#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Ωραίος σαν ανθέλληνας


α) Ο "αντισημίτης" παρολίγον υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ
Αμφισβητείται έντονα εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ η πρόταση για την υποψηφιότητα του δημοσιογράφου Θ. Καρυπίδη στην περιφέρεια της Δ. Μακεδονίας και μάλλον θα απορριφθεί.
Οι λόγοι;

Τέρμα τα δίφραγκα

 Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
«Τέρμα τα δίφραγκα», ανακοίνωνε ο εισπράκτορας των παλιών αστικών λεωφορείων όταν έφταναν σε έναν συγκεκριμένο προορισμό μέχρι τον οποίο το εισιτήριο στοίχιζε τότε, ένα δίφραγκο, δηλαδή δύο δραχμές. Όποιος δεν είχε για να συνεχίσει το ταξίδι με το λεωφορείο, έπρεπε να κατέβει και να το κόψει με τα πόδια για το υπόλοιπο της διαδρομής. Έτσι η φράση εκείνη του εισπράκτορα, καθιερώθηκε να σημαίνει αυτό που λέμε αλλιώς: «τα ψέματα τελείωσαν».

Βαρουφάκης: Ο πτωχευμένος δε δικαιούται να παίρνει νέα δάνεια, είναι έγκλημα και ανοησία

«Αν το ελληνικό Δημόσιο έχει πλεόνασμα, δηλαδή μπορεί να ζει από τους πόρους που μαζεύει από τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, τότε γιατί χρειάζεται τη δόση;».  
Την αντίφαση αυτή επεσήμανε, μιλώντας στο Hot Doc Radio και τον Κώστα Βαξεβάνη ο οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης, εξηγώντας πως στην ουσία η Ελλάδα δεν έχει πραγματικό πλεόνασμα, όμως αυτό δε μας το λένε.

Ο «ουκρανικός χειμώνας»

 Στην πλατεία Ανεξαρτησίας στο Κίεβο τον τόνο δίνει ένα ακροδεξιό συνονθύλευμα που προσομοιάζει με τη Χ.Α.

Ουκρανία. Μια χώρα-σύνορο, που ταλαντεύεται από τη γέννησή της μεταξύ Ανατολής και Δύσης, χώρα-εκκρεμές, που κατοικείται από ένα σλαβικό έθνος σε αναζήτηση ταυτότητας, έθνος διχασμένο, ένθεν κακείθεν της όχθης του ποταμού Δνείπερου, σημείο τριβής μεταξύ του λατινικού και του κυριλλικού αλφάβητου, μεταξύ της ρωσικής Ορθοδοξίας και της ουκρανικής Εκκλησίας -αλλά και των ουνιτών-, μια χώρα-δημιούργημα του Α′ Παγκοσμίου Πολέμου, ανάχωμα και πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Μόσχας και Βερολίνου, που καταδυναστεύεται ακόμη από τα φαντάσματα των Τευτόνων ιπποτών, των Κοζάκων, του Ιωσήφ Στάλιν και των Βάφεν Ες Ες.

Τι Έμαθα από τα Απόρρητα Πρακτικά του ΔΝΤ για την Ελλάδα

 
Simon Davis
Τους τελευταίους μήνες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) διανύει μια περίοδο «ενδοσκόπησης» γύρω από το ελληνικό πρόγραμμα, που ξεκίνησε μετά την υπογραφή των δανειακών συμβάσεων με την ελληνική κυβέρνηση στις 10 Μαϊου 2010.
Η συμβολή του ΔΝΤ ήταν €30 δισεκατομμύρια -οι χώρες της ευρωζώνης δάνεισαν άλλα €80 δισεκατομμύρια- και είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα δανεισμού το οποίο έχει εγκριθεί.

Καταιγιστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, με το βλέμμα στην Αν. Μεσόγειο

 
Κώστας Ράπτης
Για μια υπόθεση τόσο παλαιά και μακρόσυρτη όσο το Κυπριακό, η “πύκνωση“ του χρόνου τα τελευταία 24ωρα είναι τω όντι εντυπωσιακή. Την Δευτέρα βρέθηκε στην Αθήνα η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ (και παλαιότερα αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ) Victoria Nuland για επαφές με τους κκ. Σαμαρά και Βενιζέλο στους οποίους, σύμφωνα με πληροφορίες, μετέφερε, μεταξύ άλλων, την εκτίμηση της Ουάσιγκτον ότι έχει δημιουργηθεί το κατάλληλο momentum για την επίλυση του Κυπριακού.

Τα μεταξωτά βρακιά, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι… Εβραίοι!


Σταύρος Χριστακόπουλος
Δύο φορές ο Σαμαράς αναγκάστηκε να… απολογηθεί στο Αμερικανικό Εβραϊκό Συμβούλιο (American Jewish Committee – AJC): για τη συμπερίληψη των Άδωνι Γεωργιάδη και Μάκη Βορίδη στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. και για τη δράση της Χρυσής Αυγής. Τώρα ήρθε η σειρά του… Τσίπρα.

Πρωταγωνιστής ή κομπάρσος;

Ελπίζω για το αύριο,μα ελπίζω πιο πολύ για το τώρα. Δεν ξεχνάω το παρελθόν,απεναντίας προσπαθώ να το "μάθω", να το "εξηγήσω", να το ερμηνεύσω, έτσι ώστε να προχωρήσω. "Οι ρίζες μας είναι για να πάμε μπροστά, επάνω, και όχι για να γυρίσουμε πίσω", είχε πει πολύ σοφά, θα έλεγα, η Κατερίνα Γώγου.

Αμάν πια μ' αυτή την προγονοπληξία μας. Μπαφιάσαμε. Οι αρχαίοι και οι αρχαίοι. Ναι, αναπτύξαμε πολλά, επιστήμη, πολιτισμό, τέχνες. Δημιουργήματα και κληρονομιά απαράμιλλης αξίας και σημασίας. Μέχρι εκεί όμως.Τέλος!

Γράφεται Κούβα... Διαβάζεται Αξιοπρέπεια!


sibilla-gr

Η «ευαίσθητη» ελληνική «σόουμπιζ»…

  οικοδομος
Που ήταν κρυμμένοι τόσο καιρό όλοι αυτοί οι «γυαλιστεροί» τύποι που τους έπιασε αιφνιδίως ο πόνος για την Ουκρανία (που ανάθεμα αν ξέρουν έστω που βρίσκεται και με ποιον συνορεύει η Ουκρανία - γιατί αν τους ρωτήσει κανείς αν έχουν ιδέα τι «παίζεται» εκεί...) όταν οι διαδηλωτές στη χώρα τους που αγωνίζονται για ψωμί, δουλειά, εργασιακά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες δέχονται κάθε τόσο την ωμή βία των δυνάμεων καταστολής;

Απατεώνες ταχυδακτυλουργοί!


Χρονικό της… «σωτηρίας»!

Έβαλαν τον κόσμο να πάρει δάνεια, για να ικανοποιήσει ένα όνειρο ζωής, να αγοράσει ένα σπίτι και να πληρώνει μια ζωή!
Του μείωσαν μετά το μισθό ή τη σύνταξη ή του στέρησαν τη…δουλειά!
Στη συνέχεια, τον κατήγγειλαν, γιατί είχε το θράσος να αγοράσει σπίτι, θυμίζοντάς του ότι σπίτια δεν έχουν οι Ευρωπαίοι!

Τα ζώα που μοιάζουν με τους ανθρώπους


«Τα ζώα απ’ έξω, κοιτάζοντας από γουρούνι σε άνθρωπο και από άνθρωπο σε γουρούνι δεν μπορούσαν πια να ξεχωρίσουν και ν’ αποφανθούν ποιος ήταν ποιος!» 
(Τζωρτζ Όργουελ, «Η φάρμα των ζώων»)
Την περασμένη εβδομάδα, μεταξύ άλλων, ψηφίστηκε και ένα νομοσχέδιο για τα κατοικίδια στα καθ’ ημάς. Δε θα παρουσιάσουμε αναλυτικά το νομοσχέδιο και τις επιμέρους διατάξεις του, δεν μας αφορά η μελέτη του νόμου.

Το λόμπι του ευρώ

Του Γιώργου Βασσάλου.
Δύο είναι, βασικά, οι εμπνευστές του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος οι οποίοι πίεσαν για τη δημιουργία του και καθόρισαν τη θεσμική αρχιτεκτονική του: οι μεγάλες βιομηχανικές πολυεθνικές της Δυτικής Ευρώπης και οι μεγάλες τράπεζες. Πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία με αμοιβαία συμμετοχή στα μετοχικά τους κεφάλαια και κοινά μέλη ΔΣ.

Μισανθρωπικό μίσος

 Οι μισάνθρωποι δεν γεννιούνται, γίνονται.
Η συνταγή για έναν αυθεντικό μισάνθρωπο ξεκινάει πάντα με ένα άτομο, που ξεχειλίζει από αγάπη για το συνάνθρωπο· σε αυτό, προσθέτει κανείς μια πρέζα απογοήτευση και μια γερή δόση κυνισμού και πικρής δυσαρέσκειας· μετά, το αφήνει να “ξεκουραστεί”, ώστε να “κάτσουν” τα υλικά και να αναμειχθούν πλήρως και στο τέλος, σερβίρεται σε έναν κόσμο κατειλημμένο από άλλους ανθρώπους.