#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΚΑΤΑΜΑΤΑ ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΩΤΗΡΗ*
Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ όπως αποτυπώθηκε στις επιλογές του μετά την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας είναι μια στρατηγική ήττας, τόσο ως προς την αποδοχή του πλαισίου του ευρώ και της ΕΕ όσο και ως προς την έλλειψη προετοιμασίας για τον αναμενόμενο εκβιασμό από τη μεριά των δανειστών. Είναι μια τακτική που οδηγεί σε μια νέα ταπεινωτική συμφωνία το καλοκαίρι. Συμπυκνώνει αυτό τα όρια μιας παράδοσης δεξιού ευρωκομμουνισμού και προοδευτικού ευρωπαϊσμού. Σημαίνει αυτό ότι έχει γίνει κόμμα του κράτους και άρα κόμμα που εκπροσωπεί το μακροπρόθεσμό αστικό συμφέρον; Όχι μόνο θα ήταν πρόωρο να πούμε κάτι τέτοιο, μια που αυτό είναι ένα ανοιχτό διακύβευμα της πάλης των τάξεων, αλλά και θα κινδυνεύαμε να διαβάσουμε εσφαλμένα τη συγκυρία και να θεωρήσουμε, όπως π.χ. κάνει το ιερατείο του Περισσού, ότι η αστική τάξη βρήκε την εναλλακτική λύση της και άρα κλείνει κάθε παράθυρο ευκαιρίας για το λαϊκό κίνημα.

Κατάσταση πολιορκίας

ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ας πούμε.. Η Μεγάλη Βδομάδα, βδομάδα μαρτυρίου, με τη θυσία Ενός για τη σωτηρία των υπολοίπων. Αυτό για το εορτολόγιο, για τα ήθη και έθιμα του τόπου και του λαού, που γιόρταζε ανέκαθεν μιαν Ανάσταση, που δεν ήρθε ποτέ…

Γιατί, από την απελευθέρωση και μετά, παρέμεινε σταυρωμένος και αποσυνάγωγος. Ίσως η μόνη, στη σύγχρονη ιστορία μας, καταγεγραμμένη σωστή ρήση, ήταν εκείνη του Κυρίου Προέδρου Σαρτζετάκη: «Είμαστε έθνος ανάδελφον»…

Άκουσα ότι μιλάς πολιτισμένα με τους δολοφόνους των φίλων μου.

Τι λες ωρέ μεγάλε;

Του Γ. Γ
 Τι λες ωρέ μεγάλε; Με αυτό το σύνθημα στην προμετωπίδα σας ζητήσατε προεκλογικά την ψήφο του ελληνικού λαού;  Ψιλό γαζί με χοντρή βελόνα μας κάνεις; Με αιχμή τον «έντιμο συμβιβασμό» απευθυνθήκατε στο εκλογικό σώμα ζητώντας την εμπιστοσύνη του;
Δηλαδή παραισθήσεις είχε όλος ο κόσμος που άκουγε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με πρώτο τον σημερινό πρωθυπουργό που μας έλεγε ότι τέρμα η λιτότητα και με ένα νόμο και ένα άρθρο θα έσκιζε τα Μνημόνια;

Ο λόγος…


του Τάσου Πετρίδη
Ο λόγος που δεν έχουμε στη διάθεσή μας δωρεάν και ελεύθερη ενέργεια για τις αμέτρητες σημαντικές καθημερινές ανάγκες μας,
είναι πολιτικοοικονομικός, δεν είναι επιστημονικός…

Ο λόγος που υπάρχουν άνθρωποι που στερούνται τα βασικότερα αγαθά για την επιβίωσή τους, την τροφή, το νερό, τη στέγη και τόσα άλλα,
είναι πολιτικοοικονομικός, δεν είναι επιστημονικός…

Η επιτήδευση που οδήγησε στη χρεοκοπία*

του Όθωνα Κουμαρέλλα
Μολονότι η ιστορία του ελληνικού δημόσιου εξωτερικού χρέους ξεκινά ήδη από την περίοδο της επανάστασης του 1821 και των πολέμων της ανεξαρτησίας, που οδήγησε σε μια ακολουθία χρεοκοπιών το ελληνικό κράτος, θα σταθούμε στην τελευταία περίοδο και πως αυτό το χρέος εξελίχθηκε για να φτάσουμε στο 2010 στη χρεοκοπία και τη συνακόλουθη επιβολή του χρεοκρατικού καθεστώτος ως μια νέα ξένη κατοχή, έστω κι αν αυτή τη φορά αντί για τα τανκς και τα κανόνια χρησιμοποιούνται τα πιο πρόσφορα και αποτελεσματικά οικονομικά εργαλεία - όπλα, όπως το χρέος και το νόμισμα.

Ανήκομεν εις το πουθενά


Της Κατερίνας Γκαράνη
Αν είναι έτσι η Αριστερά τότε πώς είναι η Δεξιά; Κοντεύουν τρεις μήνες στην εξουσία και το μόνο που έχουν κάνει είναι να φορτώνουν χρέη στους Έλληνες κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις αριστερής αντιπολίτευσης στις ίδιες τις δεξιότατες πολιτικές αποφάσεις τους. Πιο χαμηλά δεν έχει πέσει ο πήχης ούτε επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου με την επανάσταση του αυτονόητου. Φθάσαμε στο σήμερα και στην επανάσταση του ανόητου.

ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑ ΕΝ ΜΕΣΩ… ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Με νέα δάνεια, που άγγιξαν τα 150 εκατ. ευρώ και ως επί το πλείστον χορηγήθηκαν με ελάχιστες εγγυήσεις, «φιλοδώρησαν» οι ελληνικές τράπεζες τους τέσσερις μεγάλους ομίλους Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης την τελευταία εξαετία της κρίσης.
Οι όμιλοι ΔΟΛ, Πήγασος, Τηλέτυπος και Καθημερινή, που έχουν φτάσει να χρωστούν πλέον πάνω από μισό δισεκατομμύριο ευρώ στις τράπεζες, εισέπραξαν τα περισσότερα νέα δάνεια κατά τη διάρκεια των πιο δύσκολων χρόνων του μνημονίου και ενώ στο μεσοδιάστημα προχωρούσαν σε μαζικές απολύσεις και παρουσίαζαν τεράστιες ζημιές και απώλειες εσόδων.

Τράπεζα της Ελλάδος: Η σιωπή είναι χρυσός;



το κουτι της πανδωρας