#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

ΔΡΑΧΜΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Του ΣΤΡΑΤΗ ΜΑΖΙΔΗ*
Το καλοκαίρι του 2000 είχα βρεθεί στην όμορφη Πάρο.Ένα από τα πρώτα βράδια διασκεδάζαμε στη Νάουσα και ύστερα έπρεπε να επιστρέψουμε στο χωριό που καταλύαμε. Βαθύ σκοτάδι και ελάχιστη σήμανση συνθέτουν το σκηνικό. Ξαφνικά αρχίζω να υποψιάζομαι πως μάλλον βρισκόμασταν σε λάθος δρόμο. Με υπερπροσπάθεια διακρίνω κάτι δέντρα και τη θάλασσα έτοιμη να τερματίσει το δρόμο μας. Πολύ απλά σταματήσαμε, αναστρέψαμε με προσοχή κι επιστρέψαμε για να εντοπίσουμε το σημείο στο οποίο είχαμε κάνει λάθος ώστε να ξαναμπούμε στο δρόμο μας.
Τον Ιανουάριο του 2002 η ελληνική οικονομία εισήλθε στη ζώνη του ευρώ λαμβάνοντας ένα δρόμο για τον οποίο πολλοί υποδείκνυαν εξαρχής πως ήταν λάθος. Ορατότητα δεν υπήρχε, παρά μόνο αισιοδοξία πως πίσω από την πυκνή ομίχλη κρύβεται ο Παράδεισος. Κι ας μην είχαμε κάνει τίποτε για να δικαιούμαστε την Εδέμ. Μια χώρα αποβιομηχανοποιημένη, με υπερτροφικό – πελατειακό δημόσιο τομέα και με μαγικά τερτίπια, αποφάσιζε να διαβεί ένα δύσβατο μονοπάτι για το οποίο δεν ήταν προετοιμασμένη.
Ήταν όμως “η ισχυρή Ελλάδα”. Αυτό φαίνεται πως έφτανε.