#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Λαβρόφ: Η Κριμαία δεν είναι Κόσοβο

Την ευγνωμοσύνη της χώρας του στη Σερβία για την συμμετοχή της στην παρέλαση της Ημέρας της Νίκης στις 9 Μαΐου και την επιμονή της να ενισχύσει τους διμερείς δεσμούς, εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ σε μία επίσκεψη στο Βελιγράδι. 
 Η θέση της Ρωσίας σχετικά με τα ζητήματα του Κοσσυφοπεδίου είναι σαφή και συνεπή, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του την Πέμπτη με τη σερβική εφημερίδα Politika, και επανέλαβε ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να προσφέρει στη Σερβία την αναγκαία υποστήριξη για το θέμα της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.

"Επιχειρούν στη διάσπαση του μετώπου για τις αποζημιώσεις"

Το κλίμα που επικρατεί στη Γερμανία για τη χώρα μας και την προσπάθεια που καταβάλλεται προκειμένου να διασπαστεί το Ελληνικό μέτωπο αναφορικά με τις Αποζημιώσεις, μετέφερε μιλώντας στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη η πρόεδρος του συλλόγου Επιστημόνων Βερολίνου-Βρανδεμβούργου κ. Τριανταφυλλιά Κωστοπούλου.

Προς μέλη Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ, που δεν έχουν ενσωματωθεί στο "έντιμο μνημόνιο": Αν το αντάρτικο δε σταματούσε τις φάλαγγες των Γερμανών που κλέβανε την παραγωγή της χώρας μας και...


''. . .Αν το αντάρτικο δε σταματούσε τις φάλαγγες των Γερμανών που κλέβανε την παραγωγή της χώρας μας και δεν καταργούσε τη συγκέντρωση της παραγωγής που τη βάζανε στο χέρι οι καταχτητές, αν δε γίνονταν όλα αυτά, τότε τα θύματα από την πείνα και τις αρρώστιες θα ήταν πολύ περισσότερα.

Τίποτα Δεν Έχει Αλλάξει!

Alexandros Raskolnick
Βρέθηκα σήμερα αυτήκοος μάρτυρας σε μια συζήτηση που μου θύμισε ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει σε τούτον τον τόπο από τις 25 του Γενάρη και μετά. Μ' έκανε να συνειδητοποιήσω ότι έχουν περάσει περισσότερες από 100 μέρες και ότι εκτός από τις διαπραγματεύσεις με τους (συν)εταίρους, που πάνε κατά διαόλου, τα ίδια και μη χειρότερα, συμβαίνουν και στα καθ' ημάς.
Η μητέρα μιας γνωστής μου, είχε την ατυχία να πέσει και να φάει τα μούτρα της. Κάταγμα του ισχίου, διέγνωσαν οι γιατροί. Άσχημα τα πράγματα για την καημένη τη γιαγιά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σύνθημα των ειδικών, έμαθα, είναι "από το δωμάτιο των επειγόντων στο χειρουργείο".

Η ταφόπλακα της ελπίδας...

Προσοχή: Το παρακάτω κείμενο ΔΕΝ προέρχεται από τα επιτελεία τής Νέας Δημοκρατίας ή του ΠαΣοΚ! Παρακαλώ, ελέγξτε τα νεύρα σας και διαβάστε με προσοχή:
[...] Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα προχώρησε σε πρωτοφανή οικονομική προσαρμογή με στόχο αφενός την βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών, αφετέρου την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Η πρόοδος που επετεύχθη αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και είναι αποτέλεσμα των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε μακροοικονομικό επίπεδο που έλαβαν χώρα. 

Η παγίδα του δημοψηφίσματος

Παραμένοντας στα μνημόνια και στο ευρώ 
                                 η Ελλάδα είναι τελειωμένη, από κάθε άποψη.
 
Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ-ΔΕΛΙΒΑΝΗ*
Η αβάσιμη, όπως δυστυχώς αποδείχθηκε, υπεραισιοδοξία της νέας ελληνικής Κυβέρνησης, την οδήγησε αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας, σε αδιέξοδο που δεν έχει λύση, εκτός και αν αποφασίσει να συρρικνώσει το σύνολο των προεκλογικών της υποσχέσεών σε ένα οδυνηρό δίλημμα, επί του οποίου θα κληθούν να πάρουν θέση οι Έλληνες ψηφοφόροι [1].
Αναφέρομαι στην εγγενή αδυναμία ταυτόχρονης υλοποίησης των προεκλογικών υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ, αφενός δηλαδή στον περιορισμό της προϊούσας εξαθλίωσης του λαού, και αφετέρου της παραμονής στην Ευρωζώνη. Είναι πια πέρα για πέρα ξεκάθαρο ότι οι Έλληνες διαπραγματευτές υπερτίμησαν τις δυνατότητές τους πειθούς, αλλά και εντυπωσιασμού των δανειστών και, αντιθέτως, αντιμετώπισαν καταιγισμό καταστάσεων πρωτοφανούς αδιαλλαξίας, υποτιμητικής και συχνά προσβλητικής συμπεριφοράς των εταίρων μας, αλλά και παγερής αδιαφορίας για τα δεινά του ελληνικού λαού.