#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

«Με κάρα και μουλάρια»!

του Μάριου Μιχαηλίδη
            Η τρόικα έρχεται για να κόψει κι άλλο κρέας (όχι λίπος) από το σώμα των εργαζομένων. Για να μας γονατίσουν ηθικά και να δεχτούμε ό,τι προστάζουν, ασκούν με τα «παπαγαλάκια» πρωτάκουστους εκβιασμούς: αν δεν πάρουμε τα «δάνεια» (λεφτά, δηλαδή, για τις τράπεζές τους, που τα χρεώνουν σ΄ εμάς ως δάνεια), θα πεταχτούμε έξω από την Ευρωζώνη και θα επιστρέψουμε στην εποχή των σπηλαίων. Θα ανταλλάσσουμε προϊόντα με προϊόντα (κάτι, δηλαδή, που έγινε στην ανθρωπότητα πριν την ανακάλυψη του χρήματος!), θα κυκλοφορούμε με «κάρα και μουλάρια», θα μας λείψουν τα φάρμακα (και θα πεθάνουμε αβοήθητοι) και ό,τι άλλο μπορεί ένας διεστραμμένος νους να φανταστεί.

Τα ΜΜΕ αποκρύβουν τους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες στην Κύπρο…

Τη βαρβαρότητα των αγγλικών κατοχικών δυνάμεων!

Επίθεση των Βρετανικών Βάσεων εναντίον διαδηλωτών της Πορείας εναντίον των αγγλικών βάσεων στο Ακρωτήρι... (2 Γενάρη 2012)

Ανάμεσα στο παράλογο και το τραγικό: το θέατρο του Αλμπερ Καμύ

Πολλαπλές αφορμές μας κάνουν να μιλούμε για πράγματα περασμένα, να εξετάζουμε σε ποιο βαθμό είναι παρόντα, να εξετάζουμε τη διαχρονικότητά τους. Και είναι φορές που το παρόν αυτό δηλώνεται απερίφραστα, χωρίς να συνθηκολογεί με χρονολογίες, επαναλήψεις ή το γεγονός του θανάτου που τοποθετεί τα πάντα στα περασμένα. Το παρελθόν εισβάλει συχνά απότομα διεκδικώντας τον χώρο του στο παρόν. Έτσι συνέβη πρόσφατα και με το έργο του Αλμπέρ Καμύ. Πριν από περίπου ένα χρόνο είχα γράψει ένα άρθρο για τον Καμύ στην εφημερίδα Εποχή. τρεις αφορμές δόθηκαν για να μιλήσει κανείς για τον συγγραφέα. Η επέτειος 50 χρόνων από το θάνατό του (στις 4 Ιανουαρίου), η έκδοση μιας από τις σημαντικότερες βιογραφίες του στα Ελληνικά (Ολιβιέ Τοντ, Αλμπέρ Καμύ, Μια ζωή, μετάφραση. Ρίτα Κολαΐτη, εκδ. Καστανιώτη 2009) και η προσπάθεια τυμβωρυχίας του Γάλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί.

Σχετικά με την κριτική του αριστερού blog στο ΚΚΕ

Λάβαμε το παρακάτω κείμενο από blog που κινείται στον ευρύτερο χώρο της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και σε αυτό αρθρογραφούν στελέχη του ΝΑΡ. Είναι η δεύτερη φορά που λαμβάνουμε κείμενο το οποίο είναι αφιερωμένο σε μια κριτική του ΚΚΕ (1). Το προηγούμενο ήταν ένα κείμενο για τον Δεκέμβρη το οποίο στάλθηκε  στην επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου. Δεν το δημοσιεύσαμε όχι μόνο επειδή το ιστολόγιο μας δεν έχει χαρακτήρα καταγγελίας κομμάτων και οργανώσεων αλλά και επειδή πιστεύουμε ότι η επέτειος του θανάτου ενός 16χρονου παιδιού και της εξέγερσης του Δεκέμβρη δεν προσφέρεται για ενδοαριστερή αντιπαράθεση και πολιτική εκμετάλλευση.

Πολύ περισσότερο που η αναγκαία κριτική που πρέπει να γίνει για την στάση του ΚΚΕ δεν μπορεί να χρησιμεύει σαν αντεπιχείρημα για την στάση της "δικής μας" κομματικής ηγεσίας (της οποίας αποτελούμε ενεργό μέρος) που, σε ένα μεγάλο μέρος της, υποστήριζε την εξέγερση προς τα έξω και προς τα μέσα είτε απείχε είτε προσπαθούσε να την υπονομεύσει. Πέρα όμως από αυτό ο συγκεκριμένος χώρος έχει την ευθύνη, μιας χωρίς προηγούμενο πράξης, όταν αποπειράθηκε να..χρεωθεί και να εκμεταλλευτεί το αποτέλεσμα της πρωτόδικης απόφασης της δίκης στην Άμφισσα με ανακοίνωση της κομματικής του νεολαίας, ένα μήνα πριν τις δημοτικές εκλογές. Με αυτόν τον τρόπο αμαύρωσε έναν ολόκληρο πολιτικό χώρο και μια νεολαία με ιστορία στους νεολαιίστικους αγώνες. (2)

ΚΚΕ: διεθνισμός μειωμένων προσδοκιών

 Γιώργος Κρεασίδης
Με ένα τρόπο που δεν τον συνηθίζει, ο Κυριακάτικος Ριζοσπάστης δημοσίευσε στις 4.12.2011[1] ένα διάλογο μέσω επιστολών του ΚΚΕ με το ΚΚ Ισπανίας. Αφορούσε την προεκλογική συνθηματολογία του βασικού κόμματος της ισπανικής Αριστεράς, που συμμετείχε στις πρόσφατες εκλογές στα πλαίσια της Ενωμένης Αριστεράς (ΕΑ)[2]. Πρέπει να σημειωθεί ότι το ΚΚΙ ήταν, μαζί με το Ιταλικό και το Γαλλικό ΚΚ, βασικός πυλώνας του ευρωκομμουνιστικού ρεύματος, χωρίς όμως ποτέ να διαρρήξει τις σχέσεις του με το ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης. Η κριτική του ΚΚΕ επικεντρώνεται στην αντινεοφιλεύθερη ―κι όχι αντικαπιταλιστική― βάση του προγράμματος της ΕΑ, την πρόταση για επανδιαπράγματευση του χρέους σε συνδυασμό με το ευρωομόλογο και φυσικά τα συνθήματα για μια «άλλη ΕΕ» (αντί της ρήξης με αυτή), για να καταλήξει πως το ΚΚ Ισπανίας τελικά προτείνει μια πιο ήπια διαχείριση του καπιταλισμού.

Καθαρίστε τους μέχρι τον Μάρτιο

Του Παναγιώτη Μπουσμπουρέλη 

Οι αγορές αρχίζουν να προεξοφλούν ότι η Ευρώπη θα βρει λύσεις για τα προβλήματά της. Η άνοδος της Γερμανίας κατά 13,5% από την περίοδο πριν την Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου δείχνει ότι η Ευρωζώνη δεν θα διαλυθεί. Στην κατεύθυνση αυτή οι εισαγγελείς ας κινηθούν και έναντι όλων στην Ελλάδα που αναπαράγουν το σκοτεινό μονοπάτι της δραχμής.
Δεν είμαστε δογματικοί και όχι κατά των υποτιμήσεων.
Ομως η οποιαδήποτε κουβέντα για έξοδο από το ευρώ οδηγεί τον κόσμο σε αυτοκαταστροφικές λογικές και πυροβολά μόνος του τα πόδια του. Η χώρα μας ακόμα και τώρα πρέπει να αντιδράσει και να ολοκληρώσει γρήγορα αυτά που πρέπει να κάνει και έχει δεσμευθεί απέναντι στους εταίρους της.
Δυστυχώς η γελοιότητα στην Ελλάδα περισσεύει ακόμα και σήμερα. Την εκφράζουν όλοι οι απαξιωμένοι μικρο-πολιτικοι, μια ομάδα συνδικαλιστών που παίρνουν στο λαιμό τους το σύνολο των εργαζομένων και σίγουρα οι γνωστοί διαπλεκόμενοι που αφού επωφελήθηκαν κλέβοντας το δημόσιο, τώρα κλαίγονται για τις προβληματικές επιχειρήσεις τους που προμήθευαν το δημόσιο αλλά και τα προβληματικά τους media, στα οποία αρνούνται να βάλουν τα λεφτά τους, που έχουν φυγαδεύσει στο εξωτερικό.

Φτάνει πια με τις δομές του νεοφιλελευθερισμού

Το κείμενο αναδημοσιεύεται από το πρωτοχρονιάτικο ένθετο «Εντός Εποχής», που είναι αφιερωμένο στο κίνημα Occupy, και κυκλοφορεί εκτάκτως αυτό το Σάββατο, μαζί με την Εποχή. Στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας το ένθετο θα αναρτηθεί, μαζί με όλα τα φύλλα του Εντός Εποχής για το 2011, στο ιστολόγιο entosepoxhs.wordpress.com.

 Των Τόνι Νέγκρι και Μάικλ Χαρτ
Παρόλο που αναδείχτηκαν από πολύ διαφορετικές συνθήκες, αυτά τα κινήματα που είδαμε φέτος -από τις εξεγέρσεις της αραβικής άνοιξης ως τις μάχες στο Ουισκόνσιν, από τις φοιτητικές διαδηλώσεις στη Χιλή ως τις ταραχές του Ηνωμένου Βασιλείου, από τους Iσπανούς αγανακτισμένους ως τους έλληνες στην πλατεία Συντάγματος, και από το «Καταλαμβάνουμε την Γουόλ Στριτ» ως τις αμέτρητες τοπικές μορφές άρνησης σε όλο τον κόσμο-, έχουν ένα κοινό αίτημα: Φτάνει πια με τις δομές του νεοφιλελευθερισμού!

΄Εχω μιά απορία.

Λουζόμαστε τα ψέματά τους.
Γευόμαστε την αναξιοπιστία τους.
Γιατί;;
Ομολογούμε τη Συνενοχή μας.
Ευλογούμε την Ατιμωρησία τους.
Γιατί;;
Σιωπούμε στα πραξικοπήματά τους.
Συναινούμε στις μεθοδεύσεις τους.
Γιατί;;
Καταπίνουμε τρικομματικές σούπες.
Μασάμε εκβιασμούς και διλήμματα.
Γιατί;;
Προσπερνούμε τις Επιδρομές τους.
Συμβιώνουμε με τη Λιτότητα.
Χάνουμε τις δουλειές μας.
Πλημμυρίσαμε με άστεγους και πεινασμένους.
Γιατί;;
Αναπνέουμε τα χημικά τους.
Υπομένουμε τις βουρδουλιές τους.
Γιατί;;
Εξωραϊσαμε την Εξαθλίωση.
Κατανοούμε την Υποταγή.

ΜΑΤΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΟΥΣ. 
ΓΙΑΤΙ;;

Πανίσχυροι λαθρέμποροι και εκδότες – ευεργέτες !!!

Του Θανάση Μαυρίδη στο capital.gr 
Η χώρα είναι χωρισμένη σε βαρονίες και οι βαρόνοι κυβερνούν με απολυταρχικό τρόπο, όπως ακριβώς συνέβαινε και στην Ευρώπη του μεσαίωνα.  

Οι λαθρέμποροι καυσίμων αντί να βρίσκονται πίσω από τα σίδερα της φυλακής δειπνούν στα υπερσύχρονα σκάφη τους με την αφρόκρεμα του πολιτικού συστήματος.  
Οι χρεοκοπημένοι εκδότες απαιτούν από τους υπηκόους τους να τους χρηματοδοτούν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Η παρακμή έχει αφήσει παντού την σκόνη της και την έντονη μυρωδιά της σαπίλας...

«Προλεταριάτο; Τι είν’ αυτό; Κι είναι καλό να είναι κανείς κομμουνιστής;»

Της Εμέλ Ακάν Ασλάν

Στον απόηχο του παγκόσμιου ΄68, φοιτητές και φοιτήτριες που ανήκαν σε οργανώσεις της αριστεράς εγκατέλειψαν τις σπουδές τους για να συνδεθούν με τους αγώνες της εργατικής τάξης μέσα στα εργοστάσια. Μία από αυτές ήταν και η Εμέλ Ασλάν, που στα μέσα του ΄70 άφησε το Πανεπιστήμιο και έπιασε δουλειά σε μια σαπωνοποιϊα στην Ισταμπούλ. Η ίδια αφηγείται, ως «αδαής» δασκάλα, την εμπειρία της ανάγνωσης του Κομμουνιστικού Μανιφέστου με τους εργάτες, και εξηγεί γιατί η ανάγνωση αυτή ήταν διαφορετική από τις τόσες που ακολούθησαν στο Πανεπιστήμιο.
Είναι γνωστό ότι τα έργα των Καρλ Μαρξ και Φρήντριχ Ένγκελς έχουν μια πολύ σημαντική θέση στους κύκλους των κοινωνικών επιστημόνων. Ανήκουν στη βασική βιβλιογραφία, αποτελούν αντικείμενο πανεπιστημιακών εργασιών, συζητήσεων και συνεδρίων. Εκατόν πενήντα χρόνια μετά τη διατύπωση τους στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, οι θέσεις των Μαρξ και Ένγκελς εξακολουθούν να εμπνέουν χιλιάδες βιβλία και άρθρα. Κάθε κοινωνικός επιστήμονας που προτείνει μια νέα θεωρία είναι σχεδόν υποχρεωμένος να βασιστεί στις θέσεις αυτές ή να αντιπαρατεθεί κριτικά μαζί τους.

Ληστές και ληστοσυμμορίτες (Βίντεο)


Πολύ καλό το άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου στον σημερινό «Ριζοσπάστη» που το τιτλοφορεί «Ας μιλήσουμε για "πόλεμο"..». Ναι, έχουμε ταξικό πόλεμο και δυστυχώς αυτός που κερδίζει διαχρονικά είναι η αστική τάξη. Εμείς εξακολουθούμε να παρακολουθούμε αριθμούς και να μετράμε τα θύματα αυτά του πολέμου που όλα είναι από την τάξη μας. Δεκάδες χιλιάδες οι άστεγοι, οι απολυμένοι. Εκατομμύρια οι συμπολίτες μας στην απόλυτη φτώχια και στην εξαθλίωση. Και αυτό θα συνεχίζεται όσο υπομένουμε να μοιραζόμαστε την φτώχεια μας, αντί να παλέψουμε για να απαλλοτριώσουμε τα πλούτη τους, που στην πραγματικότητα είναι δικά μας. Είναι δημιούργημα του κλεμμένου –«νόμιμα»- ιδρώτα μας. 

Λύκοι σε ρόλο...Φυλάκων.

1) Το πάρτυ άρχισε.
Πραγματοποιήθηκε η πρώτη πώληση κρατικής περιουσίας.
Τέσσερα Airbus Α340-300 χαρίστηκαν κυριολεκτικά αντί
31 εκατ.ευρώ.
Σταβλίστηκαν δεόντως...
Απαξιώθηκαν καταλλήλως...
Ξεπουλήθηκαν αναλόγως...
Οι Λύκοι της συγκυβέρνησης Papaδήμου που υπέγραψαν
τη δωρεά (!!) άρχισαν τις διαρροές,προκειμένου να ελαχι-
στοποιήσουν τις βαρύτατες ευθύνες τους.
Κάτι για "ενοίκια",κάτι για συνεχή "απαξίωση", κάτι για
"κόστη"...για να δικαιολογήσουν το πρώτο έγκλημά τους.
Ο δρόμος άνοιξε...Οι Φύλακες έπιασαν δουλειά.

ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, η μεγαλύτερη πολιτική συμμορία όλων των εποχών.

Του Ρωμύλου Αβδή

Ωραία εφεύρεση ο ύπνος-λες τώρα, κύριε Ξερόλα, να μην γνωρίζω, ότι πρόκειται για μια φυσική κατάσταση; -μόνο που τις περισσότερες φορές συνοδεύεται από όνειρα, ενίοτε δε από εφιάλτες. Λένε τώρα οι ειδικοί, ότι τα όνειρα διαρκούν λίγα μόνο δευτερόλεπτα πριν την αφύπνιση. Γι αυτό άλλωστε και οι περισσότεροι τα θυμούνται και μετά ανατρέχουν στους διάφορους ‘ονειροκρίτες’-άλλη πατέντα και τούτη για να τα οικονομάνε οι ‘ξύπνιοι’ απ’ αυτούς που ‘κοιμούνται’.
Να σας δώκω ένα παράδειγμα προκειμένου να τεκμηριώσω την άποψή μου. Είναι γνωστό ότι παλιότερα εκτός από το ‘υγρό πυρ’, συνέδεσα τη ζωή μου και με αρκετές υπάρξεις από το λεγόμενο ‘ασθενές’ φύλο. Τώρα θα μου πεις.’ Τότε, ρε άνθρωπε, είχες όλα τα δόντια στη θέση τους’. Για τότε μιλάω και μη με αποπροσανατολίζεις. Ποτέ πάντως δεν είδα όνειρο σχετικό με θηλυκές υπάρξεις, μόνο κάτι αηδίες μ’ απασχολούν, όπως η χθεσινοβραδινή.

Κράτος τοκογλύφος! Θα παίρνουν σπίτια και αυτοκίνητα αντί μετρητών

Ακόμη και σε είδος θα μπορεί να εξοφλήσει το κράτος ο πολίτης, προωθείται πλέον ρύθμιση για την αποπληρωμή των χρεών μέσω μεταβίβασης στο κράτος περιουσιακών στοιχείων.
Με λίγα λόγια οι πολίτες που αδυνατούν να πληρώσουν τα χρωστούμενα,
τα οποία πολλές φορές φτάνουν σε δυσθεώρητα ύψη λόγω των παράλογων (πολλές φορές) προσαυξήσεων θα μπορούν ( ή θα αναγκάζονται) να μεταβιβάσουν στο Κράτος την πλήρη ή υψηλή κυριότητα που έχουν σε κάποιο ακίνητο ή και σε κινητά περιουσιακά στοιχεία όπως αυτοκίνητα, σκάφη αναψυχής και μετοχές.
Ότι δηλαδή γίνεται και με τους τοκογλύφους.
Ταυτόχρονα όμως προωθείται και ρύθμιση χρεών που σίγουρα θα δώσει ανάσα.
η εξόφληση θα μπορεί να πραγματοποιηθεί εφάπαξ προκειμένου να διαγραφεί το 100% των προσαυξήσεων, σε 2 έως 12 μηνιαίες δόσεις προκειμένου να διαγραφεί το 90% των προσαυξήσεων, σε 13 έως 24 δόσεις για να διαγραφεί το 75% των προσαυξήσεων, σε 25 έως 36 δόσεις για απαλλαγή του 60% των προσαυξήσεων, σε 37 έως 48 δόσεις για διαγραφή του 45% των προσαυξήσεων και σε 49 έως 60 μηνιαίες δόσεις με διαγραφή του 25% των προσαυξήσεων. Η κάθε δόση δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 100 ευρώ.
Η αίτηση του οφειλέτη για την υπαγωγή στη ρύθμιση πρέπει να κατατεθεί μέχρι και την 31η Ιανουαρίου 2012 στην αρμόδια εφορία ή τελωνεία όπου είναι βεβαιωμένες οφειλές μέχρι την ημερομηνία αυτή.
newsit.gr

Εξετάσεις στην αστική τάξη... και αυταπάτες στο λαό...

Μόνο κεράκια δεν έσβησαν στη ΔΗΜΑΡ για τη συμπλήρωση 10 χρόνων ζωής του ευρώ. 
Με δήλωσή του, ο υπεύθυνος ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής του κόμματος Γ. Γεωργάτος, θριαμβολογεί ότι η δεκαετία αυτή αποτέλεσε «μια περίοδο σαφούς βελτίωσης του επιπέδου διαβίωσης, με ένα ισχυρό σταθερό νόμισμα και χαμηλό πληθωρισμό για τους πολίτες στις χώρες - μέλη της ευρωζώνης και φυσικά για τους Ελληνες».
Και συγχρόνως καταθέτει την έγνοια του ότι «με αφορμή τη σφοδρή και πολυεπίπεδη κρίση, πυκνώνουν ανησυχητικά οι φωνές που ζητούν επιστροφή στα εθνικά νομίσματα και στη χώρα μας στη δραχμή», κινδυνολογώντας ότι κάτι τέτοιο «θα ήταν μια πρωτοφανής ιστορική οπισθοδρόμηση της Ευρώπης, με επιστροφή σε νομισματικές και γιατί όχι σε θερμές συγκρούσεις που το κοινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα τις έχει αποκλείσει».

Πετρέλαια υπάρχουν! Το θέμα είναι ποιος τα έχει…

Του Δημήτρη Μυ

Σήμερα Τετάρτη η κυβέρνηση – ειδικού σκοπού – Παπαδήμου ασχολείται, εκτός όλων των άλλων, και με την (ανύπαρκτη) ενεργειακή στρατηγική της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, πλησιάζει, απ’ ό,τι φαίνεται, η ώρα που οι πιστωτές θα ανοίξουν και θα βάλουν στο χέρι τον κουμπαρά του ενεργειακού πλούτου της χώρας...

Σήμερα λοιπόν πραγματοποιείται διυπουργική σύσκεψη με στόχο – όπως προβάλλεται – τη διαμόρφωση στρατηγικής σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται περί αναζήτησης στρατηγικής. Πρόκειται για αντιμετώπιση – με κάθε τρόπο – της ανάγκης σε πετρέλαιο που αντιμετωπίζει η χρεοκοπημένη χώρα. Η ανάγκη αυτή προβάλλει εντονότατα καθώς η Ελλάδα προμηθεύεται το 30% των αναγκών της από το Ιράν, τη μόνη χώρα που κάνει πίστωση...

ΝΙΚΟΣ TEMΠΟΝΕΡΑΣ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ

Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…

ΓΕΝΑΡΗΣ 1991 - ΓΕΝΑΡΗΣ 2012

Αρχή της δεκαετίας του ΄90 μετά από 2 χρόνια πολιτικής αστάθειας το πολιτικό σύστημα βρίσκει τον βηματισμό του. Ο Νεοφιλελευθερισμός επελαύνει σε όλα τα μέτωπα, Εργασιακό, Ασφαλιστικό, Παιδεία ανοίγοντας το δρόμο για την ΝΕΟΚΑΤΟΧΙΚΗ Ελλάδα των μνημονίων του 2012.

Η Κοινωνία της Εργασίας και της Γνώσης αντιστέκεται στα εργοστάσια, στις πλατείες και τους δρόμους, στα σχολεία και στα Πανεπιστήμια.
Κράτος και Παρακράτος σε ένα μαύρο μέτωπο βάζουν σημάδι την ζωή και τη γνώση το χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη του ΄91. Οι σιδηρολοστοί του Παρακράτους συντρίβουν το κρανίο του Νίκου Τεμπονέρα στη πόρτα του σχολείου.

Γιατί δεν απαντά η αριστερά στην ''καταστροφολογία'' της εξόδου από το ευρώ;

Η Iskra γράφει ότι : Με την ευκαιρία, αποσαφηνίζεται για άλλη μια φορά ότι, στη δική μας αντίληψη, η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη προβάλλεται ως σημείο αφετηρίας και εκκίνησης για την εφαρμογή ενός προοδευτικού προγράμματος σοσιαλιστικής προοπτικής στον τόπο και δεν είναι απλώς μια κίνηση για να συνεχίσει να λειτουργεί με διαφορετικό νομισματικό πλαίσιο ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός.
 
Τέλος, η Iskra σημειώνει ότι, ενώ συμβαίνουν Πρωτοχρονιάτικα όλα τούτα, με επίκεντρο την κατατρομοκράτηση του λαού σε σχέση με την έξοδο από το ευρώ, δεν υπήρξε επ' αυτών καμία αντίδραση των κομμάτων της Αριστεράς.
 
Δεν αφορά όλη την Αριστερά αυτή η καταστροφολογία για τυχόν έξοδο από το ευρώ; Τυχαία είναι; Ή δεν έχει ιδιαίτερη σημασία;

Υ.Γ. Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το «μελάνι» αυτών των γραμμών και τη σκυτάλη της αχαλίνωτης κινδυνολογίας για την τυχόν έξοδο από το ευρώ έλαβαν ο κυβερνητικός εκπρόσπωπος Π. Καψής και ο Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, Β. Ράπανος. Έχουμε να κάνουμε προφανώς με μεθοδευμένη πανικόβλητη εκστρατεία! Και είμαστε ακόμα στην αρχή!
  http://dimtris-kypriotis.blogspot.com/

οι αντιμνημονιακες εκφωνησεις χωρις τη σταση πληρωμης στο χρεος ειναι «κοροϊδια»

Του ΑΚΗ ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ
Σ ένα μέρος της Αριστεράς κυριαρχεί η άποψη  ότι διέξοδοστη σημερινή κατάσταση δίνει η δημιουργία  ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα χαρακτηρίζεται από τηναντιμνημονιακή του τοποθέτηση και ότι αυτή η αντιμνημονιακή τοποθέτηση είναι επαρκής ως προγραμματικό πλάισιο.
Η άποψη αυτή μπορεί να βρίσκει, όπως είναι λογικό, απήχησηστο χώρο των (πρώην;)  στελεχών του ΠΑΣΟΚ που θα ήθελαν να μην εμπλακούν σε προγραμματικές δεσμεύσεις που θα θίγουν τις λογικές του συστήματος, το οποίο στήριξαν, αλλά ενδεχομένως και σε 
ανθρώπους της Αριστεράς που θεωρούν ότι έτσι ευκολότερα θα ανοίξει ο δρόμος για την εξουσία μιας και φαίνεται πιο εύκολη η συγκέντρωση δυνάμεων χωρίς 
προγραμματικές δεσμεύσεις.

Tράπεζες σπόρων

Αντι να γκρινιάζουμε και να μοιρολογούμε, ας στρέψουμε το βλέμμα μας στους φυτικούς θησαυρούς της ελληνικής γης και ας παραδειγματιστούμε απο τους αγρότες της Μαγιόρκας, που κάνουν δικές τους τράπεζες σπόρων


του  Εμμανουήλ Σαρίδη
Αντιγράφω απο την εφημερίδα του Βερολίνου "Der Tagesspiegel", σε δική μου μετάφραση, ένα άρθρο της Stephanie Eichler για τους αγρότες της Μαγιόρκας, που δημιούργησαν την δική τους τράπεζα σπόρων. 


Κάτι το χρήσιμο, απο πολλές πλευρές. Πρώτα σαν παράδειγμα προς μίμησην. Και μετα γιατί βαρέθηκα πια να διαβάζω στα εταιρικά Μαζικά Μέσα Αποβλακώσεως της Ελλάδος τις φασαρίες για το τί είπε κάποιος ηλίθιος πολιτικός και τι απάντησε ο βήτα καραγκίόζης. Και στα μπλόγκς, εν είδει αρχαίας τραγωδίας, την γκρίνια για την κατάντια της πατρίδας μας και τις προτάσεις εξόδου απο το τέλμα με την επαναφορά της αθηναϊκής δημοκρατίας. 

ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ – ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΠΟΤΕ;

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΔΟΥ 
Πακτωλός χρημάτων έχει χυθεί το τελευταίο διάστημα από τους «κρουνούς» της ΕΚΤ και των κρατικών προϋπολογισμών για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ο καπιταλισμός, μέσα στην κρίση του, προσπαθεί με νύχια και με δόντια, ισοπεδώνοντας τους λαούς, να διασώσει το βασικό πυλώνα του, τις τράπεζες.
Είναι γνωστό ότι, ειδικά την τελευταία δεκαπενταετία, ο χρηματοπιστωτικός τομέας στη χώρα μας έζησε την εποχή του Μίδα.
Ποιος δε θυμάται τα δισεκατομμύρια των κερδών που κατέγραφαν σε κάθε ισολογισμό οι τράπεζες και τις επεκτάσεις τους κυρίως στα Βαλκάνια;

Ποιος δε θυμάται τις εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, όπου με επιμονή έθετε το ζήτημα ότι οι έλληνες δεν έχουν ακόμη κάνει χρήση των καταναλωτικών δανείων στο βαθμό που γίνεται στο εξωτερικό, προτρέποντας τις τράπεζες να δίνουν κι άλλα δάνεια;

Η Ελλάδα μπορούσε να διαγράψει από την αρχή  το σύνολο του χρέους της!

Η Ελλάδα θα μπορούσε να μην εισέλθει καθόλου στη μνημονιακή παγίδα, στην οποία εισήλθε από το Μάιο του 2010, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τη χώρα.

Σε πείσμα όλων όσων, ακόμα και τώρα, διατείνονται δογματικά ότι η χώρα τότε δεν είχε άλλη επιλογή, σήμερα επιβεβαιώνεται περίτρανα ότι η Ελλάδα είχε πολλές, χίλιες φορές προτιμότερες εναλλακτικές επιλογές.
Και αυτό επιβεβαιώνεται όχι απλώς από τις ρεαλιστικές και επιχειρηματολογημένες θέσεις κάποιων δυνάμεων της Αριστεράς αλλά και από έγκυρους νομικούς κύκλους, οι οποίοι, μάλλον, μπορούν να θεωρηθούν ότι κατέχουν περίοπτη θέση στο παγκόσμιο νομικό κατεστημένο με εξειδίκευση στα θέματα του χρέους.
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα είχε από την πρώτη στιγμή τη δυνατότητα να διαγράψει νομίμως το σύνολο, σχεδόν, του χρέους της με νομοθετικές ρυθμίσεις στην ελληνική Βουλή.

Είμαστε δύο λαοί, δύο κομμάτια

του Θύμιου Καλαμούκη
«Κανένας μόνος του. Είμαστε ένας λαός, ένα έθνος, σε κοινή δοκιμασία». Το απόσπασμα αυτό είναι απο το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα, του δοτού πρωθυπουργού της δεύτερης κατοχικής κυβέρνησης,  Λουκά Παπαδήμου.
Το διάγγελμα περιείχε πολλές απειλές, εκβιασμούς και ψέματα. Απο όλα αυτά την προσοχή μας τράβηξε η παραπάνω φράση και κυρίως το ότι «είμαστε ένας λαός»…
Ευτυχώς ΔΕΝ  είμαστε ένας λαός, ένα έθνος και πολύ περισσότερο ΔΕΝ είμαστε σε κοινή δοκιμασία. Για την ακρίβεια, το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού, είναι σε τραγική δοκιμασία, σε φρικτή κατάσταση, με ευθύνη ενός άλλου, μικρότερου κομματιού του λαού.
Ευτυχώς όσοι μένουμε Ελλάδα, κατοικούμε Ελλάδα και μιλάμε ελληνικά, δεν είμαστε ένα. Και πως θα μπορούσε άλλωστε. Τι κοινό έχει ο τραπεζίτης με τον ταμεία στο γκισέ και την καθαρίστρια του κτιρίου.

χρόνος αποφασιστικών συγκρούσεων

Ο Νέος Ριζοσπάστης εν μέσω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 1932 στην Ελλάδα καλωσορίζει το έτος 1933 με το σύνθημα “Εμπρός για ψωμί, δουλειά, λευτεριά” και εύχεται “ο νέος χρόνος της σκλαβιάς να είναι ο τελευταίος”. Για αυτό χαρακτηρίζει το νέο έτος ως “χρόνο αποφασιστικών συγκρούσεων”.Αλλά πρώτα, άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν βγει στους δρόμους για να απαιτήσουν αλλαγή.
Ο Νέος Ριζοσπάστης εν μέσω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 1932 στην Ελλάδα καλωσορίζει το έτος 1933 με το σύνθημα “Εμπρός για ψωμί, δουλειά, λευτεριά” και εύχεται “ο νέος χρόνος της σκλαβιάς να είναι ο τελευταίος”. Για αυτό χαρακτηρίζει το νέο έτος ως “χρόνο αποφασιστικών συγκρούσεων”.
Ριζοσπάστης, 1/1/1933
έρευνα: Κώστας Παλούκης

Roza Luxembourg- Στο νυχτερινό άσυλο

Η γιορτινή ατμόσφαιρα που βασίλευε στην πρωτεύουσα του Ράιχ ταράχθηκε απότομα. Οι τρόφιμοι ενός δημοτικού νυχτερινού ασύλου έπεσαν θύματα μαζικής δηλητηρίασης: ο εμποροϋπάλληλος Γιόζεφ Γκάιχε, 21 ετών· ο εργάτης Καρλ Μέλχιορ, 47 ετών· ο Λουσιάν Στσυπτιερόβσκι, 65 ετών. Κάθε μέρα ο κατάλογος μεγάλωνε. Ο θάνατος τους βρήκε παντού: στο άσυλο, στη φυλακή, απλώς πεσμένους στον δρόμο ή κουβαριασμένους σε κάποια αποθήκη. Πριν προλάβουν οι κωδωνοκρουσίες να αναγγείλουν την είσοδο του νέου έτους, 150 άστεγοι ξεψυχούσαν, 70 είχαν ήδη εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο. Ποια ήταν λοιπόν η αιτία αυτών των μαζικών δηλητηριάσεων; Επρόκειτο για επιδημία ή για δηλητηρίαση που προεκλήθη από την κατανάλωση χαλασμένων τροφών; Η αστυνομία έσπευσε να καθησυχάσει τους πολίτες: δεν επρόκειτο για μεταδοτική ασθένεια. Οι καθώς πρέπει άνθρωποι δεν διέτρεχαν ουδένα κίνδυνο. Αυτή η εκατόμβη δεν ξεπερνούσε τον κύκλο των “συνήθων τροφίμων του νυχτερινού ασύλου”, χτυπούσε μόνον εκείνους που είχαν αγοράσει για τα Χριστούγεννα φτηνές παστές ρέγκες ή νοθευμένη ρακή.

Mετά το βίντεο με τη κατασκευή ενόχων

 έφοδος της Δέλτα-ΔΙΑΣ στα Εξάρχεια
Μεγάλη “επιχείρηση” των γνωστών τραπεζοτσολιάδων εχθές στα Εξάρχεια. Με αφορμή το σπάσιμο βιτρινών στα goody’s της Σόλωνος, δεκάδες πάνοπλοι προστάτες του πολίτη (των τραπεζών του πολίτη) εισέβαλαν στη περιοχή των Εξαρχείων και επιδόθηκαν στις γνωστές αγριότητες με εκφοβισμούς,βρισίδια, βασανισμούς και συλλήψεις πιτσιρικάδων. Για να μην ξεχνάνε ποια είναι η δουλειά τους έσπασαν και τις βιτρίνες γωνιακού καφενείου στην Τζαβέλα, έτσι, επειδή είναι με τον νόμο αυτοί και η βιτρίνα είχε παρανομήσει ξεκάθαρα.

Δεν προκαλεί έκπληξη στους κατοίκους της περιοχής αυτή η τακτική , η οποία έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις και παραπέμπει σε αντίποινα των Γερμανών επί κατοχής. Επίσης δεν προκαλεί έκπληξη η “ποιότητα” των υπηρεσιών προστασίας του πολίτη. Σε μια χώρα που είναι υπό την καθοδήγηση του ΔΝΤ, με μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση τεχνοκρατών και πολιτικών απατεώνων, αυτό που μένει ως πολιτική πρόταση είναι ο φόβος.

Για τη Στέλλα Αντωνίου

Πανώ αλληλεγγύης από Αυτόνομη Πρωτοβουλία Νάξου - Απείρανθος
Σήμερα εκδικάζεται για μία ακόμη φορά  η αίτηση αποφυλάκισης της Στέλλας Αντωνίου, η οποία κατηγορείται για συμμετοχή στη ΣΠΦ χωρίς ουσιαστικά στοιχεία με τη γνωστή πλέον πρακτική της ποινικοποίησης προσωπικών σχέσεων.  Η Στέλλα Αντωνίου κρατείται στην ουσία χωρίς να έχει ακόμα δικαστεί και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ η περίθαλψή της στη φυλακή είναι ελλιπής θέτοντας την υγεία της σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο! Σχετικά με την αντιμετώπισή της και τις συνθήκες διαβίωσής της, όπως και πολλών άλλων κρατουμένων βέβαια,  διαβάστε τη συγκλονιστική της μαρτυρία από παλαιότερή της επιστολή εδώ. Παράλληλα, εξελίσσονται κινήσεις αλληλεγγύης για τη Στέλλα Αντωνίου εκτός και εντός φυλακών. Τις τελευταίες μέρες αρκετοί κρατούμενοι απέχουν από το συσσίτιό τους ως συμβολική ένδειξη αλληλεγγύης (ενδεικτικά δείτε  εδώ και  εδώ).
Κείμενο της Στέλλας Αντωνίου (Αναδημοσίευση από τη σελίδα της Συνέλευσης Αλληλεγγύης)

Μισόλογα...ΤΕΛΟΣ

Δυνάστες...Βιαστές...Χασάπηδες...
Κυβερνητικοί...Μαύροι,Πράσινοι,Γαλάζιοι...

Μιντιάδες...δημοσιοκάφροι...
Πλουτοκράτες...Εργοδότες...Αφεντικά...
Ξένοι και Ντόπιοι...
...έχουν εξαπολύσει μιά ασύλληπτη επίθεση... 
...έχουν στήσει μιά πρωτοφανή επιχείρηση... 
ΟΛΟΙ τους...οργανωμένα και μεθοδικά...απειλώντας και
τρομοκρατώντας...
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ στον, κοινών συμφερόντων, αγώνα:

Ακριβώς πριν από 10 χρόνια…


Ακριβώς πριν από 10 χρόνια…Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
Πριν από ακριβώς δέκα χρόνια, την 
1 Γενάρη του 2002, η Ελλάδα εισέρχετο επισήμως στην ΟΝΕ και έμπαινε στις ράγες του ευρώ.
Το «
κοινό μας νόμισμα», όπως έλεγε τότε ο Σημίτης, το ευρώ, ήταν γεγονός!
Ένα γεγονός που αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως αφορμή ώστε ο δημόσιος βίος να κατακλυσθεί από μια ανελέητη προπαγάνδαπου ως συνήθως επιδιώκει να παρουσιάσει το συμφέρον της πλουτοκρατίας σαν «εθνικό» και πολύ περισσότερο σαν «λαϊκό» συμφέρον…
Το τι ειπώθηκε εκείνες τις ημέρες από πολιτειακούς και πολιτικούς παράγοντες, από τα κόμματα και απ’ όλο το θίασο των «αστέρων» του «ευρωμονόδρομου», δεν περιγράφεται.

Οι μεγαλοστομίες τους, τα ψέματα, οι υποσχέσεις τους για το βίο τον ανθόσπαρτο που ανέμενε τάχα τον ελληνικό λαό, συναγωνίζονταν σε γελοιότητα την αντιεπιστημονικότητα των «αναλύσεών τους» περί «θαλερής ΕΕ» και σε ρηχότητα τον πάλαι ποτέ ντόπιο μαυρογιαλουρισμό.
Το τι συνέβη πραγματικά στην ΕΕ, στην Ευρωζώνη και στον καπιταλιστικό κόσμο εν γένει, το τι έχει υποστεί ειδικά ο ελληνικός λαός αυτά τα δέκα χρόνια που πέρασαν, το πού κατέληξαν εκείνα τα «ευρω-παραμύθια» είναι σε όλους γνωστά.

Η απάτη του ευρώ, το ανύπαρκτο χρέος και η κατάλυση του Συντάγματος

Δ. Κ. ΜΟΣΧΟΣ, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης

Ο λαός έχει ξεσηκωθεί. Διαμαρτύρεται, φωνάζει, ζητά να μη του πιουν το αίμα και απλά να κάνει τις απαραίτητες θυσίες, στα όρια του ανεκτού, για να αποπληρώσει τα χρέη του. Τα χρέη τα οποία δημιούργησε ¨τρώγοντας¨ τα λεφτά των εργατικών και συνετών ευρωπαίων εταίρων του, οι οποίοι ξαφνικά διαπίστωσαν ότι η Ελλάδα έχει χρέος που δεν ξεπληρώνεται και πρέπει να … χάσει την εθνική της κυριαρχία με το ξεπούλημα ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας στους … ξένους.
Αυτό όμως που δεν γνωρίζει ο μέσος ξεσηκωμένος έλληνας, ο μέσος εξεγερμένος ευρωπαίος των νοτίων κυρίως χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης και ο μέσος δυτικό – βόρειο ευρωπαίος, που βρήκε την ευκαιρία να εμπαίξει τον έλληνα και τους πολίτες από τις λεγόμενες PΙIGS χώρες (με υψηλό δημοσιονομικό χρέος) είναι ότι:

Δεν είναι ταινία αυτό που ζούμε


*Από το site του  Καρτέσιου *
____
Ε, ορίστε, άντε γράψε τώρα κι άντε σχολίασε. Τι να πεις; Διαβάζω στο φύλο της εφημερίδας «ΑΥΓΗ» με ημερομηνία 25/12/11, άρθρο με τίτλο «Για μία από τις πολλές συντάξεις του» και υπογραφή Δ.Χ., τα εξής ενδιαφέροντα για τον κ. Παπαδήμο.
«Ψάχνοντας διάφορα στο Διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μια ερώτηση του Γιάννη Βαρουφάκη προς τον κ. Λουκά Παπαδήμο. Συγκεκριμένα: “Αν ο κ. Παπαδήμος πραγματικά πιστεύει ότι εμείς οι Έλληνες πρέπει να δράσουμε με γενναιότητα, αποδεσμευόμενοι από τα κεκτημένα μας, τον καλώ να δώσει το παράδειγμα. Πώς; Παραιτούμενος από τη θέση του καθηγητή που κατέχει στο Τμήμα μου, σε κατάσταση αναστολής για πάνω από δέκα χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προσλάβουμε έναν νέο επιστήμονα για να διδάσκει τους φοιτητές μας. Μπορεί να χάσει ένα ευτελές μέρος της σύνταξής του, όμως με αυτή την κίνηση θα καθιστούσε πειστικότερες τις προτροπές του προς τους υπόλοιπους.”

Επειδή το θέμα ήταν σοβαρό, τηλεφώνησα στον κ. Βαρουφάκη για να διασταυρώσω την ακρίβεια της πληροφορίας που είχα εντοπίσει. Μου την επιβεβαίωσε και με πληροφόρησε πως τελικά ο κ. Παπαδήμος συνταξιοδοτήθηκε εφέτος, κρατώντας τη θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κενή για 13 ολόκληρα χρόνια, ώστε να εξασφαλίσει τη σύνταξη, μία από τις πολλές συντάξεις που θα έχει όταν με το καλό αποσυρθεί».