#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Oταν οι τράπεζες βάλουν χέρι στα σπίτια, στον ιδρώτα του έλληνα... τότε θα μάθουν ΟΛΟΙ τι εστί βερύκοκο!


Λόγω της ταβερνιάρισσας στην Ύδρα, χάνουμε τους μισθούς και τις συντάξεις μας... ευτυχώς που το κράτος κινητοποιήθηκε
 

Η Γερμανία δεν επωφελείται μόνο από την κρίση στην ευρωζώνη, αλλά και από τις πληρωμές των ομολόγων που κάνει η Ελλάδα στην ΕΚΤ

Το όφελος μπορεί να φτάσει στα 12,7 δισ. από τα ελληνικά ομόλογα

και 68 δισ. από τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού

 

  ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Η αποπληρωμή του ομολόγου των 3,2 δισ. ευρώ τη Δευτέρα από την ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά, σύμφωνα με τους αναλυτές, το πόσο επωφελείται η Γερμανία από την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη.
Το μεγαλύτερο μέρος των κερδών που αποκόμισε η ΕΚΤ από το εν λόγω ομόλογο, απορροφήθηκε από την ίδια τη Γερμανία, λόγω της ποσόστωσης συμμετοχής στην ευρωτράπεζα, ενώ αν αναλογιστεί κανείς και το γεγονός ότι η ΕΚΤ έχει συγκεντρώσει ελληνικά ομόλογα λήξεως μέχρι το 2026, τότε η αποζημίωση που εκτιμάται ότι θα λάβει η Γερμανία από την αποπληρωμή των ελληνικών ομολόγων, μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 12,7 δις. ευρώ, σύμφωνα με υπολογισμούς των Financial Times Deutschland.
Σε αντίθεση με πρόσφατη έκθεση της UBS που ισχυριζόταν ότι οι αδύναμες χώρες της ευρωζώνης είναι αυτές που έχουν επωφεληθεί από το κοινό νόμισμα, σύμφωνα με ανάλυση του Jens Boysen-Hogrefe, του γερμανικού ινστιτούτου του Κιέλου, η Γερμανία έχει επωφεληθεί σημαντικά από την κατακόρυφη μείωση των επιτοκίων δανεισμού.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ!

ΑΠΟΦΑΣΗ-ΣΤΑΘΜΟΣ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Συγκλονιστική είναι η είδηση, αλλά πέρασε σχεδόν απαρατήρητη εκτός Γερµανίας: την Παρασκευή δημοσιεύτηκε απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας αυτής, η οποία επιτρέπει σε «εξαιρετικές περιπτώσεις» την ένοπλη επέµβαση των ένοπλων δυνάµεων της Γερµανίας «µε ειδικά στρατιωτικά µέσα πολέµου»!!! Με άλλα λόγια τανκς, πύραυλοι, πυροβόλα, ακόµη και πολεµικά αεροπλάνα µπορούν να χρησιµοποιηθούν στο εσωτερικό της χώρας εναντίον «εσωτερικών εχθρών» απροσδιόριστης φύσης! Βάσει της δικαστικής απόφασης ο κατά περίπτωση προσδιορισµός των «εχθρών» Γερµανών εναντίον των οποίων θα χρησιµοποιηθεί η γερµανική πολεµική µηχανή εναπόκειται στην κυβέρνηση που θα υπάρχει στο Βερολίνο εκείνη τη στιγµή.

ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ… ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΡΕΜΑΛΙΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ…



«Αν τα δύο πρώτα χρόνια του δεύτερου Μνημονίου προκαλέσουν αντίστοιχη βλάβη με αυτήν των δύο πρώτων ετών του πρώτου Μνημονίου, τότε το καλοκαίρι του 2014 η Ελλάδα θα μετρά 2,4 εκ ανέργους και το κόστος απ' την απομείωση των περιουσιακών στοιχείων θα έχει ξεπεράσει το 1 τρις ευρώ. Σε μία τέτοια περίπτωση θα μιλάμε για οικονομική γενοκτονία των Ελλήνων»
Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής


ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΘΑ ΘΥΜΙΖΕΙ

Θα φυσήξουν οι άνεμοι μαρασμό,
απόγευμα ομίχλης στο απολυμαντήριο…
Θα ‘ρθούνε μέρες ανάξιες,
μήνες μετέωροι,
χρόνια αιμορραγικά,
αποφλοιωμένα. 
Ψάρια νεκρά θα βγάλουνε τα κύματα…

Σιδερώματα!!

 
Αντώνη μου, πρωθυπουργέ μου.
Μην πας!!
Κάνε μιά εγχείρηση ακόμα. Στο άλλο μάτι.
Στο συκώτι, στον εγκέφαλο.
Ούτε δάφνες θα μας φέρεις, ούτε..."κονδύλια".
Δραχμές και αργύρια μπορεί!! 

Ο χειρότερος εχθρός τού Αναρχισμού.....βρίσκεται μέσα του

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)
Οι χειρότεροι εχθροί τού Aναρχισμού και τής Aντιεξουσίας δέν είναι η "μικρή οικογένεια" πού κυβερνά καί οι στενοί της φίλοι καί ακόλουθοι-προστάτες καί γλύφτες γύρω από τίς καθεστωτικές επαύλεις. Οι χειρότεροι εχθροί τού Aναρχισμού είναι μέσα σέ αυτόν και στήν αδυναμία τους να τόν κατανοήσουν καί να τόν εκφράσουν, συμβάλλουν τά μέγιστα για τήν συκοφάντιση τής Aναρχικής ιδεολογίας, τήν όλο καί πιό ακραία φασιστικοποίηση τής πολιτικής δράσης, τήν παράδοση τής κοινωνίας στόν ρατσισμό, στήν σιωπή και στόν φόβο, τήν ανανέωση τού χρόνου βασιλείας τής εξουσιαστικής τάξης. Στήν πραγματικότητα τό να γράφεις πώς η δολοφονία ενός πολίτη κατά τήν διάρκεια τής ληστείας τραπέζης στήν Πάρο είναι τό πιό "ευχάριστο γεγονός" τού καλοκαιριού ή πώς τό λουτρό αίματος τού εξεγερμένου λαού τής Συρίας ενάντια στόν τύραννο ΄Ασαντ "ξεπλένεται" μέ ένα άλλο λουτρό αίματος από θεατές και αθλητές (και τηλεθεατές ίσως?) στήν Ολυμπιάδα τού "χορτασμένου" Κόσμου....., τότε είσαι η πιό ξεκάθαρη και πειστικότερη επιβεβαίωση τής εξουσιαστικής βαρβαρότητας και κυριαρχίας. Οτι σιχαινόμουνα πάντα μέσα σέ έναν Εξουσιαστικό Κόσμο, τό βρήκα στά γραφτά σας!

Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;


Τις προηγούμενες ημέρες σε μία από τις συνηθισμένες επισκέψεις της τρόικας στην Ελλάδα, η τελευταία αποφάσισε να εισβάλλει στο υπουργείο εθνικής άμυνας και να απαιτήσει περικοπές 1 δις ευρώ. Το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας τέθηκε μετ’ επιτάσεως από την ημέρα που υπογράφηκε η δανειακή σύμβαση και συνεχίζει να τίθεται, όπως φαίνεται αδιαλείπτως, σε καθημερινή βάση.
Σήμερα, την ώρα που η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου είναι πυριτιδαποθήκη, με την ευθεία ανάμειξη του ιμπεριαλισμού στη Συρία  και όχι μόνο, και με την πιθανότητα πρόκλησης απρόσμενων εξελίξεων, αυτή η επέμβαση της τρόικας γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη.
Η ΕΕ, το ΔΝΤ και η τρόικα γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχει καταλυθεί κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και έτσι αισθάνονται άνετα στο να ζητήσουν περικοπές όχι μόνο από τους μισθούς των εργαζομένων, την κοινωνική ασφάλιση, την παιδεία και την υγεία αλλά και από την εθνική άμυνα που αποτελεί βαρόμετρο για το βαθμό εθνικής ανεξαρτησίας ενός κράτους.

Πέντε παραδείγματα πολιτικής ανυπακοής που έγραψαν ιστορία

Ένα δίκτυο συλλογικοτήτων άρνησης πληρωμής του φόρου είχε ενώσει το Βρετανικό κίνημα ανυπακοής   Photograph: Denis Thorpe

του Richard Seymour

Όταν ο Ισπανός δήμαρχος Χουαν Μανουέλ Σάντσεθ Γκορντίλο (Juan Manuel Sánchez Gordillo) ηγήθηκε πρόσφατα, στο πλαίσιο του αγώνα του κατά της λιτότητας, μιας επιδρομής αγροτών κατά τοπικών σούπερ μάρκετ, η ασυλία που απολαμβάνει ως τοπικός βουλευτής τον προφύλαξε από την σύλληψη. Τώρα ζητάει κι από άλλους δημάρχους να αγνοήσουν τις εντολές της κεντρικής κυβέρνησης για περικοπές δαπανών και αρνείται να προχωρήσει σε απολύσεις και εξώσεις. Σε εποχές λιτότητας, παρόμοιες έκδηλες εκδηλώσεις ανυπακοής θα πρέπει να ενθαρρύνονται. Μερικές φορές, η μεγαλύτερη ισχύς των κινημάτων λαϊκής διαμαρτυρίας είναι η δυνατότητά τους να προκαλούν αναστάτωση. Ιδού πέντε περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής που έγραψαν ιστορία, προς αξιοποίηση από τυχόν ευφάνταστους indignados.

Υποταγή, μοιρολατρία, καταστροφή


Οι «διεθνείς» συναντήσεις του κ. Σαμαρά με την κ. Μέρκελ, τον κ. Ολάντ αλλά και τον κ. Γιούνκερ δεν έχουν παρά έναν και μοναδικό στόχο: Να αποτελέσουν μια επίσημη και ρητή δήλωση επιβεβαίωσης και «νομιμοφροσύνης» ότι θα τηρηθούν «κατά γράμμα» οι εντολές των δανειστών μας, του ΔΝΤ, του 4ου Ράιχ.

Η επίσημη αυτή δήλωση νομιμοφροσύνης θα περιλαμβάνει –για επιβεβαίωση– τον κατάλογο των προς εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της χώρας: λιμάνια, δημόσιες επιχειρήσεις, «αξιοποιήσιμες» τουριστικές περιοχές (Ρόδος), εκτάσεις-«φιλέτα» και ό,τι άλλο απαιτήσει η βουλιμία των δανειστών μας. Ακόμα και στην Ιταλία ο ιταλός τραπεζίτης-πρωθυπουργός, ο οποίος δεν διστάζει να βγάλει στο σφυρί κτίρια και συγκροτήματα που ανήκουν στην πολιτιστική κληρονομιά της Ιταλίας, προνόησε να κατοχυρώσει απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία προβλέπει ότι το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις για μείζονα θέματα όπως η ενέργεια, το νερό, οι βασικές υποδομές της χώρας, ακόμα κι αν δεν διαθέτει την πλειοψηφία των μετοχών.
Στην Ελλάδα οι υποτελείς του Μνημονίου δεν διεκδίκησαν καν μια παρόμοια διασφάλιση.

Οι «άδηλοι σκοποί» των δημοκρατικών ελευθεριών

Του Σπύρου Ραυτόπουλου

"Η δικαιοσύνη, ως παράγοντας πολιτικοκοινωνικών εξελίξεων και  μετασχηματισμών, επιδέχεται κριτική και αναθεώρηση από μέρους της  κοινωνίας. Η δικαστική απόφαση που μας αφορά δεν χρειάζεται τη δική μας  κριτική. Θα την κρίνουν οι πολίτες που  απαρτίζουν την κοινωνία. Εμείς απλώς αναρωτιόμαστε πόσες ανάλογες  αποφάσεις έχουν εκδοθεί στο παρελθόν και για ποιες συλλογικότητες, όπως  και ποιο είναι το ακριβές νόημα του όρου ‘δημοκρατικές ελευθερίες’."