#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Στο μυαλό του Αντώνη Σαμαρά

 
 Του Κώστα Βαξεβάνη
Τελικά ο Σαμαράς είναι αφελής, σε απόγνωση, ή απλώς Σαμαράς; Ο καθένας μπορεί να απαντήσει ανάλογα με την εκτίμηση του ή, αν θέλετε, έστω με βάση το τι νιώθει.
Τι είναι ένας πολιτικός που δίνει εξουσία σε κάποιον από τον οποίο την αφαίρεσαν οι πάντες; Πόσο ώριμος είναι πολιτικά ένας πρωθυπουργός που μπαίνει οικειοθελώς σε ομηρία και βάζει το κόμμα και την υστεροφημία του ενέχυρο της βουλιμικής διάθεσης του Βενιζέλου;

Πως να χρεοκοπήσεις μια χώρα




Ευριπίδης Μπίλλης*                              inprecor

Κύριοι Βουλευτές,
Σας διαβιβάζω την κατωτέρω μελέτη με τις εξής παρατηρήσεις:
1. Με τις παραδοχές της μελέτης αποδεικνύεται ότι με μείωση των εξόδων του κράτους, από μείωση μισθών, συντάξεων και απολύσεις,κατά 4 δις ευρώ, δημιουργούνται στον ιδιωτικό τομέα 836.000 άνεργοι. Με μηδαμινό όφελος για το κράτος.
2. Σύμφωνα με στοιχεία του προϋπολογισμού του 2009 η δαπάνη του κράτους για μισθούς και συντάξεις ανερχόταν σε 19 δις ευρώ περίπου.
3. Ως γνωστόν οι μισθοί και οι συντάξεις μειώθηκαν κατά 55% περίπου.

Υπάρχει και το ΚΚΕ….

 
        Έγραφε πριν από πολλά χρόνια – εκεί κοντά στο Μάη του 68 – ένας πολύ σημαντικός για την εποχή του έλληνας  αριστερός του Παρισιού, κανένας από αυτούς που έγιναν γνωστοί κατόπιν κάνοντας απλά φασαρία,  κάτι πολύ επιτυχημένο: η αριστερά σπαταλάει τα 4/5 της ενέργειας της για να  μας πείσει ότι η γραμμή της είναι ορθή αντί να μας πείθει με την ορθότητα της  γραμμής της.

Σσσς… Οι Γερμανοί κοιμούνται!


Εδώ και περίπου ένα χρόνο, η Ευρωζώνη και τα όργανά της το παίζουν καθυστερήσεις, όχι ότι δεν το έκαναν και προηγουμένως, (όλοι θυμόμαστε το περίφημο «τενεκεδάκι», που μόλις και με τα βίας ρόλαρε μπροστά, από σύνοδο σε σύνοδο κορυφής), αλλά αυτή τη φορά το «τενεκεδάκι» αντί για μπροστά, ρολάρει προς τα πίσω αψηφώντας το μόνο σταθερό σ’ αυτό τον κόσμο, το Νόμο της Βαρύτητας.

Ο λόγος είναι οι Γερμανικές εκλογές, και η διατήρηση της ηρεμίας των αποχαυνωμένων γερμανών ψηφοφόρων, ώστε να ξαναψηφίσουν Μέρκελ.

Το κυνήγι της αλεπούς*

 Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 Ανησυχούν, λένε, στην κυβέρνηση, γιατί ο Ομπάμα δεν θέλει να συναντηθεί ούτε δύο λεπτά με τον Πρωθυπουργό. Ξύνω κι εγώ το κεφάλι μου να βρω τι καλό έχει κάνει (ή τι κακό δεν συμφωνεί να κάνει) ο Αντώνης Σαμαράς και δεν τον δέχονται οι Αμερικανοί. Πάντως, ομολογώ ότι έχει ανέβει στην εκτίμησή μου.

Ελπίζω να μην πάει να μιλήσει και στην συνάθροιση του ισραηλινού λόμπυ που έχει προγραμματίσει, εφόσον το λόμπυ αυτό δεν του κλείνει, όπως ασφαλώς μπορεί να κάνει, το πολυπόθητο ραντεβού με τον Πρόεδρο (αν και, κατά τη γνώμη μας, αυτό που εκκρεμεί είναι μάλλον το ραντεβού των Ελλήνων πολιτικών με την Ιστορία, τον λαό και το έθνος τους, από αυτούς όμως κρύβονται).

Το παιχνίδι του Βορίδη

 
Ο Βορίδης δήλωσε ότι για την καταστροφή της Ελλάδας φταίει ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Το να πάρεις αυτή τη γελοία δήλωση στα σοβαρά και να τη σχολιάσεις γίνεσαι και εσύ βορά του γελοίου.


Το να μιλάει ο ακροδεξιός σαλτιμπάγκος και ο ασύστολος αριβίστας Βορίδης, που αναρριχάται ελέω «νταβάδων», εναντίον του Ανδρέα Παπανδρέου, ενός ατόφιου πολιτικού ηγέτη ιστορικού βεληνεκούς και μεγάλου κοινωνικού διαμετρήματος, είναι αστεία υπόθεση.

Εκατομμύρια στους δρόμους κατά του Μορσί!


Για όσους παρακολουθούν σοβαρά τα γεγονότα στην Αίγυπτο τα τελευταία χρόνια αντιλαμβάνονται ότι η Αιγυπτιακή επανάσταση που ξεκίνησε πριν δυόμιση χρόνια στην Ταχρίρ κατά του Μουμπάρακ συνεχίζεται κλιμακούμενη φτάνοντας σε νέες κορυφές και σε νέα ορόσημα.
Η πρώτη φάση της επανάστασης ξέσπασε στις 25 Γενάρη του 2011 και γκρέμισε με την μαζικότητα και την αποφασιστικότητα της έναν φαινομενικά ακλόνητο δικτάτορα τον Μουμπάρακ που κράταγε αυταρχικά και σταθερά την εξουσία για περίπου 30 χρόνια. Ήταν το πρώτο επαναστατικό ξέσπασμα που μπόρεσε να συντρίψει μια αδίστακτη αστυνομία εκατομμυρίων ανδρείκελων και να φέρει τον λαό στο προσκήνιο. Για μια εκτενή αναφορά της πρώτης φάσης της Αιγυπτιακής Επανάστασης