#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Καλή Ανάσταση στους πιστούς και καλή Επανάσταση στους…Άπιστους


Δημήτρης Καπέλλας: Γιατί κατεβαίνω υποψήφιος


  Σχόλιο

Αν και προσωπικά διαφωνώ με την κίνηση αυτή, την προβάλω διότι είναι παλαιός σύντροφος και καλός φίλος ο Δημήτρης.
Η επιλογή είναι δική του.
Αν οι αναγνώστες του blog περιμένουν άποψη, αυτή είναι μόνο, ότι απέχω από την διαδικασία διότι δεν με εκφράζει το εκλογικό πανηγύρι.
Τα δικά μου πιστεύω, βρίσκονται σε άλλα νησιά.
gregor der grieche

Δημήτρης Καπέλλας : Γιατί κατεβαίνω υποψήφιος


Γιατί τούτη την ώρα καθήκον κάθε Δημοκράτη, Σοσιαλιστή και Προοδευτικού πολίτη είναι να δώσει την μάχη με όλες του τις δυνάμεις για το σπάσιμο των δεσμών της εξάρτησης από την Τρόικα και Δ.Ν.Τ.....

Γιατί είναι αναγκαία οσο ποτέ άλλοτε! η συνεργασία όλων των δυνάμεων της Αριστεράς, της ριζοσπαστικής οικολογίας και Σοσιαλιστών, που στις αξίες τους, τις ιδέες και τα όνειρά τους δεν χωρούν οι πολιτικές της υποτέλειας και των μνημονίων.

Γιατί τώρα! πλέον έχει έρθει η ώρα όσων αντιστέκονται στις πολιτικές των μνημονίων, να δώσουμε τις απαντήσεις στο πώς θέλουμε να διακυβερνηθεί η χώρα!

Γιατί είναι αναγκαία οσο ποτέ άλλοτε! η συστράτευση μας σε ενα πολιτικά ενιαίο μέτωπο προκειμένου να συντριβουν οι Νεοφιλελεύθερες και δουλικές πολιτικές ξεπουλήματος και εκχώρησης της Εθνικής Ανεξαρτησίας της χώρας.

Σήμερα που ο λαός εξοντώνεται, και η δημοκρατία εκτρέπεται, ας ριχτούμε στην μάχη με ενότητα και πείσμα διεκδικώντας το μέλλον.. που δεν μπορεί άλλο να περιμένει.

Tο θεωρώ Ιστορική ανάγκη να δηλώσουμε ΟΛΟΙ ΕΝΩΤΙΚΑ ΠΑΡΩΝ στο προσκλητήριο των καιρών!!.

ΚΑΠΕΛΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΥΠΟΨ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΥΡΙΖΑ - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο

Quiz

Ποια ειναι η χωρα οπου:

1. Δεν υπήρχαν λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος. Ο ηλεκτρισμός ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες της. 

2. Δεν υπήρχαν τόκοι στα δάνεια. Οι τράπεζες της ήταν κρατικές και τα δάνεια δίνονταν, σύμφωνα με το νόμο, σε όλους τους πολίτες της με μηδενικό (0%) επιτόκιο. 

3. Η κατοικία θεωρείτο ένα ανθρώπινο δικαίωμα στη χώρα. 

4. Όλα τα νεόνυμφα ζευγάρια λάμβαναν 60.000 δηνάρια (περίπου 50.000 δολάρια ΗΠΑ) από τη κυβέρνηση για να αγοράσουν το πρώτο τους διαμέρισμα και για να βοηθηθούν στο ξεκίνημα της οικογένειας τους.

Καιρός να...Αναστηθούμε...


Δεν υπάρχουν πια καλά νέα.
Μόνο κακά.
Η Ανεργία, λένε, έφτασε το Γενάρη στο 21,8%.
Αριθμός που μεταφράζεται σε περισσότερο
από ένα εκατομμύριο Ψυχές.
Ψυχές βουτηγμένες στην Εξαθλίωση και την Απόγνωση.
Αριθμός που αντιστοιχεί στο 9% των Ελλήνων.
 

Οι εκλογές και η απουσία της εργατικής τάξης.

http://wwwpraxisred.blogspot.de/
Καθώς οι εκλογές μπαίνουν στην τελική ευθεία, ανακοινώνονται οι συνδυασμοί και τα προγράμματα και διακηρύξεις των κομμάτων. Για μια ακόμα αφορά εκωφαντική προβλέπεται να είναι ακόμα και η τυπική/παρουσία προβολή της εργατικής τάξης, γεγονός που δεν θα έπρεπε βέβαια να δημιουργεί εντύπωση αν δεί κανείς την ουσία και την πρακτική των περισσότερων κομμάτων. Και αν για τα ασικά κόμματα είναι αναμενόμενο,  δεν εξαιρείται ούτε ο χώρος της αριστεράς. Παρά το γεγονός ότι ο κόσμος της εργασίας βρέθηκε, παρά την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος, σε πολλές και πρωτόγνωρες-μετά απο πολλά χρόνια- κινητοποιήσεις, με καταλήψεις εργοστασίων, επιτροπές αγώνα σε χώρους δουλειάς, συνευλεύσεις σωματείων. Και όμως κανένα  απο αυτά τα στοιχεία δεν φαίνεται να αποτελεί το κύριο στίγμα/τμήμα των αριστερών προτάσεων, γεγονός που δείχνει και την σημερινή σχέση των αριστερών κομμάτων με το κοινωνικό υποκείμενο που θέλουν να εκπροσωπήσουν.

Αγρίνιο: Μεγάλη Παρασκευή 1944 – Η εκτέλεση των 120


Πλατεία Μπέλλου – Η φωτογραφία της κεντρικής πλατείας αποτελεί ένα σημαντικό φωτογραφικό ντοκουμένο. Είναι μια φωτογραφία του κρεμασμένου Αβραάμ Αναστασιάδη, που πήρε ο παλιός γνωστός φωτογράφος του Αγρινίου Σπ. Ξυθάλης από μιά παρακείμενη οικοδομή.
Το άψυχο σώμα του ήρωα Αβραάμ Αναστασιάδη κρέμεται από  κολώνα στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου. Οι τσολιάδες συνεργάτες των Γερμανών κρέμασαν το παλικάρι το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής του 1944 και τον άφησαν εκτεθειμένο στη θέα των περαστικών της πλατείας, μέσα σε συνεχή βροχή, μέχρι το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου. Τότε, τα καθάρματα επέτρεψαν στους συγγενείς του να αποκαθηλώσουν το νεκρό κορμί του.  Τη μέρα εκείνη, οι Γερμανοί καταχτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους εκτέλεσαν στο Αγρίνιο 120 παλικάρια.


Ένα χρόνο μετά τη δραματική εκείνη Μεγάλη Παρασκευή του 1944 στην Αγρινιώτικη εφημερίδα της εποχής “Φωνή του λαού” δημοσιεύτηκε το παρακάτω κείμενο με μαρτυρίες από το σκηνικό της εκτέλεση των 120:
Η εκτέλεση των 120
“Πέρασε ένας χρόνος από τη δραματική εκείνη Μεγάλη Παρασκευή, θυσία στο βωμό της λευτεριάς της Πατρίδας. Ό,τι ιερότερο και καλλίτερο έχει ο ελληνικός λαός.

Άθλιο παρόν και τρομακτικό μέλλον (ή μια χούντα που πρέπει να πάρει δρόμο)

του Παναγιώτη Μαυροειδή
Βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη, επικίνδυνη εποχή. Είναι λάθος να μιλήσουμε, ως συνήθως, για ”όξυνση των προβλημάτων των εργαζομένων”.
Κοινωνική καταβύθιση για τα λαϊκά στρώματα
‘Έχουμε μια πραγματική κοινωνική καταβύθιση,  κοινωνική καταστροφή, την οποία πρώτοι την ζουν οι εργαζόμενοι. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι είναι οι μόνοι που ζουν από την δουλειά τους, είναι οι μόνοι οι οποίοι παράγουν, που είναι οι τελευταίοι που επωμίζονται  ευθύνες για αυτή την κρίση.
‘Έχουμε παράλληλα και πολύ χαμηλούς μισθούς και έκρηξη ανεργίας με 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους. Δεν έτυχε! Είναι στόχος αυτός! Προϋπόθεση για να υπάρχουν πολύ χαμηλοί μισθοί, είναι να υπάρχει θάλασσα ανεργίας για να μην μπορεί να διαπραγματεύεται κανένας.
Αυτό είναι και ένα μέτρο, πέραν της όξυνσης του οικονομικού προβλήματος,  της ουσίας της δημοκρατίας ή πιο σωστά της έλλειψης της δημοκρατίας που έχουμε στο σημερινό σύστημα. Οι άνθρωποι βρίσκονται ”δεμένοι”, οι εργαζόμενοι είναι αιχμάλωτοι και όμηροι του φόβου των άλλων μισών που θα έρθουν από την ανεργία, δούλοι κυριολεκτικά του κεφαλαίου, χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας και με την εργατική νομοθεσία να γυρίζει διακόσια χρόνια πίσω.