#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Ευρωζώνη, η μη αναστρέψιμη

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Η λιτότητα δεν είναι ούτε παρένθεση, ούτε παρέκκλιση στην Ε.Ε. Είναι καταγραμμένη στον γενετικό της κώδικα. Όποιος επαγγέλλεται την απάλειψή της, λογικά, προαναγγέλλει την κατεδάφιση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και την ανοικοδόμησή του απ’ το μηδέν

Πη­γαί­νο­ντας πίσω, στο μα­κρι­νό, ιδρυ­τι­κό πα­ρελ­θόν της Ε.Ε. και της Ευ­ρω­ζώ­νης, δια­πι­στώ­νει κα­νείς ότι για πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες το ευ­ρω­παϊ­κό οι­κο­δό­μη­μα ισορ­ρο­πού­σε σε μια πε­ρί­ερ­γη συν­θή­κη. Ήταν ένα μίγμα ρύθ­μι­σης και ταυ­τό­χρο­να απο­ρύθ­μι­σης του κε­φα­λαί­ου και των αγο­ρών.

Η καραμέλα του πρωτογενούς πλεονάσματος και οι γκεμπελίσκοι της δημοσιογραφίας

  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
«Όσο κι αν κάποιοι αμφισβητούν την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013, το οποίο κατά Eurostat αναμένεται ότι θα υπερβεί τα 4,2 δισ. ευρώ(!) χάνουν μάλλον την ουσία των γεγονότων που μεσολάβησαν από τον περασμένο Σεπτέμβριο μέχρι σήμερα.» Έτσι γράφει ένας κατ’ ευφημισμόν δημοσιογράφος του συγκροτήματος Ψυχάρη, συγκεκριμένα του Βήματος (16/2/2014), που προφανώς ως κοινώς ασπάλαξ αμείβεται για να ψεύδεται ασύστολα.

Ποιανού Θεός;

Όταν ακούς έναν πολιτικάντη, που ορίζει την ζωή 10 εκατομμυρίων Ελλήνων, να αποδίδει τα όσα έχει κάνει μέχρι τώρα στην χώρα στον Θεό του, πρέπει να αρχίζεις να ανησυχείς για το κομματικό Θεό που σε προστατεύει. 
Με την βοήθεια του Θεού σταθήκαμε στα πόδια μας”, είπε ο Σαμαράς από το μη φορολογούμενο περιβόλι της Παναγίας. Με τη βοήθεια του Θεού του, όχι απλά στάθηκε στα πόδια του ο ίδιος και η παρέα του, αλλά έκοψε τα πόδια εκατομμυρίων ανθρώπων.

Έξοδος από το μνημόνιο ή μνημόνιο διαρκείας;

"Πραγματικός αντιμνημονιακός είναι μόνο αυτός που υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις, γιατί μόνο οι μεταρρυθμίσεις είναι αυτές που θα κάνουν την χώρα να βγει εκτός μνημονίου"  
(Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός υγείας - επισκέπτης λέκτωρ πανεπιστημίου Χάρβαρντ)

Δεν μπορώ να θυμώσω με τον Άδωνι, ακριβώς όπως δεν μπορώ να θυμώσω με άτομα που έχουν νοητική υστέρηση ή εν γένει με άτομα που έχουν ειδικές ανάγκες. Το πρόβλημά μου έχει να κάνει με εκείνους που παίρνουν ένα τέτοιο άτομο, το τοποθετούν σε μια θέση όπου εκ φύσεως δεν μπορεί να ανταποκριθεί κι από πάνω θέλουν να μας πείσουν ντε και καλά για την ορθότητα της επιλογής τους.

« Ο Μαρξ και η Αρχαία Ελλάδα »


ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ*
Εχεις την εντύπωση ότι διαβάζεις για ένα Έλληνα διανοούμενο, φιλόσοφο και επαναστάτη, που πρόσφερε τη ζωή και την περιουσία του στην επανάσταση που γνώρισε ανακρίσεις, φυλακίσεις, εξορίες, εκτοπίσεις, απελάσεις, περιθωριοποίηση, φτώχεια και ανέχεια.
Μπορούσε να πει κάποιος ένας έλληνας που έπρεπε να εξοστρακιστεί.

Τα αιματοβαμμένα πρωτογενή πλεονάσματα


του Θανάση Κανιάρη
Ξεχειλίζει η μπόχα και η αηδία που αναδύεται από τους κυβερνητικούς υπονόμους της παραπληροφόρησης και της φαιάς προπαγάνδας με στόχο την μαζική πλύση  εγκεφάλου εκατομμυρίων πολιτών που βομβαρδίζονται ανηλεώς από τα καθεστωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

16 Φεβρουαρίου 1999


πόσα και με ποιούς τα έφαγες Πάγκαλε ???


ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!

Λευκωσία: ο Εφιάλτης στο Προεδρικό
‘Εμμεση αναγνώριση κατεχομένων, αυτοκατάλυση της Δημοκρατίας: τα κυπριακά πειράματα με το κράτος


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Αφού εξαπάτησε τους συμπολίτες του και εξευτέλισε όσους τον εμπιστεύτηκαν, συγκατατιθέμενος στο κούρεμα των καταθέσεων και μετατρέποντας τη χώρα του σε καταστρεφόμενη «αποικία χρέους», ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης εξαπέλυσε τώρα και δεύτερη, δυνάμει θανάσιμη επίθεση στο κράτος που διευθύνει, παραβιάζοντας εκ νέου, όπως και για τις καταθέσεις, τις ρητές δεσμεύσεις του και ξεκινώντας μια διαδικασία fast track κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, δια της επαναφοράς του απορριφθέντος το 2004 σχεδίου Ανάν.

Παρτιζάν; … Για!


του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη
Νύχτα του Σαραντατρία. Χειμώνας. Στον ολοσκότεινο δρόμο ένα παιδί, είναι δεν είναι οχτώ χρονώ, γλυστράει τοίχο τοίχο και γράφει πάνω στα ντουβάρια συνθήματα: «Θάνατος στους προδότες». ΕΠΟΝ.
Έξαφνα, εκεί που το παιδί αφοσιωμένο έγραφε στον τοίχο, ένα φως πέφτει επάνω του κι ένας Γερμαναράς βρίσκεται αποπάνω του και ρίχνει τη βαριά χερούκλα του στον ώμο του. Ο μικρός σηκώνει το κεφάλι και τον κυτάζει τρέμοντας.

Το Χρήμα Δεν Μυρίζει


Του Ιουλιανού
Ήταν το 1946 όταν ο Αμερικάνος οικονομολόγος Kenneth Boulding στην 57η συνδιάσκεψη της Αμερικανικής Οικονομικής Ένωσης με κυνισμό ομολογούσε:
«Ο σημερινός Κόσμος ζει κάτω από το αφόρητο καταπιεστικό δίλημμα: είτε θα διευρύνει την κατανάλωση ακολουθώντας τον δρόμο του πολέμου είτε θα μειώνει την παραγωγή ακολουθώντας το δρόμο των κρίσεων και της ανεργίας»
 Δηλαδή για να διατηρηθεί ο καπιταλισμός, οι φορείς του δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μορφής βίας για να τον κρατήσουν στην ζωή.

Ψηλά τα χέρια κερατάδες και σας έφαγα. Εκεί, στον καναπέ σας ή σας την ανάβω !!!

Βουρ, στην αποδόμηση λοιπόν
 Tου Αντώνη Αντωνάκου
Υπάρχει πλέον μια βαθιά, λίαν θρησκευτική προσήλωση στον τρόπο που γίνεται η αποδόμηση προσώπων και καταστάσεων του παρελθόντος. Μιαν ολόκληρη βιομηχανία κατασκευής ψευδών συμφερόντων, προσφέρει τη λειτουργιά της στην μεγάλη τελετή αποδόμησης των…ιδεολογιών. Ένα τρυφερό χατζάρι που αποδίδει δικαιοσύνη, βάζοντας στο ίδιο καζάνι θύτες και θύματα.

Φεβρουάριος 1980. Η πρώτη απεργία των ξένων εργατών χωρίς χαρτιά

 Ντοκουμέντο-προκήρυξη αλληλεγγύης Ελλήνων συναδέλφων
Αρχές Φεβρουαρίου 1980, στο εργοστάσιο της ΕΛΣΑ στη Νίκαια, το σύνολο των ξένων εργατών που εργάζονταν χωρίς χαρτιά, ασφάλιση, δικαιώματα, κατέβηκαν σε απεργία για να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες εργασίας και την απόλυση συναδέλφου τους.
Οι Έλληνες εργάτες του εργοστασίου τους συμπαραστάθηκαν.
Αναρτούμε ένα ντοκουμέντο της εποχής, το κείμενο μιας προκήρυξη αλληλεγγύης από Έλληνες εργάτες.

Οταν ο σκυλάδικος χρυσαυγιτισμός πάει χέρι χέρι με τον ευρωλιγούρικο νεοπλουτισμό


Το δράμα της Ρουσλάνας...

Κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες στο διαδίκτυο ένα βίντεο στο οποίο αστέρες της πίστας, όπως ο Στέλιος Ρόκκος, η Κέλλυ Κελεκίδου, ο Νίκος Κουρκούλης, ο Κώστας Μαρτάκης, ηθοποιοί όπως η Μιμή Ντενίση, η Βάνα Μπάρμπα και η Τζένη Μπότση, μοντέλα και σελέμπριτις (όπως υπογράφουν και στο βίντεο άλλωστε) σαν τη Γωγώ Μαστροκώστα και την Αννίτα Ναθαναήλ, δηλώνουν την υποστήριξη τους στο κίνημα της Ουκρανίας και στην ομότεχνη τους Ρουσλάνα, η οποία από την πρώτη κιόλας μέρα των διαδηλώσεων βρέθηκε στο κέντρο του Κιέβου.

Τεμαχισμός της χώρας με "αθώους" νόμους

Η ελληνική κυβέρνηση απλουστεύει τα πράγματα όχι για τους πολίτες που πληρώνουν φόρους αλλά για όποιον θέλει να αλωνίζει στην Ελλάδα κατέχοντας ελληνικό έδαφος με την βούλα του κράτους. Στις 8 Αυγούστου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νόμος 4179 που ψηφίστηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο σύμφωνα με τον οποίο δίνεται στον οποιονδήποτε θέλει να επενδύσει στον ελληνικό τουρισμό από δάση και ακτές μέχρι προστατευόμενες περιοχές αλλά και ολόκληρους αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους.

Κρίση και δημόσιο χρέος

του Πάυλου Δημητσάνου
Τα δημόσια χρέη έχουν την ίδια ρίζα με την καπιταλιστική κρίση. Οφείλονται στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και συνοδεύουν τα καπιταλιστικά κράτη από την συγκρότησή τους μέχρι και σήμερα. Σε περιόδους καπιταλιστικής ανάπτυξης η ύπαρξή τους περνά συνήθως απαρατήρητη. Ο ερχομός της καπιταλιστικής κρίσης, όμως, οξύνει απότομα και το πρόβλημα των δημοσίων χρεών. Για δυο βασικά λόγους: Πρώτον, γιατί αυξάνεται απότομα ο φόβος των κεφαλαιοκρατών δανειστών, ότι θα χάσουν μέρος ή το σύνολο των δανείων και των κερδών, αφού, σε τελευταία ανάλυση, η έξοδος από την κρίση απαιτεί και την απαξίωση, την καταστροφή μέρους των κεφαλαίων. Δεύτερον, γιατί το καπιταλιστικό κράτος σπεύδει σε βοήθεια των τραπεζιτών και των άλλων καπιταλιστών, «μπουκώνοντάς» τους με κρατικό χρήμα, μεγαλώνοντας ακόμη περισσότερο τα δημόσια ελλείμματα και χρέη.

ΧΡΕΟΣ - ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ


Οι ιδέες για απολυταρχικές και ανελεύθερες κοινωνίες έναντι ιδεών για δημοκρατικές κοινωνίες με βάση την ελευθερία, είναι διαχρονικά τα δύο αντίπαλα κέντρα της αιώνιας πολιτικής σύγκρουσης.

 Θραξ Αναρμόδιος
Σ’ αυτόν τον κόσμο συγκρούονται βασικά δυο κοινωνικά μοντέλα και μοντέλα διακυβέρνησης:
1. Το δεσποτικό μοντέλο. Το οποίο έχει ως ύψιστο πρότυπο τις απόλυτες μοναρχίες της ανατολής. Πρόκειται για μοντέλο που περιλαμβάνει από την …ελαφρά ολιγαρχία, και την απόλυτη μοναρχία και δεσποτεία και φτάνει μέχρι τον τέλειο ολοκληρωτισμό όπως τον γνωρίσαμε από τα χουντικά, φασιστικά και ναζιστικά καθεστώτα, καθώς και τα “σοσιαλιστικά” του τύπου της ανατολικής Ευρώπης, της Κίνας, των κόκκινων Χμερ κλπ κλπ. Και φυσικά τα φονταμενταλιστικά ισλαμικά καθεστώτα. Αλλά και κάθε παρόμοιο καθεστώς που αξιώνει να θεμελιώσει την δεσποτεία του πάνω σε μια θρησκευτική ή μεταφυσικη βάση και θεωρία.