#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Νόμιμο είναι για εμάς το κοινωνικά αναγκαίο

Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στη ΒΙΟ.ΜΕ.
Μερικά ερωτήματα:
Τι φοβούνται και ρωτούν τις τελευταίες ημέρες εισαγγελείς και αστυνομικοί που περιτριγυρίζουν το εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ; Μήπως δεν γνωρίζουν όπως όλη η κοινωνία της πόλης και της χώρας τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στον χώρο του εργοστασίου; Ή μήπως δεν έχουν τα μέσα να διαπιστώσουν, όπως και όλοι άλλωστε, ποιος είναι αυτός που κρατά ζωντανό το εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ;

Σφίγγει ο κλοιός για τον Γεωργίου

Του Λεωνίδα Βατικιώτη – «Επίκαιρα»
Αποφεύχθηκε η προσπάθεια να πέσει στα μαλακά
Καταπέλτης είναι η έκθεση αναίρεσης της αντιεισαγγελέα του Μ Αρείου Πάγου για την υπόθεση της Στατιστικής Υπηρεσίας. Στις σελίδες της ξετυλίγονται με τον πιο εμπεριστατωμένο τρόπο όλες οι αλχημείες που οδήγησαν στο φούσκωμα των στοιχείων των δημόσιων οικονομικών για να οδηγηθεί η Ελλάδα στο κρεματόριο του Μνημονίου.
Συγκεκριμένα, στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 η αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου με την υπ” αριθμ. 37/2015 έκθεση ενώπιον του γραμματέα του Αρείου Πάγου δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά του υπ” αριθμ. 1149/2015 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών «ως προς το ότι το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών απεφάνθη να μην γίνει κατηγορία κατά των κατηγορουμένων», δηλαδή του Ανδρέα Γεωργίου, που ήταν πρόεδρος τότε της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), και δύο υπαλλήλων της υπηρεσίας, του Κωνσταντίνου Μολφέτα και της Αθανασίας Ξενάκη.

Νιώθω τόσο Ευρωπαίος, κάτι τέτοιες στιγμές!

Του Γιώργου Αλεξάτου

Η Καταλωνία ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας της. Η Μαδρίτη ανακοίνωσε πως δεν αναγνωρίζει τέτοιο δικαίωμα στον καταλανικό λαό.

Είναι προφανές πως η Ισπανία, τελικά, θα υποχωρήσει, καθώς οι ΗΠΑ, η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ θα επιβάλλουν το δικαίωμα των Καταλανών, ακόμη και με επέμβαση. Όπως είχαν κάνει στην περίπτωση του Κόσοβου. Τότε που βομβάρδιζαν τη Σερβία.

διαμαρτυρήθηκαν οι άγγλοι γιατί ο πρωθυπουργός τους ασελγούσε σε γουρούνι !!!


Μην καταντάς

Παίζουν με την υπομονή και τις αντοχές ενός λαού κρυμμένοι πίσω από την ασυλία του κοινοβουλίου που τους έδωσε η μειοψηφία. Θεωρούν ότι είναι άκρως φυσιολογικό η ζωή των πολιτών να ξεκινά από το πρωί με κατήφεια, να κυλά με μία αγωνία χρεών και να κλείνει μετρώντας κέρματα για το αν θα βγει το καρβέλι ψωμί της επόμενης ημέρας. Αυτό δεν είναι ζωή και όσο κι αν θέλουμε να πιστέψουμε ότι υπάρχει ένα πρόγραμμα που θα βγάλει τους τροχούς από την λάσπη η εμπειρία όσων έχουν εργαστεί σκληρά και ξέρουν τι σημαίνει αγορά, κόστος, κέρδος, ζημία έρχεται και τους προσγειώνει στην πραγματικότητα...

Το μέτωπο που δε συγκροτήθηκε εδώ και πέντε χρόνια, και μια απαραίτητη αυτοκριτική

Του Γιώργου Πασσαλίδη
Τα παρακάτω δεν αφορούν ένα συνολικό απολογισμό της τελευταίας καταστροφικής πενταετίας. Πρέπει όμως να αξιολογηθεί η συμπεριφορά, η στάση και τα πεπραγμένα της Αριστεράς. Να αναγνωρίσουμε τις αδυναμίες, τα προβλήματα, τις ανεπάρκειες ως αναγκαία τροφή για σκέψη, ώστε να προχωρήσουμε πιο αποφασιστικά στην περίοδο που ανοίγεται μπροστά μας.
Το αποτέλεσμα της Λαϊκής Ενότητας αποτελεί ήττα. Και η ήττα γίνεται πιο βαριά, γιατί η ήττα είναι καθολική. Αφορά το εκλογικό αποτέλεσμα γενικά, τη «δικαίωση» ή νομιμοποίηση του μνημονίου, το (πρόσκαιρο) τσάκισμα του λαϊκού φρονήματος, την περιθωριοποίηση της Αριστεράς.

Όσους ανθρώπους πρόλαβα να δω

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
 Μακρύ το ταξίδι της ζωής και μαζί τόσο μικρό, αναλογίστηκα σαν ήρθε η ώρα της αναδρομής.
Πόσα είδα και πόσα θα ήθελα να δω μα δεν τα συνάντησα ποτέ!
Κι είδα ανθρώπους να γελάνε ανοίγοντας απλώς το στόμα και δείχνοντας τοα δόντια τους. Σπάραζε η ψυχή τους και η δική μου που έβλεπε το μαρτύριό τους.
Κι είδα ανθρώπους ψεύτες και μοχθηρούς, που τους φοβούνταν ακόμη και τα φίδια, να συναναστρέφονται με ανθρώπους σερνόμενοι σε πατώματα, σοκάκια, δρόμους και γυαλισμένους διαδρόμους.
Κι είδα ανθρώπους, επαναστάτες έλεγαν πως είναι, που ήθελαν ν’ αλλάξουν, τον κόσμο να αναδύουν μούχλα. Κι ευχήθηκα τρομαγμένος να μην το καταφέρουν ποτέ.