#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Διαγραφή του Χρέους Τώρα!


Λίγες μόλις ημέρες μετά τις εκλογές και στο ασφυκτικό πλαίσιο που δημιουργούν οι διαπραγματεύσεις και οι εκβιασμοί της Ε.Ε, μια ομάδα οικονομολόγων, νομικών, πανεπιστημιακών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, καλλιτεχνών και blogger δημιουργούν μια πρωτοβουλία για την άμεση διαγραφή του χρέους.
Προερχόμενοι από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους και ενώνοντας τη φωνή τους με ανθρώπους που συμμετείχαν στους αγώνες των τελευταίων ετών κατά των Μνημονίων, θέτουν τη μονομερή διαγραφή του χρέους, που είχε υποσχεθεί και η νέα κυβέρνηση, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση.
Μεταξύ πολλών άλλων το πρώτο κείμενο της πρωτοβουλίας υπογράφουν συνδικαλιστές, όπως ο πρόεδρος της ΠΟΕ ΟΤΑ, Θέμης Μπαλασόπουλος, πανεπιστημιακοί όπως ο πρώην πρύτανης Θεοδόσης Πελεγρίνης, δημοσιογράφοι όπως ο Λεωνίδας Βατικιώτης και ο Αρης Χατζηστεφάνου, καλλιτέχνες και blogger όπως ο Σπύρος Γραμμένος και ο Πιτσιρίκος και πολλοί όλοι.
Διαβάστε και αν συμφωνείτε ενισχύστε την πρωτοβουλία διαδίδοντας την

 Διαγραφή του Χρέους Τώρα!
Η προτεραιότητα που αποκτά η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους επιβάλλει την ανάληψη άμεσων πρωτοβουλιών στην κατεύθυνση διαγραφής του δημόσιου χρέους. Πρώτα και κύρια, του μέρους του χρέους που οφείλεται στην Τρόικα και τους μηχανισμούς της και υπερβαίνει το 70% του συνολικού δημόσιου χρέους.
Η άμεση παύση της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, μέσα από την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, και η διαγραφή του στη συνέχεια επιβάλλεται προκειμένου να δημιουργηθεί ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος που θα επιτρέψει την άσκηση της αναγκαίας κοινωνικής πολιτικής για την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του λαού και θα κάνει πράξη το στόχο της ανατροπής της λιτότητας. Η συνέχιση της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους (στο πλαίσιο του οποίου για το τρέχον έτος προβλέπεται η καταβολή 5,88 δισ. ευρώ για τόκους και η λήξη χρέους ύψους 16 δισ. ευρώ) σημαίνει ότι:
  • η συντριπτική πλειοψηφία των ανέργων, που φθάνει ακόμη και το 82%, θα συνεχίσει να μην παίρνει επίδομα ανεργίας,
  • οι απαραίτητες προσλήψεις και χρηματοδοτήσεις στους τομείς υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης και πολιτισμού θα αποτελούν μακρινό όνειρο,
  • η αναγκαία υλοποίηση ενός γενναίου Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παραπέμπεται στο αόριστο μέλλον.
Τα σχέδια των πιστωτών για επιμήκυνση των αποπληρωμών του δημόσιου χρέους και μείωση του επιτοκίου πρέπει να απορριφθούν επειδή ισοδυναμούν με μετάθεση των αποπληρωμών για τις επόμενες γενιές και αναγνώριση του χρέους, ενώ δεν προκαλούν καμιά ουσιαστική μείωση λόγω του ότι ήδη τα επιτόκια δανεισμού είναι πολύ χαμηλά. Διαιώνιση της υπερχρέωσης και μεταφορά των βαρών στην επόμενες γενιές σηματοδοτεί και το «παρκάρισμα» του ελληνικού χρέους στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μέσω της έκδοσης «διηνεκών ομολόγων» (perpetuities).
Η διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους ή θα είναι μονομερής, στη βάση των δικαιωμάτων που διατηρεί κάθε ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος ή θα είναι σε βάρος του ελληνικού λαού. Η εμπειρία από το ελληνικό πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων του 2012 (PSI+) ύψους 106 δισ. ευρώ (σύμφωνα με την ΤτΕ) καταδεικνύει ότι αυστηρή προϋπόθεση για να σημάνει ουσιαστική ελάφρυνση μια διαγραφή χρέους είναι να έχει σχεδιαστεί σε βάρος των πιστωτών, και να υλοποιηθεί παρά και ενάντια στη θέλησή τους. Το ίδιο συμπέρασμα υπογραμμίζει κι η πρόσφατη εμπειρία άλλων χωρών (Αργεντινή, Ισημερινός, Ρωσία, Ισλανδία) που παρά τις διαφορές τους διέγραψαν μονομερώς μέρος έστω των χρεών τους.
Η αναγκαία διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους μπορεί να αιτιολογηθεί, να θωρακισθεί από διεθνείς προσφυγές και να στηριχτεί στη βάση:
  • Πρώτο, της επίκλησης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και της συντελεσθείσας ανθρωπιστικής καταστροφής από το 2010 ως το 2014, λόγω της ανόδου της ανεργίας (27%), της πτώσης μισθών και συντάξεων (40% κατά μέσο όρο μεταξύ 2010-2014), της μαζικής μετανάστευσης (άνω των 100.000 νέων), των μαζικών αυτοκτονιών (τουλάχιστον 5.000 από το 2011 λόγω οικονομικών προβλημάτων), κ.λπ.
  • Δεύτερο, του λογιστικού ελέγχου του δημόσιου χρέους από ανεξάρτητη διεθνή επιτροπή ελεγχόμενη από την κοινωνία και τους φορείς της, δεδομένου ότι ειδικά το τμήμα του ελλ. χρέους που οφείλεται στην Τρόικα είναι καταφανώς απεχθές: Το 92% των δόσεων (232 δισ. σε 252 δισ. ευρώ) επιστράφηκαν ξανά στους δανειστές ή δόθηκαν στις τράπεζες, οι δανειστές ήξεραν ότι τα χρήματα των δανείων δεν εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του ελληνικού λαού, ενώ οι κυβερνήσεις που υπέγραψαν τις δύο δανειακές συμβάσεις δεν είχαν καμιά νομιμοποίηση να αναλάβουν τέτοιο χρέος στο όνομα του ελληνικού λαού.
  • Τρίτο, λόγω των ευθυνών που έχουν οι ίδιοι οι δανειστές για την εκτίναξη του χρέους το οποίο από 299 δισ. ευρώ (115% του ΑΕΠ) τον Σεπτέμβριο του 2009 εκτινάχθηκε στα 324 δισ. (180% του ΑΕΠ).
  • Τέταρτο, ως μια μορφή συμψηφισμού με τα χρέη της Γερμανίας από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (αποζημιώσεις, επανορθώσεις, αναγκαστικό δάνειο, κλπ) που, σύμφωνα με αξιόπιστες διεθνείς εκτιμήσεις, ξεπερνούν το 1 τρισ. ευρώ.
  • Πέμπτο, της πρόσφατης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (9/2014), κατόπιν πρότασης της Αργεντινής, που αποδοκιμάζει το σημερινό απορρυθμισμένο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς ομολόγων και ζητά την προστασία των κυρίαρχων κρατών από τα «αρπακτικά κεφάλαια» («vulture funds»).
Η άμεση στάση πληρωμών και η διαγραφή του χρέους, μέσω μονομερών ενεργειών και σε σύγκρουση με τους δανειστές πλήττει ευθέως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την ΕΚΤ, τα κράτη μέλη και τους θεσμούς που δημιούργησε η ΕΕ από το 2010 (ΕΤΧΣ, ΕΜΣ). Πρόκειται για ένα αντιδραστικό πλαίσιο μηχανισμών, εφάμιλλων του ΔΝΤ, που ως αποστολή τους έχουν να διασφαλίσουν ότι την κρίση χρέους θα πληρώσουν οι λαοί της Ευρώπης κι όχι οι ελίτ που την δημιούργησαν. Δική τους άλλωστε απόφαση ήταν η αλλαγή του προφίλ του δημόσιου χρέους που από ομολογιακό στη συντριπτική του πλειοψηφία έγινε επίσημο ή διακρατικό στο μεγαλύτερο του μέρος, με αποτέλεσμα σήμερα άνω του 70% να οφείλονται στην Τρόικα. Η αναγκαία διαγραφή του χρέους δεν στρέφεται κατά των ευρωπαϊκών λαών, όπως λέγεται συχνά σε μια προσπάθεια να παραιτηθούμε από το αίτημα της διαγραφής. Τα δάνεια προς την Ελλάδα (όπως επίσης καις τις άλλες χώρες που δανειοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του μηχανισμού, πχ Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία) δεν «έσωσαν» τον ελληνικό λαό, αλλά τις τράπεζες και τις οικονομικές ελίτ, που πραγματικά διασώθηκαν. Οι λαοί της Ευρώπης αποτέλεσαν την ανθρώπινη ασπίδα που χρησιμοποίησαν ΕΕ, ΔΝΤ και κυβερνήσεις για να αποκρύψουν την διάσωση των τραπεζών, που μόνο στην περίπτωση της Ελλάδας στοίχισε 211 δισ. ευρώ. Οι λαοί της Ευρώπης, άλλωστε, ποτέ δεν ρωτήθηκαν αν θέλουν να συμμετάσχουν στην διάσωση των τραπεζών!
Η αμφισβήτηση των συμφερόντων των «θεσμικών» πιστωτών (ΕΕ και ΔΝΤ) που με την διαγραφή του χρέους θα κληθούν να πληρώσουν την κρίση που δημιούργησαν, προϋποθέτει απειθαρχία και οδηγεί σε ρήξη με την ευρωζώνη και την ΕΕ. Ακόμη κι έτσι:
  • Το μακροχρόνιο οικονομικό όφελος που θα προκύψει από τη μονομερή διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους θα είναι μεγαλύτερο από το βραχυπρόθεσμο κόστος εξόδου. Ο χαμένος του Grexit δεν είναι η Ελλάδα, όπως επαναλαμβάνεται στο πλαίσιο μιας ιδεολογικής τρομοκρατίας, αλλά η Γερμανία και το ευρώ.
  • Η δυνατότητα άσκησης ανεξάρτητης βιομηχανικής πολιτικής με μαζικές επενδύσεις σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, χωρίς τις δεσμεύσεις των οδηγιών της ΕΕ, θα επιτρέψει την ταχεία ανάπτυξη της οικονομίας και την δραστική μείωση της ανεργίας, μαζί με μέτρα όπως η μείωση των ωρών εργασίας κι η κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
  • Η ακύρωση των δεσμεύσεων της ΕΕ για αιώνια λιτότητα, μέσω των προβλέψεων της οικονομικής διακυβέρνησης και του δημοσιονομικού συμφώνου για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, θα επιτρέψει την αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου.
  • Η ανατροπή του περιορισμένης κυριαρχίας στο διηνεκές που επιβάλλουν Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Δ’ Ράιχ, μεταξύ άλλων και με τον κανονισμό 472/2013 αρ. 14 που προβλέπει ευρω-επιτήρηση μέχρι την αποπληρωμή του 75% των δανείων, θα επιτρέψει στον λαό να ασκήσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα.
Η μονομερής διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους θα επιβληθεί στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής ρήξεων που θα περιλαμβάνει: εθνικοποίηση των τραπεζών, με κοινωνικό έλεγχο και εγγύηση των καταθέσεων, όπως και άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας, αποζημίωση ασφαλιστικών ταμείων, ΝΠΔΔ και μικροομολογιούχων που ζημιώθηκαν από το PSI+, αναζήτηση ποινικών ευθυνών για όσους συνέβαλαν στην έκδοση ομολόγων σε ξένο δίκαιο, διαγραφή του ιδιωτικού χρέους των ανέργων, ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών κ.α.
Στη βάση των παραπάνω όσοι υπογράφουμε την διακήρυξη, οικονομολόγοι, νομικοί, πανεπιστημιακοί και κοινωνικοί αγωνιστές που συμμετείχαμε στους αγώνες των τελευταίων ετών κατά των Μνημονίων, συγκροτούμε Πρωτοβουλία ενημέρωσης και αγώνα με στόχο την διαγραφή του χρέους, με την επωνυμία Διαγραφή του Χρέους, Τώρα! και καλούμε σε ανοιχτή ιδρυτική συνέλευση για την δημιουργία μαζικής κίνησης με στόχο την διαγραφή του χρέους. Καλούμε επίσης κοινωνικούς φορείς και συλλογικότητες να υιοθετήσουν το παραπάνω πλαίσιο, σε μια προσπάθεια να γίνει υπόθεση διεκδίκησης του ίδιου του λαού.
Φεβρουάριος 2015
Σελίδα Facebook
facebook.com/CancelGreekDebtNow
Οι πρώτες υπογραφές:

Η «άλλη» δίκη της Χρυσής Αυγής


  Το δικαστήριο του Μονάχου που δικάζει την υπόθεση του NSU | ΑΠΕ-ΜΠΕ
Την ώρα που το ελληνικό δικαστικό σύστημα ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής, στη Γερμανία βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη μια δίκη με κατηγορούμενους νεοναζί που έχει ξεκινήσει από τον Μάιο του 2013 στο Μόναχο και αναμένεται να διαρκέσει μέχρι το τέλος του 2015.
Πρόκειται για τη δίκη της νεοναζιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης NSU (Nationalsozialistischer Untergrund, Εθνικοσοσιαλιστικό Υπόγειο Δίκτυο), στην οποία αποδίδονται δέκα δολοφονίες (οι εννιά με ρατσιστικό κίνητρο) από το 2000 μέχρι το 2007 και άλλες εγκληματικές πράξεις (εκρήξεις με πολλούς τραυματίες, εμπρησμοί, ληστείες).

Πορεία συμπαράστασης στον ΣΥΡΙΖΑ και τον ελληνικό λαό πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Κωνσταντινούπολη

I ELPIDA NIKISE! UMUT KAZANDI!

Πορεία και εκδήλωση συμπαράστασης στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Ελληνικό λαό πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη στο Harbiye της Κωνσταντινούπολης. Αρκετοί ήταν οι Τούρκοι πολίτες που αψήφησαν τις χαμηλές θερμοκρασίες και βγήκαν στους δρόμους για να δείξουν την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση τους στον ελληνικό λαό.

Με εκσυγχρονιστικά λαμόγια θα ασκηθεί ο δημόσιος έλεγχος;


Τον κ. Νίκο Χριστοδουλάκη τον ξέρουμε από παλιά. Δεν εννοούμε τα χρόνια που ως νέος έκανε κι αυτός τις τρέλες του και εντάχθηκε στην Αριστερά, αλλά αργότερα, στα 1996-2004, όταν από τις καίριες θέσεις υφυπουργού και υπουργού σε οικονομικά υπουργεία ήταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Κώστα Σημίτη. Τότε, με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, με τη «δημιουργική λογιστική», με την καλλιέργεια του μύθου της «ισχυρής Ελλάδας», τις συνέπειες της οποίας πληρώνουμε χρόνια τώρα.

Όλοι αύριο Τετάρτη 11/2 στο Σύνταγμα!

 
Πάρτε τις ελληνικές σημαίες σας, τις σημαίες του αγώνα του ελληνικού λαού και κατεβείτε στο Σύνταγμα. Δεν μας ενδιαφέρει τι κόμμα ψηφίζει, ή ανήκει ο καθένας από εμάς.
Όποιος αισθάνεται πατριώτης, όποιος δεν δίνει λευκές επιταγές για να διαπραγματευθεί η όποια κυβέρνηση την δική του οικογένεια, τη δική του πατρίδα και τη δική του επιβίωση, κατεβαίνει στο Σύνταγμα υπό την ελληνική σημαία.

Κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα για να βροντοφωνάξουμε:

«Νεο-ψυχροπολεμικό» σκηνικό στις χώρες της Βαλτικής

 Αυξημένη ΝΑΤΟϊκή παρουσία στην περιοχή. 
Επίδειξη δύναμης από ρωσικές δυνάμεις

Σε προνομιακό πεδίο τροφοδότησης του «νεο-ψυχροπολεμικού» κλίματος έχουν μετατραπεί τους τελευταίους μήνες οι χώρες της Βαλτικής. Ενόσω συνεχίζεται το μπρα ντε φερ Δύσης – Ρωσίας με αφορμή την Ουκρανία και ενώ οι συγκρούσεις αναζωπυρώνονται στο έδαφος, στη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία, οι δυο πλευρές επιδίδονται σε έναν καθημερινό πόλεμο νεύρων. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Μόσχα τον περασμένο Μάρτιο, το ΝΑΤΟ ανέλαβε – κατόπιν ανησυχίας που εκφράστηκε από τις κυβερνήσεις των βαλτικών χωρών – μια πιο δυναμική παρουσία στη βόρεια περιοχή που γειτονεύει με τη Ρωσία, τετραπλασιάζοντας τα αερομαχητικά που περιπολούν τον βαλτικό εναέριο χώρο.

To ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και οι οικονομικές γενοκτονίες

Ο ύπουλος μηχανισμός μεταφοράς πλούτου
που αφήνει πίσω του συντρίμμια και τραγικές απώλειες

Όταν ιδρύθηκαν οι διεθνείς οικονομικοί θεσμοί τον Ιούλιο του 1944, το ΔΝΤ θα προωθούσε τη νομισματική συνεργασία των λαών και θα θεράπευε τα χρηματοπιστωτικά προβλήματα της μεταπολεμικής εποχής, ως νέος κηδεμόνας των δημοσιοοικονομικών του πλανήτη.
Την ίδια στιγμή, η Παγκόσμια Τράπεζα θα ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη και την ανοικοδόμηση των χωρών που είχαν πληγεί από τον πόλεμο, μετριάζοντας έτσι τις συνέπειες της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ως το μεγαλύτερο απόθεμα αναπτυξιακής βοήθειας που είχε δει ποτέ ο κόσμος.

Γεωπολιτικά τα παιγνίδια λέει ο Γ.Κασσιμάτης


Γεωπολιτικά παιγνίδια κρύβουν οι πιέσεις και οι οικονομικές διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σύμφωνα με τον καθηγητή συνταγματικού δικαίου Γιώργο Κασσιμάτη στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη.
Σύμφωνα με τον καθηγητή απαιτείται προσοχή αυτή την ώρα , υπομονή και επιμονή καθώς η κυβέρνηση πρέπει να παίξει σωστά τα διαπραγματευτικά της χαρτιά και να τα παρουσιάσει στο σωστό χρόνο.

Πώς και γιατί οι ΗΠΑ σχεδίασαν τον εκτοπισμό της Ρωσίας από τα Βαλκάνια

Η πολιτική των ΗΠΑ στα Βαλκάνια αποσκοπεί στην πλήρη χειραγώγηση της περιοχής. Η Ουάσιγκτον φαίνεται πως επιστρέφει “δριμύτερη” στα Βαλκάνια, όπου μετά το 2001, δεν είχε κάποιον σοβαρό αντίπαλο. Τώρα, τέτοιος θεωρείται η Μόσχα, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους.
Ο γερουσιαστής του Δημοκρατικού Κόμματος από την Πολιτεία Κονέκτικατ, Κρις Μέρφι, (φωτο)  κατά την ομιλία του στο Γερμανικό Ίδρυμα Μάρσαλ, αναφέρθηκε στα αποτελέσματα της περιοδείας του στα Βαλκάνια, προκειμένου να “ενημερωθεί” για την επικρατούσα κατάσταση. Ο Μέρφι ηγείται του ευρωπαϊκού τμήματος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Γερουσίας, δηλαδή είναι ουσιαστικά υπεύθυνος για τη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής των ΗΠΑ σε νομοθετικό επίπεδο.

Μνημόνιο 70%

 
Ποιος με έχρισε εκπρόσωπο τύπου ενός ανθρώπου που δεν εμπιστεύομαι καν; Η ανάγκη μου να υπηρετώ τον λαό μου. Το καθήκον μου να τον προστατεύω από τις επιβουλές. Με άλλα λόγια η ιδιότητα μου ως έλληνα πολίτη και συγγραφέα.
Μνημόνιο 70% κύριε Αργυρίου; Light, χωρίς λιπαρά; Για αυτό παλέψαμε κύριε Αργυρίου;
Αυτό θα φάμε στη μάπα;

Ποτέ καμία χώρα δε ρίσκαρε τόσα πολλά για να κερδίσει τόσα λίγα. Δικαίως το νιώθουν αυτό οι αγανακτισμένοι Έλληνες.

Ζητείται λαός

  Οι προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού ήταν να τις πιεις στο ποτήρι. Ο κύριος Τσίπρας μάς απέδειξε με την ομιλία του ότι η Ελλάδα δεν είχε ποτέ δημοσιονομικό πρόβλημα αλλά είχε έλλειψη Δικαιοσύνης. Όμως η υλοποίηση των εξαγγελιών χρειάζεται και κάποια εργαλεία για το ποθητό αποτέλεσμα. Τρία ερωτήματα που έμειναν μετέωρα μέσα στα παλαμάκια της συγκυβερνητικής πτέρυγας ψάχνουν απαντήσεις.

Εμείς δεν ρωτάμε, απλά πολεμάμε!!!

Ένα τεράστιο απειλητικό "αν" κάνει το γύρο των ερτζιανών, του διαδικτύου, των τηλεοπτικών συχνοτήτων, φτάνει!
Ένα τεράστιο "αν αποτύχουν " που εύκολα μεταφράζεται ως ευσεβής πόθος για παταγώδη αποτυχία.
Ενα τρομοερώτημα αθώο τάχα μου που πάντα τελειώνει με συμβουλή για στροφή στο ρεαλισμό!!!

«Ζήσε για να πληρώνεις»

Έχουμε χορτάσει όλα αυτά τα χρόνια από τις απειλητικές συμβουλές των ξένων  «εταίρων» και των εγχώριων υπαλλήλων τους για την ανάγκη συμμόρφωσης της χώρας με τους «κανόνες». Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, μας λένε, πώς θα πληρωθούν οι μισοί και οι συντάξεις; Πως θα παραμείνει η χώρα εντός της ζώνης του Ευρώ;

Οι κανόνες, λοιπόν, για να παραμείνει η χώρα στην ευρωζώνη και να πληρώνει τους πετσοκομένους μισθούς και τις άθλιες συντάξεις είναι απλοί και συνοψίζονται σε μια φράση: «ζήσε για να πληρώνεις».

Οικονομικός μιλιταρισμός…


Στέλιος Ελληνιάδης
«Η Αμερική μετατρέπει τα οικονομικά σε όπλο», λέει ο Ian Bremmer, πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης Eurasia Group. To βλέπουμε αυτό στις οικονομικές κυρώσεις σε βάρος του Ιράν, το βλέπουμε και στις πιο πρόσφατες κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας. Ένα μεγάλο, βαρύ όπλο που προκαλεί σοβαρές ζημιές σε όσους αποτελούν στόχο. Κι αν το Ιράν είναι μια υπολογίσιμη, αλλά μεσαίου μεγέθους δύναμη, που στρατιωτικά υστερεί μίλια από την Αμερική, η Ρωσία είναι μια μεγάλη αρκούδα που δύσκολα την ρίχνει κάτω κανείς όσο δυνατός κι αν είναι.

ΧΡΕΟΣ, ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΤΡΟΙΚΑ , ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΡΓΙΑ

Ο θλιβερός απολογισμός

Του Σταύρου Τσίπρα, δικηγόρου – ερευνητή
Η Ελλάδα ιδίως από το 2010 και μετά βιώνει μία βαθύτατη κρίση που από το επίπεδο της οικονομίας έχει περάσει στο ανθρωπιστικό, προκαλώντας κλυδωνισμούς στην κοινωνική συνοχή. Μια συνοπτική αποτίμηση των συνολικών μεγεθών των τελευταίων χρόνων καθρεφτίζει την πραγματικότητα.

Τα εναλλακτικά πολιτικά σενάρια και η θεωρία της διαπραγματευτικής ισχύος ύστερα από τη μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ


του Θεόδωρου Κατσανέβα
H μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ανοίγει το δρόμο για εναλλακτικά σενάρια πολιτικών εξελίξεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει δεσμευτεί για την εφαρμογή μιας επεκτατικής εισοδηματικής,δημοσιονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Οι πρώτες αντιδράσεις από την πλευρά των δανειστών δείχνουν ότι χαιρέτισαν με κρύα καρδιά τη νίκη του. Και πως είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν πολύ ελάχιστα από τα όρια των μέχρι σήμερα συμφωνηθέντων με την προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση.

Η ηττημένη Γερμανία και η κατεστραμμένη Ελλάδα


Για όποιους βρίσκουν κάποιες ομοιότητες μεταξύ της σημερινής κατάστασης στην πατρίδα μας και της κατάστασης της κατεστραμμένης μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Γερμανίας, όταν οι νικητές επεδίωκαν την πλήρη οικονομική κατάρρευση και τον μαρασμό της αδιαφορώντας για την τραγική κατάσταση του λαού που μετανάστευε μαζικά, η κραυγή του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Βάλτερ Ρατενάου (1867-1922), που δολοφονήθηκε από τους ναζί επειδή ήταν εβραϊκής καταγωγής, και ο οποίος είχε ως δημοσιογράφος προφητεύσει όλες τις εξελίξεις, είναι ίσως σήμερα περισσότερο από ποτέ επίκαιρη για τα ευρωπαϊκά αυτιά, και δη για τα γερμανικά:

Ένα νέο είδος ανθρώπου

του Ξενοφώντα Ίσσαρη
Είμαι ένα νέο είδος ανθρώπου. Σε λίγο όλοι θα είναι σαν κι εμένα. Αν δεν γίνουν, σε λίγο όλα θα γίνουνε στάχτες.

Δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο, ίσα ίσα, κατ’ αρχήν είμαι τυπικά άνεργος όπως εκατομμύρια άλλοι. Περνάω τη μέρα μου δουλεύοντας 2-3 ώρες το πολύ με κάποια αναγκαστική εργασία για τα απαραίτητα. Γιατί δεν υπάρχει αρκετή δουλειά για να δουλεύουμε όλοι 8 και 12 ώρες, σαν τους σκλάβους. Έχω όμως πολύ ελεύθερο χρόνο.

Αν δεν μπορείτε να κάνετε δημοσιογραφία κάντε στην άκρη

του Κώστα Εφήμερου
Σήμερα το πρωί η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ βγήκε με πρωτοσέλιδο «86 ονόματα λείπουν από τη λίστα Λαγκάρντ». Πρόκειται για τη διαρροή SWISSLEAKS από τη ICIJ. Το πρόβλημα είναι ότι τα 86 ονόματα λείπουν... και από το ρεπορτάζ της εφημερίδας.
Το SWISSLEAKS πρόκειται για την επεξεργασία των εγγράφων της HSBC που διέρρευσε ο πρώην υπάλληλος της Τράπεζας Εβρέ Φαλτσιάνι το 2008. Τα έγγραφα αυτά επεξεργασμένα από τους φορολογικούς μηχανισμούς ελέγχου της Γαλλίας έγιναν γνωστά στην Ελλάδα ως η Λίστα Λαγκάρντ.

Ο Μίκης απαντά στο κατάπτυστο δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit


Σχολιάζοντας δημοσίευμα της εφημερίδας «Die Zeit» σύμφωνα με το οποίο «ακροδεξιός Ρώσος ολιγάρχης μαζί με στέλεχος της Ρωσικής Πρεσβείας που υπηρετούσε στην Αθήνα ως το 2014 προσπαθούσαν να στήσουν δίκτυο υποστήριξης στην Ελλάδα ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ» συμπεριλαμβάνοντας στη λίστα των «συνεργαζομένων» Ελλήνων και το όνομα του Μ. Θεοδωράκη, ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε την εξής δήλωση:

Σκηνικό “Αποκάλυψης” για δημοκρατία, κοινωνία, κοινά αγαθά και περιβάλλον από τις διατλαντικές συμφωνίες της ΕΕ


του Κώστα Νικολάου
Οι επιχειρούμενες διατλαντικές συμφωνίες, στις διαπραγματεύσεις των οποίων συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, και συγκεκριμένα η TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership - Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων) με τις ΗΠΑ, η CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement - Ολοκληρωμένη Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία) με τον Καναδά και η TISA (Trade in Services Agreement - Συμφωνία Εμπορίου σε Υπηρεσίες) μεταξύ 50 χωρών, διαμορφώνουν ένα σκηνικό “Αποκάλυψης του Ιωάννη” για τη δημοκρατία, την κοινωνία, τα κοινά αγαθά και το περιβάλλον με την εξουσία που δίνουν στις πολυεθνικές εταιρείες και με τα όσα προσπαθούν να επιβάλλουν στους πολίτες των εμπλεκόμενων χωρών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.