#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

«τι έκανες πατέρα, μάνα, όταν μας γαμούσαν τη ζωή;»

Εσύ που τώρα κάθεσαι με τις ώρες μπροστά στην τηλεόραση και καταναλώνεις αχόρταγα τη σαβούρα που σου πλασάρουν.
Εσύ που ακόμα τρέχεις πίσω από βουλευτές και κόμματα για να σου κάνουν κάποιο ρουσφέτι.
Εσύ που από τον καναπέ σου καταριέσαι τους κακούς πολιτικούς .
Εσύ που στ’ όνομα του Αύριο διαλέγεις σήμερα την καταστροφή.
Εσύ που τρέχεις όλη μέρα για τον άρτο τον επιούσιο αλλά δεν φτάνει.
Εσύ που γνώρισες την βία της ανεργίας.
Εσύ που η φτώχια σ’ έσπρωξε στο δρόμο κι έκανες κλίνη τα παγκάκια.
Εσύ που σήμερα έχεις να φας, αύριο όμως θα πεινάσεις.
Εσύ που διάλεξες να σωπάσεις τόσα χρόνια.
Εσύ που έμαθες να γλύφεις αντί να δαγκώνεις τ’ αφεντικά σου.
Εσύ που στριμωγμένος στο μαντρί της ιδεολογικής σου καθαρότητας με βλέπεις σαν εχθρό σου.
Εσύ!
Όλοι εσείς, αναρωτιέμαι, τι θα πείτε στα παιδιά σας, σαν σας ρωτήσουν: «τι έκανες πατέρα, μάνα, όταν μας γαμούσαν τη ζωή;»
Όλοι εσείς, τι προσδοκάτε για το μέλλον όταν αφήνετε να ξεπουλάνε ακόμα και κείνο των παιδιών σας;
Όλοι εσείς, τι περιμένετε να γίνει για να σωθείτε;

Εσείς.
Εγώ.
Όλοι.
ΕΜΕΙΣ!!!!


Πηγή: Μέθεξις
 

Σκέψεις γύρω από μια κοινωνική αλλαγή (01)

Το κείμενο αυτό αποτελεί την εισαγωγή σε μια σειρά κειμένων που θα επεξεργαστούν το ζήτημα της προ και μεταεπαναστατικής περιόδου στον ελλαδικό και ευρωπαϊκό χώρο. Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής πως τα άρθρα αυτά δεν αποτελούν κανένα “οδηγό επανάστασης”, ούτε μια “σωτήρια συνταγή”, αλλά επιδιώκουν να αποτελέσουν εστίες προβληματισμού, γόνιμης κριτικής και συζήτησης. Η ανάλυση αυτή δεν φιλοδοξεί, επίσης, να παρουσιάσει έναν αλλιώτικο κόσμο, αγγελικά πλασμένο, αλλά να εστιάσει στις υπαρκτές κοινωνικές συνθήκες, λαμβάνοντας υπ’ όψιν (όσο γίνεται) μια ρεαλιστική αναπαράσταση του συλλογικού μας εαυτού.
Αναλογιζόμενοι την κοινωνική, πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, θα έπρεπε, με όσο γίνεται αντικειμενικά κριτήρια, να θεωρήσουμε την ελληνική κοινωνία σε κάποιου είδους προεπαναστατική φάση. Μια κοινωνία που επλήγη από μία βίαιη υποβάθμιση του επιπέδου ζωής, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, με περισσότερους από τους μισούς νέους άνεργους, με εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες να βλέπουν την επόμενη ημέρα ως ένα ακόμη Γολγοθά, με τα ποσοστά αυτοκτονιών να αυξάνονται ραγδαία και το πολιτικό σύστημα να μην έχει πια την επικοινωνιακή φρεσκάδα που θα μπορούσε ίσως να ξεγελάσει, να δώσει κάποιες ακόμη φρούδες ελπίδες για το μέλλον που έρχεται.

Η "ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ" ΤΟΥ ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

της Σίσσυ Βωβού
Oποια, όποιος γνωρίζει ελάχιστα νομικά, γνωρίζει επίσης ότι το τεκμήριο της αθωότητας ειναι αναμφισβήτητο και υπερασπιστέο ως λαϊκή κατάκτηση που προέκυψε με μακροχρόνιους αγώνες ενάντια στην αυθαιρεσία της κάθε εξουσίας. Επίσης γνωρίζει ότι αυτό συνοδεύεται από το εύλογο αξίωμα ότι απαιτείται δίκαιη δίκη για κάθε υπόθεση και εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Όποια, και όποιος συμμετέχει στα κοινωνικά κινήματα γνωρίζει ότι απαιτούν δικαιοσύνη για τα θύματα διαφόρων κακουργημάτων, όπως είναι ο βιασμός, η συζυγοκτονία, ο φόνος ενός διαδηλωτή ή μιας διαδηλώτριας, ο εξαναγκασμός στην πορνεία ή το τράφικινγκ με άλλα επίδικα (μεταμόσχευση οργάνων, εργασία, παιδική εκμετάλλευση) κοκ.. Ξέρει καλά ότι η κινητοποίηση στηρίζεται στη βάση επαρκών στοιχείων ότι τα κακουργήματα αυτά έχουν τελεστεί ενώ σε πολλές χώρες υπάρχει το δικαίωμα (παράστασης) πολιτικής αγωγής στα δικαστήρια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα από το Σύνταγμα, αλλά θα διεκδικηθεί κατά την επόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση.

Για την απεργία της Π.Ν.Ο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΝΟ

Αν κάποιος διάβαζε τα δύο άρθρα τοπικής εφημερίδας στις 4 και 5 Απριλίου σχετικά με την απεργία της ΠΝΟ, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι τα πλοία της ακτοπλοΐας είναι κρατική ιδιοκτησία και ότι υπάρχει μια εργατική διένεξη όπου η ΠΝΟ διεκδικεί κάτι από το κράτος.

Σε αυτό το πλαίσιο, το σύστημα εξουσίας της περιοχής μας, περιφερειάρχης, δήμαρχοι νησιών και οι εκπρόσωποι των επιχειρηματιών απηύθυναν παραινέσεις και απειλές προς την ΠΝΟ να μην προχωρήσει σε κινητοποιήσεις. Από όσα η τοπική μας εφημερίδα σταχυολογεί από τις δηλώσεις τους, κάπου 2000 λέξεις, απουσιάζει παντελώς η λέξη εφοπλιστής. Διερωτάται κανείς μήπως ανάμεσα στις βροχηδόν τροπολογίες που περνάει η κοινοβουλευτική χούντα ψήφισαν και την κατάργηση της συγκεκριμένης λέξης από το λεξιλόγιο της ελληνικής!

Λίστες Θανάτου

Αν όλα πάνε...δεξιά-συγκυβερνητικά...σε λιγότερο
από ένα μήνα...ψηφίζουμε!!
Οι εστεμμένοι της σωτηρίας μας, Πασοκ και ΝΔ, έχουν
 εισβάλλει στα σπίτια μας, χάρη στα καθεστωτικά ΜΜΕ.
Φάτσες αχώνευτες, απόψεις νεοφιλελεύθερες,
εκατέρωθεν ευγένειες και φυσικά...εκβιασμοί,
τρομοκρατία...κλίμα πόλωσης.