#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Εμπρός! Οι μέρες είναι γόνιμες και τα «θέλω» μας μεγάλα!

 Εργατικός Αγώνα                        Σεισαχθεια
Απέναντι μας έχουμε μια κοινοβουλευτική δικτατορία, με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με κατάφορες παραβιάσεις του αστικού τους Συντάγματος που τόκαναν κουρελόχαρτο, με ΠΔ με μνημόνια και έκτατα νομοθετήματα μεσάνυχτα στη Βουλή με διαδικασίες fast trak, με αστυνομοκρατία σε κάθε τι που αντιστέκεται και αλύπητο ξύλο σε κάθε διαδήλωση και διαμαρτυρία από τη Κρήτη έως τις Σκουριές. Τους ευαίσθητους δημοκράτες της τρικομματικής κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και τα παπαγαλάκια τους τούς έπιασε ο καημός για τις εξετάσεις των παιδιών. Τάχα γι αυτό αποφάσισαν να πετάξουν το προσωπείο της «δημοκρατίας» που φορούν συνήθως.

Τα επίχειρα της πολιτικής αβουλίας στην Κύπρο


Του Κώστα Λαπαβίτσα  
  
Ψήφισε ‘ναι’ τελικά το κυπριακό κοινοβούλιο αποδεχόμενο το Μνημόνιο και τη Δανειακή Σύμβαση. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα γιγαντωθεί η ανεργία, θα συρρικνωθεί βίαια ο τομέας των υπηρεσιών, θα εκτοξευτεί η φτώχεια και θα γίνουν ακόμη πιο προβληματικά τα δημόσια οικονομικά. Προς το τέλος του 2013 θα έχει γίνει φανερό ότι η Κύπρος οδηγήθηκε σε οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό αδιέξοδο. Οι πολιτικοί που ψήφισαν ‘ναι’ δεν θα έχουν κανέναν άλλο να κατηγορήσουν εκτός από τη δική τους αβουλία. Γιατί εναλλακτική οδός υπήρχε και είναι χρήσιμο να καταγραφεί εδώ σε αδρές γραμμές.

Κριτική χωρίς αρχές, αντί της κριτικής πάνω στις αρχές

 

 Γράφει ο Δημήτρης Κάβουρας
Παλινωδίες, ανακολουθίες και οπορτουνισμός συνοδεύουν την στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ, στο ζήτημα της εξουσίας. Με τίμημα πολλές φορές την ιστορική μνήμη, την ευθυκρισία και τον ορθολογισμό, στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη στάση της πάνω στο ζήτημα της εξουσίας, το οποίο έχει τεθεί εκ των πραγμάτων, βγάζει σκάρτες όλες σχεδόν τις απόπειρες των λαών να απαλλαγούν από τα δεσμά του κεφαλαίου καθώς και κάθε απόπειρα προσέγγισης, με προλεταριακό τρόπο, του ζητήματος της εξουσίας. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται η αρθρογραφία η οποία λαμβάνει χώρα το τελευταίο διάστημα στο Ριζοσπάστη και στο πόρταλ του 902.gr.

Ντ-ΟΛΜΕ-δακια γιαλαντζί και πικρές σοκολάτες

 
Του Πέτρου Αργυρίου             Aγρια Zωα
Πάτε καλά μας λένε όλοι στο εξωτερικό: Εκεί που σας είπαμε από την αρχή να πάτε: Πάτε κατά διαόλου. Ξεπουλάτε πλέον ως οφείλατε σε εμάς, καταστρέψατε το παρόν και το μέλλον σας. Έξοχα. Έρχεται ανάκαμψη. Η 101η ανάκαμψη σε μια διαρκή κλιμακούμενη ύφεση χωρίς έξοδο.

Αφού έχουμε γαμήσει εργασιακούς κλάδους και κλάδους, τώρα ήρθε η σειρά των καθηγητών. Και τώρα οι καθηγητές απειλήσαν με απεργία λες και έπρεπε να περιμένουν να έρθει το τσουνάμι στην πόρτα τους. Και ο Σαμαράς να απαντά με επιστράτευση όπως όφειλε να κάνει κάθε καλός δικτάτορας απέναντι στους απείθαρχους στο καθεστώς του.

Α.ΦΑΤΟΥΡΟΥ: ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ


Είναι θέμα χρόνου πια...

Ο αγώνας των εκπαιδευτικών είναι δίκαιος – Είναι αγώνας επιβίωσης

ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ – ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
Ενάντια στην τρομοκρατία
Γενικευμένος συντονισμός όλου του Δημόσιου Τομέα για να μην περάσει η επίθεση
ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ
 Για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες άγριας επίθεσης εναντίον δικαιωμάτων οργανικών κλάδων της ελληνικής κοινωνίας, αυτή τη φορά στο χώρο της Παιδείας και συγκεκριμένα των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Για μία ακόμη φορά, η «ανάπτυξη» την οποία ευαγγελίζονται οι εντολοδόχοι της κεφαλαιοκρατίας, ξένης και εγχώριας, περνάει μέσα από την αχρήστευση δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εργαζομένων. Η «ανάπτυξη» που προωθεί η ξένη και εγχώρια Τρόικα, έχει τα δικά της χαρακτηριστικά… ανεργία, ανασφάλιστη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, βάρβαρη και καταπιεστική εκμετάλλευση, πτυχία άνευ αντικρίσματος στην αγορά εργασίας, φτώχεια, εξαθλίωση, ρατσισμός. Μπροστά στην κεφαλαιοκρατική αντεπίθεση η οποία οξύνθηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο εργατικός κόσμος της χώρας αντέδρασε με αγωνιστικές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις.

Η Συμμορία των "3".

 
 
Μοιάζουν για τρελοί;
Τυχαίοι ή άσχετοι;
Ο Χ Ι
Είναι Αληταράδες. Ψεύτες και Προδότες.
Πρωτίστως είναι...Νεοφιλελεύθεροι. 


Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ [Μέρος Τρίτο]*

μέρος πρώτο  εδώ

μέρος δεύτερο  εδώ


 
Τουρκοκρατία
       Η κατάκτηση της Κύπρου από τους Τούρκους δεν έγινε «ειρηνικά», αλλά χύθηκε γι αυτήν πολύ αίμα. Δεν υποτάχθηκε χωρίς αντίσταση – όπως άλλες περιοχές, π.χ. Χίος, Ιωάννινα –  και γι αυτό δεν έτυχε καμιάς επιείκειας από τους Τούρκους. Ο στρατηγός Μουσταφά αποβίβασε στο νησί πολυάριθμο στρατό Γενιτσάρων και άλλων πολεμιστών οι οποίοι λεηλάτησαν, έσφαξαν και αιχμαλώτισαν κυρίως καθολικούς άνδρες και γυναίκες. Πολλές για να αποφύγουν την ατίμωση γκρεμίζονταν από τις στέγες των σπιτιών τους ή από άλλα υψηλά σημεία. Μητέρες σκότωναν τις ίδιες τους τις κόρες για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Σε είκοσι χιλιάδες υπολογίζονται οι σφαγιασθέντες και σε δύο χιλιάδες περίπου οι απαχθέντες δούλοι.
      

ΧΑΜΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ


Ένα από τα συμπτώματα της κοινωνικής νοσηρότητας, είναι η απάθεια. Είναι η αρρώστια εκείνη που στερεί την δυνατότητα για συμμετοχή, για δημιουργία και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον θάνατο. Σε καταστάσεις γενικευμένης απάθειας, οι άνθρωποι απομακρύνονται από τις καταστάσεις που τους αφορούν, αισθανόμενοι ανήμποροι να παρέμβουν.

Τι κάνουμε τώρα;(6) ― Έξω από την ΕΕ!


Τάκης Φωτόπουλος
Ενώ το ρεύμα κατά της Ευρωχούντας των Βρυξελλών θεριεύει σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τη μεγάλη πλειοψηφία των λαών τη Ευρωζώνης, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, να μην εμπιστεύεται πια την ΕΕ, στην Ελλάδα που έχει ίσως υποστεί τις μεγαλύτερες καταστροφές εξαιτίας της ένταξής της, τόσο στο παρελθόν[1] όσο και σήμερα, η Αριστερά μας δεν τολμά να θέσει όχι θέμα εξόδου από την ΕΕ αλλά ούτε καν από το Ευρώ! Το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς έφθασε να γίνει και αξιωματική αντιπολίτευση κάνοντας υποσχέσεις για ακύρωση των μνημονίων μέσα στην Ευρωζώνη, τη στιγμή που δεν υπήρχε σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο να πιστεύει ότι αυτό ήταν δυνατό. Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε αργότερα με την Κύπρο, όπου άρκεσε να κλείσει η Ευρωχούντα για μερικές μέρες τη στρόφιγγα της ρευστότητας και να τελειώσουν οι ηρωισμοί.