#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Ευρώ ή δραχμή;



του Μελέτη Η. Μελετόπουλου
Η απώλεια της νομισματικής κυριαρχίας των ευρωπαϊκών κρατών που προσχώρησαν στην ζώνη του ευρώ θα μπορούσε να αποβεί γόνιμη υπό δύο προϋποθέσεις: α. την δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών και β. την σχετική ομοιογένεια των οικονομικών δομών της ευρωζώνης.

58 συν ΦΠΑ lifestyle

του Κώστα Βαξεβάνη
Για να παραφράσω τον ποιητή «τι είναι αριστερός, τι μη αριστερός και τι το ανάμεσό τους;». Μα η κίνηση των 58 μπορεί να είναι η απάντηση. Η κίνηση που ξεκινά από τις παρυφές του διεφθαρμένου Σημιτισμού και καταλήγει ως τα όρη της πολιτικής σκέψης του Νίκου Μπίστη που ναι, κινούνται με τη δύναμη της διαρκούς πολιτικής του θέλησης. Ό,τι αμφιβολία υπήρχε για το τι μπορεί να είναι οι 58, λύθηκε με την παρουσία των 700 και το θαύμα του εκδοτικού μεσσιανισμού να τους εμφανίσει ως πεντακισχιλίους.

Κάποτε θα'ρθουν

Αφού πρώτα μάς έχωσαν μέσα στα σπίτια μας στερώντας μας την εργασία, αφού μετά μάς έβαλαν ενοίκιο προς το κράτος για τα σπίτια-καταφύγια μας, αφού μάς άφησαν μέσα να παγώσουμε και να κοιτάμε τα μετρητές της ΔΕΗ σαν τον χρόνο που μάς απομένει, τώρα θα κάνουν ντου από τις πόρτες και παράθυρα των σπιτιών μας τα όργανα του Κράτους. 

Δρόμος χωρίς τέλος...

Χρόνο με το χρόνο, μήνα το μήνα...εθιστήκαμε...
Περάσαμε πια στα..."σκληρά"!!

Περπατάμε...ναρκωμένοι. Αράζουμε...μαστουρωμένοι...
Βαποράκια και εμπόροι μας πότισαν το δηλητήριο...
Το αίμα μας πήχτωσε. Το μυαλό μας λάλησε. Το κορμί μας σακατεύτηκε.

Πληρωμένα λόγια

Αν θέλεις να δεις τι καπνό φουμάρει ο λαός κοίτα την διανόηση που τον εκπροσωπεί. Δεν είναι δυνατόν να έχεις γράψει “ το σεργιάνι μας στον κόσμο ήταν δυο μέτρα γης” και να προλογίζεις την ποιητική συλλογή ενός από τους διαχειριστές της κοινής γνώμης ενός πουλημένου καθεστωτικού ΜΜΕ. Δεν γίνεται! 
Δεν γίνεται να έχεις κοιτάξει τον ουρανό και να γράφεις την “Κώμη της Βερενίκης” και να στριμώχνεσαι ανάμεσα σε Πρωτόπαπα και Μπίστη παλαμακίζοντας τον Κώστα Σημίτη σε εκδήλωση της “Ελιάς”. Δεν γίνεται! 

ΠΟΙΟΣ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ;

Καθώς η θεατρική παράσταση “Διαπραγμάτευση με την Τρόικα” διανύει τον τέταρτο κύκλο της όντας πολύ πετυχημένη, αφού και σασπένς και αίμα και μελόδραμα διαθέτει, κάποιοι ακόμα προσδοκούν σε “ανάπτυξη” και ελαφρύνσεις.

Με αγκάθια τους πλειστηριασμούς, τις νέες περικοπές και του που θα βρεθούν εκ νέου θύματα για θυσία στον βωμό του Μολώχ, την δημόσια Υγεία να τρέμει υπό το βάρος απολύσεων, ελλείψεων φαρμάκων και πιθανού “ξαφνικού θανάτου” του ΕΟΠΠΥ, με την Παιδεία να βγάζει ρόγχους και ξαφνικά πολλούς να ενδιαφέρονται αν τα παιδιά θα χάσουν το εξάμηνό τους (sic).

Με πρωτοπόρα δύναμη τους ελεύθερους συνεταιρισμένους παραγωγούς

 
Σε προηγούμενες τοποθετήσεις μου αρνούμαι το επαναστατικό ρόλο του προλεταριάτου ως μια ενότητα της τάσης χειραφέτησης και της τάσης υποταγής. Στο βαθμό που παραμένει αυτή η ενότητα στο τέλος η τάση υποταγής επιβάλλεται και αλλοτριώνει τις δυνάμει επαναστατικές τάσεις. (http://argiros.net/?p=5806). Μιλάω για το παράδειγμα των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών όχι ως το τέρμα μιας επαναστατικής διαδικασίας αλλά ως μια διαδικασία οντογένεσης που ξεκινά σχεδόν από τα σήμερα με την συνάντηση των πλέον συνειδητοποιημένων υποκειμένων με τις παραγωγικές δυνατότητες,

Χαμένες είναι οι μάχες που δεν δόθηκαν…

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
Είναι αλήθεια ότι το προηγούμενο διάστημα στο χώρο της εκπαίδευσης, ειδικά μετά την προληπτική επίταξη της κυβέρνησης, δημιουργήθηκαν αισθήματα ελπίδας σε συνδυασμό με μια αυξημένη οργή και αγανάκτηση.
Αυτά τα ίδια συναισθήματα δημιουργήθηκαν και σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που έβλεπαν στον αγώνα των εκπαιδευτικών την κρυμμένη σπίθα που θα μπορούσε να φέρει την πολυπόθητη πυρκαγιά.

Σαν σήμερα το 1943 έγινε στα Καλάβρυτα μια απ τις μεγαλύτερες θηριωδίες που συνέβησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο


Σαν σήμερα, στις 13 Δεκέμβρη του 1943, o λαός μας στα Καλάβρυτα, βίωσε, μια από τις μεγαλύτερες θηριωδίες που έγιναν κατά αμάχων στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Το ρεπορτάζ του "Ριζοσπάστη" στις 24 Δεκέμβρη 1943 που το τιτλοφορούσε «Η τραγωδία των Καλαβρύτων- Οι Ούννοι κολυμπάν στο αίμα» είναι πολύ χαρακτηριστικό: