#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, μια πολιτική «Φούσκα»;

Του Γιώργου Σιώζου 
Ας μην βιαστούν τα μέλη, οι οπαδοί, οι φίλοι, και η ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, να χαρακτηρίσουν τον τίτλο, ελαφρώς «Προβοκατόρικο».
Το ερώτημα, αυθόρμητα προκύπτει, από την αλματώδη ποσοστιαία άνοδό του.
– Την πολιτική που τον οδήγησε σε αυτή την άνοδο.
– Την πολιτική, που εξέφραζε, ως αξιωματική αντιπολίτευση, και την πολιτική που όπως δήλωσε ο πρόεδρός του, «αναγκάστηκε» να ακολουθήσει ως κυβέρνηση.
Το ερώτημα βεβαίως θα απαντηθεί, καθ” ολοκληρίαν από την επιτυχή αντιμετώπιση των πιεστικών προβλημάτων, που αντιμετωπίζει η χώρα.
Το παραμύθι της Σταχτοπούτας, έχει πολλές ομοιότητες, με την πορεία και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, στην εξουσία.

Πνευματική αλχημεία, δημιουργός ‘θεών’, θρησκειών, θρησκευτικότητας και λατρευτικών ειδώλων, εναντίον Επιστήμης[1]


 Γράφει ο Κώστας Λάμπος
 
«Η θρησκεία απαιτεί τώρα από τη θεραπαινίδα της, που δεν είναι πλέον η φιλοσοφία, αλλά η ίδια η προαιώνια αντίπαλός της, η επιστήμη, να αποδείξει την ύπαρξη του θεού. Και να τώρα η επιστήμη (φυσική, κοσμολογία, βιολογία), που καλείται να θεμελιώσει την πίστη».
Ευτύχης Μπιτσάκης

 Από τότε που οι επιστήμες άρχισαν να αποσπώνται σταδιακά από τη φιλοσοφία για να ακολουθήσουν τον δύσκολο δρόμο της έρευνας, του εργαστηρίου, του πειράματος, της επαλήθευσης και της στέρεης γνώσης, η φιλοσοφία, άρχισε να χάνει την επαφή της με την πραγματικότητα και τη Φύση, πράγμα που ανάγκασε ένα τμήμα της να στραφεί προς τον ιδεαλισμό και τη μεταφυσική που την έφεραν πιο κοντά στη θρησκεία.

Όχι μόνο πολιτικό αλλά και οικονομικό προτεκτοράτο η Ουκρανία


Ένα ποτήρι νερό στα μούτρα και μια έκρηξη οργής που συμπυκνώθηκε στη φράση «άντε στο διάολο εξαφανίσου από τη χώρα μου» ήταν η απάντηση του ουκρανού υπουργού Εσωτερικών, Άρσεν Αβάκοβ, στον Μιχαήλ Σαακασβίλι που αφού έφυγε διωγμένος από τη Γεωργία, όπου πλέον καταζητείται για ακραίες περιπτώσεις διασπάθισης δημόσιου χρήματος, την τελευταία διετία στην Ουκρανία αποτελεί ακλόνητη σταθερά του πολιτικού συστήματος.

Ο υπουργός Εσωτερικών δεν ήταν κι ο μοναδικός κυβερνητικός που εξανέστη με τα έργα και τις ημέρες του ανθρώπου που οδήγησε σε πόλεμο τη Γεωργία με την Ρωσία το 2008, κατ’ εντολή των αμερικάνων νεοσυντηρητικών.

Η εξέγερση των Σπαρτακιστών

Η εξέγερση των Σπαρτακιστών ή αλλιώς εξέγερση του Ιανουαρίου, ξεκίνησε στις 5 Ιανουαρίου του 1919 και έληξε, βουτηγμένη στο αίμα, μια εβδομάδα αργότερα. Επρόκειτο για μια γενική απεργία που εξελίχθηκε σε εμφύλια ένοπλη σύρραξη, η οποία θεωρείται ως το σημείο λήξης της Γερμανικής Επανάστασης (1918-1919).

Το 1919 η κυβέρνηση της Βαϊμάρης αναδύθηκε μέσα από την επανάσταση της Γερμανίας και αντικατέστησε την κυβέρνηση της μοναρχίας. Η χώρα ήταν διχασμένη όμως μεταξύ της εικονικής εξουσίας της κυβέρνησης και της πραγματικής εξουσίας των συμβουλίων των εργαζόμενων, στρατιωτών και ναυτών που ήταν παρόμοια με τα ρωσικά σοβιέτ.

Τέσσερα χαμηλά βαρομετρικά για το 2016

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Τα πεδία στα οποία θα δοκιμαστεί η σχέση κυβέρνησης και δανειστών – Στην ημερήσια διάταξη παλιοί και νέοι ακραίοι γερμανικοί πειραματισμοί
Στις 8 Ιανουαρίου, όταν πια οι συμπαθείς καλικάντζαροι θα έχουν αποσυρθεί πάλι στα έγκατα της γης, για να συνεχίσουν να πριονίζουν το Δέντρο της Ζωής, στην Αθήνα θα αναμένονται οι εκπρόσωποι του κουαρτέτου. Θα κάνουν περίπου τη δουλειά των καλικάντζαρων, αλλά χωρίς το σκανταλιάρικο στυλ τους. Θα μελετήσουν εξονυχιστικά το κυβερνητικό σχέδιο για το Ασφαλιστικό, θα ζητήσουν ανάλογα σχέδια για τα κόκκινα δάνεια και τους όρους πώλησής τους και θα απαιτήσουν να προσδιοριστούν μέτρα ύψους 2,9 δισ. ευρώ για την τριετία 2016-2018. Τα οποία θα πρέπει να αποτυπωθούν στο νέο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (2016-2019) που θα τεθεί με άλλα μνημονιακά νομοθετήματα στη δοκιμασία της κοινοβουλευτικής έγκρισης.

Επάγγελμα; Τραπεζίτης!

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιώργος Προβόπουλος, έλαβε αποζημίωση ύψους 3,46 εκατομμυρίων ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς, όπου εργαζόταν ως αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος από τις 18 Οκτωβρίου του 2006 έως και τις 22 Μαΐου του 2008 (19 μήνες!). Ο καθαρός του μισθός ανερχόταν στα 580.000 ευρώ συν διάφορα έξοδα και μπόνους. Συγκεκριμένα αφού παραιτήθηκε (!) έλαβε το ποσό των 2.775.000 ευρώ ως αποζημίωση συν την αμοιβή του για τους πέντε μήνες δουλειάς εκείνης της χρονιάς, ύψους 325.704 ευρώ. Ουσιαστικά αμείβονταν για κάθε χρόνο στην Πειραιώς με 2 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Την Τράπεζα Πειραιώς από την «χρηστή» διαχείριση του Προβόπουλου και των λοιπών τραπεζιτών χρειάστηκε τα περισσότερα για να την ανακεφαλαιοποιήσει ο Ελληνικός Λαός. Συνολικά χρεωθήκαμε 8,8 δις ευρώ για την τράπεζα που διοικούσε ο Προβόπουλος και η παρέα του!