#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Our own Personal Jesus


Πέτρος Αργυρίου
 Στην σύγχρονη ιστορία αυτής της απομίμησης κράτους, τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν πάντα η χήνα με τα χρυσά αυγά.

Τα βουτούσε η γενική κυβέρνηση όποτε γούσταρε και όταν η χήνα στέγνωνε η κυβέρνηση την έσφαζε στο γόνατο για να ταΐσει η τα αχαΐρευτα βουλιμικά παιδιά της.

Η προτελευταία μεγάλη σφαγή έγινε με το PSI. Κι όμως και από αυτήν ακόμη τη γενοκτονία των διαθέσιμων κάτι περισώθηκε, κάτι που θα εξασφάλιζε ότι ακόμη κι αν η γενική κυβέρνηση χρεοκοπούσε, μέρος μισθών και συντάξεων θα σωζόταν.

Κυβέρνηση Τσιπράκογλου

Με εντολές της Κομισιόν η κυβέρνηση παρέδωσε τα πάντα στους Δανειστές
Κόλπο οι ασάφειες για την τελική Συμφωνία του Ιουλίου 
 
Σε ακραίο φεντεραλιστή μετεξελίχθηκε ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Βαρουφάκης, αποφασίζοντας να βγάλει αυτόν τον κρυφό εαυτό του την στιγμή που η κυβέρνηση άδειασε όλα τα ταμεία των δημοσίων φορέων. Από το 20ο Συνέδριο του Banking Forum, που έγινε στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, δήλωσε ότι το όνειρό του είναι να συμμετέχει στην μετεξέλιξη της νομισματικής ευρωπαϊκής ένωσης σε οικονομική.

Μην χαίρεσαι χαχόλε, ελληνάκο Νο2

….συνέχεια από το προηγούμενο
Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ,  υπουργός Εργασίας το 1984 στην κυβέρνηση του Ζακ Σαντέρ, διοικητής της Παγκόσμιας Τράπεζας από το 1989 ως το 1995,  υπουργός Οικονομικών από τον Ιούλιο του 1989 ως το 2009,  στις 20 Ιανουαρίου του 1995 διαδέχθηκε το Ζακ Σαντέρ στην πρωθυπουργία του Λουξεμβούργου και στέφθηκε Πρωθυπουργός από το 1995 ως τις πρόωρες εκλογές της 20ης Οκτωβρίου του 2013, που προκλήθηκαν από την ανακοίνωση της παραίτησης του από την πρωθυπουργία, εξαιτίας εμπλοκής του σε σκάνδαλο κατασκοπείας.

Φτάνει και Νισάφι πιά!


Alexandros Raskolnick
Αν δεν υποχωρήσουν οι σκληροπυρηνικοί της λιτότητας στην Ευρώπη, η Ελλάδα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να αθετήσει τις επικείμενες πληρωμές της για το χρέος, δήλωσε ο Γιάννης με το ένα «νι» σε συνέντευξή του στην Huffington Post.

Το γεγονός είναι ένα: η Ελλάδα σκουπίζει τα αποθεματικά της όλον αυτόν τον καιρό που ακροπατούμε πάνω σ’ αυτήν την περίφημη, αλλά πάντως σάπια γέφυρα. Όλα τα υπολείμματα διαθεσίμων, όσα τέλος πάντων δεν τα εξαφάνισε η διαβόητη δολοφονική πράξη του P.S.I. ή δεν τα ροκάνισε η κρίση που ακολούθησε εκείνην την καταστροφή, πηγαίνουν στις δόσεις αυτού του ανεξέλεγκτου κι ειδεχθούς χρέους. 

Η Χούντα του 1967 και ο σύγχρονος φασισμός


Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε γράψει πολλά και ποικίλα για τη δικτατορία της 21ης Απριλίου του ’67.
Ενδεικτικά αναφέρουμε:
α). «Η κίνηση των ιδεών στα χρόνια της Χούντας»
β). «οι πρώτοι που σήκωσαν κεφάλι»
γ). «21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 – ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ»
δ). «21η Απριλίου: Οι πλαστογραφίες των μονοπωλίων του Λόγου»
ε). «Το αγοραίο λίπος της ιντελλιγκέντσιας της Πλατείας Κολωνακίου»

Οι... αντιφασίστες

http://johnantono.blogspot.gr 
Δικτυο Σπαρτακος

Μην χαίρεσαι χαχόλε, ελληνάκο

Σε μια στημένη και άνευ σημασίας συνέντευξη τύπου την Τετάρτη 15 Απριλίου 2015 ο διορισμένος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, «σώθηκε από «θαύμα» από τα κομφετί που του πέταξε η ακτιβίστρια», πριν την απομακρύνει ο ικανοποιητικά πληρωμένος στρατός ασφαλείας των μελών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» άφησε 1,3 εκ. νεκρούς

Όταν τον Ιούνιο του 2009 αναλάμβανε καθήκοντα στο Αφγανιστάν ο αμερικάνος στρατηγός Στάνλεϋ Μακ Κρίσταλ κήρυξε κι έναν δεύτερο, παράλληλο πόλεμο, στον τομέα της ενημέρωσης αυτή τη φορά, λέγοντας: «Πιστεύω ότι η εντύπωση που δημιουργείται από τις απώλειες μεταξύ των αμάχων είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς που αντιμετωπίζουμε». Πολύ σύντομα αποδείχτηκε πως οι Αμερικάνοι με τους συμμάχους τους κέρδιζαν και αυτό τον πόλεμο που φυσικά δεν αφορούσε την μείωση των νεκρών μεταξύ των αμάχων, αλλά τις …εντυπώσεις που δημιουργούνται από τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό των άμαχων νεκρών.