#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Το "καλό" χαρτί

Γράφει ο mitsos175
Ο Αλέξης το "καλό χαρτί" και τ' "άξιο παλικάρι" πλουσίων πόδια φίλησε, μας τάισε χορτάρι. Για την ακρίβεια κουτόχορτο. Δανείστηκε από τη ΝΔ που έχει δική της παραγωγή και τώρα τα ΜΜΕ τον βαφτίζουν "καταλληλότερο". Και είναι καταλληλότερος, για να περάσει όσα η δεξιά δεν μπόρεσε.

Φάνηκε πόσο "αριστερός" είναι όλους αυτούς τους μήνες. Τα ΜΑΤ βάραγαν με το αριστερό - τόσο καιρό ξυλοκοπούσαν με το δεξί, το ξεπούλημα βαπτίστηκε "επένδυση", η τρόικα έγινε "θεσμός", η υποταγή "διαπραγμάτευση" και το μόνο που έμεινε ίδιο είναι η πολιτική. Εντάξει δεν μπορεί ο "επαναστάτης" να τα αλλάξει όλα με τη μια.

ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΦΩΤΙΑΔΗ
Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΠΑΝΕΦΕΥΡΕΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πολλοί ελπίζουμε ότι η Λαϊκή Ενότητα θα μπορέσει να γίνει η αφορμή και ένα μέσο που χρειάζεται η χώρα ώστε να εξαπολυθεί μια μεγάλη ανατρεπτική κοινωνική δημιουργικότητα που θα αλλάξει τα περισσότερα. Αυτό φαίνεται υπερφίαλο, αλλά στην πραγματικότητα νομίζω ότι δεν είναι. Γιατί, αφενός μεν είναι δεδομένη η απέχθεια των πολιτών προς την κατεστημένη τάξη πραγμάτων σε όλους τους τομείς. Αφετέρου, η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε στους πολίτες ότι η κοινωνική αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί παρά μόνο μέσα από ρήξεις και όχι με συνθηκολογήσεις. Και τελικά, το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου έδειξε, κατά τη γνώμη μου, ότι, σε μεγάλο βαθμό, αυτή η απέχθεια των πολιτών συνοδοιπορεί πλέον με την διάθεση για ρήξη.

Το αριστερό μνημόνιο και το τέλος των ψευδαισθήσεων



γράφει, ο Βαγγέλης Ζέρβας

1. Κάποια Μέτρα.....

Το βράδυ της 13ης Αυγούστου μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 14ης η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κάλεσε αιφνιδιαστικά συνεδρίαση στην βουλή. Ακολούθησε μία συνεδρίαση παρωδία (1) και μέχρι το πρωί-με ορισμένους απο τους εθνοπατέρες να κοιμούνται πάνω στα έδρανα περιμένοντας την ψηφοφορία- το νέο μνημόνιο της αριστεράς είχε πάρει την έγκριση 222 βουλευτών μαζί με την ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Λίγες μέρες αργότερα, ο πρωθυπουργός προκήρυξε-σε συντονισμό και συννενόηση με την Ε.Ε- και εκλογές εξπρές (για να μην προλάβει να καταλάβει ο κόσμος τι έχει κάνει). Έτσι μπήκε και το τυπικό-γιατί το πραγματικό είχε ξεκαθαρίσει πολύ πρίν- τέλος των ψευδαισθήσεων όχι πια μόνο για τα παραδοσιακά αστικά κόμματα αλλά ιδιαίτερα για την αριστερή εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας που ζήσαμε ως κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες (μαζί με τους δεξιούς συμμάχους της).

Η Πολιτική Οικονομία του Εθνικού Νομίσματος … Πρέπει να διαβαστεί !

του Σπύρου Στάλια
Θα έχετε παρακολουθήσει στην τηλεόραση ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά στην επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα. Αναφορά στο Εθνικό Νόμισμα θεωρείται ύβρις. Το Εθνικό Νόμισμα λοιδορείται. Κάθε συζήτηση επ” αυτού τους θέματος τερματίζεται εν τη γενέσει της. Στο κείμενο που ακολουθεί προσπαθώ να ερμηνεύσω αυτό το γεγονός.
Η επικυριαρχία ενός κράτους σηματοδοτείται με την έκδοση του νομίσματος του. Δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη κρατική οντότητα αν πρώτα δεν προηγηθεί η πράξη έκδοσης νομίσματος. Έτσι ένα κράτος, που εκδίδει το νόμισμα του, το όποιο στις διεθνείς αγορές ελευθέρα διακυμαίνεται μετά, γίνεται επικυρίαρχο, ασκεί δηλαδή ανεξάρτητη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική. Ένα κράτος που δεν εκδίδει το νόμισμα του είναι μη πλήρως επικυρίαρχο, δηλαδή δεν ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική και αλλά ασκεί λίαν περιορισμένη δημοσιονομική πολιτική.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ


«ΟΧΙ» μέχρι τέλους

Της Ιωάννας Γαιτάνη
Μετά από 5 μήνες διαπραγμάτευσης, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κατέληξε στο τρίτο μνημόνιο. Ένα μνημόνιο που περιλαμβάνει τα μέτρα που δεν υλοποιήθηκαν από τα προηγούμενα δύο αλλά και νέα ακόμα σκληρότερα για τα λαϊκά στρώματα.
Ένα μνη­μό­νιο που, με ξε­πού­λη­μα της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, «αυ­τό­μα­τη» πε­ρι­κο­πή δη­μο­σί­ων δα­πα­νών για να βγαί­νουν οι πλε­ο­να­σμα­τι­κοί προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί και με ακόμα πιο σκλη­ρή επο­πτεία του κουαρ­τέ­του, για κάθε ευρώ που θα δα­πα­νά­ται, δεν αφή­νει κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο ελιγ­μών όπως υπό­σχε­ται η κυ­βέρ­νη­ση. Αντί­θε­τα, απαι­τεί την ακόμα πιο βίαιη ανα­δια­νο­μή του πλού­του από το πιάτο των φτω­χών στην τσέπη των πλού­σιων, ντό­πιων και ξένων.

Ε.Ε.: Η ΑΔΗΡΙΤΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ

Του ΒΑΣΙΛΗ ΛΙΟΣΗ
 Η συζήτηση για το χαρακτήρα της ΕΟΚ/ΕΕ, για τις επιπτώσεις από την ένταξη της Ελλάδας στο εν λόγω ιμπεριαλιστικό μόρφωμα και για τη ρεαλιστικότατα της εξόδου από αυτό, διεξάγεται εδώ και δεκαετίες. Λίγο πριν αλλά και κατόπιν της εισόδου της χώρας στην ΕΟΚ, μία πολιτική πλευρά υποστήριζε την αναγκαιότητα ένταξης της χώρας και παραμονής της δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις βάση των οποίων θα τρώγαμε με χρυσά κουτάλια. Μία άλλη πλευρά υποστήριζε πως η ΕΟΚ μπορεί να μετατραπεί σε ΕΟΚ των εργαζομένων και μία τρίτη πως αυτό το ιμπεριαλιστικό μόρφωμα δεν παίρνει διορθώσεις.  

Οικονομία στα μέτρα του Ράιχ

Το υπουργείο Οικονομικών ορίζει τις Τράπεζες ως κυβερνήτες
ΑΦΜ εκ γενετής, επιβολή πλαστικού χρήματος
Μαρία Τσολακίδη 
  Η μνημονιακή διακυβέρνηση καλά κρατεί ακόμα κι αν η χώρα δεν έχει πρωθυπουργό. Μέσα στην αναμπουμπούλα για το νέο κυβερνητικό σχήμα που θα έχει η Ελλάδα στις εκλογές, οι μνημονιακοί νόμοι με το προκάλυμμα τις μεταρρυθμίσεις οδεύουν προς εφαρμογή. 
Ο καλύτερος μνημονιακός κυβερνητικός υπάλληλος αποδεικνύεται ο υπουργός Αλεξιάδης. Τρία σχέδια φορολογικής μέγγενης βάζει μπροστά καθιστώντας άκυρες τις εκλογές πριν καν γίνουν εφόσον τα μέτρα αφορούν την καθημερινότητα και το μέλλον των πολιτών άσχετα με την πολιτική επιλογή τους.

Ο Δ. Καζάκης στην ΕΡΤ Open σχολιάζει τις πολιτικές εξελίξεις. 23/08/2015 ( ηχητικό)

Ο οικονομολόγος-αναλυτής και γενικός γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, σχολιάζει τις εξελίξεις σχετικά με την πολιτική επικαιρότητα στην ertopen. 23 Αυγούστου 2015


Έχε το νου σου στη Ντροπή

Γιάννης Λαζάρου

Όταν είσαι διατεθειμένος να παλέψεις για την ζωή, τα όργανα της εξουσίας δεν κάνουν διακρίσεις. Πρόσφυγας ή ιθαγενής είσαι ο απόλυτος εχθρός και πρέπει χτυπηθείς, να εκδιωχθείς, να τρομοκρατηθείς. Σε διατεταγμένη υπηρεσία τα όργανα που φρουρούν την εξουσία βγάζουν όλη την απάνθρωπη ψυχοσύνθεση απέναντι σε άοπλους. 
Ο πατέρας, ο κάθε πατέρας που βρέθηκε σ' αυτή την θέση δεν θα ξεχάσει, αλλά θα ζήσει ως "ηττημένος" άνδρας. Το παιδί όμως; Αλήθεια το παιδί μπορεί να ξεχάσει; Αυτή λοιπόν την "δουλειά"  κάνουν οι φρουροί της κάθε δημοκρατίας. Πάνω απ' όλα να τρομοκρατούν. Φυσικά στηρίζονται στην ρήση "καμία δουλειά δεν είναι ντροπή". Όμως κάποιος πρέπει να τους ψιθυρίσει κάποτε και την πραγματικότητα, η οποία είναι πως η ντροπή δεν είναι δουλειά. Δεν κερδίζεται ο επιούσιος από την ντροπή. Κερδίζονται τα παράσημα της αναξιοπρεπούς δουλείας τους.

Ρε, τι μου θυμίζει;

Ιάκωβος Πέτρου
Μερικές φορές, δε χρειάζεται να έχεις ζήσει πράγματα και να έχεις από πρώτο χέρι βιώματα μιας περιόδου, για να τριβελίζει το μυαλό σου, παραλλαγμένη, εκείνη η κινηματογραφική ατάκα «ρε, σαν ποιον μου θυμίζει»;
Έτσι λοιπόν, χωρίς να έχω ζήσει την «προχουντική» περίοδο στην Ελλάδα, αλλά έχοντας πάντα τα μάτια ανοιχτά για μελέτη και τα αυτιά για ακρόαση σοφών βιωματικών αφηγήσεων, συχνά ακούω τον ίδιο μου το νου να ρωτά «ρε, σαν τι μου θυμίζει»;

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΩΣ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
Οι εκλογές είναι υποτίθεται η διέξοδος της Δημοκρατίας. Εμένα μου λες! Ο Τσίπρας καλούσε τους Ευρωπαίους να σεβαστούν το αποτέλεσμα των εκλογών που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και αυτοί χλεύαζαν. Ο Τσίπρας προκήρυξε δημοψήφισμα και μετά το έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια. Η λαϊκή θέληση γίνεται σεβαστή όταν τη στηρίζει ισχυρός, οργανωμένος, πολιτικός οργανισμός.

Μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση οι ηττημένοι και οι Βρυξέλλες/Βερολίνο (ΒΒ) έθεσαν δυο στόχους: Να απαλλαγεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά «βαρίδια» και συνολικά η Αριστερά να αποτελέσει σύντομη παρένθεση, αποτυχημένη εννοείται. Ο πρώτος στόχος επετεύχθη.