#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Ο ίλιγγος του κενού


 Αναστασία Τσουκαλά*
Μια δικτατορία θέτει νέους όρους διακυβέρνησης, χαράσσει νέες κόκκινες γραμμές ως προς το τι είναι αποδεκτό στον δημόσιο βίο. Μια δικτατορία καταδικάζεται ηθικά και απομονώνεται πολιτικά από τη διεθνή κοινότητα. Σε μια δικτατορία, και οι κυβερνώντες και οι πολίτες και η διεθνής κοινότητα κινούνται εντός νέων μεν, αλλά σαφώς καθορισμένων πλαισίων.Το καθεστώς της μνημονιακής Ελλάδας δεν είναι δικτατορικό, ούτε βέβαια δημοκρατικό. Είναι άναρχο. Ανευ σημείου αναφοράς στον Νόμο. Οι κυβερνώντες αδιαφορούν προκλητικά για τις επιταγές του Νόμου –είτε πρόκειται για τον κοινό νόμο, το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις, είτε για αποφάσεις των ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Η απάτη της Ευρώδουλης «Αριστεράς»

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα σημαντικό στοιχείο στην εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων για τα αίτια της καταστροφής και τον τρόπο διεξόδου από αυτή είναι οι διάφορες «αναλύσεις» που όχι μόνο διαστρεβλώνουν ολοκληρωτικά την πραγματικότητα, αλλά \ μεταχειρίζονται και τις τεχνικές των καλογήρων του Ροΐδη. Όπως αυτοί βάφτιζαν το κρέας ψάρι ώστε να βολεύονται τόσο οι ηθικές τους υποχρεώσεις όσο και οι γαστριμαργικές, σήμερα διάφοροι αναλυτές βαφτίζουν «ριζοσπαστική» την προσπάθεια εξόδου από την κρίση μέσα στην ΕΕ, βολεύοντας τόσο τις υποχρεώσεις τους σαν «αριστερών», όσο και τις (αντίστοιχες) γαστριμαργικές.