#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Εκλογές στην Κύπρο

του Λευτέρη Ριζά
Την Κυριακή που μας έρχεται, στην Κύπρο οι έλληνες της, θα εκλέξουν νέα κυβέρνηση. Παραμονές των εκλογών βρήκε ευκαιρία ο Πρόεδρος της, ο γνωστός Ανανικός Νικ. Αναστασιάδης και ο ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας – που ως γνωστόν έχει συγκροτηθεί σε ψευδοκράτος – με κοινή δήλωση τους για την επέτειο έναρξης των συνομιλιών (τους) που άρχισαν 15 Μαΐου 2015, δεσμεύτηκαν να εντατικοποιήσουν τις προσπάθειες τους «τους επόμενους μήνες, με στόχο να φθάσουν σε μια συμφωνία για συνολική διευθέτηση του Κυπριακού εντός του 2016».
«Παρόλο που υπάρχουν ακόμα δυσκολίες και διαφορές, είμαστε αποφασισμένοι να επιδείξουμε την απαραίτητη θέληση και το απαραίτητο κουράγιο για να υπερπηδήσουμε τα εναπομείναντα εκκρεμούντα θέματα», τονίζουν.

Όπως αναφέρουν, κατά τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε, «ενώ λάβαμε υπόψη τις ανησυχίες της δικής μας κοινότητας, έχουμε επίσης κάνει ό,τι μπορούμε για να δείξουμε σεβασμό στα δικαιώματα της άλλης. Ο κοινός μας στόχος είναι μια λύση από την οποία να κερδίσουν και οι δυο πλευρές, η οποία να λαμβάνει υπόψη τις ανησυχίες και τα δικαιώματα όλων, σε μια μελλοντικά ενωμένη Κύπρο» προσθέτουν.
«Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε την κοινή μας πεποίθηση ότι μια δίκαιη και διαρκής διευθέτηση δεν θα φέρει μόνο ειρήνη και ευημερία στην Κύπρο, αλλά επίσης θα αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα και θα συμβάλει στη σταθερότητα και στη συνεργασία στην περιοχή» αναφέρουν οι δυο ηγέτες
».
Να επαναλάβουμε, για μια ακόμα φορά, πως ανάμεσα στις «δυσκολίες» και «διαφορές», υπάρχουν τα στρατεύματα εισβολής/κατοχής, το ψευδοκράτος στα Κατεχόμενα – παρόλο ότι με ψηφίσματα του ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας είχαν ζητήσει την αποχώρηση τους και είχαν καταδικάσει την ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Γι αυτά οι δύο «ηγέτες» δεν λένε λέξη. Ούτε ο Πρόεδρος της Κύπρου μιλάει γι αυτό – πολύ περισσότερο δεν απαιτεί – αλλά ούτε και ο γνωστός μας κ. Ακιντζί ζητάει την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων. Αντίθετα επιμένει – σε αντίθεση με τις ονειροπολήσεις του δικού μας Ν. Κοτζιά και της αριστεροδεξιάς μας κυβέρνησης, για απεμπλοκή της από εγγυήτρια δύναμη – στην ανάγκη παρουσίας τους, ώστε να αισθάνονται οι τ/κ «ασφάλεια».
Οι γνωστοί ιμπεριαλιστικοί κύκλοι – ΗΠΑ και Αγγλία πρωταρχικά, αλλά μόνον αυτοί – ενδιαφέρονται σφόδρα για την επίλυση του Κυπριακού – δηλαδή για την πλήρη υποταγή των Ελληνοκυπρίων στα σχέδια τους, υπό το πρόσχημα της «επανένωσης» του νησιού. Από τη δίκαιη και διαρκή «διευθέτηση» του προβλήματος έχει αποκλειστεί βέβαια το δημοκρατικό δικαίωμα να αποφασίζει η πλειοψηφία των κατοίκων και  παράλληλα να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα της μειοψηφίας των τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών κλπ κλπ. Έχει πια παγιωθεί η αντιδημοκρατική θέση ότι υπάρχουν δύο ισότιμες κοινότητες στο νησί: η συντριπτική ελληνική πλειοψηφία και η τουρκική μειοψηφία [την οποία εντελώς παράνομα έχουν ενισχύσει με χιλιάδες Τούρκους εποίκους]. Στην ίδια γραμμή κινούνται και όλοι οι άλλοι: Γάλλοι, Ρώσοι κλπ. Ο Ρώσος Πρεσβευτής, Στάνισλαβ Οσάτσι, υπενθύμισε πως η Ρωσία είχε καλωσορίσει την επανέναρξη «του διακοινοτικού διαλόγου το Μάιο του 2015, όταν οι ηγέτες των κοινοτήτων κατάφεραν να αναζωογονήσουν την ελπίδα για την επανένωση του νησιού» και πως η «Η χώρα μας πάντοτε υποστήριζε μια δίκαιη και συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Ως αποτέλεσμα της εργασίας που έχει γίνει από τις διαπραγματευτικές ομάδες, υπό τους κυρίους Ανδρέα Μαυρογιάννη και Οζντίλ Ναμί, κατά το χρόνο που πέρασε, οι πλευρές έχουν πετύχει σημαντική πρόοδο πάνω σε πολλές σημαντικές πτυχές της διαπραγματευτικής ατζέντας».
Έκανε δε λόγο για «ιδιαίτερη χημεία» στις σχέσεις που δημιουργήθηκαν «μεταξύ του Νίκου Αναστασιάδη και του Μουσταφά Ακιντζί, σε προσωπικό επίπεδο», η οποία «συνέβαλε σε αυτή την επιτυχία, με πολλούς τρόπους». Και υπογράμμισε ότι «Είμαστε πεπεισμένοι ότι κανείς δεν γνωρίζει το κυπριακό ζήτημα καλύτερα από τους ίδιους τους Κύπριους. Είναι σημαντικό οι παράμετροι της διευθέτησης να αναπτυχθούν από τις κοινότητες κατά ένα ανεξάρτητο τρόπο, χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση και επιδιαιτησία» !!! Κάτι τέτοια ακούει ο Ερντογάν και γελάει με την ψυχή του.
Στην ίδια γραμμή και η Πρέσβειρα των ΗΠΑ, Κάθριν Ντόχερτι και ο Πρεσβευτής της Γαλλίας, Ρενέ Τροκάζ. Όλοι ζητάνε «ανοιχτά μυαλά» και ευελιξία ώστε να επιτευχθεί μια συμφωνία που να ικανοποιεί και τις δύο κοινότητες, έτσι ώστε να επανενωθεί το νησί!!!
Στο ελληνοκυπριακό «μέτωπο» τα πράγματα δεν έχουν κάνει κάποια σημαντικά βήματα προόδου. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις προηγείται το ΔΗΣΥ του σκληροτράχηλου ανανικού Ν. Αναστασιάδη, ακολουθεί το ΑΚΕΛ (δοκιμασμένο με σκληρούς αντιαποικιακούς αγώνες και ικανότατο σε διαπραγματεύσεις), το ΔΗΚΟ (με ένα ποσοστό γύρω στο 10%-15%, ενώ η ΕΔΕΚ φαίνεται να περιορίζεται σε ποσοστά μεταξύ 4% – 7%, όσο το «Κίνημα Αλληλεγγύη» και η «Συμμαχία Πολιτών», ενώ τα υπόλοιπα κόμματα εξασφαλίζουν χαμηλότερα ποσοστά. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, πάντοτε. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι έχουν αυξηθεί οι υποψηφιότητες και ακόμα ότι το 58% πιστεύει ότι τα πράγματα στην Κύπρο πηγαίνουν προς τη λάθος κατεύθυνση. Εντύπωση προκαλεί ότι το 52% πιστεύει πώς το μνημόνιο ωφέλησε.
Η συντριπτική πλειοψηφία – κι αυτό είναι ενθαρρυντικό – σε σχέση με το Κυπριακό, ξεκαθαρίζει πως θα απορρίψει λύση η οποία θα καταργεί την Κυπριακή Δημοκρατία και θα περιλαμβάνει τουρκικές εγγυήσεις. Επίσης το 59% δήλωσε ότι θα απορρίψει το σχέδιο λύσης εάν περιλαμβάνει εκ περιτροπής προεδρία.
Η Κυριακή είναι κοντά και θα διαπιστώσουμε ποιες από τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων θα επιβεβαιωθούν και ποιες όχι. Εκείνο που φαίνεται πώς δεν παίζει τον ρόλο που θα έπρεπε, στην συμπεριφορά του λαού, είναι το υπ.αριθ. πρόβλημα: η απελευθέρωση του από τα δεσμά της Τουρκίας. Έχει «χαθεί» από την πρώτη γραμμή των ενδιαφερόντων και του αγώνα – και των κομμάτων βέβαια – του λαϊκού κινήματος (;;!!).
Αλλά ας μην είμαστε απαισιόδοξοι. Πολλές φορές η ιστορία προχωράει με άλματα απρόβλεπτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου