#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Θα πεθάνω!


του Γιάννη Λαζάρου
Κοιτάξτε να δείτε, το ολόγραμμα κυβέρνηση που μάς φόρεσαν οι δανειστές με το πρόσωπο των ΣυριζοΑνέλ είναι ένα πράγμα που γουστάρει να τα "ακούει". Το γουστάρει πολύ να τρώει τα μπινελίκια του και δεν πρόκειται να της χαλάσουμε (για άλλη μια φορά) το χατήρι. 
Το επικοινωνιακό τεχνασμάτακι με τον ξάδελφο Καμμένου έκανε πολλά πληκτρολόγια να πάρουν φωτιά και να σχολιάζουν ότι αυτός είναι ρατσιστής (επειδή υπονόησε ότι οι Γερμανοί είναι ναζιστές), είναι αντισημίτης (επειδή έγραψε ότι οι Εβραίοι κάνουν κουμάντο) και γενικώς το παιδί έπαιζε με το πουλάκι του, τον Τουίτερ, στον ελεύθερο χρόνο του,  που ήταν 24 ώρες το 24ωρο.

"ΑΝΑΨΑΜΕ ΕΝΑ ΦΩΣ. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ"!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΛΑΕ ΣΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ REGARDS ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ FABIEN PERRIER
-Πώς εξηγείτε την αποτυχία της Λαϊκής Ενότητας να μπει στη Βουλή;
Η Λαϊκή Ενότητα συγκροτήθηκε σε ανεξάρτητο πολιτικό σχηματισμό με την ανακοίνωση των εκλογών, μπαίνοντας σε μια δύσκολη μάχη. Βρεθήκαμε αναγκασμένοι να παλέψουμε με όλα τα "θηρία" μέσα σε τρεις μόνο εβδομάδες. Είχαμε απέναντί μας τις συνασπισμένες δυνάμεις του ελληνικού, αλλά και του ευρωπαϊκού κατεστημένου, που εχθρεύονται κάθε προοδευτική αλλαγή. Μας χρειάζονταν λίγοι ψήφοι παραπάνω, της τάξης των 7.000, για να μπούμε στη Βουλή.

Το βάρος των αλυσίδων



Η Ε.Ε είναι ικανή να κάνει τα πάντα έχοντας σύμμαχο στο πλευρό της τις ΗΠΑ εφόσον απώτερος σκοπός αυτής της Ένωσης δεν είναι κανένας άλλος εκτός από το κέρδος. Έχει αποδείξει εμπράκτως ότι δεν σέβεται καμία εθνική κυριαρχία, καμία εθνική ιδιαιτερότητα τις οποίες μάλιστα τις χρησιμοποιεί ως φιτίλι που ανάβει για να δυναμιτίσει τα θεμέλια χωρών ύπουλα και μεθοδικά.  Πάντα τα καταφέρνει και έχει στο βιογραφικό της τον πιο αιμοσταγή πόλεμο μετά από αυτόν του Β' Παγκοσμίου μέσα στην καρδιά της Ένωσής της. Όταν δεν καταφέρνει μέσω κυρώσεων, πολιτικής αποσταθεροποίησης, χρεοκοπίας και ένδειας των πολιτών μιας χώρας να αρπάξει τα πάντα, τότε έχει τον τρόπο να τελειώνει το θέμα όσο αίμα κι αν χυθεί, όσα εθνικά σύνορα κι αν εξαφανιστούν από τον χάρτη. 

Το βάρος των αλυσίδων (Μέρος 2ο)

Την στρατιωτική επέμβαση στην Γιουγκοσλαβία  την ακολουθεί η οικονομική επέμβαση. Η συνθηκολόγηση οδήγησε στην κατάληψη του εδάφους από στρατεύματα του ΝΑΤΟ και στη δημιουργία του Καμπ Μπόνστιλ, τη δεύτερη σε μέγεθος στρατιωτική βάση εκτός Γερμανίας. 
Αμέσως ακολούθησε ο νομικός «στρατός» της Παγκόσμιας Τράπεζας με σκοπό τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την έλευση του ξένου κεφαλαίου προς «ανασυγκρότηση» της περιοχής. Ίδρυσαν με νομοθεσίες οργανισμό για την διαχείριση της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών χωρίς να σεβαστούν καμιά νομική κυριότητα. Έκλεισαν τις τράπεζες, το μάρκο έγινε το εθνικό νόμισμα και η οικονομική διαχείριση πέρασε στα χέρια γερμανικών τραπεζών (Commerzbank AG).

250 δισ. ευρώ η κρατική βοήθεια προς τις τράπεζες στα χρόνια της κρίσης...


Ο νοικοκυραίος

10 σημεία χαρακτήρα του νοικοκυραίου
Οι ιδέες της άρχουσας τάξης είναι σε κάθε εποχή, οι άρχουσες ιδέες, δηλαδή η τάξη, που είναι η άρχουσα υλική δύναμη της κοινωνίας, είναι συνάμα και η άρχουσα πνευματική δύναμη. Η τάξη, που έχει στη διάθεσή της τα μέσα της υλικής παραγωγής, διαθέτει για τούτο ταυτόχρονα και τα μέσα της πνευματικής παραγωγής, έτσι της είναι συνάμα υποταγμένη κατά μέσον όρο οι ιδέες όσων δεν έχουν τα μέσα της πνευματικής παραγωγής. Οι άρχουσες ιδέες απλώς και μόνο εκφράζουν ιδεατά τις κυρίαρχες υλικές συνθήκες, τις κυρίαρχες υλικές συνθήκες διατυπωμένες σε ιδέες- άρα τις συνθήκες, που κατασταίνουν ακριβώς κυρίαρχη τη μία τάξη, άρα τις συνθήκες της κυριαρχίας της.
Κ. Μαρξ, Η γερμανική ιδεολογία

Φονιάδες των λαών νοικοκυραίοι, φαντάζετε ωραίοι, πνιγμένοι μες στα χρέη.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΜΑΡΙΝΑΚΗ



Επιτέλους!

Γιάννης Μακριδάκης
Επιτέλους πιάσαμε τον κοινωνικοπολιτικό μας πάτο, στον οποίον καθ΄ όλα αυτά τα χρόνια παρακμής και απαξίας πολλές φορές νομίσαμε ότι φτάσαμε, αλλά πάντοτε μετά έκπληξης και λύπης διαπιστώναμε ότι υπήρχε και πιο κάτω.
Τώρα όμως φτάσαμε. Αυτός είναι ο πάτος. Το ότι το σύνολο σχεδόν του εκλογικού σώματος εκφράζεται εντός Βουλής από μία και μόνον άποψη: Εσωτερική υποτίμηση, οικονομική εξαθλίωση, εκποίηση φυσικών πόρων και δημόσιας περιουσίας, εκπόρνευση φυσικού, ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και πολιτισμικού κεφαλαίου της Ελλάδας, επιθυμία ανάπτυξης καταστροφικής....

Σιγά μην τα παρατήσω

Τα εκλογικά αποτελέσματα αφήνουν γεύση πικρή. Τα τελευταία χρόνια συνέβηκαν γεγονότα και καταστάσεις που κανείς «μέσος» άνθρωπος δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μπορεί να συμβούν και ακόμα χωρίς να κουνηθεί φύλλο. Τίποτα βέβαια δεν έγινε-γίνεται τυχαία, όλα εξηγούνται και αναλύονται, όλα έχουν αιτία, αρχή, διάρκεια και φυσικά τέλος (όταν αποφασίσει ο λαός να το δώσει).

Το νερό της φωτιάς των Ελλήνων

Διονυσιακή πράξη είναι η απόσταξη του τσίπουρο στην Ελλάδα. Για να φθάσουν μέχρι το καζάνι τα σταφύλια η προετοιμασία είναι μεγάλη. Όταν όμως παίρνουν μπροστά οι φωτιές οι Έλληνες τιμούν το δικό τους "νερό της φωτιάς" όπως αρμόζει.
Οι ειδικοί με τους μετρητές αλκοόλης να ελέγχουν τα γράδα. "17άρι" το απαλό και από εκεί και πάνω όποιος αντέχει την γλύκα της φωτιάς του διάφανου και μοναδικού αυτού προϊόντος.

Ο ήλιος ο πράσινος ανατέλλει

του Άρη Χατζηστεφάνου
Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν θριάμβευσε στις εκλογές. Όχι το κόμμα ΠΑΣΟΚ. Ο πολιτισμός του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί οι άνθρωποι που εδώ και χρόνια επιλέγουν την ησυχία απέναντι στην ελευθερία. 

Δεν είναι και οι χειρότεροι του κόσμου. Δεν έχουν στα σπλάχνα τους πρώην γερμανοτσολιάδες και βασανιστές (η τουλάχιστον έχουν πολύ λιγότερους σε σχέση με άλλα κόμματα). Ο πατέρας τους μπορεί να έχει ξεχασμένο στο υπόγειο... και κανα μικρό αντίγραφο της  γκούερνικα του Πικάσο. Στην καθημερινή πολιτική πρακτική όμως είναι ίδιοι και χειρότεροι.

Αδιαμφισβήτητος νικητής των εκλογών είναι φυσικά το Βερολίνο και οι δανειστές της Ελλάδας. Όχι γιατί επικράτησε ένα κοινοβούλιο με μοναδική πλέον αντιμνημονιακή φωνή το ΚΚΕ, αλλά γιατί κανένας άλλος πολιτικός εκτός από τον Τσίπρα δεν μπορεί να εφαρμόσει το απάνθρωπο πρόγραμμα λιτότητας που ζητά η Τρόικα.

Το βραβείο που έθαψαν τα ΜΜΕ στην Ελλάδα

Για τις δηλώσεις Μέρκελ, περί επιτήρησης των συνόρων μας από την Τουρκία

Δελτίο τύπου
Το ΕΠΑΜ καταδικάζει απερίφραστα την δήλωση της καγκελαρίου της Γερμανίας «... περί επιτήρησης των συνόρων μας με τη στήριξη της Τουρκίας, αφού μόνη της η χώρα μας δεν μπορεί να το κάνει ...».

Η δήλωση αυτή μας δημιουργεί ιδιαίτερο προβληματισμό και ανησυχία, αφού έρχεται να γίνει λίγο μετά τη δήλωση του κυρίου Τσίπρα «ότι οι θάλασσες δεν έχουν σύνορα» και φυσικά μας προδιαθέτει για το τι πρόκειται να επακολουθήσει το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα.

Η ΕΕ μετασχηματίζεται σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης για πρόσφυγες και μετανάστες

του Δημήτρη Καζάκη
Οι υπουργοί Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να δώσουν καταφύγιο σε 120.000 πρόσφυγες από την εμπόλεμη ζώνη στη Μέση Ανατολή και τις εμφύλιες συρράξεις, ενώ συνεχίζεται η διαμάχη για τα ποσοστά που κάθε χώρα θα αναλάβει.

«Αυτό που έχουμε αποφασίσει σήμερα είναι ένα σημαντικό δομικό στοιχείο, αλλά όχι περισσότερο," δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ στους δημοσιογράφους. «Δεν είναι μόνο θέμα της μετεγκατάστασης 120.000 ανθρώπους που έχουν ανάγκη από βοήθεια, χρειαζόμαστε πιο θεμελιώδεις λύσεις."

Όλοι δουλεύουν για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου

Είναι άγρια η χαρά της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, των ΜΜΕ των ολιγαρχών, του Βερολίνου και των Βρυξελλών από το γεγονός πως η Λαϊκή Ενότητα δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή. Αν όλοι αυτοί χαίρονται για το γεγονός πως η Λαϊκή Ενότητα δεν μπήκε στη Βουλή, οι πολίτες μάλλον δεν θα πρέπει να χαίρονται ιδιαίτερα.

Κι όμως, καλύτερα που δεν μπήκε στην Βουλή η Λαϊκή Ενότητα.

Αν η Λαϊκή Ενότητα είχε μπει στην Βουλή, θα έχανε πολύτιμο χρόνο από τις προετοιμασίες που πρέπει να κάνει για να γίνει ένα κανονικό κόμμα, και όχι ένα άθροισμα προσωπικοτήτων· ο ένας μήνας δεν ήταν αρκετός για να συμβεί αυτό.