#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Ψάχνουν να βρουν τρόπο για να μας φορτώσουν το χρέος για πάντα


Δημήτρης Καζάκης
Διαβάσαμε την παρακάτω ειδήση και τρομάξαμε. Σε 35σέλιδο επικαιροποιημένο άρθρο τους οι τρεις οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζουν μέσα από μαθηματικές διαπιστώσεις και στατιστικές αποτυπώσεις ένα σχέδιο για το πώς η ΕΚΤ μπορεί να παρέμβει για μια συνολική λύση στο πρόβλημα χρέους των χωρών της ευρωζώνης. Οι επίδοξοι εν λόγω οικονομολόγοι είναι οι Μηλιός, Λαπατσιώρας και Σωτηρόπουλος. Τρομάξαμε γιατί μέσα σε 35 σελίδες προσπαθούν να πουν περίτεχνα πώς ο εργάτης, ο υπάλληλος, ο ελευθεροεπαγγελματίας, ο μικρομεσαίος, ο αγρότης και προπαντώς ο νέος θα συνεχίσει να είναι ζεμένος στο μαγγανοπήγαδο του χρέους και μάλιστα υπό την αποικιακή κηδεμονία της ΕΚΤ.

Νάζια στους Ναζί: πως να ρίξετε στο κρεβάτι γενοκτόνους γαμόμανους

Πέτρος Αργυρίου
Η Ναζιστική Γερμανία λαφυραγωγήθηκε, τέτοια είναι η μοίρα των ηττημένων, πόσο μάλλον όταν αυτοί έχουν διαπράξει γενοκτονίες σε πληθώρα χωρών στο όνομα της «φυλετικής ανωτερότητας».

Η συντριβή των Ναζί μπορεί να «σωφρόνισε» τους Γερμανούς για πολλές δεκαετίες, ο Ναζισμός όμως δεν πέθανε ποτέ σε κάποιες χώρες.
Ακόμη και ο «δημοκρατικός» τους αντίπαλος, οι ΗΠΑ, έσπευσε να βάλει στο χέρι τη ναζιστική τεχνογνωσία και ενσωμάτωσε Ναζί τεχνοκράτες και επιστήμονες παρέχοντας τους ασυλία και χρηματικές απολαβές.

Σήμερα πληρώθηκα!!!

Από ‏@antones_fubar 

«Θα ξανανταμώσουμε να είσαι σίγουρος, αλλά όχι στο καφενείο»

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
Σήμερα συμπληρώνεται ο τρίτος μήνας από τότε που ο φίλος μας κρατάει μόνο για τον εαυτό του αυτό το φοβερό μυστικό. Δεν μπόρεσε, ή μάλλον δεν θέλησε να το μοιραστεί με κανέναν. Ούτε με φίλο, ούτε με γνωστό, ούτε με συγγενή. Όμως είχε φτάσει πια στα όριά του. Ένιωθε πως δεν θα μπορούσε να το κρατήσει άλλο μέσα του. Τον έπνιγε, μέρα τη μέρα του έτρωγε τα σωθικά. Είχε δίκιο τελικά ο παππούς του που έλεγε συχνά πώς οι αρρώστιες των σπλάχνων είναι αρρώστιες ψυχής. Αυτούς τους τελευταίους μήνες, αισθανόταν πολύ συχνά πόνους στα σπλάχνα του ενώ ποτέ άλλοτε δεν είχε τέτοιου είδους ενοχλήσεις.

Βασίλης Βιλιάρδος: Τα δύσκολα δεν ήρθαν ακόμα

Η Εθνική μας Ανεξαρτησία ως πρώτη προϋπόθεση για την ανασυγκρότηση και τη Δημοκρατία

του Όθωνα Κουμαρέλλα
«….Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε…»
(από τον ιστορικό λόγο του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία στις 22 Οκτώβρη του 1944).

Ιστορικά δεν υπάρχει προηγούμενο ένα Έθνος, ή ένας λαός να αναγεννηθεί και να προκόψει, χωρίς να έχει εξασφαλίσει πρώτα και κύρια την ανεξαρτησία του και την εδαφική ακεραιότητα του χώρου μέσα στον οποίον κινείται και αναπτύσσεται. Το ίδιο και μια κοινωνική τάξη. Δεν μπορεί να συγκροτηθεί, να αναπτυχθεί και να γίνει κυρίαρχη, αν δεν έχει τόπο αναφοράς και να μπορεί να καταστεί έτσι εθνική τάξη. Η απομόνωση από τη συνέχειά της, με αποτέλεσμα τη βαθιά διαστρέβλωση του νοήματός της γνωστής φράσης του Μάρξ «οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα», μόνο τυχαία δεν μπορεί πλέον να θεωρείται.

Ετσι δίκαζε η αστική δικαιοσύνη το 1945. Σήμερα;

«Το Β’ δικαστήριο Δοσιλόγων που δίκαζε το κτήνος, το χιτλερικό Μπουραντά έβγαλε χτες την απόφαση του καιαθώωσε τον Μπουραντά. Η μεταδεκεμβριανή Δικαιοσύνη μπήκε ποιο βαθιά στην λάσπη. Το δικαστήριο δίκασε σύμφωνα με την αγόρευση του μοναρχικού Τσουκαλά: «Καταδίκη του Μπουραντά θα εσήμαινε καταδίκη της Δεξιάς»» Ριζοσπάστης 27 Νοέμβρη 1945
Να συμπληρώσουμε ότι στην απολογία του στο Δικαστήριο δοσίλογων ο Ν. Μπουραντάς είπε κυνικά: «Εγώ τρώγω ένα ξεροκόμματο βουτηγμένο στο αίμα! Αλλά ρέει στις φλέβες μου άφθονο ελληνικό αίμα».