#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Εγκλήματα κατά της ενημέρωσης

Θα μπορούσε ένας δημοσιογράφος να κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου; Προφανώς όχι. Για εγκλήματα κατά της ειρήνης όμως;

Μας ζήτησαν να προβάλουμε την επίθεση στην ΕΣΣΔ σαν προληπτική κίνηση για την προστασία της πατρίδας μας
Χανς Φρίτσε, υπουργός προπαγάνδας Τρίτου Ράιχ

Πολεμική γελοιογραφία των δεκαετιών του ’30 ή του ’40 θύμισε σε ορισμένους ένα από τα τελευταία εξώφυλλα του γερμανικού Spiegel, στο οποίο ένας υπερμεγέθης Βλαντίμιρ Πούτιν κοιτάζει υποτιμητικά την Άγκελα Μέρκελ, που του κουνάει τρομαγμένη ένα λευκό σημαιάκι.

η θρησκεία ως αγωνία και ως εξουσία

Η  πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η θρησκεία, η κάθε είδους θρησκεία στάθηκε δίπλα στην κάθε μορφή εξουσίας την στήριξε και την νομιμοποίησε. Ακόμη και ο Χριστιανισμός που ξεκίνησε ως μια  μεσσιανική θρησκεία των καταπιεσμένων τάξεων στο χώρο της Παλαιστίνης, οικοδομώντας κομμουνιστικές μικροδομές, τις αγάπες, με τον Παύλο, μετατράπηκε σε παγκόσμιο  κόμμα δίπλα και συχνά επί της κρατικής και οικονομικής εξουσίας και όχι ενάντια της εκφράζοντας τις ανάγκες και τις επιθυμίες των καταπιεσμένων πλασμάτων.

Η κατάφωρη γοητεία της «κεντροαριστεράς»


 Χρῆστος Γιανναρᾶς

Απεγνωσμένες οι προσπάθειες, εν όψει εκλογών, να επανακτηθούν οι ψήφοι που για δεκαετίες προσφέρονταν στη «σοσιαλιστική» φενάκη. Nα επανακτηθούν από ποιους; Προφανώς από όσους χρησιμοποίησαν τη φενάκη για να νέμονται, δεκαετίες τώρα, την εξουσία. Kαι να επανακτηθούν πώς; Mε τη δημιουργία καινούργιου κομματικού σχήματος «κεντροαριστεράς», δηλαδή με επανάληψη της εξαπάτησης των ψηφοφόρων, ίσως από πιο επιδέξιους παραχαράκτες.

Παρελάσεις στα χρόνια της χολέρας

Μια νέα παράδοση έχει κάνει την εμφάνισή της τα τελευταία χρόνια:
Παρελάσεις χωρίς κόσμο, με τους πολιτικούς στην εξέδρα πίσω από αλλεπάλληλες σειρές από κάγκελα, μακριά και απομονωμένοι από τους πολίτες.
Το θέαμα είναι τόσο αστείο που αναρωτιέται κανείς πως δέχονται να αυτογελοιοποιούνται έτσι.
Έστω και σημειολογικά, η απελπισμένη προσπάθειά να διατηρήσουν το ανύπαρκτο κύρος τους πίσω από κάγκελα και ΜΑΤ, είναι πραγματικά ανεκτίμητη.