνονται έξω απ' τα σύνορα, όπου οι νόμοι μας στέλνονται με e-mail (και μάλιστα αμετάφραστοι, να παιδευόμαστε εδώ), όπου το κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε στάνη γερμανοτσολιάδων, κατσαπλιάδων και λοιπών λησταρχέων, και όπου με νύχια και με δόντια με χίλια ψέματα και με μία ρητορική του κ@λου προσπαθούμε να ρίξουμε στάχτη στα μάτια του πόπολου, να έρχεστε εσείς μαντάμ, και να πετάτε την αλήθεια κατάμουτρα!

Ευρωπαϊσμός ίσον Σκοταδισμός.



Ας σκεφτούμε λίγο αυτήν την άκακη λεξούλα, γνωστή σε όλους μας πλέον, "Λαϊκισμός". Το λεξικό, μας δίνει την ερμηνεία της:

Λαϊκισμός ο [laikizmós]: ιδεολογία ή στάση που εκφράζεται κυρίως στην πολιτική και στην τέχνη και που χαρακτηρίζεται από υπερβολική και μη αυθεντική λαϊκότητα: H πολιτική της κυβέρνησης/της αντιπολίτευσης κυριαρχείται από φτηνό λαϊκισμό. Ο λαϊκισμός στην τέχνη πήρε τη μορφή της στείρας και συντηρητικής προσκόλλησης στη μεσαιωνική παράδοση. [λόγ. λαϊκ(ός)-ισμός μτφρ. αγγλ. populism] (© 2006 - 2008 Centre for the Greek Language)
Μη-αυθεντική και υπερβολική λαϊκότητα λοιπόν, αποτελεί ο λαϊκισμός. Έχουμε όμως προσέξει καθόλου πότε και ακριβώς χρησιμοποιείται κατά κόρον σήμερα;

Μη μου ξαναμιλήσεις, κυρ Παντελή

Το' παιζες φιλήσυχος πολίτης. Νομοταγής, που έκλεβε τους πελάτες του στο ζύγι. Ευυπόληπτος οικογενειάρχης. Ήξερες και τον τάδε κι έβαλες τον γιο σου στον Δήμο. Χειριστής μηχανημάτων. Πάντρεψες και την κόρη σου με πυροσβέστη. Βρέξει-χιονίσει η καραβάνα θα γεμίσει. Βολεύτηκες μια χαρά. Εννιά έχει ο μήνας και πέρα βρέχει. Γύρω σου ανεργία, πόλεμοι, φτώχεια, δυστυχία, συμφορές και θεομηνίες, αλλά εσύ τριγύρισες με σπουδαίο ύφος και πλαστικά παπούτσια και πουλούσες άποψη: «...άντε ρε τους τεμπέληδες... Να πα να βρουν δ’λειά!»
Πάντα ήσουν με τον ισχυρό, κυρ Παντελή. Όταν, το 2015 είδες προς τα που έγερνε η πλάστιγγα μου έγινες κι εσύ Αριστερός! Και εσύ!