#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

“Σε Ελλάδα, Τουρκία, Αλβανία, ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία.

Μπορεί η ομάδα βόλεϊ του Ηρακλή να έχασε χθες το βράδυ 0 – 3 σετ από την τουρκική Αρκάς, αλλά οι οπαδοί της ιστορικής ομάδας της Θεσσαλονίκης σημείωσαν “άσσο” από την εξέδρα του κλειστού γηπέδου του ΕΑΚ Ευόσμου, όταν σήκωσαν δύο πανό στα οποία αναγράφονταν, στα ελληνικά και στα τουρκικά, το σύνθημα Σε Ελλάδα, Τουρκία, Αλβανία, ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία.” 


Μάλιστα, το πανό είναι γραμμένο και στα τουρκικά…

Οι Αγανακτισμένοι και οι πραγματικοί επαναστάτες



του Λεωνίδα Κάνζα

Η ιλαροτραγωδία στην Ελλάδα έχει τελειώσει. Οι αγανακτισμένοι δεν μπόρεσαν να ενωθούν σε μια βιώσιμη δύναμη κατά της κυβέρνησης και των μέτρων λιτότητας που επέβαλε το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όταν κάλυπταν τις διαδηλώσεις, τα επίσημα ελληνικά και ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης επικεντρωνόνταν στους «διεφθαρμένους» και «τεμπέληδες» εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που «κάνουν την μισή δουλειά» και κερδίζουν «διπλάσια» από τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Υποστήριξαν ότι το «φουσκωμένο κόστος εργασίας» ήταν η αιτία των δεινών στην Ελλάδα, και ότι τα αντεργατικά μέτρα της εποχής του Ρέιγκαν και της Θάτσερ είναι ο τρόπος για την αντιμετώπισή τους.

Παραπλάνησαν πολλούς να πιστέψουν ότι οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα αποτελούσαν το σκληρό πυρήνα και πλειοψηφία των διαδηλωτών.
Τίποτα όμως δεν απείχε περισσότερο από την αλήθεια – αυτοί οι άνθρωποι ήταν σε μεγάλο βαθμό απόντες από τις πλατείες.

Οι τράπεζες τσέπωσαν το μισό τρισ.!

Εξαλλοι είναι οι πολιτικοί στην Ευρώπη με τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, ιδίως οι Γερμανοί αλλά και όλοι οι άλλοι. Γνωρίζοντας άριστα ότι ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης παρά τα τρισεκατομμύρια ευρώ που έχουν δώσει οι κυβερνήσεις της ΕΕ για τη στήριξή του και έχοντας επίγνωση του στραγγαλισμού της πραγματικής οικονομίας της Ευρώπης εξαιτίας της άρνησης των τραπεζών να χορηγήσουν επαρκή δάνεια στις επιχειρήσεις και στους πολίτες, άναψαν πράσινο φως στην ΕΚΤ να χορηγήσει μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε 523 ευρωπαϊκές τράπεζες για τρία χρόνια με συμβολικό επιτόκιο 1%. Αυτό έγινε την Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011.
Οι πολιτικοί είχαν την προσδοκία ότι ένα ικανό τμήμα αυτού του σχεδόν τζάμπα χρήματος θα περνούσε στις επιχειρήσεις μέσω τραπεζικών δανείων. Διαψεύστηκαν οικτρά.

Πρόσκληση σε Γεύμα


Στρώθηκε η Τράπεζα. Ετοιμάσθηκαν τα εδέσματα. Το συμπόσιο μπορεί να καυχηθεί σαν το λαμπρότερο ανά την υφήλιο. Η Κρίση είναι η μητέρα όλων των μαχών. Προσφέρει ευκαιρίες, σαν τούτο δώ το γεύμα.

Νάτοι λοιπόν οι εκλεκτοί και οι κλητοί. Στο ένα σαλόνι οι μέν, στο άλλο οι δέ. Πληθύς κοράκων αρπαχτικών συνωστίζεται πέριξ της μεγάλης τραπεζαρίας. Μυριάδες αυλοκόλακες, φιλόδοξοι συνδαιτημόνες των εκλεκτών συνωστίζονται στον προθάλαμο. Και διατίθεται πληθύς εδεσμάτων.

1730 οικονομικοί αυτόχειρες στα δύο χρόνια της Μάχης, τα εκλεκτά θηράματα για το τραπέζι του οικοδεσπότη. Δαφνοστέφανα των κυνηγών του. Και είναι αυτοί που καταχωρήθηκαν σε στατιστικές φρίκης, που όλο και λαξεύονται για να μην χαλάσουν οι ισορροπίες, να μη διαταραχθεί η προσφορά και η ζήτηση.

1500 άνεργοι κάθε μέρα φρέσκια σοδειά του Οκτώβρη είναι το ορεκτικό. Ανοίγει την όρεξη και το δρόμο για τα περαιτέρω: Και καθ' οδόν προς τον Καιάδα περιμένουν: Τραπεζίτες να τους πάρουν τα σπίτια, κοινωνικοί λειτουργοί να τους κόψουν την ασφάλιση, δουλέμποροι να διαλέξουν τους πιο μεστούς για δουλικά τους.

ΜΑΣ ΞΕΡΙΖΩΝΟΥΝ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΑ.. ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

Τα χρόνια του μνημονίου έχουμε ζήσει και ακούσει τραγικά πράγματα και συνεχίζουν χωρίς να τους σταματάει κανείς...

Λίγα πράγματα όμως με έκαναν να νοιώσω ένα τόσο ύπουλο φόβο όσο αυτή η είδηση που διάβασα...

Δεν ξέρω ίσως ένοιωσα για πρώτη φορά τόσο έντονα πως είναι να σε ξεριζώνουν. Ισως σας φανώ υπερβολική ή εντελώς απαισιόδοξη αλλά δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα.

Ενοιωσα πως είναι έτοιμοι να μας ξεσκίσουν από τη ρίζα μας. Να μην μείνει τίποτα που να θυμίζει πως υπήρξαμε...

Η υπακοή οδηγεί τους Έλληνες στην αυτοκαταστροφή

Η συνήθεια της υπακοής, φαίνεται πως  έχει πιο βαθιές   ρίζες, ακόμα και από την έμφυτη τάση κάθε ανθρώπου για τη ζωή. Οδηγούμαστε, ως κοινωνία, σε  αργό θάνατο. Αλλά εμείς προτιμάμε να υπακούμε.

Διαμαρτυρίες, πορείες, συγκεντρώσεις, απεργίες. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού όμως, συνεχίζει να αποδέχεται μια κατάσταση, που οδηγεί σίγουρα στην καταστροφή.
Σ’ αυτήν την πορεία προς την αυτοκαταστροφή, πολύ σημαντικό ρόλο, θεωρούμε πως παίζει και η συνήθεια της υπακοής. Η υπακοή με την συνήθη σημασία, -το να κάνουμε στην πράξη αυτό που μας ζητά ο άλλος,- στην παρούσα φάση, περισσότερο σχετίζεται με την αυτοκτονία, παρά, με οτιδήποτε άλλο θετικό.
Ως γνωστόν, η εξουσία επιβάλλεται, είτε με τη βία, είτε με συγκατάθεση. Στη δεύτερη περίπτωση, υπάρχει και η λεγόμενη νομιμοποίηση. Για να δοθεί όμως η συγκατάθεση των κυβερνώμενων, θα πρέπει οι τελευταίοι, να έχουν ετοιμαστεί ψυχολογικά. Αυτό το ρόλο, επιτελούν κατά βάση,  οι θεσμοί μιας κοινωνίας. Το σχολείο, η εκκλησία, τα ΜΜΕ, εκπαιδεύουν τον άνθρωπο, σε ό,τι πιο σημαντικό για μια εξουσία: στο να μάθει να υπακούει. Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και  την ‘διαπαιδαγώγηση’ που παίρνουν τα περισσότερα παιδιά από τους γονείς τους, τότε καταλαβαίνουμε το μέγεθος της ‘εκπαίδευσής’ μας.

ΛΕΞΕΙΣ, ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΙ ΕΥΦΗΜΙΣΜΟΙ

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Tι είναι η δολοφονία ενός ανθρώπου, οποιουδήποτε ανθρώπου; Και πώς αποκαλείται η δολοφονία ενός ανθρώπου;
Στην ...«καλύτερη» περίπτωση, η δολοφονία ενός ανθρώπου δεν είναι τίποτα λιγότερο από «δολοφονία». Και δεν μπορεί παρά να αποκαλείται έτσι:
«Δολοφονία».
*
Αν τρελαθήκαμε;
Οντως συμβαίνουν «τρελά πράγματα», ωστόσο διατηρούμε ακόμα (ελπίζουμε) «σώας τας φρένας». Τόσο «σώας», ώστε, τουλάχιστον, να μπορούμε να ξεχωρίζουμε τις λέξεις και τις έννοιες των λέξεων.
Εκείνο, λοιπόν, που συνέβη - ώστε να καθίσταται απαραίτητο να ψάξουμε να βρούμε τι άλλο εκτός από δολοφονία μπορεί να είναι η δολοφονία ενός ανθρώπου -
είναι ότι έπεσε στα χέρια μας το χτεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Καθημερινή».

75η μέρα απεργία Χαλυβουργών (Βίντεο)

Σήμερα οι ηρωικοί απεργοί Χαλυβουργοί του Ασπρόπυργου συμπληρώνουν 75 μέρες κινητοποιήσεων, ενάντια στις απολύσεις και στην μείωση μισθών τους. Γράφαμε και χτες ότι με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στον Βόλο η 24ωρη απεργία συμπαράστασης στους Χαλυβουργούς την οποία είχε κηρύξει το Συνδικάτο Μετάλλου Μαγνησίας και υιοθέτησαν και άλλα σωματεία του νομού. Κι αυτό παρά την τρομοκρατία των κατασταλτικών μηχανισμών και την άθλια συμπεριφορά των κυβερνητικών και εργοδοτικών συνδικαλιστών.
Η επόμενη μαζική κινητοποίηση συμπαράστασης στους Χαλυβουργούς είναι την Τρίτη 17 Γενάρη στην Παναττική απεργία.

Στο βίντεο που παραθέτουμε βλέπουμε το αναλυτικό ρεπορτάζ της τηλεόρασης του «902» για την χθεσινή απεργιακή κινητοποίηση στον Βόλο. 

Τέρμα τα δίφραγκα

Με το παραμύθι της "δημοσιονομικής εξυγίανσης" έσφαξαν
εισοδήματα,μισθούς,συντάξεις κλπ...

Γκρέμισαν ασφαλιστικά/κοινωνικά δικαιώματα 
και κατακτήσεις ενός αιώνα...
Κατακρεούργησαν κοινωνικά επιδόματα...
Χαράτσωσαν τα κεραμίδια, τις αναπνοές, τη Ζωή.
Εκλεισαν χιλιάδες μαγαζιά και μικροεπιχειρήσεις σκορπίζοντας
απλόχερα το Θάνατο της Ανεργίας.

Μια απάντηση στους “ρεαλιστές” που δεν θέλουν απεργίες

Δίκιο έχουν οι “ρεαλιστές”. Φτάνει πια με τα μαξιμαλιστικά αιτήματα. Τι θα πεί: Δουλειά, μισθός, συλλογικές συμβάσεις; Είναι όλα τόσο ντεμοντέ. Ας διαπραγματευθούμε με ρεαλισμό.
Δε φτάνει που μας δίνουν δουλειά, πρέπει να μας πληρώνουν κιόλας;
Τι σκουριασμένα μυαλά είναι αυτά; Δε βλέπετε τι γίνεται γύρω; Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Εμείς ως πιστοί σφουγγοκωλάριοι της εκάστοτε εξουσίας, θα διαπραγματευθούμε σωστά τις θέσεις εργασίας μας – τις δικές μας όχι του διπλανού μας – ως εξής:

Τάσος Λειβαδίτης-Η δική μου αριστερά

Η δική μου αριστερά, είναι η στρατιά των διπλά ηττημένων ευγενών ηρώων που για ένα πουκάμισο αδειανό, για ένα διαψευσμένο όνειρο, για μια ματαιωμένη ελπίδα έδωσαν τη ζωή τους.

Η δική μου αριστερά διακρινόταν πάντα για την ευγένεια της.

Η δική μου αριστερά ξεχώριζε πάντα για την επιμονή της στις ιδέες της.

Η δική μου αριστερά οριοθετήθηκε για την ανιδιοτελή της προσφορά.

Η δική μου αριστερά φημιζόταν για την ανεκτικότητα της στο διαφορετικό, δίχως αποκλεισμούς, δίχως χαρακτηρισμούς, δίχως «επαγρυπνητές» της ιδεολογικής καθαρότητας, δίχως «στρατόπεδα συγκέντρωσης» για τους «αντιφρονούντες».

Διαπίστωσις…


Αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες,
δύο άστεγοι, νεκροί – αύξηση των αστέγων στις μεγάλες πόλεις,
κατακόρυφη αύξηση πολιτών στα συσσίτια,
3.000.000 φτωχοί,
1.000.000 (τυπικά) άνεργοι – 2.200.000 (ουσιαστικά) άνεργοι
***
Από 250.000 έως 400.000 το χρόνο,
οι μισθοί όλων
των μικρών, μεσαίων και μεγάλων στελεχών της Ε.Ε. αλλά και των εδώ κυβερνητικών μαριονετών.
***
ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΗΛΙΘΙΕ…*
* Τίτλος δανεισμένος από το βιβλίο του Ν. Μπογιόπουλου για την παγκόσμια κρίση
 

Για το μέτωπο της αριστεράς (και μερικές απαραίτητες διευκρινίσεις)

Σε προηγούμενη ανάρτηση μας είχαμε αναφερθεί στο ζήτημα της ενότητας της αριστεράς και τους κινδύνους που αυτό κρύβει. Συμπληρωματικά κρίνουμε απαραίτητο να αναφερθούμε και στο τι κάνουμε, ποιο είναι δηλαδή εκείνο το σχέδιο που θα βγάλει την αριστερά από την κρίση, με ποιόν τρόπο θα διαμορφωθεί δηλαδή το μέτωπο που θα στρατεύσει πίσω από το σχέδιο του την εργατική τάξη και τους συμμάχους της και φυσικά τι πρέπει να λέει αυτό το μέτωπο ώστε να μπορέσει ο λαός μας να βγει στην αντεπίθεση και να χαράξει έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης για τούτο τον τόπο.
                    
Πρώτα απ’  όλα θεωρούμε απαραίτητο να προβούμε σε μερικές διευκρινήσεις για το τι ακριβώς εννοούσαμε όταν στρεφόμασταν εναντίον του συνθήματος της «ενότητας της αριστεράς», επειδή (με ευθύνη κυρίαρχα του συντάκτη) κάποια από τα σημεία που θίγονται παρερμηνεύτηκαν από πολλούς αναγνώστες.

Ισίδωρος Πόσδαγλης: Ο Εθνικός Αγωνιστής, Ο Πατριώτης Οικονομολόγος

Τέτοιες μέρες είναι καλό να θυμόμαστε αυτά που οι άλλοι έχουν ξεχάσει.
Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική", ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή", το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.
Ποιος ήταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης; 
Γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1922 στην ηλικία των 15 χρονών, στον "Όμιλο Ελεύθερης Σκέψης" κι άρχισε να διαμορφώνει την πατριωτική του οικονομική θεωρία.
Μετά, έφυγε για τη Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε οικονομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο  της Μόσχας -το γνωστό μετονομασθέν σε Λομονόσοφ - και στη συνέχεια εργάστηκε μαζί με μερικά από τα πιο κορυφαία μυαλά της εποχής του σε ορισμένα από τα πιο προχωρημένα και άκρως απόρρητα οικονομικά προγράμματα της τότε Σοβιετίας.

ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ, ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ!

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου, η κούρσα των ανταγωνισμών στο Αιγαίο καλά κρατεί, επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες μας για τους πραγματικούς λόγους της αύξησης της θητείας και τις πολεμοκάπηλες επιλογές της πραξικοπηματικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, που ολοένα περισσότερο, σε συνεργασία πάντα με μεγαλοδημοσιογράφους, τα μιλιταριστικά έντυπα και τους καναλάρχες προβάλλει το ζήτημα του καθορισμού ΑΟΖ, της εκμετάλλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων, που πρέπει να υπερασπιστεί ένα ισχυρός ελληνικός στρατός από την τουρκική επιθετικότητα!

Έτσι λοιπόν την ώρα που προβάλλεται ξανά ο κίνδυνος της «εθνικής χρεωκοπίας» και εκβιάζεται ο κόσμος της εργασίας να αποδεχτεί την ταξική του χρεωκοπία (κατάργηση 13ου -    14ου μισθού, κατώτατου ημερομισθίου κλπ) η ελληνική κυβέρνηση και παράγοντες παρουσιάζονται να διαπραγματεύονται και να κλείνουν συμφωνίες για τεράστιες αγορές όπλων.

Economist: Οι Αλβανοί οικονομικοί μετανάστες εγκαταλείπουν την Ελλάδα

Άρθρο που θα δημοσιευτεί στις 14 Ιανουαρίου στην έντυπη έκδοση του Economist και έχει ήδη αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του, αναφέρεται στο κύμα φυγής των Αλβανών μεταναστών από την Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης.


Το άρθρο ξεκινά με το να περιγράφει μια σκηνή έξω από ένα σχολείο της Θεσσαλονίκης όπου οι μαθητές τελειώνουν το μάθημά τους, ενώ τους περιμένουν οι γονείς τους. Οι γονείς μιλούν αλβανικά, αλλά τα παιδιά του δημοτικού αν και είναι αλβανικής καταγωγής, γράφει το άρθρο, μιλούν μόνο ελληνικά και δεν έχουν πάει ποτέ στην πατρίδα τους. Τώρα όμως θα πρέπει να πάνε στην Αλβανία γιατί οι γονείς τους αναγκάζονται να επιστρέψουν λόγω των αντίξοων οικονομικών συνθηκών στην Ελλάδα.

ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΠΑΣΟΚΟΙ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΠΑΤΣΟ ΣΑΣ

Ομάδα νεαρών επιτέθηκε σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που έτρωγαν σε εστιατόριο στο Παγκράτι και συζητούσαν για την επόμενη μέρα στο κόμμα.

Λίγο μετά τις 21.00 το βράδυ οι βουλευτές που... πρόσκεινται στον Ευάγγελο Βενιζέλο, κ.κ.Ο.Κωνσταντινόπουλος, Γ.Ντόλιος,Η.Καρανίκας και η Σοφία Γιαννακά με την Έλενα Παναρίτη συναντήθηκαν προκειμένου συζητήσουν τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.