#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Δεν ξεχνάμε το προδοτικό ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν… Δεν ξεχνάμε τα μαύρα δολάρια για την ενίσχυση του προδοτικού ΝΑΙ…

επιστροφή στην προ της τουρκικής εισβολής κατάσταση στην Κύπρο (status quo ante), καθώς και  υπενθύμιση ότι το Κυπριακό πρόβλημα σήμερα είναι πρόβλημα διεθνούς δικαίου που προκαλούν η παράνομη στρατιωτική κατοχή του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία (καταδικάστηκε με το Ψήφισμα 1974/360 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε.), η βίαιη αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης και της πολιτισμικής ταυτότητας της κατεχόμενης περιοχής, και οι ανεπιτυχείς, ως τώρα, προσπάθειες της κατοχικής δύναμης να προκαλέσει τη διεθνή αναγνώριση ανεξάρτητου τουρκοκυπριακού κράτους,όπως πολύ σωστά επισειμαίνει στο σχόλιό του παρακάτω ο καλός μας φίλος και συναγωνιστής   Προκόπης Μπίχτας

                                     Για να εξηγούμαστε

          Προς όλα τα δήθεν αριστερά κουτσαβάκια,γιατί μάγκες δεν είναι:
Η υιοθέτηση του Εθνικισμού των »καλών»μας γειτόνων Αλβανών(τσαμουριά),Σκοπιανών και Τούρκων(Αιγαίο,Κυπριακό κλπ) ΔΕΝ συνιστά Διεθνισμό,γκε γκε;

Ξεβρακώνονται ένα-ένα  τα «αριστερά» γιουσουφάκια του καθεστώτος…

Χωρίς ντροπή το ΑΚΕΛ(1) (σωστότερα ΣΥΡΙΖΑ Κύπρου) εξαπολύει χυδαία επίθεση εναντίον του ΚΚΕ:
Ανακοίνωση ΑΚΕΛ για τη θέση του ΚΚΕ στο Κυπριακό
Τη  θέση του ΚΚΕ θα τη βρείτε εδώ: http://www.rizospastis.gr/story.do?id=9095278
Προς τον Ελληνισμό Ελλάδας, Κύπρου και διασποράς: Να απορρίψουν το νέο διχοτομικό σχέδιο της «Διζωνικής» στην Κύπρο

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ «ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ»


H  ιστορική ρήση του αείμνηστου εθνικού ηγέτη Τάσσου Παπαδόπουλου »Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, δεν θα παραδώσω κοινότητα σε αναζήτηση κηδεμόνα» κατά την απόρριψη του νεοαποικιοκρατικού σχεδίου Ανάν το 2004, λαμβάνει στις σημερινές συνθήκες δραματική επικαιρότητα.
Η επαναφορά των ίδιων και χειρότερων στοιχείων του μαζικά απορριφθέντος αυτού σχεδίου αποτελεί το μόνο αντιδραστικό κεκτημένο που έχει να επιδείξει η ΕΕ και γενικά ο δυτικός παράγων: την προσπάθεια εκβιαστικής αντιστροφής της λαϊκής βούλησης, όταν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό.
Τώρα, λέγεται ότι »υπάρχει πρόοδος στις συνομιλίες μεταξύ των δύο κοινοτήτων», που διεξάγονται επί της αποδοχής του πλαισίου Αναστασιάδη-Έρογλου(Φεβρ 14), που σκιαγραφεί μιά εκ των προτέρων συμφωνία, με ζητούμενες τις λεπτομέρειες εξειδίκευσης της και μόνο. Αυτομάτως ανακύπτουν μια σειρά από ερωτήματα αρχών, που η απάντησή τους απαιτεί την ενεργό λαϊκή παρέμβαση και πρωτοβουλία για να σπάσει η μυστική διπλωματία:
– Το Κυπριακό θα επιλυθεί με παρόντες τον τουρκικό στρατό κατοχής και τους εποίκους; Η παράταση των σχετικών συνομιλιών υπό το εκβιαστικό αυτό βάρος μπορεί να παράξει ουσιαστικά νόμιμο αποτέλεσμα , σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ.
– Η διάλυση της νομικοπολιτικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας που διέπει τόσο το απορριφθέν, όσο και το ανακαινισμένο σχέδιο Ανάν και κατοχυρώνει τοn ρυθμιστικό ρόλο της Τουρκίας σ΄ολόκληρη την Κύπρο, μπορεί να εγγυηθεί έστω τους ελάχιστους όρους ασφάλειας για τον Κυπριακό   Ελληνισμό;
– Ο φερετζές της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, διαχρονικά, συγκάλυψε, ναι ή όχι, τη διχοτομική παγίωση-νομιμοποίηση, αφορώντας ουσιαστικά σε συνομοσπονδία, υπό το προκρούστειο για την Ελληνική πλειοψηφία εφεύρημα της »πολιτικής ισότητας»; Ποιά ελαφρότητα καθοδηγεί σε λήθη τη δημοκρατική αρχή »ένας ανθρωπος-μία ψήφος», ιδιαίτερα όταν αυτή αφορά  πολιτειακή σύσταση και λειτουργία;
– Ο »αυτόματος πιλότος» του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου αποτέλεσε εμβρυουλκό απελευθέρωσης, ή πεδίο εγκλωβισμού στην αποδοχή των τετελεσμένων, καθώς και της  περιφρούρησης του καθεστώτος των Βρετανικών βάσεων; Πώς ανέχεται η Ελληνική πλευρά, Ελλαδική και Κυπριακή, το άνοιγμα προενταξιακών κεφαλαίων, όταν ακόμα εκκρεμεί από την Τουρκία-κι ούτε θα συμβεί βέβαια ποτέ- η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας; 
– Με ποιά λογική, ή στρατηγική ακόμα χειρότερα, συνεχίζεται η πολιτική των κοινών συνεδριάσεων των υπουργικών συμβουλίων Ελλάδας-Τουρκίας, όταν στο απυρόβλητο τίθεται η κατοχή στην Κύπρο και αμετάβλητες παραμένουν οι έκνομες διεκδικήσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και ο πατερναλισμός της στη Θράκη;Η πολιτική του κατευνασμού της Τουρκίας, δεν σηματοδότησε διαχρονικά οιονεί συνδιαχείρηση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;
– Τι εμποδίζει την κυβέρνηση, αντί των πολυμερών συναντήσεων με τα υποϊμπεριαλιστικά κέντρα-αποσταθεροποιητές της περιοχής (Τουρκία-Ισραήλ), να θεμοθετήσει κοινές συνεδριάσεις με την κυβέρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Μήπως το γεγονός, ότι η Δύση, στην οποία ανήκει, τη θεωρεί προσωρινή, μέσα απ΄τη »λύση»- έκτρωμα που προωθεί, πάντα στο όνομα της »διζωνικής»; Θεωρούνται …συμμαχικές οι παρεμβάσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ που θεωρούν, μεταξύ άλλων , »παραγωγικό τον ρόλο του τουρκικού στρατού κατοχής» (βλ. δηλώσεις της νεοδιορισθείσας πρέσβειρας των ΗΠΑ);
  • Μπορεί το οξύ προσφυγικό πρόβλημα να διευθετηθεί από χώρες που έχουν ιστορικά τον επεκτατισμό ως προμετωπίδα τους και ως αντίπαλό τους το στοιχείο της Ανεξαρτησίας των λαών, όπως αυτό βάλλεται εδώ και πέντε χρόνια στην Συρία; Η Τουρκία είναι, ή δεν είναι εισβάλλουσα δύναμη εκεί; Γιατί, αντί της αυτονόητης σχετικής καταγγελίας του ρόλου της στα διεθνή φόρα με Ελληνική πρωτοβουλία, περιθάλπεται και συγκαλύπτεται ο γκαγκστερισμός της ; Γιατί αντί της …μέριμνας διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην οποία έχουν αποδυθεί με υπερβάλλοντα ζήλο τμήματα των Ελλαδικών και Κυπριακών ελίτ, δεν αναδεικνύεται το Τουρκικό πρόβλημα της περιοχής;
  • Κατόπιν των παραπάνω θα ήταν μάταιος ο κόπος να πυροδοτηθεί μια πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία απελευθέρωσης του Α. Οτζαλάν και αναίρεσης του χαρακτηρισμού του PKK από την ΕΕ ως »τρομοκρατικής οργάνωσης»; Ποιά ….διεθνιστική κοσμοθεώρηση απαγορεύει και ποιά συμμαχική δουλεία
    λογοκρίνει το να τεθεί χωρίς περιστροφές το πρόβλημα Δημοκρατίας στην Τουρκία; Μπορεί μια δύναμη κατοχής, εποικισμού, γενοκτονιών, ρατσισμού και εξανδραποδισμού να δικαιοπραττεί; Ακριβώς το ίδιο ερώτημα αφορά και στην
    εμπλοκή του Ισραήλ στο Κυπριακό, με άλλοθι τις …μπίζνες: Μπορεί ποτέ το μοντέλο της κρατικής τρομοκρατίας να εγγυηθεί ανθρώπινα δικαιώματα;
Δυστυχώς δεν αισιοδοξούμε ότι οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου θα απαντήσουν στα παραπάνω. Άλλωστε μια χειραφετημένη απάντηση θα προϋπέθετε απόφαση ρήξης με το ειδικό καθεστώς των Μνημονίων. Φοβόμαστε αντίθετα, ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους ευρωατλαντικούς πάτρωνές της το κλείσιμο των εθνικών θεμάτων, με αντάλλαγμα την ελάφρυνση, όπως φαντάζεται, των μνημονιακών όρων. Όμως έτσι θα θεμελιωθεί  ένας ανανεωμένος ραγιαδισμός και μια απατηλή  νεοεθνικοφροσύνη.  
Σήμερα ο πραγματικός εθνικισμός είναι η οικειοθελής προσχώρηση στον ολιγοεθνικό εθνικισμό του σύγχρονου ιμπεριαλισμού και ο αυτοχειριασμός της δίκαιης άμυνας με τον παραπλανητικό και στρεβλό χαρακτηρισμό της ως »εθνικιστικής στάσης». Ό,τι καλλιεργούσε δηλαδή η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιωργάκης, οι »δικαιωματιστές» και οι νεοφιλελεύθεροι, με τους φασίστες σε ρόλο στημένο εκ των έναντι, ώστε να χλευάζεται ο λαϊκός πατριωτισμός και να αποδυναμώνεται η κληρονομιά των δημοκρατικών-προοδευτικών μας παραδόσεων. 
Θέλουμε και πρέπει να οικοδομήσουμε τη  λαϊκή δυναμική ανατροπής και απελευθέρωσης –  για την επαναθεμελίωση του Ελληνισμού, ως ηθικής δύναμης της περιοχής . Διαφορετικά το κενό θα καλύψουν αντιδραστικές δυνάμεις, φυσικά νόθες, στα μέτρα των συμφερόντων της παρασιτικής ολιγαρχίας και της διηνεκούς εξάρτησης. Εις βάρος των συμφερόντων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων πολιτών. 
Πιστεύουμε, ότι η απάντηση θα δοθεί από το ενωτικό αντιϊμπεριαλιστικό κίνημα του λαού στο οποίο φιλοδοξούμε κι εμείς να συμβάλουμε 150  πολίτες  από την  Ελλάδα,  την Κύπρο και τον οικουμενικό Ελληνισμό  καταγγέλλουν το νέο σχέδιο ΑΝΑΝ που προωθείται υπό τη μορφή της Δικοινοτικής–Διζωνικής Ομοσπονδίας: Σχέδιο που  παραβιάζει βασικές δημοκρατικές θεσμίσεις, αποδέχεται τη βία των τετελεσμένων της τουρκικής εισβολής, παραγκωνίζει ιστορικές αποφάσεις ΟΗΕ / Συμβουλίου Ασφαλείας και δημιουργεί  ένα δυσλειτουργικό πολιτειακό σχήμα.
Η Επιτροπή «Ελλάδα- Κύπρος» υπογραμμίζει  :
 Η υπογραφή μας δεν έχει μαγική δύναμη, μπορεί όμως να λειτουργήσει σαν  δήλωση ενότητας και αφετηρία πολλαπλών δράσεων ενάντια στα νεοαποικιακά και αντιδημοκρατικά σχέδια για την Κύπρο.
Με το σκεπτικό αυτό  καλεί κάθε άτομο ή συλλογικότητα με ανάλογες απόψεις να αναλάβει πρωτοβουλίες προς την ίδια κατεύθυνση, τις οποίες  ευχαρίστως θα ενισχύσει  και θα κοινοποιήσει. 
Το κείμενο της Επιτροπής υπογράφουν, μεταξύ άλλων, οι
Θέμος Στοφορόπουλος,  Πρεσβευτής  επί τιμή, Κώστας Παπασταύρος,  Δρ. Περιβαλλοντολόγος, Βάσος Φτωχόπουλος, εκδότης, Νίκος Ιγγλέσης,  οικονομολόγος, Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης, δημοσιογράφος-συγγραφέας, Παναγιώτης Μαντάς, ΔΗΚΚΙ, Περικλής Δανόπουλος, δημοσιογράφος, Ανδρέα Δημητρίου, ποιήτρια, Δημήτρης Λυμπερόπουλος, Οικονομολόγος, Γιάννης Σχίζας, διαχειριστής ιστότοπων, Έλενα Αλεξοπούλου, Δημοτική Σύμβουλος, Παύλος Τουμανίδης, συνταξιούχος  Ολυμπιακής,  Γιώργος Παπαγιαννόπουλος,Αρχιτέκτων- συγγραφέας, Σπύρος Κότσιας, Οικονομολόγος, Γιάννης Μαύρος, Πολιτικός Επιστήμων,  Πανάγος Παναγιώτης, Συνεταιριστής, Βασίλης Ασημακόπουλος, Μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου, Θεόδωρος Μπατρακούλης, Δρ. Γεωπολιτικής, Κωνσταντίνα Ναθαναηλίδου, Πολιτική ακτιβίστρια, Τάσος Χατζηαναστασίου, Συγγραφέας, Αδαμαντία Σπαθάτου, Πολιτική Ακτιβίστρια, Γιώργος Χερουβής, Δημοτικός Υπάλληλος, Πάρις Παπαθεοδώρου, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Μάκης Ανδρονόπουλος, Πολιτικός Σχολιαστής, Άγγελος Νταβίας, Δημοτικός Σύμβουλος
Ακόμη υπογράφουν οι :
Μαρίτα Σαντόρο, Τίνα Κελαϊδίτη, Καλαθάκης Κώστας, Ανθή Πατ, Θάλεια Γρηγόρη, Θεοδόσης Γαρεφαλάκης, Βασίλης Χατζηβασιλείου, Ιουλία Παπαευθυμίου, Φωτεινή Τσιλινγκίρη, Άννα Σπανού, Κώστας Τσοπανέλης, , Όλγα-Μαρία Τζανετάκη, Νίκος Τζιγκουνάκης, Γιώργος Τσιτσιμπής, Δήμητρα Ήγκαν, Νίκος Καζούρης, Ρένα Φραγκιουδάκη, Αθηνά Τσαγγαλάκη, Γεώργιος Ρήγας, Θανάσης Μολυβιάτης, Βιβιάννα Μεταλληνού, Αλέξανδρος Ανδρέου, Λευτέρης Γκιόβος , Ευστράτιος Σουμπασάκης, Ζωή Βλυσίδου, Αλέκα Μακρή,  Στέλλα Μάνζο,  Αριστομένης Γιαννουλάτος, Βασίλειος Λορεντζάτος, Ματθαίος Πολυκράτης, Χρήστος Κελαϊδής, Γρηγόριος Κουναμάς, Ανδρέας Ιωάννου, Σπύρος Παπαγιαννόπουλος, Ευάγγελος Βαξεβάνης, Γιώρος Παπακυπριανός, Ευάγγελος Νταβίας, Αλέξανδρος Καντιδάκης, Ελένη Γρίβα, Μαρία Μπριλάκη, Σπύρος Κρανιώτης, Ανδρέας Ασπρούδας, Παντελής Ρουμελιώτης, Γιάννης Ρήγος, Βασίλειος Γιουματζίδης, Μόνικα Δημοσθένους, Βαγγέλης Πατακός, Παύλος Γκαμπέσης, Τόλης Κοϊνης, Έλλη Ανδρέου, Γιώργος Τασιόπουλος, Πέτρος Μαγκανιάρης, Κωνσταντία Σταυρινού, Νίκος Κουβελόπουλος, Ελένη Παπαδοπούλου, Σοφία Πολιτοπούλου, Κατερίνα Μαρούδα, Φλωρεντία Κουρουνιώτου, Άννα Ζαντή, Αντρέα Παράσχου,Αντώνης Μιχαήλ, Γιώργος Αχιλλέως, Βίκυ Χαλκιά, Άγγελος Νταβίας,Αναστασία Στρατικοπούλου, Οδυσσέας Φωκάς, Κυριάκος Πανταζή, Ελευθερία Πολυκράτη, Κώστας Μπεκιάρης, Στέλιος Κουτσίδης, Κατερίνα Δημητρίου, Αντώνης Λωτός,  Στέλιος Μόσχος, Γιόλα Πήττα-Χλωροκώστα, Ελένη Βακ, Ελευθέριος Διαμαντάρας, Γεώργιος Καράλης, Κωνσταντίνα Χρυσάνθου, Λουκάς  Μαζαράκης, Μαρία Μωραϊτου, Γιώργος Πολυκράτης, Γιάννης Ιωαννίδης, Φαίδων Παπαθεοδώρου, Κώστας πρασσάς, Γιάννης Κωστής, Αντώνης Χαχάμης , Νίκος Καραγιάννης, Κων/νος Πολιτάκος, Μάριος Αντωνιάδης, Αντώνης Κατσαρός, Παντελής Ιωαννίδης, Ανδρέας Σιδηρόπουλος, Αριστείδης Καρατζάς, Ιωάννα Ψάλτη,  Ανδρέας Χρήστου, Διονύσιος Γεωργούλης, Αθανασία Φωτιάδη, Μπάμπης Τζουμάκας, Στέλιος Νικολάου, Κορνηλία Λευκαδίτου, Τζων Κιουλέκας, Παναγιώτης Κουτσουλέλος, Ιωάννης Παπαϊωάννου, Αθηνά Ηλιάδη, Ανδρέας Κοκινόφτας, Μαρία Κλεάνθους, Μαρία Κυριακού, Αθανάσιος Ρόπκας, Σάκης Καραμάνογλου, Νίκος Μπαμπάσης, Γιάννης Καραναστάσης, Δημήτρης Νταβίας, Γρηγόρης Βαλιάνος, Χριστόδουλος Λαμπασκής, Αναστάσιος Ζούμας, Ανδρέας Χρυσού, Δημήτρης Σταγάκης, Σταύρος Γανωτής, Λάζαρος Κούππας, Μιχάλης Πατζαράκης, Μιχάλης Μπακιρτζής, Π.Θ.Τσιλιγγίρης, Μαρία Διαμαντή, Ανθούλα Κανάρη.
Η συλλογή των υπογραφών συνεχίζεται, υπογράψτε εδώ:
[https://secure.avaaz.org/el/petition/Pros_ton_Ellinismo_Elladas_Kyproy_kai_diasporas_Na_aporripsoyn_to_neo_dihotomiko_shedio_tis_Dizonikis_stin_Kypro/?cubDaab]
Σημειώσεις(1)
Κορυφαία στιγμή  του αγώνα τους – προπολεμικά – αποτελούν τα «Οκτωβριανά». Με αφορμή και αιτία την επιβολή ενός πρόσθετου φόρου το 1931, υπήρξε μια αυθόρμητη λαϊκή εξέγερση. Οι εξεγερμένες λαϊκές μάζες κατέλαβαν και έκαψαν το Κυβερνείο και ανακήρυξαν την Ένωση με την Ελλάδα. Οι μικροαστοί ηγέτες τους έφυγαν από τη στιγμή που οι μάζες προχώρησαν πέρα από τα σχέδια τους και τα έβαλαν με τους αποικιοκράτες. Η καταστολή ήρθε άμεση και βίαιη. Έτσι όπως την ξέρει η αποικιοκρατία: με σκοτωμούς, βασανισμούς, φυλακίσεις και εξορίες. Και με πρόστιμο ώστε να αποκατασταθούν οι ζημιές.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κύπρου απουσίασε από την εξέγερση. Την καταδίκασε. Για τη στάση του αυτή ο Μπέλα Κούν [ στο όνομα της Τρίτης Διεθνούς] είπε:

«Ήταν η εξέγερση του 1931 ένα γνήσιο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, όπου είχαν αντιπαραταχθεί δύο στρατόπεδα. Από τη μια το στρατόπεδο του λαού (κυρίως των πόλεων) με τους απλούς κομμουνιστές κάτω από την ηγεσία των εθνικιστών και της Εκκλησίας. Και από την άλλη, το στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών με σύμμαχο την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος»

Η εξέγερση εξαπλώθηκε σε πολλές πόλεις [Λάρνακα, Κερύνεια, Πάφο, Λεμεσό] και ύπαιθρο της Κύπρου, όπου ο λαός ανέμενε ένα τέτοιο ξεσηκωμό από τις πόλεις. Κεντρικά συνθήματα αντι-αποικιακά και υπέρ της Ένωσης με την Ελλάδα. Αλλά ακόμα συνεπήρε και τις Κυπριακές παροικίες του εξωτερικού [Αίγυπτο, Λίβανο, Σουδάν, Συρία και Παλαιστίνη, Αβησσυνία]. Υπήρξε, βέβαια, αντίδραση από την πλευρά της τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Την ίδια στάση κράτησαν οι μικρές κοινότητες των Μαρωνιτών και Αρμένιων. Στην Αθήνα ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος καταδίκασε κι αυτός την εξέγερση και την κήρυξη της Ένωσης με την Ελλάδα. Δήλωσε μάλιστα πώς «ζήτημα κυπριακόν δεν υφίσταται μεταξύ της ελληνικής κυβερνήσεως και της αγγλικής. Υφίσταται μεταξύ της τελευταίας ταύτης και των Κυπρίων». Και για να μη νομίσει κάποιος καλοπροαίρετος ότι αυτό αποτελούσε μια σώφρονα τακτική, να προσθέσουμε ότι η συνέχεια της δήλωσης του είναι εξόχως αποκαλυπτική: «Και μέχρι τούδε μεν ο αγών αυτός διεξήγετο εκ μέρους των τελευταίων δι’ υπομνημάτων, ψηφισμάτων, συλλαλητηρίων, δια μέσων δηλαδή, τα οποία ο φιλελεύθερος αγγλικός χαρακτήρ θεωρεί απολύτως θεμιτά. Αλλά δυστυχώς σήμερον εσημειώθησαν, κατά τας ειδήσεις των εφημερίδων, και εγκληματικαί παρεκτροπαί, όπως επιθέσεις κατά του στρατού και της αστυνομίας και εμπρησμός του Διοικητηρίου της Λευκωσίας. Ενώπιον δε τοιούτων παρεκτροπών είναι γνωστόν ότι η φιλοσοφική ανοχή των Άγγλων σταματά και αρχίζει η αυστηρά πλέον εφαρμογή των νόμων» . Ο άνθρωπος που είχε τεθεί επικεφαλής παρόμοιων «παρεκτροπών» κατά την επανάσταση του Θερίσου, λίγα χρόνια νωρίτερα για την απελευθέρωση της Κρήτης και την Ένωση της με την Ελλάδα – ενάντια μάλιστα στην επίσημη πολιτική των ανακτόρων – τώρα κάλυπτε με ρατσιστικά επιχειρήματα – «αγγλικός χαρακτήρ», «φιλοσοφική ανοχή» – την βάρβαρη αποικιοκρατική / ιμπεριαλιστική αντίδραση του αγγλικού αποικιοκρατικού ιμπεριαλισμού. Η «μητέρα πατρίδα» – στενός συνεργάτης και υποτελής του κυρίαρχου ιμπεριαλιστή αποικιοκράτη – στρεφότανε ενάντια στο «παιδί» της που με τον αγώνα του αμφισβητούσε τον κοινό για τους Έλληνες εχθρό, καταπιεστή, κυρίαρχο. Αυτό θα επαναληφθεί πολλές φορές.

μεσω:  ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου