#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Το νόημα του (συντριπτικού) ΟΧΙ και η κομμουνιστική αριστερά

του Βασίλη Λιόση
Είναι γνωστό πως όσοι τοποθετήθηκαν υπέρ του ΟΧΙ δεν το έκαναν υπό την ίδια οπτική γωνία. Η κυβερνητική πλευρά άλλοτε το ερμήνευσε ως αντίθεση στην πρόταση των δανειστών, άλλοτε ως αποδοχή του ευρωπαϊκού πλαισίου και ως ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί ενόψει μιας νέας διαπραγμάτευσης. Προφανώς, η δεύτερη εκδοχή ήταν αυτή που επικράτησε και δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού αυτή είναι η φύση του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα δώδεκα βήματα μετάβασης στο Εθνικό νόμισμα

του Όθωνα Κουμαρέλλα
Κατ’ αρχήν θα πρέπει να τονιστεί, για μια ακόμη φορά, ότι η αναγκαιότητα μετάβασης σε νέο εθνικό κρατικό νόμισμα προκύπτει από δύο κύριους λόγους και δεν έχει να κάνει καθόλου με την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ή άλλα που ακούγονται κατά καιρούς:

Πρώτο: επιβάλλεται προκειμένου να ανακτηθεί ο έλεγχος της ελληνικής οικονομίας από τον φορέα της, καθώς και της ίδιας της χώρας από τον φυσικό της ιδιοκτήτη, δηλαδή τον ελληνικό λαό, αφού είναι γνωστό -και αποδεκτό από όλους-, ότι η εθνική ανεξαρτησία περνά μέσα από τη νομισματική κυριαρχία και,
Δεύτερο: να καταστεί δυνατή η απελευθέρωση από το βραχνά του παράνομου χρέους, προκειμένου να απελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας και να γίνει δυνατή η παραγωγική ανασυγκρότηση με τελικό στόχο την ευημερία της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, πράγμα που δεν μπορεί να συμβεί εντός του δοσμένου πλαισίου των ευρωπαϊκών «θεσμών».

Η κριτική όπως κι η αυτοκριτική είναι ουσιώδες γνώρισμα των Κομμουνιστών

Γράφει ο mitsos 175

Η καλόπιστη κριτική όπως κι η αυτοκριτική είναι ουσιώδες γνώρισμα των Κομμουνιστών. Σε μας δεν ταιριάζει να το παίζουμε "θεούσες", στείρα αντιπαράθεση δηλαδή και κόλλημα ακόμα και σε λάθη. Ας κάνουμε όλοι λοιπόν την αυτοκριτική μας.

Συγκεκριμένα: Είχαμε ένα ερώτημα, έναν αγώνα, μια μάχη σε ένα ταξικό πόλεμο. Ο κόσμος ψήφισε για πρώτη φορά με ταξικά κριτήρια κι όχι τόσο με κομματικά. Αυτό είναι θετικό. Φυσικά υπάρχει ακόμα δρόμος αλλά βήματα έγιναν. Οι εργαζόμενοι παύουν να πιστεύουν τα κόμματα, να είναι δεδομένοι και να πειθαρχούν σε παράλογες εντολές.

ΟΧΙ στην παραχάραξη του περήφανου ΟΧΙ του λαού


Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Η 5η Ιουλίου θα μείνει στην μνήμη του λαού μας ως μια συγκλονιστική ιστορική ημέρα. Το 61% του λαού μας εξέφρασε και με την ψήφο του την αντίθεση του στη  βαρβαρότητα που βιώνει τα πέντε τελευταία χρόνια. Ψήφισε βιωματικά, ταξικά, κοινωνικά.  Απέδειξε και στην κάλπη όπως αρκετές φορές, στους δρόμους, τις πλατείες, στις διαδηλώσεις  ότι δεν συμβιβάζεται με την βάρβαρη πολιτική τους.

Το συντριπτικό  λαϊκό, νεανικό και  εργατικό ΟΧΙ εξέθεσε ανεπανόρθωτα τους εκβιαστές και έθεσε σε βαθύτερη κρίση τους κυριότερους πυλώνες του μνημονιακού αστικού συνασπισμού εξουσίας:

Το ΟΧΙ που έγινε ναι.

Πέτρος Αργυρίου
“Feeling lucky punk?” ήθελε η Guardian την Μέρκελ να λέει στον Τσίπρα σε ένα φανταστικό σενάριο που δεν είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα.
Με τα Magnum του ευρωσυστήματος κολλημένα στον κρόταφο της ελληνικής οικονομίας, ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρέπει να αισθάνεται απλά τυχερός.
Πρέπει να νιώθει ευλογημένος καθώς καταφέρνει κινηματογραφικά να αποδράσει από όλα τα αδιέξοδα μπροστά στα οποία τα συστήματα εξουσίας προσπαθούν να τον φέρουν.
Δυστυχώς η χώρα παραμένει στο αλκατράζ της και μάλιστα υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες που έχουν υπάρξει εδώ και δεκαετίες.
Το δημοψήφισμα που ο Τσίπρας Χουντίνι σκαρφίστηκε αντιμετωπίζοντας το ενδεχόμενο της διάλυσης της κυβέρνησης στην περίπτωση που ο ίδιος αποδεχόταν το τρίτο μνημόνιο και επιχειρούσε να το περάσει από το κοινοβούλιο, υπήρξε μια ιστορική στιγμή για την Ελλάδα.

Έλα ευρώ στον τόπο σου!!!



Του Γιάννη Λαζάρου
Για να καταλάβουμε κι εμείς οι βλάκες. Ο Τσίπρας έγινε ηγέτης και έχεσαν τα βρακιά τους οι τρομοκράτες δανειστές από το φόβο τους;!
Για να καταλάβουμε κι εμείς που μασάμε ταραμά. Ο Τσίπρας θα κάνει την ευρωπαϊκή επανάσταση συντηρώντας ακόμη μισθούς των 2,000 ευρώ στο δημόσιο και συντάξεις στα ίδια ύψη με τις σημερινές;!
Για να καταλάβουμε κι εμείς που τρώμε κουτόχορτο από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ο Τσίπρας δεν έκανε τίποτε προσυμφωνημένο με Αμερικανούς και Ευρωπαίους αλλά του ήρθε ξαφνικά με το που άκουσε την κατάργηση του ΕΚΑΣ μέχρι το 2019 να πετάξει στα μούτρα του Γιούνκερ την συμφωνία και να πει θέλω δημοψήφισμα;!
Και μετά όλοι οι εγχώριοι πολιτικοί του "αντίπαλοι" έβαλαν την τζίφρα τους και του είπαν: "Παλικάρι μου σε εμπιστευόμαστε".