#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Ερώτημα: Δηλαδή, για να μην πέσει στην παγίδα απαξίωσης των δανειστών ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποδεχτεί ένα νέο, κατά πολύ χειρότερο, μνημόνιο;

Ρε, καλόπαιδα, ξεπεράσατε και τους παρλαπίπες της Συγγρού και της Χαριλάου Τρκούπη! 
 Εκδορεύς
οδοφραγμα


Όταν κατεβάζεις το παντελόνι άμυνα με το σώβρακο δεν κρατάς!

Αφού εθιστήκαμε στη «θεωρία των παιγνίων» που στηρίχτηκε η διαπραγματευτική πολιτική της κυβέρνησης, αντί να προτάξουμε και να υπερασπίσουμε τα συμφέροντα του λαού και του τόπου, οι «κουτόγραγκοι» αποδείχτηκαν καλύτεροι στα παιχνίδια και τώρα απαιτούν απόλυτο ξεβράκωμα και ολοκληρωτική παράδοση.
Ούτε φορολόγηση στα μεγάλα εισοδήματα, ούτε έκτακτες εισφορές στις επιχειρήσεις, χέστηκαν για τη φοροδιαφυγή (δικοί τους άνθρωποι ωφελούνται από αυτή), φτωχά τα μέτρα φτωχοποίησης των εργαζόμενων και συνταξιούχων που προτείνει η κυβέρνηση με τις περικοπές από τη πίσω πόρτα, λένε ξαφνικά σήμερα το μεσημέρι «οι δανειστές». Αντιαναπτυξιακά τα μέτρα λέει τώρα το ΔΝΤ. Κόψτε μισθούς συντάξεις τώρα!
Απορρίπτουν όλες τις προτάσεις υποχώρησης της κυβέρνησης!

ΨΕΥΤΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΧΑΣΜΟΣ;

Το χρέος είναι παράνομο. Τα μνημόνια είναι για σκίσιμο.
Η Εθνική Κυριαρχία παραδόθηκε. Η Δημόσια περιουσία υποθηκεύτηκε.
Τα ταμεία του Κράτους συνεχώς αδειάζουν. Οι Εκλογές έγιναν και ξανά έγιναν.
Και τώρα κάνουμε διαπραγμάτευση με αυτούς που μας επέβαλλαν όλα τα παραπάνω;
Ελπίζοντας σε τι; Να μας λυπηθούν και να μας χαρίσουν μερικά ψίχουλα,
ή να μας φοβηθούν και να επιστρέψουν τα λάφυρα; Πως; Με ποιον τρόπο; Δίνοντάς τους ακόμα περισσότερα, και εγκλωβίζοντας την Κοινωνία μας σε ψευτοδιλλήματα;;;;;

 από το ΕΠΑΜ Πάτρας

Οταν κάνεις τους γκάγκστερ "εταίρους" και τους λήσταρχους συνομιλητές

Του Γ. Γ.
Διαβάζοντας τις αναδημοσιεύσεις που έγιναν στο μπλοκ μας από φιλοκυβερνητικές ιστοσελίδες (εδώ και εδώ) σου δημιουργείται η αίσθηση ότι οι ιστοσελίδες αυτές απευθύνονται σε αναγνώστες με IQ ραδικιού. Τώρα ανακάλυψαν ότι οι δανειστές – τοκογλύφοι του ελληνικού κράτους επιδιώκουν μια «επονείδιστη συμφωνία» για να εξευτελίσουν κυβέρνηση και Τσίπρα, ότι λειτουργούν «ως κοινοί γκάγκστερς».
Τι λέτε ρε παιδιά; Μας δουλεύεται; Τώρα αντιληφθήκατε εσείς εκτιμήσεις που έχει κάνει ο … Τσίπρας πριν χρόνια; Αιφνιδιαστήκατε για το ποιόν των δανειστών, που αν παρακολουθούσατε τις ομιλίες του σημερινού πρωθυπουργού θα το είχατε διαπιστώσει πριν πολύ καιρό;

Πρώτη φορά....Συμφορά

Του Γιάννη Λαζάρου
Μακάρι να ήταν απλά ένας πόλεμος. Να είχαμε λόγο φόβου.
Μακάρι να ήταν απλά μία σφαγή δύο γενεών. Να είχαμε λόγo εκδίκησης.
Μακάρι να ήταν μια Μικρασιατική Καταστροφή. Να είχαμε Πατρίδα να θυμόμαστε.
Μακάρι να μάς έπαιρναν σοβαρά οι εχθροί και να μην αυτοβαπτιζόνταν εταίροι και σύμμαχοι. 
Μακάρι να ήμαστε τόσο επικίνδυνοι. 
Τόσο τρελοί για το ιδανικό της Ελευθερίας, τόσο ανένδοτοι στην όποια διαπραγμάτευση μάς πρόσφεραν. 
Μακάρι να ήμαστε αλλιώς, αλλά δυστυχώς είμαστε εμείς. 
Διαλυμένες προσωπικότητες, αλωμένες από τις ριπές των προδοτικών χτυπημάτων "Πατριωτών" πολιτικών και Απάτριδων ψηφοφόρων.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Η ιστορία είναι κατάσπαρτη αποδείξεων. Δεν χρειαζόταν ως «μαρτυρία» η επαίσχυντη κατάληξη που είχαν οι περίφημες διαπραγματεύσεις για να πειστούμε:

Καμία βελτίωση της ζωής του λαού, καμία ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του δεν μπορεί να επιτευχθεί σε «συνεννόηση», σε «συνεργασία» με εκείνους που προκαλούν και επιβάλλουν τα βάσανα του λαού.

Κανένας αγώνας ακόμα και για την πιο μικρή ανακούφιση του λαού από τα βάσανα δεν μπορεί να δικαιωθεί, τίποτα από τα χειρότερα που κάθε φορά επέρχονται δεν μπορεί να αποτραπεί, χωρίς τη ρήξη και τη σύγκρουση με τους δυνάστες του λαού.

Τίποτα από όσα έχει χάσει ο λαός, τίποτα απ’ όσα του έχουν κλαπεί δεν πρόκειται να του επιστραφεί, τίποτα δεν θα μπορέσει να περισώσει απ’ όσα του έχουν απομείνει, σε «συμφωνία» με τους ντόπιους και ξένους άρπαγες και εν αναμονή της «καλοσύνης» τους.