#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Για κανέναν πούστη...




Ο ΜΑΚΕΛΑΡΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ

Συνήθως ήσυχος. Περνάει απαρατήρητος. Σε μερικούς προκαλεί μια καχυποψία αυτός ο σιωπηλός άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Μέχρι που μπαίνει σ΄ενα κινηματογράφο και προκαλεί μακελειό. Η σ΄ενα σχολείο. Η σε κάποιο νησί που έκαναν τη κατασκήνωσή τους νέοι άνθρωποι αμέριμνοι. Άλλοτε ενσαρκώνει κάποιον ήρωα εκδικητή. Άλλοτε είναι ο νέος Μεσσίας. Ο τιμωρός. Άλλοτε κρατάει απλά τα ηνία της εξουσίας στα χέρια του. Η διαφορά του μακελάρη της διπλανής πόρτας μ΄εκείνον που ορίζει τις τύχες ενός λαού, είναι πως ο πρώτος θα εγκληματίσει μία φορά και μετά θα μπει στο πάνθεον των σχιζοφρενών δολοφόνων κι ίσως αργότερα, κάποια στιγμή, η ζωή του θα γίνει κινηματογραφική ταινία.

100+ βιβλιοπροτάσεις/βιβλιοπροσφορές απ το Πολιτικό Καφενείο






Τόμας Έλιοτ - Το ιερό δάσος

Εντουάρντο Γκαλεάνο: Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής (τ. Α' + Β΄)

Mosse – Ιστορία μιας δημοκρατίας Αθήνα

Η Αρχαία Ελληνική Δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα
Κορνήλιος Καστοριάδης

Glotz Gustave: Η Ελληνική πόλις

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Ανδρέας Εμπειρίκος: Ο Μέγας Ανατολικός
ΔΥΟ ΤΟΜΟΙ

Περικλής Κοροβέσης - Οι Ανθρωποφύλακες

Άλκη Ζέη, Η Αρραβωνιστικιά του Αχιλλέα

Μία δημοκρατία πολυτελείας

Του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου

Eναν μήνα μετά τις εκλογές, υποτίθεται σε μία «δημοκρατική» χώρα, η Βουλή παραμένει κλειστή.

Ανοιξε δύο μέρες μόνο για τις προγραμματικές δηλώσεις και το σόου των φασιστών. Εναν μήνα και συνεχίζει. Τέτοια «λούφα» από αυτή που επιδεικνύει ο κυβερνητικός συνασπισμός ούτε επαγγελματίες συνδικαλιστές δεν έχουν δείξει.
Παρά τη βαθιά οικονομική κρίση και τις προεκλογικές πολιτικές ανοησίες των τριών εταίρων του κυβερνητικού συνασπισμού (πολύ δύσκολο να αξιολογήσεις ποιος από τους τρεις είπε τις μεγαλύτερες μπαλαφάρες), ΟΥΤΕ ΕΝΑ έτοιμο νομοσχέδιο δεν υπήρχε για να συζητηθεί. Το γεγονός αυτό δεν δείχνει μόνο τον βαθμό ανετοιμότητας του ευκαιριακού –και κατ’ εντολήν των Βρυξελλών– κυβερνητικού σχηματισμού, αλλά και κάτι ακόμη, πολύ περισσότερο καταστροφικό.

Υπαρκτός μικροαστισμός

(δέκα μικροαστικές σκέψεις για το μικροαστισμό)
1
Την ίδια ώρα που αρνείται ο μικροαστός την εξουσία, την ίδια ώρα τη θαυμάζει ή την παρωδεί άγρια κι αλύπητα. Την αναθέτει πάντα σε άλλους ενώ αυτός αρκείται στο να την δικαιολογεί ή να την αμφισβητεί. Δεν καθορίζει τις ιστορικές συνθήκες αφού λειτουργεί ως ένα είδος μεσάζοντα μεταξύ της κυρίαρχης εκμεταλλεύτριας τάξης και του προλεταριάτου. Ο μικροαστός διαθέτει μεγάλη ικανότητα προσαρμογής διότι στερείται ταξικής συνείδησης, προσαρμόζει την ιδεολογία του, τα προσόντα του και τις συνήθειές του στο εκάστοτε σύστημα. Μαϊμουδίζει τις απόψεις όσων πλασάρονται ως αυθεντίες. Αντιγράφει με κωμικό τρόπο αστικές συνήθειες. Ανάμεσα στην ελευθερία και την ησυχία διαλέγει την ησυχία του.

H ύβρις της Ε.Ε. : Tα όνειρα είναι καλά, αλλά η υπνοβασία επικίνδυνη

 Πηγή : The Slog
Tου John Ward
Απόδοση στα ελληνικά για την ΕΛ.Λ.Α.Σ. – Ν.Κ

Αν δεν το έχετε διαβάσει στην Telegraph ακόμη, η αναλυτικά συνοπτική προβολή του Ambrose Evans-Pritchard από την τελευταία αποστολή του ΔΝΤ είναι ένα ευχάριστο διαβάσμα κι ένα θαύμα δημιουργίας όπου το πολύπλοκο γίνεται  προσιτό. Βασικό συμπέρασμα  είναι ότι το ΔΝΤ έχει ξεγράψει το πρόγραμμα “διάσωσης” του ευρώ. Αυτό συμβαίνει ,αλλά, μα τω Θεώ έχει δίκιο , και οι επιπτώσεις αυτού του γεγονότος είναι φοβερές.
Τον περασμένο Μάρτιο, αποφάνθηκα ότι η Τρόικα, συνολικά  απομακρυνόταν με ελαφρά πηδηματάκια  από την περαιτέρω διάθεση  πραγματικού  χρήματος για το  ελληνικό χρέος. Νομίζω ότι είχα δίκιο, και ο  Evans-Pritchard επισημαίνει σήμερα οτί είναι το ίδιο το ΔΝΤ που δεν βλέπει το τέλος της  Βρυξελλιώτικης  κατατονίας – και κατά συνέπεια δεν βλέπει κανένα λόγο  να θυσιάζεται η «φήμη» του ΔΝΤ στο βωμό του Ναού της Αγίας Βελγικής Αυτοκρατορίας.

Τα θύματα του δικτάτορα της Συρίας νεκρανασταίνονται γελώντας…



Τα βίντεο που στέλνουν στα έγκυρα διεθνή ΜΜΕ & δημοσιογράφους Υπηρεσίας οι επαναστάτες της Συρίας
Οι νεκροί που γελούν! 


Πλασματικές κηδείες
 «μαρτύρων» της… «επανάστασης», “ανταρτών” για την αμερικάνικη «δημοκρατία»… που μετά το γύρισμα του βίντεο σηκώνονται από το φέρετρο γελώντας!
Ότι πιο χυδαίο και σατανικό στην υπηρεσία των δημοσιοκάφρων υπηρεσίας του πλανήτη!