#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, ο έφηβος που έγινε σύμβολο…

Επτά χρόνια μετά τη δολοφονία του από σφαίρα αστυνομικού και παρά τις συστηματικές προσπάθειες να στιγματιστεί στη συλλογική μνήμη ως ταραχοποιός, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έχει γίνει το σύμβολο αντίστασης στην αστυνομική βία κι αυθαιρεσία. Ο δράστης ειδικός φρουρός Επαμεινώνδας Κορκονέας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και 15 μήνες για ανθρωποκτονία με άμεσο δόλο ενώ ο συνάδελφός του Βασίλης Σαραλιώτης που ήταν παρών στη δολοφονία, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 ετών για συνέργεια. 



Τα βίαια επεισόδια που πυροδότησε σε όλη τη χώρα που  η δολοφονία ενός εφήβου από το ίδιο το κράτος τείνει να μείνει στη σύγχρονη ελληνική ιστορία ως η εξέγερση μιας γενιάς που βίωνε τρομερή πίεση αλλά ταυτόχρονα και αδιέξοδα σε μια κοινωνία που έμπαινε σε κρίση, παρά ως μια συντονισμένη προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας, όπως τότε και κατά καιρούς συγκεκριμένοι κύκλοι έχουν προσπαθήσει να προωθήσουν.
Το τραγικό περιστατικό συνέβη το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008, ημέρα Σάββατο, στην περιοχή των Εξαρχείων. Σύμφωνα με τους αυτόπτεις μάρτυρες, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας μαζί με το συνάδελφό του Βασίλη Σαραλιώτη άφησαν το περιπολικό τους επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη, κατηφόρησαν στην Τζαβέλλα και ήρθαν σε απόσταση βολής από το σημείο όπου βρισκόταν ο 15χρονος τότε Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος με φίλους του, στη διασταύρωση της Τζαβέλλα με τη Μεσολογγίου. Ο Κορκονέας πυροβόλησε δύο φορές, με μία από τις σφαίρες να βρίσκει το Γρηγορόπουλο στην καρδιά. Βρήκε ακαριαίο θάνατο.
Δείτε απόσπασμα από την εκπομπή «Το Κουτί της Πανδώρας», με μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα:

Αμέσως μετά χιλιάδες κόσμου πήγε στο κέντρο της Αθήνας και ξεκίνησαν οι πρώτες αυθόρμητες διαδηλώσεις, καθώς και τα πρώτα επεισόδια. Τις επόμενες δύο εβδομάδες διοργανώθηκαν στην Αθήνα δεκάδες διαδηλώσεις, πορείες, συγκεντρώσεις με πρωταγωνιστές μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η κηδεία του Γρηγορόπουλου στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου μετατράπηκε επίσης σε διαδήλωση.
Έγιναν καταλήψεις σε πολλά γυμνάσια και λύκεια της χώρας, καθώς και σε πανεπιστημιακές σχολές. Η ΟΛΜΕ, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών και οι δάσκαλοι προκήρυξαν 24ωρη απεργία. Σε τριήμερη προχώρησε η Ομοσπονδία των πανεπιστημιακών. Οι μαθητές προχώρησαν σε συμβολικές κινητοποιήσεις με πιο χαρακτηριστική αυτή έξω από τη ΓΑΔΑ, όταν ξάπλωσαν στα σκαλιά του κτιρίου και προσέφεραν λουλούδια στους ένστολους.
Είναι γεγονός πως πολλές από τις κινητοποιήσεις αυτές δεν ήταν ειρηνικές, με διαδηλωτές να προξενούν σοβαρές ζημιές σε καταστήματα και δημόσιους χώρους, όπως το κάψιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην πλατεία Συντάγματος, το βράδυ της Δευτέρας 8 του μήνα. Το κόστος σημαντικό για το Δημόσιο και τους ιδιώτες αλλά η συμβολική διάσταση υπαρκτή: Η επίπλαστη ευμάρεια των περασμένων δεκαετιών γινόταν στάχτη.
Τα συνθήματα των διαδηλωτών αφορούσαν κυρίως στα αδιέξοδα που βίωνε η γενιά του Γρηγορόπουλου αλλά και γενικότερα η νεολαία, και προφανώς στην αστυνομική βία.  Μεγαλωμένα σε μικρο-μεσο-αστικά περιβάλλοντα υπό συνθήκες πίεσης για είσοδο σε συγκεκριμένες σχολές και «καλουπωμένη» επαγγελματική και κοινωνική επιτυχία, τα παιδιά της γενιάς του Γρηγορόπουλου ένιωθαν αποξενωμένα από την κοινωνία που μεγάλωναν, η οποία έτσι κι αλλιώς εισερχόταν σε κρίση κι οι ευκαιρίες θα ήταν όλο και πιο λίγες.
Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος στεκόταν απέναντι στους νέους και τους χτυπούσε βίαια κάθε φορά που προσπαθούσαν να φωνάξουν για τα δικαιώματά τους. Εξάλλου ο Γρηγορόπουλος δεν ήταν ο πρώτος νεαρός που είχε πέσει νεκρός στο δρόμο από σφαίρα αστυνομικού στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Είχαν προηγηθεί, μεταξύ άλλων, οι δολοφονίες των Κανελλοπούλου και Κουμή κι αυτή του επίσης 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά, στις πορείες του Πολυτεχνείου το 1980 και το 1985 αντίστοιχα. Δυόμιση χρόνια πριν τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, η Αστυνομία είχε χτυπήσει «στο ψαχνό» τους φοιτητές κατά τις δυναμικές διαδηλώσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, την άνοιξη του 2006, με δεκάδες τραυματίες.
Ευτυχώς τότε, στην κυβέρνηση Καραμανλή την εποχή εκείνη επικράτησε η γνώμη των ψυχραιμότερων, με πρώτο το σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τότε υπουργό Εσωτερικών, Προκόπη Παυλόπουλο. Η στάση της Αστυνομίας κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων και επεισοδίων κρίνεται κατά κανόνα παθητική και απορρίφθηκαν προτάσεις ακραίων κύκλων που είχαν προτείνει τη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων για την καταστολή των κινητοποιήσεων. Έτσι από τις ημέρες εκείνες του Δεκέμβρη δεν έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί.
Οι προσπάθειες συκοφάντησης του Γρηγορόπουλου
Από την πρώτη στιγμή, τα κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης επεχείρησαν να σπιλώσουν τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και να συκοφαντήσουν τις κινητοποιήσεις. Το γεγονός πως ο Γρηγορόπουλος ήταν γόνος εύπορης οικογένειας χρησιμοποιήθηκε για να παρουσιαστεί ως «κακομαθημένο» και «επαναστάτης εκ του ασφαλούς».
Σε αυτό το ιδεολόγημα προσπάθησε να στηρίξει την υπερασπιστική γραμμή του Κορκονέα ο δικηγόρος του, Αλέξης Κούγιας που κατά τη διάρκεια της δίκης τον παρουσίασε ως αναρχικό, μέλος ομάδας που επιτέθηκε στον Κορκονέα. Νωρίτερα είχε επικαλεστεί πως η σφαίρα εξοστρακίστηκε κι έφτασε να σκοτώσει τον έφηβο, ισχυρισμός που προφανώς κατέπεσε.
 Κουτί της Πανδώρας

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου