#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Στην άκρη του γκρεμού

του Βασίλη Βιλιάρδου
Είναι αποδεδειγμένο πως η αιτία της κρίσης της Ευρωζώνης, είναι η Γερμανία και η πολιτική της ΕΚΤ – επίσης ότι, οι Έλληνες αποτελούν τη μεγάλη ντροπή, το όνειδος της Ευρώπης, αδιαφορώντας για την πατρίδα τους και τα παιδιά τους
Κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι μπορούν να ποδοπατήσουν έναν τρομοκρατημένο λαό – όπως είναι οι Έλληνες σήμερα”.
Η κατάρρευση της Ευρωζώνης ξεκίνησε αμέσως μετά τη δημιουργία της – από τη Γερμανία, η οποία ουσιαστικά εξαναγκάσθηκε να υιοθετήσει το ευρώ, ως αντάλλαγμα για την ένωση της (ανάλυση). Σε γενικές γραμμές, γεγονός που αποδεικνύεται από την πρόσφατη μελέτη ενός από τους έντιμους οικονομολόγους της (πηγή), η διαδικασία ήταν η εξής:
(α)  Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 δρομολογήθηκε μία συμφωνία μεταξύ των εργοδοτών και των εργαζομένων της χώρας – μέσω της οποίας τα συνδικάτα της Γερμανίας αποδέχθηκαν το πάγωμα των μισθών, με αντάλλαγμα τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
(β)  Ως αποτέλεσμα αυτού του «πακέτου», το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος μειώθηκε ή παρέμεινε στάσιμο, μετά την υιοθέτηση του ευρώ το 1999. Η αύξηση της παραγωγικότητας έπαψε να αποδίδεται πλέον στους εργαζομένους της Γερμανίας, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες.

(γ)  Στα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώνης αυξήθηκε το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, κατά περίπου 2% ετήσια – ακριβώς όπως προδιαγραφόταν από την πολιτική της ΕΚΤ.
(δ)  Μεταξύ των ετών 2000 και 2007 άνοιγε η ψαλίδα στο κόστος εργασίας μεταξύ της Γερμανίας και των υπολοίπων εταίρων της, όλο και περισσότερο.
(ε)  Η ΕΚΤ ακολούθησε κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών μία εξαιρετικά επεκτατική νομισματική πολιτική – γεγονός που ωφέλησε μόνο τη  Γερμανία, εις βάρος  των κρατών της περιφέρειας, στα οποία η οικονομία υπερθερμάνθηκε. Πρόκειται για το βρώμικο μυστικό της ΕΚΤ, το οποίο έχουμε αναλύσει (άρθρο).
(στ) Η εσωτερική ζήτηση της Γερμανίας λίμναζε, παρέμενε στάσιμη ή υποχωρούσε, ενώ οι εξαγωγές της αυξήθηκαν, όπως συμβαίνει σε χώρες που υιοθετούν το μερκαντιλισμό, ως την κεντρική τους πολιτική– με αποτέλεσμα τα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της να έχουν εκτοξευθεί στα ύψη.
(ζ)  Επειδή τα πλεονάσματα του ενός είναι ίσα με τα ελλείμματα των άλλων, αυξήθηκαν τα ελλείμματα στα ισοζύγια όλων των υπολοίπων χωρών – εκβάλλοντας όπως συμβαίνει στα χρέη. Έτσι βυθίστηκαν σε μία άνευ προηγουμένου κρίση με αφετηρία το 2009 – ως αποτέλεσμα των οικονομικών ανισορροπιών της Ευρωζώνης. Εκείνη ακριβώς την εποχή η Γερμανία, αντί να βοηθήσει το πρώτο θύμα της να σταθεί όρθιο, την Ελλάδα, του πάτησε με τη μπότα της το κεφάλι – οπότε μας οδήγησε στο γκρεμό.
Εδώ βρισκόμαστε σήμερα, ενώ η δοκιμασία, η ευρωπαϊκή περιπέτεια δηλαδή δεν έχει ακόμη τελειώσει –παρά το ότι τα ρήγματα στο καταρρέον οικοδόμημα της νομισματικής ένωσης, καλύπτονται με μαζικές ενέσεις ρευστότητας της ΕΚΤ.
Η Γερμανία παραπονιέται όσο περισσότερο μπορεί για τη σημερινή πολιτική της ΕΚΤ, ισχυριζόμενη πως θα αυξηθούν τα χρέη προκαλώντας ένα καταστροφικό κραχ – ενώ εμείς έχουμε την άποψη πως προσπαθεί να εγκαταλείψει το καράβι που βουλιάζει, χωρίς να ζημιωθεί, κατανοώντας πως κινδυνεύει να πληρώσει η ίδια το λογαριασμό της επαίσχυντης συμπεριφοράς της.
Στο γράφημα που ακολουθεί, τεκμηριώνεται αριθμητικά η ύπουλη επίθεση της Γερμανίας εναντίον του ευρώ. Η κόκκινη καμπύλη απεικονίζει την εξέλιξη του κόστους εργασίας στη Γερμανία, με αφετηρία το 1999 (1999=100) – αποδεικνύοντας πως παρέμενε σταθερό έως το 2008. Η πράσινη καμπύλη αφορά το κόστος εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία της Γερμανίας, το οποίο μειώθηκε μεταξύ του 1999 και 2007, κατά -10%! Η βιολετί καμπύλη δείχνει την εξέλιξη του κόστους εργασίας στα άλλα κράτη της Ευρωζώνης, το οποίο αυξήθηκε κατά 20% – όσο ακριβώς προέβλεπε η πολιτική της ΕΚΤ στα πλαίσια της συμφωνίας του Μάαστριχτ.
Αυτή είναι η ιστορία της Ευρωζώνης, έτσι οδηγήθηκε η Ελλάδα στο ικρίωμα, ενώ έχουμε τεκμηριώσει με επακριβή νούμερα το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων (ανάλυση) – γεγονός που δεν συνέβη κατά λάθος εκ μέρους της Γερμανίας (Τρόικας).
Προκλήθηκε σκόπιμα, αφού η Γερμανία χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως αφετηρία, για την προετοιμασία είτε της δικτατορικής ηγεμονίας της στη νομισματική ένωση, είτε για την επιστροφή στο δικό της νόμισμα – αφού πρόκειται για ένα ανασφαλές κράτος, η νοοτροπία του οποίου απαιτεί να έχει «και τα μονά και τα ζυγά» με το μέρος του.
Ως εκ τούτου, ο σκιώδης καγκελάριος θα επιμένει στην έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, δήθεν για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα – αν και βρισκόμαστε ήδη με το ένα πόδι στο χάος, μετά την επιβολή των ελέγχων κεφαλαίων. Επίσης, μετά τον πλήρη αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών και τον ενδεχόμενο επανακαθορισμό της συμφωνίας Schengen – όπου, εάν τυχόν συμβεί, θα μετατρέψει την πατρίδα μας σε ένα εξαθλιωμένο απέραντο στρατόπεδο («σκουπιδότοπο»).
Εάν τώρα οι Έλληνες θέλουν να πιστεύουν ότι, φταίνε οι ίδιοι για την καταστροφή της χώρας τους, είτε από δειλία, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, κατηγορώντας αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό τους, καθώς επίσης επιλέγοντας να εγκαταλείψουν το σπίτι τους επειδή μπήκε ένας πανίσχυρος διαρρήκτης, τότε οι δικές μας απόψεις είναι ίσως περιττές.
Ειδικά όσον αφορά εκείνο το μέρος του πληθυσμού που, παρά το ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού, προτιμάει να κοιτάζει ποδόσφαιρο ή να συζητάει ατελείωτες ώρες στα καφενεία, χωρίς αποτέλεσμα – αντί να αμύνεται συλλογικά, δείχνοντας το απαιτούμενο ενδιαφέρον εάν όχι για τον εαυτό του, τουλάχιστον για την πατρίδα του και τα παιδιά του. Έτσι δυστυχώς χαρακτηρίζεται η χώρα μας ως η ντροπή της Ευρώπης – υπενθυμίζοντας τα εξής:
Όνειδος
Πρέπει να έχουν αντιληφθεί πια όλοι οι Έλληνες ότι, οι «δανειστές» θα μας ζητούν 2 € μέτρα, για να μας δανείσουν με τόκο 1 € – ενώ την ίδια στιγμή θα μας κλέβουν 4 € με διάφορους πονηρούς τρόπους, όπως τελευταία με τις τράπεζες, χωρίς να το παίρνουμε καν είδηση.
Σε λίγο θα ψηφιστεί η πώληση των κόκκινων δανείων των τραπεζών στα κερδοσκοπικά κεφάλαια, θα ακολουθήσουν κατασχέσεις των σπιτιών και των επιχειρήσεων, αμέσως μετά πλειστηριασμοί σε τιμές της τάξης του 10% των αντικειμενικών αξιών, ενώ οι ιδιοκτήτες θα παραμείνουν χρεωμένοι ως το λαιμό με το υπόλοιπο του δανείου τους – έχοντας όμως παράλληλα χάσει την περιουσία τους.
Με δεδομένο τώρα το ότι, τα μνημόνια παράγουν μαζικά ανέργους, φτώχεια, οδύνη, καθώς επίσης εξαθλιωμένους υποψήφιους για τις φυλακές, το «γαϊτανάκι» θα συνεχιστεί – έως ότου δεν θα έχει απομείνει τίποτα από την ιδιωτική και δημόσια περιουσία των Ελλήνων. Αυτοί θα συνεχίσουν φυσικά να παρακολουθούν τους αγώνες του ποδοσφαίρου ή τις ανόητες συζητήσεις των πολιτικών στην τηλεόραση – «σκοτώνοντας» κυριολεκτικά το χρόνο τους.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία βέβαια πως θα «αποχαιρετίσουν» για πάντα τους αξιοπρεπείς μισθούς και τις συντάξεις, μετατρεπόμενοι σε μίζερους ζητιάνους στο διηνεκές – στο όνειδος της Ευρώπης, η οποία δεν θα χάνει καμία ευκαιρία να τους εξευτελίζει όσο περισσότερο μπορεί.
Την ίδια στιγμή τώρα που τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος θα αυξάνονται, παρά το ότι θα πουλιούνται τα πάντα σε τιμές περιπτέρου, οι Έλληνες, εντός ή εκτός των φυλακών, θα συνεχίζουν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον – φοβούμενοι τις συνέπειες της στάσης πληρωμών στην καθημερινότητα τους, την έξοδο από το ευρώ, τη σκιά τους ή οτιδήποτε άλλο.
Εάν βέβαια έβγαιναν 2.000.000 άνθρωποι στους δρόμους ή εάν απείχαν όλοι από τους χώρους εργασίας τους για μερικές ημέρες, θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πάντα.
Δεν πρόκειται όμως να συμβεί κάτι τέτοιο αλλά, αντίθετα, οι Έλληνες θα στηρίζουν μία απολύτως σχιζοφρενή κυβέρνηση που έχει πει τα περισσότερα ψέματα στην παγκόσμια ιστορία – προσποιούμενοι ότι, πείθονται από τις συνεχείς της υποσχέσεις, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πως δεν έχει περάσει ποτέ από τη χώρα τους τίποτα πιο ανίκανο και καταστροφικό.
Παράδοξο; Απίστευτο; Παράλογο; Τίποτα από όλα αυτά. Πρόκειται απλά για τη δειλία ανθρώπων που προτιμούν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους, αντί να αγωνισθούν – που δεν ενδιαφέρονται ούτε για την πατρίδα τους, ούτε για τα παιδιά τους, έχοντας δυστυχώς «αλλοτριωθεί» τις τελευταίες δεκαετίες.
Υποθέτουμε άλλωστε πως δεν θα αντιδράσουν ούτε στη διχοτόμηση του Αιγαίου, ούτε στην ανεξαρτητοποίηση της Θράκης, ούτε σε τίποτα – αποδεχόμενοι μοιρολατρικά τα πάντα, με σκυμμένο το κεφάλι, ακόμη και την αλλαγή της θρησκείας τους εάν απαιτηθεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου