#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Λ. Βατικιώτης: ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο χορό των πιστωτών

Κάπου εδώ, την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, τελειώνει και το διάλειμμα. Οκτώ μήνες ήταν υπεραρκετοί για να δειχθεί πως ο μονόδρομος των μνημονίων δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τις παραφυάδες τους κι επίσης για να ενσωματωθεί πλήρως στον μνημονιακό ολετήρα μια νέα φουρνιά πολιτικών, τουΣΥΡΙΖΑ, μέχρι κι αυτοί σε λίγους μήνες να φοβούνται να κυκλοφορήσουν στο δρόμο για να μη φάνε ξύλο.
Κι οι αφορμές που Τσακαλώτος, Σταθάκης, Καμμένος, Παππάς και πολλοί άλλοι θα έχουν την τύχη του Κ. Χατζιδάκη στην Πανεπιστημίου εκείνο τον Δεκέμβρη του 2010 είναι πολλές. Αρκεί μια ματιά στην βαρύτατη οικονομική ατζέντα των επόμενων εβδομάδων:

Μελαγχολική επιστολή προς θριαμβολογούντα στελέχη του Σύριζα

Γράφει ο Κίμων Ρηγόπουλος
«Κι αν σου’ χει μείνει μια σταλιά ντροπή, δείξε λιγάκι προσοχή», είχε πει κάποτε ο Σαββόπουλος.
Ήταν ακόμα η εποχή που η ενοχή και ο Σαββόπουλος παρήγαγαν έργο και το φιλότιμο δεν είχε βγει στην παρανομία κυνηγημένο από τα απενοχοποιημένα κύμβαλα.
Τώρα εσείς ασκείτε μια κολοβή κυβερνητική εξουσία ελέω των «θεσμών» και του χειραγωγούμενου φόβου των ιθαγενών.
Κάτι σαν τα απομεινάρια μιας μέρας που έγινε νύχτα αξημέρωτη. Μετά τον σεισμό λαφυραγωγείτε τα ετοιμόρροπα σπίτια των σεισμόπληκτων. Είστε κάτι σαν την πολεοδομία που το ρίχνει στο πλιάτσικο.

Θυμάσαι που μιλούσες για απατεώνες;


Επειδή η ζωή δεν περιμένει!

Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς
Βλέποντας τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, δύο δρόμους μπορεί να διακρίνει κανείς για το μέλλον.
Ο ένας είναι να παραδεχτούμε ότι το σύστημα είναι τόσο ισχυρό -τουλάχιστον τώρα – που δεν παλεύεται. Ότι τα μίντια είναι τόσο ισχυρά που μπορούν να στείλουν ακόμη και ηθικούς δολοφόνους στη βουλή ή και γραφικούς (για να μην πω μισότρελους) τύπους. Και, αποδεχόμενοι το αποτέλεσμα, να αράξουμε στον καναπέ.
Ο άλλος είναι να μπούμε όσο γίνεται πιο πολύ στη μάχη γι’ αυτό που είναι σήμερα απαραίτητο. Δηλαδή το μέτωπο των αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων. Η μη συγκρότηση του βγάζει μάτι πια. Την αναγκαιότητα του σήμερα, την καταλαβαίνουν και τα μικρά παιδιά.

H Black Rock διαχειρίζεται τα κόκκινα δάνεια των Ελλήνων

Ο αμερικανικός κολοσσός κέρδισε τον διαγωνισμό 
που διεξήγαγε η Τράπεζα της Ελλάδος

Η BlackRock Solutions, ο βραχίονας παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών του αμερικανικού επενδυτικού οργανισμού, κέρδισε τον διαγωνισμό που διεξήγαγε η Τράπεζα της Ελλάδος για την πρόσληψη εξωτερικού συμβούλου με αντικείμενο την εκπόνηση και παρακολούθηση εφαρμογής στρατηγικής για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΕΡΤ, η Blackrock Solutions, η οποία είχε σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση των δανειακών χαρτοφυλακίων των ελληνικών τραπεζών στο παρελθόν στα πλαίσια των ευρωπαϊκών ασκήσεων ακραίας προσομοίωσης, θα συνδράμει την ΤτΕ στην εκπόνηση και παρακολούθηση της εφαρμογής της στρατηγικής σύμφωνα με στελέχη της αγοράς.

Σαν σήμερα, το 1941, ιδρύεται το ΕΑΜ

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1941 ιδρύεται επίσημα το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, το ΕΑΜ, με ιδρυτικά κόμματα το ΚΚΕ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, την Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΕΛΔ) και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΕ).

Στην πορεία προστέθηκαν και άλλοι πολιτικοί οργανισμοί ενώ συμμετείχε πλήθος κοινωνικών-αντιστασιακών οργανώσεων, όπως:

Το Σοσιαλιστκό Εργατικό Κόμμα της Ελλάδας, η Σοσιαλιστική Ένωση, η αντιστασιακή οργάνωση Δημοκράτης, οι Σοσιαλιστές-Δημοκράτες, ο Εργατικός ΕΑΜ, η Εθνική Αλληλεγγύη, το ΕΑΜ Νέων, που μετεξελίχθηκε σε ΕΠΟΝ, η Πανυπαλληλική Επιτροπή Δημοσίων Υπαλλήλων, η Παγκληρική Ένωση, ενώ τον Μάιο του 1944 συνεργάστηκαν με το ΕΑΜ και οι Αριστεροί Φιλελεύθεροι.

«Όλοι αισθάνονται ότι κάτι θα γίνει»…

Είναι πλέον περισσότερο από σαφές ότι η κοινωνία είναι σε στάση αναμονής. Μια στάση αναμονής που στα μάτια πολλών έχει ξεπεράσει όλα τα επιτρεπτά όρια.

Η κατάσταση που επικρατεί εκφράζεται και αναλύεται με διαφορετικό τρόπο έτσι ώστε τα συμπεράσματα να τείνουν να δικαιώσουν και να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς και τα συμφέροντα του καθενός.

Η κοινωνική – στο μεγαλύτερο εύρος της – σιωπή από κάποιους μεταφράζεται σαν υποσυνείδητη αποδοχή της συλλογικής ευθύνης για το γενικό κατάντημα. Το «όλοι μαζί φέραμε την χώρα σε αυτό το τέλμα», μεταφέρει αυθαίρετα την ευθύνη της αρνητικής κατάστασης από αυτούς τους λίγους που την επέβαλαν σαν αποτέλεσμα των συμφερόντων και των πράξεων τους, στην βάση της κοινωνίας.