#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Μπάνκερ Ρόι: Μαθαίνοντας από το ξυπόλητο κίνημα

Πόλεμος


Ποια είναι επι τέλους η περιβόητη "κυβέρνηση Παπαδήμου" που καλείτε τους πάντες να την στηρίξουν;
Γιατί δε λέτε πως  μιλάτε για την κυβερνηση μαύρου μετώπου των 3 κομμάτων που ψήφισαν το μνημόνιο που μας έφερε εδώ; Του μνημόνιου που Έλληνες και ξένοι ειδικοί θεωρούν πλέον οτι απέτυχε ολοκληρωτικά να "ρυθμίσει" και να επανακινήσει την οικονομία, του μνημόνιου που απορρίπτει ολοκληρωτικά και μισεί κυριολεκτικά ο λαός.
Παρ' όλα αυτά επιμένετε.
Στην παραπέρα εξαφάνιση όσων έχουν απομείνει. Στην αύξηση των στρατιών ανέργων και φτωχών. Στη συνέχιση του κλεισιματος μικρομάγαζων κι επιχειρήσεων. Στο τελικό και ολοκληρωτικό γκρέμισμα της κοινωνίας με μόνο "κέρδος" την πιθανή βελτίωση κάποιων αριθμών μετα από 10-15 χρόνια που δεν θα έχουν κανένα νόημα για μας.

Γιατί η αριστερά αποκαλεί τον κοινοβουλευτισμό αστική δημοκρατία;

Εντάξει. Το γιατί οι αστοί και οι παρατρεχάμενοί τους  αποκαλούν τονκοινοβουλευτισμό Δημοκρατία ή αστική Δημοκρατία κλπ μπορεί να το καταλάβει ο καθένας. Το γιατί  όλοι οι συστημικοί ολιγάρχες ( οι στρατιωτικοί Απριλιανοί και οι μετέπειτα πολιτικοί)  επιλέγουν να αποκαλούν  Δημοκρατία τα ολιγαρχικά συστήματά τους, είναι κατανοητό.



Το ακατανόητο όμως εκ πρώτης όψεως (αλλά όχι ανεξήγητο) βρίσκεται στο γεγονός ότι και η αριστερά υιοθετεί ακριβώς τους ίδιους χαρακτηρισμούς με αυτούς των  αστών (αστική δημοκρατία, κοινοβουλευτική δημοκρατία, αντιπροσωπευτική δημοκρατία, δημοκρατία, έμμεση δημοκρατία) για να αποδώσει την ουσία του πολιτικού συστήματος του κοινοβουλευτισμού.

Πως λοιπόν είναι δυνατόν η αριστερά να αποκαλεί αστική δημοκρατία δηλαδή αστικής μορφής δημοκρατία (ήτοι  ότι ο κοινοβουλευτισμός  είναι στην ουσία δημοκρατία αλλά αστικής μορφής) ένα άκρως ολιγαρχικό σύστημα και να οδηγεί σε μεγάλο αποπροσανατολισμό και σύγχυση τη συνείδηση των εργαζομένων;

«Οι ηγέτες της χώρας έχουν καταντήσει γελοίοι»


Του Σταύρου Χριστακόπουλου
«Ευρώ με θυσίες ή δραχμή και καταστροφή». Το μόνιμο«δίλημμα», ελλείψει άλλου που να πείθει έστω και μωρά, επιστρέφει συνεχώς. Επιστρατεύεται όλο και συχνότερα, κάθε φορά που βρίσκεται μπροστά μας ένα νέο «πακέτο» σκληρών υφεσιακών και καταστροφικών της οικονομίας μέτρων, εν όψει ενός ακόμη σκληρότερου «μνημονίου», εν όψει της άνευ όρωναποδοχής της ελεγχόμενης πτώχευσης. Θα επανέρχεταιδιαρκώς. Μέχρι που να μην πείθει πια κανέναν.

Οι περισσότεροι το εκλαμβάνουν ως έναν εκβιασμό που καθηλώνει την κοινωνία. Μόνο που τελευταία δεν μοιάζει τόσο με εκβιασμό όσο με παιχνίδι απόδοσης ή μετάθεσης ευθυνών.

Έτσι λοιπόν για τη σχεδιαζόμενη πτώχευση δεν θα φταίνε όσοι μας πέταξαν στον γκρεμό, αλλά οι «διαρθρωτικές αδυναμίες», η «μεταρρυθμιστική» απροθυμία, οι κοινωνικές αντιδράσεις και όλα όσα παρόμοια ακούμε και διαβάζουμε τόσο καιρό. Όλα και όλοι εκτός από τους αυτουργούς του εγκλήματος. Και ιδού τα... πειστήρια:

Προς τους Έλληνες που είναι και θέλουν να παραμείνουν ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Μας εμποδίζουν να συναντηθούμε σε μια μεγάλη ενότητα και να γίνουμε μια πρωτοφανής δύναμη , όλες οι διαιρέσεις, σε κόμματα, τάξεις, επαγγελματικές ομάδες, συντεχνίες, έθνη, φυλές, θρησκείες και ιδεολογίες. Παραμερίζουμε ό,τι μας χωρίζει. Λέμε όχι στο καταστροφικό και ψεύτικο «διαίρει και βασίλευε» της ολιγαρχίας , έτσι όπως το έχει στήσει στα 300 χρόνια της νεωτερικότητας της.

Σμίγουμε, με το μόνο κριτήριο που μας ενώνει και μας χαρακτηρίζει: Είμαστε άνθρωποι του κόσμου και πολίτες μιας πατρίδας. Χρειαζόμαστε ιδέες, πίστη, θέληση και μια μεγάλη απόφαση, για να δημιουργήσουμε τη δική μας δημοκρατική έξοδο, από τα αδιέξοδα που δημιούργησε μια ασήμαντη και ανίκανη τοπική και διεθνής ελίτ, με τις απάνθρωπες αξίες της, τις προτεραιότητες και τον τρόπο της.

Νταβάδες, εφημεριδώκολοι, βοθροκαναλάδες, κοκαϊνοπρωταγωνιστές, ρουφιανοδημοσιογράφοι, πουτανοπολιτικοί, μιζαρπάχτρες...

Harry Klynn
...εθνοπουλητάδες, λεβεντοχεσμένοι, ξεφτικλοκρατιστές, υπαλληλοπουσταράδες, κουλτουροκάθικα, εθνομηδενιστές, τσογλανοαριστεράντζες, ζητωπαρτιώτες, τσοντοπαπάδες, ρουφιανόμπατσοι, αναρχοπαπάρες, σκατομεσημέριδες...
βραδινομαλάκες…

ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ!!!
 

Αναζητώντας αναλογίες

Σε μια προχθεσινή εκπομπή στη ΝΕΤ, από το 1995, σε επανάληψη, για την Αλκη Ζέη της σειράς Μονόγραμμα, η συγγραφέας διηγιόταν τη ζωή της που ήταν συγχρόνως κι ένα οδοιπορικό στην νεώτερη ιστορία της Ελλάδας – κατοχή, εμφύλιος, εξορία, προσφυγιά, επαναπατρισμός, χούντα, αυτοεξορία, γυρισμός.

Είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και δυο χρόνια μετά το μνημόνιο στη χώρα μας κάποια λόγια της συγγραφέως αποκτούν άλλο νόημα.

Επισήμανση πρώτη: αναφερόμενη η συγγραφέας στην πραγματικότητα που αντίκρισε όταν έφτασε στην Τασκένδη τονίζει ότι δεν υπήρχε «ούτε μπάνιο ούτε τουαλέτα» και ότι στην αρχή όλες οι δυσκολίες την «παραξένεψαν», έκαναν να «σφιχτεί» η ψυχή της, ενώ αυτή πήγαινε πιστεύοντας ότι θα βρει «έναν επίγειο παράδεισο»

Για μερικούς θα βγεί και σε υπόθετο...


wonderjlawwall