#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Ματωμένα Χριστούγεννα

 
 Η ιστορία που θα σας διηγηθώ μπορεί και να μη σας αρέσει. Μιλάει για τα Χριστούγεννα αλλά όχι με τον τρόπο που έχετε συνηθίσει. Δεν θα σας πω για χαρούμενες οικογένειες που μαζεύονται μέχρι και ένα μήνα πριν γύρω από το δέντρο και το στολίζουν με ανυπομονησία και χουχουλιάρικα χαχανητά. Ούτε για πρωτότυπες συνταγές και ευφάνταστα γλυκά που σερβιρίστηκαν πάνω στα στολισμένα τραπέζια και που τοποθετήθηκαν όλα με τρόπο τέτοιο, ώστε να τα βλέπει μέχρι και ο γείτονας που στέκεται και θαυμάζει, όταν δήθεν κάποιος εντελώς τυχαία ξέχασε να κλείσει την εξώπορτα...

Να ζω όταν θα ’ρθει η πολυπόθητη ξαστεριά...

Βρίσκομαι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και τις θέσεις του στο εργατικό κίνημα και στην πολιτική γενικότερα. Τις καταγγέλλω και τις πολεμάω, αποκαλύπτοντας τις παγίδες που κρύβουν για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα τα «διαφορετικά μίγματα» της πολιτικής που θα διαχειριστεί «καλύτερα» τον καπιταλισμό, κάνοντάς τον δήθεν... πιο ανθρώπινο... «Απέναντι» στον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται και άλλοι, για τους δικούς τους λόγους.

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Νίκος Μπελογιάννης


Δεν θα υπάρξει νέα Βάρκιζα... ΠΟΤΕ!



ΤΟ «ΡΙΦΙΦΙ» ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΗΤΑΝ «ΝΟΜΙΜΟ», ΙΣΩΣ ΚΑΙ «ΗΘΙΚΟ»!

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Επειδή πολύ… «κάθαρση» έχει πέσει και πάλι (στα κεφάλια μας), αξίζει να θυμηθούμε: Ήταν 17 Σεπτέμβρη 1999, όταν ο δείκτης της Σοφοκλέους είχε σημειώσει το ρεκόρ ανόδου του, σκαρφαλώνοντας στις 6.500 περίπου μονάδες. Τρία χρόνια μετά, στις 17 Σεπτέμβρη 2002 – και ενώ πια ήταν δεδομένο τι είχε παιχτεί με τη «φούσκα» - ο δείκτης είχε κατρακυλήσει κάτω από τις 2.000 μονάδες.

Ο μύθος της εγγύησης καταθέσεων

 
Τα κεφάλαια του εγγυητικού ταμείου καταθέσεων αποφασίσθηκε να αυξηθούν στο 0,8% των καλυπτόμενων ποσών, με εξαίρεση τη Γαλλία, η οποία δεν συμφώνησε, παραμένοντας στο 0,5% - επειδή θεωρεί ότι, το εγγυητικό ταμείο δεν βοηθάει σε τίποτα, στην περίπτωση που τυχόν συμβεί το μοιραίο. Αυτό το 0,8% σημαίνει ότι, οι εμπορικές τράπεζες θα αυξήσουν τις χρεώσεις τους - ενώ, σε περίπτωση κραχ, το 0,8% μάλλον δεν θα βοηθήσει καθόλου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η κρίση και οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις



Ο Στωικός

Γυρίζουμε πίσω στο μακρινό 1991 την συνθήκη του Μάαστριχτ που σηματοδότησε την αρχή των  ανατροπών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.  Λίγους μήνες πριν, στις 2 Αυγούστου του 1990, διαλύεται και επίσημα η Σοβιετική Ένωση, ενώ το κύμα της αντεπανάστασης σαρώνει όλες τις λαϊκές δημοκρατίες. Ο καπιταλισμός διεξάγει μία περιφανή νίκη.

Άμεση ανάγκη η αποχώρηση από την ευρωζώνη

Τον γύρο της Ευρώπης έκανε το απόσπασμα από το βιβλίο του πρώην ισπανού πρωθυπουργού Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, με τίτλο «Το δίλημμα», πως «το πρόβλημα με το ευρώ είναι ότι σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τη Γερμανία και όχι τις άλλες χώρες». Η προβολή που δόθηκε, σε συνδυασμό με αντίστοιχες επικρίσεις και προβληματισμούς που διατυπώνονται από χώρες όπως η Γαλλία, έχει ξεχωριστή σημασία για έναν και μόνο λόγο:

Μέτωπο και γεωπολιτικοί συσχετισμοί (1)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Όπως προσπάθησα να δείξω στα προηγούμενα άρθρα, μόνο ριζικές αλλαγές στην οικονομική και πολιτική δομή μπορούν να μας οδηγήσουν έξω από την πρωτόγνωρη καταστροφή που κτυπά αλύπητα τα θύματα της παγκοσμιοποίησης μέσα στα λαϊκά στρώματα, τα οποία αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Από την άλλη μεριά, οι βολεμένοι και μισό-βολεμένοι μέσα στην παγκοσμιοποίηση (λιγότεροι από το 1/3 του λαού) προφανώς δεν θέλουν να ακούσουν για παρόμοιες αλλαγές και είναι αυτοί που στηρίζουν βασικά τα κόμματα εξουσίας στα οποία

Πόθεν το αίσχος?

Μέρες τώρα βοούν τα κοινωνικά δίκτυα σε συγχορδία με τα μέσα μαζικής εξαπάτησης, σχετικά με το «πόθεν έσχες» κάποιων ευκατάστατων βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Έχουν πάρει φωτιά τα πληκτρολόγια προς επίρρωση της πρότασης ότι προτιμούμε να ασχολούμαστε με τα ελάσσονα και όχι με τα μείζονα... Χύνονται τόνοι μελάνης και σάλιου υπέρ του ενός ή κατά του άλλου. Χύνονται μαζί και αρκετά δάκρυα λύπης, ειλικρινά πολλές φορές δάκρυα, για την τιμή της «αριστεράς» που διακυβεύεται.