#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Αντιρατσιστικός σεξισμός

 Πέτρος Αργυρίου
Σάλο στην ελληνική γνώμη προκάλεσε η σεξιστική δήλωση δημάρχου κωμόπολης να μην προκαλούν τα ντόπια κορίτσια του σχολείου τους μετανάστες και να διαλέγουν δρόμους που δε βρίσκονται μετανάστες για να πηγαίνουν στο σχολειό.
Η δημόσια αυτή προτροπή έρχεται μερικές βδομάδες μετά την προτροπή δημάρχου προς τις γυναίκες της πόλης να είναι «καλύτερα προστατευμένες» και «καλύτερα προετοιμασμένες» ιδιαίτερα τώρα που ‘ρχεται το καρναβάλι.
Κι όχι, αυτές οι δηλώσεις που μεταφέρουν μέρος της ευθύνης σεξουαλικών επιθέσεων στη γυναικεία φύση δεν έγιναν από πολιτικούς γαλουχημένους από την ελληνορθόδοξη εκκλησιά.

Από Γερμανούς πολιτικούς γίναν.
Και μάλιστα μέρες μετά τις εκατοντάδες πρωτοχρονιάτικες σεξιστικές επιθέσεις στην Κολωνία αλλά και στα περισσότερα από τα γερμανικά κρατίδια, επιθέσεις που μάλλον συνιστούν την μαζικότερη επίδειξη έμπρακτου σεξισμού εδώ και δεκαετίες στην Ευρώπη αν και τo παρασκήνιο τους παραμένει άγνωστο.
Σε αυτά τα φαινόμενα που ραγίζουν την Ευρώπη, η ελληνική πληροφοριακή κοινότητα κράτησε μεγάλη απόσταση ελέω της κυρίαρχης αριστεροφροσύνης.
Όταν λοιπόν υπάρχουν λόγοι για να συγκρουστεί ο αντισεξιστής μέσα στον αντιρατσιστή, ο αντιρατσιστής επιβάλει στον αντισεξιστή μέσα του να το βουλώσει γιατί αλλιώς θα τον κατηγορήσει για ρατσιστή.
Πάντα αυτό κάνει.
Μόνο αυτό κάνει.
Κι έτσι, για να μην τροφοδοτήσει ρατσισμούς, συγκαλύπτει φαινόμενα που δεν βολεύουν την κοσμοθέαση του. Και η συγκάλυψη τα ενθαρρύνει ακόμη περισσότερο δίνοντας μια αίσθηση παντοδυναμίας στους θύτες που προστατευμένοι συνεχίζουν την δράση τους.
Αυτό ακριβώς συνέβη στο Rotheram στη Μ.Βρετανία ανάμεσα στο 1997 και 2013: 1400 παιδιά έχουν να ευχαριστούν την αντιρατσιστική ομπρέλα για τις απαγωγές, τους βιασμούς και την βίαια εκπόρνευση τους από κύκλωμα Πακιστανικών καταγωγών.
Για 16 χρόνια οι βρετανικές αρχές κοσκίνιζαν, επιτρέποντας στο κύκλωμα να συνεχίζει ανενόχλητο τη δράση του, φοβούμενες μην τυχόν κι ενθαρρύνουν τον ρατσισμό.
Οι έρευνες άνοιγαν κι έκλειναν ανολοκλήρωτες υπό τη δαμόκλειο σπάθη της αντιρατσιστικής πολιτικής ορθότητας.
Και με αυτόν τον τρόπο ενθάρρυναν φαινόμενα που δίνουν τροφή στον ρατσισμό.
Η αίσθηση ανωτερότητας είναι προοίμιο ολοκληρωτισμού. Κι ο βαμμένος αντιρατσίστας νιώθει ηθικά ανώτερος όχι μόνο απέναντι στους πολιτικούς του εχθρούς τους οποίους θέλει να καταστρέψει και βιολογικά όταν και όποτε χρειαστεί, αλλά και απέναντι σε όλους τους υπολοίπους που ο βίαιος γενικευμένος «ανθρωπισμός» του ισοπεδώνει.
Ανθρωπισμός όμως ως πολιτική προσταγή απογυμνωμένη από ευγενή συναισθήματα είναι τόσο ειλικρινής όσο η παγκόσμια χριστιανική αγάπη ως θρησκευτική προσταγή.
Υπάρχουν μερικές αλήθειες. Κι ο μετανάστης κάποιες φορές θέλει να γαμήσει. Άνθρωπος είναι.
Αν δε, προέρχεται από κουλτούρες ακραία σεξιστικές που αντιμετωπίζουν τη γυναίκα μόνο ως αντρική ιδιοκτησία, κουλτούρες βαρύτατα θεοκρατικές που έχουν θεσμοποιήσει τη γυναικεία σκλαβιά και θεωρούν τη γυναικεία σεξουαλική ορμή ως θανάσιμη αμαρτία, το πρώτο που έχει να πολεμήσει είναι την κουλτούρα του- αν δεν θέλει να πολεμηθεί.
Ας μην στρουθοκαμηλίζουμε προσποιούμενοι ότι δεν ξέρουμε. Από τέτοιες κοινωνίες προερχόμαστε κι εμείς. Ας μου θυμίσει λίγο κάποιος πότε η μοιχεία σταμάτησε να θεωρείται έγκλημα στην Ελλάδα. Νομικά, μόλις το 1982 σταμάτησε να θεωρείται πλημμέλημα.
Αρκετοί μετανάστες προέρχονται από χώρες πολύ πιο ακραία σεξιστικές από ότι ποτέ υπήρξαμε εμείς.
Χώρες που οι γυναίκες εξακολουθούν να λιθοβολούνται, χώρες που ο βιασμός υπό συνθήκες δεν αποτελεί έγκλημα αλλά τιμωρία.
Δεν σημαίνει ότι ο κάθε άνθρωπος που μεταναστεύει είναι υποχρεωτικά φορέας της κουλτούρας καταγωγής του. Πολλές φορές μεταναστεύει επειδή δεν την αντέχει, επειδή θέλει να ξεφύγει από αυτήν.
Άλλες φορές πάλι την κουβαλάει μέσα του σαν αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού του.
Η δήμαρχος της Κολωνίας ζήτησε από τις γυναίκες να είναι καλύτερα προετοιμασμένες για την κάθε επόμενη φορά.
Λογικό: Η ίδια παραλίγον να δολοφονηθεί από τις μαχαιριές ρατσιστή που ήθελε να σώσει τη Γερμανία από την αθρόα συνέρρευση ξένων την οποία η ίδια πολιτικά υποστήριζε και υποστηρίζει.
Αυτή, έχει κάθε λόγο πλέον, να θεωρεί τον ρατσισμό πολύ πιο επικίνδυνο από τον αντιρατσισμό σε τέτοιο βαθμό που προτρέπει τις γυναίκες στη σεμνοτυφία για να μην προκληθούν θεοκρατικά και σεξιστικά ήθη μεταναστών και προσφύγων.
Είναι πολύ αργά πια. Η διάλυση των χωρών της Μέσης Ανατολής θα διαλύσει και την Ευρώπη όπως είχα προειδοποιήσει.
Ήδη την έχει πληγώσει βαθύτατα: ρατσιστές εναντίον μεταναστών, μετανάστες κατά του πληθυσμού, αντιρατσιστές κατά ρατσιστών, η Ευρώπη άλλαξε.
Και δεν υπάρχει τίποτε που να μπορεί σύντομα να την επαναφέρει στην μέχρι πρότινος ευφορική της κατάσταση.
Το μαχαίρι κόβει το ίδιο ανεξάρτητα από το πιο χρώμα χέρι το κρατά. Κι αυτός που το συγκαλύπτει είναι κι αυτός εγκληματίας ανεξαρτήτου φυλής και πεποιθήσεων.
Φευ. Ο δρόμος προς την κόλαση είναι σπαρμένος με καλές προθέσεις.
Κάποτε, ο μεγάλος Αντρέ Μπρετόν, είχε πει ότι ο «Άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση».
Ρωτώ λοιπόν κι εγώ με τη σειρά αν μου επιτρέπετε: Ποιο είναι το χειρότερο είδος στον Πλανήτη;
Ευχαριστώ Αντρέ. Με κάλυψες πλήρως.
Παρεμπιπτόντως, ένα υπέροχο μυθιστόρημα που ασχολείται με τα παραπάνω θέματα είναι το δικό μου «Το Σημάδι».
Ένας ηλίθιος συγγραφέας μου είχε πει με ύφος δέκα καρδιναλίων πως το μυθιστόρημα μου γράφτηκε αποκλειστικά για την ελληνική κρίση. Φυσικά το βιβλίο γράφτηκε το 2010. Διαβάστε το, συγκρίνετε το με την Ευρώπη του τώρα και θα καταλάβετε γιατί συνεχίζω να γράφω προφητική λογοτεχνία, δυστοπική λογοτεχνία.
Ειδάλλως συνεχίστε να κάνετε συγγραφείς από τα Lidl ακόμη πιο πλούσιους κι υπερόπτες.
Μπορείτε εύκολα να φανταστείτε ότι είμαι αποκλεισμένους από όλες τις κλίκες και τις φατρίες.
Κι έτσι, το βιβλιαράκι μπορείτε να το βρείτε μόνο στις εκδόσεις Anima. Παρενοχλείστε τους στο 2155510304. Και για τα Β.Π, στο βιβλιοπωλείο Κούλου Μάρθα, Βας. Σοφίας 14 Μαρούσι, 2108028705.
Επίσης θέλω να ξαναευχαριστήσω δημοσίως τον μεγάλο Γιώργο Κοντογιώργη για την υπέροχη παρουσίαση που κάναμε μαζί για «Το Σημάδι».
Δεσμεύομαι να την ανεβάσω ηχογραφημένη από τον ίδιον μόλις μου στείλουν το οπτικό υλικό. Ακόμη το περιμένω
 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου