#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Σκατά Μελά(τα)

Πέτρος Αργυρίου
180: ένας αριθμός μαγικός. Ένας αριθμός που αν επιτευχθεί θα διασφαλίσει την πολιτική συνέχεια και σταθερότητα στη χώρα: Μα άλλα λόγια τα απολύτως προβλεπόμενα και αναμενόμενα:

Τη σύναψη νέων μνημονίων, τη συρρίκνωση του κράτους, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την πρόοδο στη διάλυση της δημόσιας υγείας και της δημόσιας παιδείας, την κοινωνική καταστροφή και την φτωχοποίηση ακόμη μεγαλύτερου κομματιού του πληθυσμού, ακόμη περισσότερους νεόφτωχους, νεοάπορους, νεοάστεγους.

Μάθε, παιδί μου, πράγματα

  Πάλι ακούγονται αυτοί οι περίεργοι θόρυβοι μέσα στης νύχτας τη σιωπή. Κάτι συμβαίνει στο λεβητοστάσιο και δεν σου κρύβω ότι τρέμω από το φόβο μου. Ιδρώνουν τα χέρια μου, μήπως κι έχει προκύψει κάποια βλάβη και συμβεί καμιά επιπλοκή με το πετρέλαιο κι ανατιναχτούμε όλοι εδώ μέσα, δίχως να το πάρουμε χαμπάρι. Είναι κι αυτό το κωλόκρυο που δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια, πρέπει να ζεσταινόμαστε αυτά τα παγερά βράδια που λείπουμε από τη θαλπωρή των παιδικών μας δωματίων. Στην αρχή φαινόταν ότι όλα θα ήταν ευκολότερα σε τούτη την κατάληψη.....

Να τους δώσουμε τα παπούτσια στο χέρι!

Alexandros Raskolnick
Προσπαθώντας κανείς να μπει στα παπούτσια αυτών των άθλιων υπαλλήλων, γνωστών-αγνώστων πατρόνων, που μας κυβερνούν και κάπως να τους καταλάβει, χρειάζεται πρώτα να συνειδητοποιήσει τι σόι παπούτσια είναι αυτά που φοράνε.

Να είναι οι γεροντικές παντόφλες του πρώτου τη τάξει κρονόληρου της Τηλεδημοκρατίας μας, που όταν δεν υποτιμά την νοημοσύνη μας, κοπτόμενος, δήθεν, για τη διαφθορά, μουσκεύει με τα κροκοδείλια δάκρυά του, πριν τις υπογράψει, όλες τις κατάπτυστες νομοθετικές πράξεις που του στέλνουν προς κύρωση, καταργώντας με την υπογραφή του, στην πράξη, το Σύνταγμα και τους νόμους?

Το νέο βιβλίο της Β΄ Λυκείου και οι πολιτικές εξελίξεις

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ=ΦΑΣΙΣΜΟΣ; 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ
Από το «συνωστισμό της Σμύρνης» έως το «κομμουνισμός= φασισμός», ο δρόμος ούτε μακρύς είναι, ούτε διαφορετικός. Ο, πέρα από τα όρια της παραχάραξης, βιασμός της ιστορικής αλήθειας ήταν πάντα ένα χρήσιμο εργαλείο.
Και από τη κ.Ρεπούση έως τον κ. Μάραντο, συγγραφέα του νέου βιβλίου Πολιτικής Παιδείας της Β΄Λυκείου, ο παρανομαστής κοινός. (Και ας δίνει την αντίθετη εντύπωση).

Στην ενότητα για τα πολιτεύματα, οι μαθητές στην κρίσιμη, πολιτικά, ηλικία των 16 χρονών θα διδάσκονται ότι:

Οι εντιμότατοι φίλοι μας!


Alexandros Raskolnick
  «Ξέρετε», αναφέρει στο πολύκροτο βιβλίο του, ο Timothy Geithner, «οι Ευρωπαίοι ήταν άτεγκτοι: “Θα δώσουμε στους Έλληνες ένα μάθημα. Είναι πραγματικά φριχτοί. Μας είπαν ψέματα. Είναι απαίσιοι και άσωτοι και εκμεταλλεύθηκαν βασικά τα πάντα και θα τους συντρίψουμε”. Αυτή ήταν η στάση όλων.»


Αυτό πάντως που μου έκανε εμένα την μεγαλύτερη εντύπωση, και που στάθηκε αφορμή γι’ αυτό το σημείωμα, είναι ότι ο κ. Geithner,  παρόλο που ομολογεί την φρίκη του για την προτεσταντική μανία με την οποία οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ήθελαν εκείνη την εποχή –κι ακόμα θέλουν δηλαδή- να πέσει η φωτιά του Θεού να μας κάψει όλους εμάς τους αχαΐρευτους Έλληνες, μηδενός εξαιρουμένου, ταυτόχρονα  πλέκει και το εγκώμιο του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Wolfgang Schäuble, ο οποίος, ως γνωστόν, ανέκραξε πρώτος απ’ όλους εκείνην την πρώτη επίκληση προς τον εκδικητικό του Θεό, κατά των Ελλήνων.

Συγκλονιστική Αντιφασιστική εκδήλωση για την Ουκρανία (Βίντεο)

Μεγάλη αντιφασιστική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 16/11, δεύτερη μέρα του εορτασμού για την επέτειο του Πολυτεχνείο με θέμα: “Έτσι νικιέται ο φασισμός”: Ο αντιφασιστικός – αντιιμπεριαλιστικός αγώνας του λαού. Το παράδειγμα της Ουκρανίας», με κεντρική ομιλήτρια την Άννα Μπορίσνοβα,βετεράνο αγωνίστρια του κόκκινου στρατού στο 4ο Ουκρανικό μέτωπο την περίοδο 1942 -1945 και διοργανωτές τα μέλη της Αντιφασιστικής Καμπάνιας για την Ουκρανία.
Συγκινητική στιγμή η υποδοχή της Άννας Μπορίσνοβα στο χώρο του Πολυτεχνείου από δεκάδες αντιφασίστες νεολαίους που την συνόδευαν με πορεία και συνθήματα στην κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο των πεσόντων και μέχρι την αίθουσα της εκδήλωσης.

Όταν η ανθρώπινη βλακεία συναντά την νεοφιλελεύθερη επέλαση


Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο φύλλο #25 της εφημερίδας δρόμου Απατρις
Tον τελευταίο καιρό βλέπουμε συνεχώς νέες μορφές εθελοντισμού να εμφανίζονται και νέα προσχήματα να αναδύονται για την θεμελίωση τους. Το κράτος αφού έχει ισομοιράσει την ευθύνη τις οικονομικής κρίσης, άρχισε να θέτει και νέους όρους για την υπέρβαση αυτής της κρίσης. Η νέα νοοτροπία που αναπτύσσεται μετά την αφομοίωση και την εσωτερίκευση αυτής της ευθύνης από τα παντός είδους φιλήσυχα και ειρηνοποιά κοινωνικά υποκείμενα είναι η προσπάθεια διαχείρισης αυτής της κρίσης και η υποκατάσταση του κράτους εκεί που ηθελημένα απουσιάζει. Αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος που ορίζει την επαναστατικότητα σαν εργαλείο διαχείρισης της κρίσης και ως το χρύσωμα του χαπιού στην αρρώστια του συστήματος και όχι σαν μια πρακτική για  την ανατροπή του. Αυτή είναι όμως η μια όψη του νομίσματος.

Πώς να εξοντώσετε έναν κανονικό δημοσιογράφο

Η Ελλάδα κατρακυλάει στην κατάταξη των χωρών σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου -μετά την χρεοκοπία, πηδάει τις θέσεις δέκα δέκα- αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους Έλληνες. Αλήθεια, πώς είναι η ζωή ενός δημοσιογράφου που δεν εργάζεται σε καθεστωτικό ΜΜΕ και επιμένει να είναι κανονικός δημοσιογράφος;

Για να αναφέρω κάποιον που μάλλον όλοι γνωρίζετε, θα αναφερθώ στον Κώστα Βαξεβάνη.

Ρε το μπαγάσα

Ρε το μπαγάσα.
Εμείς νομίζαμε ότι πήγαινε Άγιον Όρος να προσευχηθεί ,και αυτός ο αγύρτης αντάλλασσε τεχνογνωσία για τις offshore με τον Εφραίμ.

Το βρήκαμε στο facebook

Εγώ, Κρατάω, την Ουσία κι Ονειρεύομαι!

Alexandros Raskolnick
Αφορμή γι’ αυτό το σχόλιο ήταν ένας διάλογος που είχαμε κάτι φίλοι, όχι στο διαδίκτυο αυτή τη φορά, αλλά πίνοντας τσάι και καπνίζοντας τους ναργιλέδες μας σε ένα συριακό καφενείο στην πλατεία Εξαρχείων. Ο λόγος ήταν για τον Σύ.Ριζ.Α. και για τον άγαρμπο τρόπο, με τον οποίο σκαρφαλώνει η ηγετική του ομάδα, στο απότομο βουνό της εξουσίας.

Να σας πω κι εγώ τη γνώμη μου, τους είπα, που είμαι εξωτερικός παρατηρητής και που στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω ούτως ή άλλως Συ.Ριζ.Α. στη λογική που λέει ότι το "μη χείρον βέλτιστο", αυτές τις ζοφερές στιγμές που μας αξίωσε ο μοχθηρός μας Θεός, να ζήσουμε. 

Ζητούν από εργάτρια να "ρίξει" το έμβρυο που κυοφορεί για να μην την απολύσουν!

Η εργοδοτική αυθαιρεσία εδώ και χρόνια –με τις ευλογίες της άθλιας συγκυβέρνησης- έχει χτυπήσει κόκκινο. Μεγαλύτερα θύματα της οι μετανάστες, οι νεολαίοι και οι γυναίκες. Οι εργάτες/ιες όχι μόνο αντιμετωπίζονται απ την εργοδοσία σαν αναλώσιμα ομιλούντα εργαλεία, που με εξευτελιστικές αμοιβές πρέπει να προσφέρουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους, αλλά τα αφεντικά έχουν τις πιο παράλογες απαιτήσεις. Όπως στην περίπτωση που θα αναφερθούμε –και συνέβη στο Ηράκλειο Κρήτης- όπου έγγειος εργάτρια δέχτηκε απειλές να ρίξει το παιδί της προκειμένου να συνεχίσει να δουλεύει(!).

Ένας συγγραφέας στο δικαστήριο της ιστορίας (λογοτεχνία)

Πέτρος Αργυρίου
Δεν σε καλούν συχνά στο δικαστήριο της ιστορίας.
Μόνο σαν κοντεύεις να πεθάνεις ή όταν μνήμες που δε σε γνώρισαν εν ζωή πάνε να σε αναστήσουν από τη νέκρα του κορμιού.
Το συγκεκριμένο δικαστήριο δεν έκρινε προθέσεις, μονάχα δηλώσεις.
Σε αυτό το δικαστήριο έπρεπε να αποδείξεις ότι ήσουν αυτό ακριβώς που δήλωνες στους άλλους και στον εαυτό σου πως είσαι.
Το δικαστήριο είχε δύο μέτρα και σταθμά: το ένα από αυτά ήταν για τους πετυχημένους. Αν κάποιος δηλαδή δήλωνε πως ήταν επιχειρηματίας το μόνο που έπρεπε να δείξει ήταν έναν φουσκωμένο τραπεζικό λογαριασμό και αθωωνόταν ενώ οι δικαστές του δίναν και μια εύφημο μνεία που μπορούσε να κρατήσει για μια αιωνιότητα και μια μέρα.
Αν ήσουν καλλιτέχνης όμως, αν δήλωνες δηλαδή καλλιτέχνης….

Η Μεγάλη των Ταγματασφαλιτών Σχολή

Όσο μεγαλώνει η απόσταση στην Ιστορία, τόσο πιο κοντά φέρνει τα γεγονότα. Η αλήθεια και η αντικειμενικότητα θέλουν χρόνο προκειμένου να… λάμψουν. Παρά το γεγονός ότι πέρασαν περίπου εφτά δεκαετίες από τις λαμπρές αλλά και ερεβώδεις μέρες της Κατοχής στη χώρα μας και, για το χυμένο αίμα που κατεβλήθη ως βαρύτατο αντίτιμο στην περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έχει χυθεί επίσης αμέτρητο μελάνι, υπάρχουν ιστορικά γεγονότα τα οποία δεν έχουν διερευνηθεί επαρκώς από τη φιλέρευνη ιστορική επιστήμη. Γεγονότα σκοτεινά, τα οποία εξακολουθούν πεισματικά να κινούνται στις απεχθέστερες ατραπούς της Ιστορίας μας. Γεγονότα και πράξεις που ατίμασαν την περηφάνια του λαού μας, αλλά και έβαλαν βαριά υποθήκη στο μέλλον της χώρας κρατώντας τη δέσμια εφιαλτικών προθέσεων και εγκλημάτων.

ΜΑΤατζήδες κλέβουν περίπτερο στα Εξάρχεια 17-11-2014