#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Η πορεία εναντίον της ανεργίας και η συνέχεια της

Γράφει ο Δ. Δημητριάδης.
Η πρωτοβουλία του δήμου Πατρέων να οργανώσει την πορεία εναντίον της ανεργίας από την Πάτρα στην Αθήνα, με ενδιάμεσους σταθμούς σε αρκετές πόλεις ήταν μια εύστοχη ιδέα και πρωτοβουλία. Και αυτό γιατί το πρόβλημα της ανεργίας είναι τεράστιο, το μεγαλύτερο του εργαζόμενου λαού στις ημέρες μας, ενώ δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά για πολλά χρόνια ακόμη. Θα ταλανίζει και στο μέλλον την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό.
Ήταν εύστοχη και ως προς τη μορφή της. Παρότι η μορφή αυτή - μαζική πορεία εργαζομένων μεγάλης απόστασης με σταθμούς και διάφορες δραστηριότητες - δεν αξιοποιείται για πρώτη φορά, δεν είναι και η πιο συνηθισμένη μορφή δράσης τις τελευταίες δεκαετίες.
Ιδιαίτερα αν η πορεία διοργανώνονταν με τους καλύτερους όρους και προϋποθέσεις, δηλαδή με όρους κινήματος, να γίνει υπόθεση των εργατικών σωματείων της Πάτρας, των διάφορων συλλογικοτήτων και άλλων φορέων της πόλης αλλά και των πόλεων στη διαδρομή προς την Αθήνα, να εμπλακεί πλατιά ο εργαζόμενος λαός και να μην παραμείνει υπόθεση μιας παράταξης, ή ενός κόμματος όσο και αν οι παραταξιακές φιλοδοξίες είναι θεμιτές.
Η δράση αυτή μπορούσε να συγκινήσει και να ευαισθητοποιήσει πολλές χιλιάδες εργαζόμενους, να αλλάξει την ψυχολογία και τις διαθέσεις τους, σε επίπεδο κλίματος και εντυπώσεων να διαμορφώσει θετικά δεδομένα για την ανάπτυξη του κινήματος.
Με τέτοιους όρους μπορούσε να αποτελέσει αφετηρία ενός κινήματος διεκδίκησης δουλειάς για όλους, με δικαιώματα και με αποδοχές για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, τμήμα ενός γενικότερου κινήματος σύγκρουσης με τα μνημόνια και την αστική πολιτική με στόχο την ανατροπή της.
Αυτό απαιτεί όμως έχει και μια άλλη πολύ σημαντική προϋπόθεση. Η πορεία αυτή να ενταχθεί σε ένα σχέδιο ανάπτυξης των αγώνων σε κάθε χώρο και σε κάθε κλάδο, με συνέχεια και επιμονή σε βάση που θα στρέφεται εναντίον της κυβέρνησης και των μνημονίων, εναντίον της πολιτικής του κεφαλαίου γενικότερα και του αστικοποιημένου και διεφθαρμένου συνδικαλισμού.
Οι όροι αυτοί σήμερα δεν υπάρχουν, πρέπει όμως να δημιουργηθούν και χρόνος απεριόριστος δεν υπάρχει.
Αναγκαία προϋπόθεση είναι τουλάχιστον ένα μίνιμουμ, καταρχήν, άμεσης συνεννόησης των μαχόμενων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Έτσι μπορεί να δοθεί ώθηση στους αγώνες, να σπάσει η απογοήτευση και η αποστράτευση, να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για κάτι πιο ολοκληρωμένο, ένα μέτωπο ρήξης με τον ιμπεριαλισμό και το μονοπωλιακό κεφάλαιο, με την αστική κυριαρχία γενικότερα, που θα διεκδικεί την ικανοποίησή των λαϊκών αναγκών και στην πορεία να διαχειρισθεί τις τύχες της χώρας και του λαού.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου