#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

ΚΚΕ: Λαϊκή συμμαχία χωρίς συμμάχους

Κωστής Νάγιας
Την προηγούμενη Κυριακή δόθηκε στη δημοσιότητα η απόφαση της Ευρείας Ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ με θέμα «Η πορεία ανασύνταξης του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος και της ανάπτυξης της κομματικής οικοδόμησης στην εργατική τάξη». Στην απόφαση διατηρούνται και υποστηρίζονται οι ίδιες γενικές πολιτικές αρχές του ΚΚΕ. Ως κεντρικός πολιτικός στόχος από τον οποίο συναρτώνται οι υπόλοιποι, επαναφέρεται το ζήτημα της ανάπτυξης και οικοδόμησης της Λαϊκής Συμμαχίας, το πώς αυτή θα δυναμώσει και θα δεθεί καλύτερα με τους κλάδους και τη δουλειά των Σωματείων.


Ένα ασαφές και δυσεξήγητο σχήμα.
«Η Λαϊκή Συμμαχία είναι κοινωνική όσον αφορά το ποιες κοινωνικές δυνάμεις μπορούν αντικειμενικά να συμπαραταχθούν στον αγώνα, έχει κινηματικά χαρακτηριστικά με γραμμή αντεπίθεσης, ρήξης και ανατροπής». Είναι λοιπόν κοινωνική συμμαχία. Ταυτόχρονα όμως «έχει πρόταση διακυβέρνησης -εξουσίας οριοθετημένη από την αστική διακυβέρνηση, ...με την έννοια ότι κατευθύνει τη δράση της στην αλλαγή τάξης, κοινωνικών δυνάμεων στο επίπεδο της εξουσίας»
Πως γίνεται αυτό; Πως δηλαδή μεταπηδούμε από το κοινωνικό στο πολιτικό;

Κι ακόμα ποια η αξία του οικονομικού αγώνα που αναγεννάτε διαρκώς στις εκμεταλλευτικές κοινωνίες; Πως αυτός ανυψώνεται σε αντικαπιταλιστικό οικονομικό αγώνα και αυτός σε πολιτικό αγώνα; «Η κατεύθυνση της δράσης», έστω αυτής της κοινωνικής συμμαχίας, πως και μέσω τίνος ανυψώνεται και μορφοποιείται σε πολιτική πρόταση;

Σήμερα, σύμφωνα με την απόφαση της ολομέλειας, η «αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική» αυτή συμμαχία ως πρώτη μορφή έχει το ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΟΓΕ -ΜΑΣ και «απλώνει την επιρροή της στους χώρους δουλειάς και στην εργατική - λαϊκή γειτονιά».
Να συμπεράνουμε λοιπόν πως η πολιτική πρόταση είναι αυτή που εκφέρουν το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ η ΟΓΕ, η ΜΑΣ;

Και τότε τα διαφορετικά επίπεδα οργάνωσης και έκφρασης της σύγχρονης εργατικής τάξης, συνδικάτο, κόμμα, πολιτικό μέτωπο, που πάνε; Ταυτίζονται και ομογενοποιούνται;
Ή διαχωρίζονται και το ΚΚΕ είναι το μοναδικό, προς το παρόν έστω, υπάρχον πολιτικό κόμμα που καθοδηγεί έστω αυτή την κοινωνική συμμαχία; Και τότε πως συμπεραίνεται η ανάπτυξη, έστω αυτής της συμμαχίας; Και μάλιστα σήμερα σε αυτές ης συνθήκες της άμπωτης και οπισθοχώρησης του εργατικού κινήματος;

Η απόφαση καταφεύγει στο μέλλον στο οποίο αυτή η συμμαχία «αναπροσαρμοζόμενη και αναπτυσσόμενη θα προσαρμόζεται με την αλλαγή συσχετισμού στο επίπεδο των οργανώσεων του κινήματος, θα δώσει και νέες μορφές, «ιδιαίτερα από τα κάτω προς τα πάνω», θα επέρχονται αναδιατάξεις στο εσωτερικό της κάτω από την επίδραση της γενικότερης αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων, που δεν είναι δυνατόν σήμερα να προκαθοριστούν». Αλλά αυτό - στο μέλλον θα εμφανιστούν νέες μορφές - ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει πάντα

Στην εποχή μας, στην κατ' εξοχήν εργατική εποχή που η εργατική τάξη για πρώτη φορά γίνεται πλειοψηφούσα δύναμη στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό (παγκόσμια είναι περίπου όσος ο πληθυσμός της γης τη δεκαετία του 60), σήμερα που είναι ένας δυναμικός πολυκόσμος εξ αιτίας της μετανάστευσης και της φτωχοποίησης μεσαίων στρωμάτων, όπως σωστά επισημαίνεται στην απόφαση, μπορεί να υπάρξει ένα μόνο κόμμα εργατικής αναφοράς, ακόμα και ένα μόνο κόμμα κομμουνιστικής επαγγελίας και στόχευσης; Ας υποθέσουμε όμως πως μόνο το ΚΚΕ είναι συνεπές επαναστατικό κόμμα.

Ένα τέτοιο κόμμα σε καταστάσεις μη επαναστατικές πως συμπεριφέρεται απέναντι σε όλες τις μαχόμενες ρεφορμιστικές δυνάμεις; Ακολουθεί την ίδια πολιτική συμπεριφορά απέναντι στις μαχόμενες ρεφορμιστικές δυνάμεις σε μη επαναστατική κατάσταση όπως η σημερινή και σε (ενδεχόμενη) επαναστατική; Ή μήπως δεν υπάρχουν και αυτές και όλοι οι υπόλοιποι, πλην ΚΚΕ, είναι συνειδητοί υπηρέτες του κεφαλαίου;

Η ηγεσία του ΚΚΕ νομίζει πως καθαρίζει με την αναφορά πως: «Συνολικά πρέπει να παρακολουθούμε καλύτερα τους σχεδιασμούς και τις παρεμβάσεις των διάφορων ρεφορμιστικών και οπορτουνιστικών ομάδων, που ο βασικός τους πυρήνας αποτελείται από πρώην μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονται στη ΛΑΕ, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στον Εργατικό Αγώνα και αλλού και επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα νέο ρεφορμιστικό - οπορτουνιστικό ρεύμα, ...συχνά σε συνεργασία με τον κλασικό εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό στον οποίο ηγούνται ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ»;

Σε αυτή τη διαρκή τριβή και διαπάλη οι σύγχρονες εργατικές δυνάμεις μπορούν να καθαρίζουν με ένα «Επανέρχονται οι χτεσινοί υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ»; Ή με αναφορές του στυλ «Γνωρίσαμε και αντιμετωπίσαμε ας οργανωμένες προβοκάτσιες, το "κίνημα των πλατειών”, την αύξηση της τρομοκρατίας, κρατικής και εργοδοτικής, κ.α» έτσι χύμα και ενιαία; Το κίνημα των πλατειών πχ ήταν ένα με την τρομοκρατία και την εργοδοτική βία ή έκφραση σύγχρονων καναλιών κοινωνικής διαμαρτυρίας εξ αιτίας των πρωτόγνωρων δυσκολιών στους χώρους δουλειάς και την πρωτοφανή ανεργία;

Στην απόφαση αντιμετωπίζονται με αξιοπρόσεκτο τρόπο το ζήτημα της εξουσίας και της σχέσης με την κυβέρνηση, η ανάγκη μελέτης ορισμένων ζητημάτων όπως «η διαστρωμάτωση στο εσωτερικό της εργατικής τάξης», των εξελίξεων σε διάφορους κλάδους, η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου κ.α. Ανιχνεύονται δυσκολίες που αντιμετωπίζει το εργατικό κίνημα. Σε μια δοκιμασμένη όμως και αυτοαναφορική γραμμή.
 «Πριν»

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου