#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

'Ερωτες Εφιαλτών

Ερωτεύονται οι Εφιάλτες;;
Εχουν "καρδιά" οι Προδότες;;
 

Ο εκφοβισμός του λαού το τελευταίο καταφύγιο της χούντας του ευρώ και των μνημονίων διαρκείας

Παναγιώτης Μαυροειδής (ομιλία σε εκδήλωση)

 

 Ο αντιδραστικός συνασπισμός εξουσίας, με εργαλείο τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, μπροστά στην αδυναμία να κάμψει την αντίσταση της κοινωνίας, αλλά και την έκταση των αντιδραστικών αλλαγών που θέλει να επιβάλει, καταφεύγει ανοιχτά στην τρομοκράτηση των εργαζομένων και του λαού.

Το νέο Μνημόνιο...

Τακ-τακ...τακ-τακ η πόρτα μου βαράει...
 

Guardian: H ευρωζώνη υπονομεύει την Δημοκρατία

Στην λάθος πολιτική που ακολουθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στην επίλυση της κρίσης και προτίθενται ν' ακολουθήσουν και πάλι στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, αναφέρεται ο GUARDIAN σε άρθρο του, με τίτλο 'The euro: more summits, more problems'. Το άρθρο ασκεί κριτική στη σκληρή δημοσιονομική πολιτική που εφαρμόζεται κι επισημαίνει τα αρνητικά αποτελέσματα που αυτή θα επιφέρει. Επιπλέον, κάνει λόγο για παραβίαση της δημοκρατίας μέσω κυβερνήσεων τεχνοκρατών και τονίζει ότι οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι πρέπει να βάλουν τέλος σε αυτή την υπονόμευση. 
Η Ευρωζώνη οδηγείται πάλι σε δύο μεγάλα λάθη. Το ένα είναι οικονομικό και το άλλο πολιτικό, σημειώνεται στο άρθρο.

Λιγότερη δουλειά, δουλειά για κανέναν!

Ακούγεται όλο και συχνότερα στα αιτήματα που προβάλλει μεγάλο μέρος της Αριστεράς το «Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους». Το δουλεύουν στα σωματεία και στους εργατικούς χώρους, το διαβάζουμε όλο και συχνότερα σε έντυπα και προκηρύξεις. Προβάλλεται μάλιστα ακόμα και ως το κορυφαίο σύγχρονο εργατικό αίτημα απέναντι στον καπιταλισμό. Όμως πώς προσδιορίζεται και κυρίως τι μπορεί να σημάνει η υιοθέτησή του από τους εργαζόμενους ως αίτημα πάλης;

Αν ανατρέξουμε σε αναλύσεις των ίδιων των εμπνευστών του αιτήματος, η δυνατότητα για τη διεκδίκηση και κατάκτηση της «λιγότερης δουλειάς» προκύπτει από τις αυξημένες «αντικειμενικές δυνατότητες». Δηλαδή, το ανεβασμένο επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού.

Κατοχή:Τότε και σήμερα...

Ένα μικρό κολάζ που συγκρίνει την κατοχή τότε και την σύγχρονη κατοχή...Πιστεύαμε ότι δεν θα ξαναζήσουμε τέτοιες εικόνες αλλά η εποχή μας δυστυχώς μας διαψεύδει κατηγορηματικά...Η αύξηση των αστέγων,τα συσσίτια στα σχολεία,οι δυνάμεις της "τάξης" που υπερασπίζονται ένα καθεστώς το οποίο δεν ανταποκρίνεται στη λαϊκή θέληση και βούληση,η αύξηση των αυτοκτονιών που θυμίζει τις Γερμανικές εκτελέσεις ως αντίποινα ,τότε για την αντιστασιακή δράση, σήμερα για το χρέος...

Το “πείραμα” Ελλάδα σε δύο εικόνες. Η οικονομία και το χρέος.



Τι διάβαζαν οι βουλευτές της κυβέρνησης την ώρα του Μνημονίου

Το 1996, ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) δημοσιεύει στο 13ο τεύχος του επίσημου περιοδικού του, CAHIERS DE POLITIQUE ÉCONOMIQUE (στα Γαλλικά), ένα άρθρο του Κρίστιαν Μόρισον με τίτλο «Οι δυνατότητες πραγματοποίησης των διαρθρωτικών αναπροσαρμογών» (στα Αγγλικά). Πρόκειται ουσιαστικά, όπως αναφέρεται εξάλλου, για την έκθεση του Κέντρου Ανάπτυξης του ΟΟΣΑ με θέμα τα προβλήματα και τους τρόπους πολιτικής χειραγώγησης των πληθυσμών ώστε να μπορέσει μια κυβέρνηση να περάσει τα αυστηρά μέτρα λιτότητας και τις διαρθρωτικές αλλαγές, που επέβαλε κατά τη δεκαετία του 1980 η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού σε μια σειρά από «αναπτυσσόμενες» χώρες και χώρες του Τρίτου Κόσμου. Όπως θα διαπιστώσετε, πέρα από το ότι ο κυνισμός των νέων Μακιαβέλι συναγωνίζεται την επιστημοσύνη τους, αυτά που ζούμε σήμερα εδώ δεν προέκυψαν στην τύχη. Κι αν το γνωρίζουμε ήδη, οπωσδήποτε έχει άλλη βαρύτητα να το ακούμε, απερίφραστα ομολογημένο, από τα πλέον αρμόδια στόματα.