#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Τέσσερις μαχαιριές στους ‘’αδιάφορους’’ και 2+1 σχόλια

  Παναγιώτης Μαυροειδής
Σε πολλούς ιστότοπους, διαφορετικών πολιτικών κατευθύνσεων, ειδικά στις αμπώτιδες της λαϊκής δράσης, συναντάμε ερωτήματα ή/και αναθέματα για την αδιαφορία μικρού ή/και μεγάλου μέρους του κόσμου απέναντι σε μια κοινωνική κατάσταση γεμάτη απειλές.
Η αγωνία των προβληματισμών αυτών υπογραμμίζεται με την επιστράτευση σχετικών αποφθεγμάτων από γραπτά ξεχωριστών ανθρώπων του παρελθόντος.
Τίποτα πιο φυσιολογικό. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν αυτοί που πρωτοπορούν στην αντίσταση και στην πραγματοποίηση των κοινωνικών τομών και αυτοί που ακολουθούν ή απλά αδιαφορούν. Τουλάχιστον,  όσο η πολιτική  και κοινωνική πάλη, είναι ακριβώς στοιχεία διαχωρισμού και ειδικής ενασχόλησης και όχι εκφράσεις συλλογικής κοινωνικής δραστηριότητας.
Ας δούμε ορισμένες κορυφαίες μορφές  στηλίτευσης της αδιαφορίας,  με  διαφορές αλλά και κοινά στοιχεία.

Εκβιαστικά απροπροσανατολιστικά ψευτοδιλήμματα

 Με το που μπήκε ο καινούργιος χρόνος ξανάρχισαν όλα τα σφυριά του συστήματος να χτυπάνε στο ίδιο αμόνι. Αυτό της τρομοκράτησης του ελληνικού λαού. Το ξαναείδαμε σήμερα στο μεσημεριανό δελτίο του Mega. 
Για άλλη μια  φορά προβάλλουν  το ψευτοδίλημμα. 
Δεχθείτε την εξαθλίωση σας γιατί διαφορετικά θα βγούμε απ’ το ευρώ, θα επιστρέψουμε στην δραχμή και τότε έρχονται συμφορές, καταστροφές …  
Μόνο τους Νεφελίμ δεν επικαλέστηκαν ότι θα ρθουν να μας υποδουλώσουν.

«Στο πρώτο τρίμηνο του 2012 θα κριθεί αν θα παραμείνει ή όχι  η Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας είτε θα αποχωρήσουμε γυρνώντας δεκαετίες πίσω. 
Σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ η χώρα θα γυρίσει  20 με 25 χρόνια πίσω», μας είπε ο πρόεδρος της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών,  Βασίλης Ράπανος, που ζήτησε κι αυτός ολόπλευρη στήριξη στην κυβέρνηση Παπαδήμιου να ολοκληρώσει το φρικιαστικό έργο της με θύμα τα λαϊκά στρώματα.

Παιδιά ενός κατώτερου Θεού

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

«Αρνούμαι μέχρι θανάτου να αγαπήσω αυτόν τον κόσμο,
όπου υπάρχουν παιδιά που βασανίζονται»
Αλμπέρ Καμί.
500 εκατομμύρια παιδιά με 1 δολάριο την μέρα!
20 εκατομμύρια παιδιά στην Ε.Ε. στη φτώχεια!
Ο Άγιος Βασίλης για μια ακόμη χρονιά δεν …έρχεται για όλα τα παιδιά και αποδεικνύεται «σκέτη λέρα» για εκατομμύρια παιδιά ενός κατώτερου …θεού σε όλο τον κόσμο που στερούνται ακόμα και το δικαίωμα στη ζωή. Παιδιά που εξαιτίας της φτώχειας είναι ευάλωτα σε κάθε είδους κακοποίηση και εκμετάλλευση, που πεθαίνουν από πείνα , αρρώστιες και πόλεμο, που γίνονται θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, κακοποιούνται, αποκλείονται από την εκπαίδευση. 195 εκατομμύρια παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο, κάτω των πέντε ετών είναι καχεκτικά. Περίπου το 40% ή 500 εκατομμύρια παιδιά αγωνίζονται να επιβιώσουν με μόλις ένα δολάριο τη μέρα!
Και όμως, σύμφωνα με την UNICEF, από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα υπήρχε η βεβαιότητα ότι η φτώχεια θα μπορούσε να ξεπεραστεί από ένα συνδυασμό οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικών δαπανών τουλάχιστον στα πλουσιότερα κράτη. Η πραγματικότητα χλευάζει μια τέτοια εκτίμηση. Οι «μικροί άθλιοι σε ολόκληρη την Ε.Ε. υπολογίζεται ότι σε σύνολο 100 εκατομμυρίων παιδιών και νέων έως 18 ετών, τα 20 εκατομμύρια (εναντι 17 στις αρχές της δεκαετίας!) αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας κι ας είχε κηρυχθεί το 2010 ευρωπαϊκό έτος για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Κ. Παπούλιας: Από Τελετάρχης ..κομματάρχης της δεκαετίας του '50 (Βίντεο)

Ο Παπούλιας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια «μαριονέτα με προφίλ» που τον βάζουν να παίζει ντόπια και ξένη πλουτοκρατία όποιον ρόλο θέλουν κάθε φορά. Μέχρι τώρα είχε αναλάβει τον ρόλο του Τελετάρχη αλλά φαίνετε οι τελευταίες αποδοκιμασίες που δέχτηκε στην παρέλαση της 28ης Οκτώβρη τον αναβάθμισαν σε ρόλο .. κομματάρχη.
(Αν θυμάστε ο «δημοκράτης» και «αντιστασιακός», κατά δήλωση του Παπούλιας είχε «δακρύσει», στην παρέλαση γιατί «πληγώθηκε» από την «λαϊκή λατρεία» που του αποδόθηκε. Φυσικά ο «ευσυγκίνητος» πρόεδρος της δημοκρατίας δεν είχε κανένα πρόβλημα να ορκίσει τέσσερις καραμπινάτους φασίστες ως υπουργούς στην δοτή κυβέρνηση Παπαδήμα που επέβαλαν οι διεθνείς τραπεζίτες και η ντόπια αστική τάξη).

Φέτος θα φορεθεί το...κόκκινο!!

Παπαδήμος-Καμίνης: σαράντα λεπτά σόου πάνω στη απόγνωση των πεινασμένων


κύριε παπαδημο, 40 λεπτά κοντά στους πεινασμένους για να ξεχάσουμε ποιοι δημιούργησαν τις στρατιές ανέργων, αστέγων και εξαθλιωμένων;                            

Βρέθηκα στη γιορτή αγάπης στο Ρούφ που ορθώς οργάνωσε ο Δήμος της Αθήνας με τον ΚΥΑΔΑ για να δώσει ένα αξιοπρεπές γεύμα και λίγη ζεστή καρδιά στους αστέγους και πεινασμένους της πόλης. Τα χρειάζονται άλλωστε καθημερινά και τους λείπουν γιατί στο πάγκο των περικοπών των Μνημονίων οι δαπάνες για άστεγους μετράνε ψίχουλα για περιστέρια. Φρόντισαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου να περικόψουν κατά 15% τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους για τους Δήμους ώστε να αδυνατούν σήμερα να προσφέρουν φροντίδα σε χιλιάδες άστεγους και πεινασμένους που γεννάει η πολιτική τους. 

Το πρόβλημα των αστέγων είναι οξύτατο καθώς άνεργοι, απολυμένοι και νεόπτωχοι είδαν να αδυνατούν να πληρώσουν νοίκι η την δόση της Τράπεζας και έχασαν το σπίτι τους. Ελάχιστοι βρήκαν λύση μέσω υπηρεσιών πρόνοιας του κράτους η του Δήμου Αθήνας, ο οποίος μάλιστα φρόντισε παραμονές Χριστουγέννων να ξεριζώσει τα παγκάκια της Κλαυθμώνος όπου κοιμόντουσαν κάποιοι άστεγοι χωρίς να τους πάει οπουδήποτε για να έχουν ένα καταφύγιο. Και όλα αυτά για ένα κυλικείο της Τεχνόπολις Α.Ε. που κάνει τζίρο ένα πενηντάρι-εξηντάρι την ημέρα! 

Το δόγμα του σοκ

Ου γαρ έρχεται μόνο

Ου γαρ έρχεται μόνο... το νέο έτος,


 κουβαλά και όλα τα σκατά του προηγούμενου

και δεν κάνουμε τίποτα να καθαρίσουμε τον κόπρο του κοινοβουλευτισμού...

Απαλλοτριώστε τη Deutsche Bank και ΣΙΑ


Ρεπορτάζ από τη Γερμανία

«Τι είναι καπιταλισμός; Ένα σύστημα όπου η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου δουλεύει για να πλουτίζουν λίγοι… Μην ακούτε τους «επενδυτές» που λένε: “Έβαλα τα λεφτά μου να δουλέψουν.” Δεν είναι τα λεφτά που δουλεύουν, αλλά τα εκατομμύρια οι άνθρωποι… 

Ο ιδιωτικός πλούτος είναι ληστεία. Γιατί κανείς στον κόσμο δε μπορεί να ισχυριστεί ότι δούλεψε τόσο πολύ, ώστε ν΄ αποκτήσει 1 δις ευρώ. Πολλοί άλλοι άνθρωποι δούλεψαν γι΄ αυτό… Όσο για την κερδοσκοπία, είναι όπλο μαζικής καταστροφής.

Ξεκινώντας απ’ όποιον σπεκουλάρει με τα τρόφιμα και οδηγεί ανθρώπους στην πείνα, οι σπεκουλαδόροι πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Ο απορρυθμισμένος κόσμος των τραπεζών είναι μια τάξη ανελευθερίας. Εμείς παλεύουμε για μια τάξη ελευθερίας.»

Mια πολύ αποκαλυπτική ιστορία....


Τέσσερα αεροσκάφη Airbus που αγοράστηκαν 560 εκ. ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο - δηλαδή τα πληρώσαμε ΕΜΕΙΣ - πουλήθηκαν , ελαφρώς μεταχειρισμένα 65 εκ. ευρώ.... και μάλιστα πουλήθηκαν σε επιχειρηματία, που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη. 
 
 Το καλό ξεκινάει τώρα.
  Ο εν λόγω επιχειρηματίας που έδωσε τα 65 εκ. ευρώ.. έχει απλήρωτους τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις του εδώ και μήνες.
Απειλεί δε, ότι αν δεν δεχτούν θεαματικές μειώσεις μισθών, θα τους απολύσει όλους.
 
 ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ, γιατί ο κόσμος σας έβριζε, την ώρα που σας έβλεπε να εκφωνείτε το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα σας;.
http://listonplace.blogspot.com/

ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ Μ΄ ΑΚΟΥΣ;ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΨΑΡΑΔΑΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΖΟΡΜΠΑ

Ο Σλάβο Ζιζεκ καλωσορίζει το 2012 στέλνοντας μήνυμα αγώνα από το Deutsche Welle

Από το Media Center της Deutsche Welle 
Αλλά πρώτα, άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν βγει στους δρόμους για να απαιτήσουν αλλαγή.
Μιλάμε με έναν προοδευτικό διανοητή για το φαινόμενο.
Ο Slavoj Zizek είναι ένας αιρετικός («provocateur»). Καλείται να «κόψει τα… καρύδια του καπιταλισμού» προς όφελος μιας νέας μορφής κοινωνικής οργάνωσης. Και θέλει να δώσει τη θεωρητική υπόσταση του κλιμακούμενου διεθνούς κινήματος διαμαρτυρίας.
«Είναι ώρα για μια νέα αρχή» λέει, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
«Οι κοινωνίες μας επιστρέφουν ολοένα και περισσότερο σε μια λογική απαρτχάιντ: Υπάρχουν άνθρωποι που είναι μέσα, υπάρχουν άνθρωποι που είναι έξω.
Όλο αυτό νομίζω πως σιγά-σιγά προσεγγίζει ένα σημείο μηδέν, όπου οι βασικές συντεταγμένες των κοινωνιών μας, των ελευθεριών μας κλπ δυνητικά απειλούνται».
«Το να «ξεφορτωθούμε» τη δημοκρατία θα μπορούσε να είναι λύση;».
«Όχι, αλλά η δημοκρατία θα πρέπει να επαναθεμελιωθεί, διαφορετικά θα γίνει απλά παρωχημένη (σ.σ. ξεπερασμένη, απαρχαιωμένη)».

Η προλεταριακή επανάσταση στην ημερήσια διάταξη (κείμενο διαλόγου)

Όσο βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση και η ύφεση, όσο εντείνονται τα αδιέξοδα της αστικής πολιτικής, όσο μεγαλώνει η εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται η αδήριτη αναγκαιότητα ύπαρξης και εφαρμογής προλεταριακής πολιτικής που θα οδηγήσει στην απόκρουση της επιθετικότητας του κεφαλαίου και στην επαναστατική έξοδο απ’ την κρίση.
Αν θέλουμε να μιλήσουμε για την χάραξη επαναστατικής πολιτικής, κρίσιμο ζήτημα για τον προσδιορισμό των άμεσων στόχων αποτελεί η σωστή ανάγνωση και ανάλυση της περιόδου που διανύουμε.

Μία πόλη κοιμάται στους δρόμους!


Πρωτοφανείς διαστάσεις έχει πάρει το φαινόμενο των αστέγων στην Αθήνα και τα άλλα αστικά κέντρα. Σε 20.000 υπολογίζονται σήμερα οι άνθρωποι που κοιμούνται στον δρόμο, σε εγκαταλειμμένα σπίτια ή σε άδειες αποθήκες. Πολύ περισσότεροι βρίσκονται μόλις ένα βήμα πριν την τραγική αυτή κατάσταση. Νοικοκύρηδες, μόλις χτες, φτάνουν στην απόλυτη εξαθλίωση λόγω της κλιμακούμενης ανεργίας, των ανύπαρκτων ή συρρικνωμένων εισοδημάτων. Είναι ο Παναγιώτης, ο Λεωνίδας, ο Λάμπρος. Ανθρωποι του μεροκάματου. Κάποιοι με σπουδές, άλλοι με οικογένεια. Ελληνες «νοικοκυραίοι» που έμεναν στο νοίκι, ή πλήρωναν στεγαστικό. Η κρίση και η ανεργία τούς χτύπησε αλύπητα. Σήμερα είναι οι «νεο-άστεγοι». Η νέα γενιά του δρόμου…

Δεκάρα δεν δίνω....

Δεκάρα δεν δίνω για τα μηνύματά τους. Τις "ευχές" τους...
Για τις δήθεν ευαισθησίες τους και το κοινωνικό/επικοι-
νωνιακό τους προφίλ... 
Για το (υποκριτικό) τους ενδιαφέρον για τους Ανθρώπους.
Την Πατρίδα.
Με αηδιάζει να βλέπω έναν "πρωθυπουργό"/σκληρό τραπε-
ζίτη/άνθρωπο των τοκογλύφων...να "επισκέπτεται" άστε-
γους και πεινασμένους.

Χρόνια μας πολλά με ένα : ¨ΟΡΣΕ – στην ξένη και ντόπια πολιτική – οικονομική εξουσία – στην νέα κατοχή !

"του "ΝΤΑΝΤΟΝ" 


Η ελληνική νεολαία αποστρέφεται την αντιλαϊκή – προδοτική πολιτική εξουσία, ξέρει το μέλλον είναι δικό της

ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ – ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΧΟΛΙΑΣΑΝ ΟΥΤΕ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ¨Μ.Μ.Ε.¨ - ΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΞΕΝΗΣ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ¨ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ¨

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - 2011 - Η - ΔΕΥΤΕΡΗ- ¨ ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ...¨

Το...2012!!


Πάρε-πάρε, εδώ τα καλά όπλα, τα Αμερικάνικα

Το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο στις ΗΠΑ συνεχίζει το «πάρτι», καθώς τα κέρδη της διαχείρισης της κρίσης με το Ιράν είναι τεράστια. Τα σενάρια αμερικανικής ή ισραηλινής επίθεσης για την καταστροφή των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων και ο φόβος αντιποίνων, ιδιαίτερα στα γειτονικά αντιδραστικά καθεστώτα, συμμάχους των ΗΠΑ, γεμίζουν τα ταμεία των πολεμικών βιομηχανιών και των γιγαντιαίων εταιρειών ενέργειας.

Η νέα επιτυχία αφορά την συμφωνία που υπέγραψαν οι ΗΠΑ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για την πώληση στρατιωτικού εξοπλισμού ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο πλαίσιο της ενίσχυσης της άμυνας των εταίρων της Ουάσινγκτον που βρίσκονται κοντά στο Ιράν.

Δεν συνεννοούμαστε, κύριε πρόεδρε

"Αισθάνομαι ότι με την κυβέρνηση Παπαδήμου επικρατεί ύφεση, έχει κατακαθίσει ο κουρνιαχτός"... "Αφού ένας τεχνοκράτης σαν το κ. Παπαδήμο εμφανίζεται αισιόδοξος, θα πρέπει αυτή την αισιοδοξία να την συμμεριστούμε"..."Ήρθε η ώρα αποφασιστικών αλλαγών στη λειτουργία του ελληνικού κράτους"...

Τα παραπάνω λόγια ξεστόμισε ο πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας, πρωτοχρονιάτικα. Άλλα τα είπε κατά την συζήτηση που είχε με δημοσιογράφους κι άλλα τα συμπεριέλαβε στο πρωτοχρονιάτικομήνυμά του προς τον ελληνικό λαό.

Όταν οι καπιταλιστές έχουν στρατηγική σκέψη…

Σχολιάζει ο Μιχάλης από την Ορμή και Θύελλα
Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα όλοι κατηγορούν το ελληνικό κράτος σαν “μπάχαλο”. Δεν έχουν βέβαια άδικο. Ωστόσο, οι κατηγορίες αυτές, πολλές φορές, βρίσκονται υπό την κηδεμονία σχολίων υπέρ του “ιδιωτικού τομέα” και η κατάληξη τότε είναι έκκληση για την “απελευθέρωση” και “ενίσχυση” του ιδιωτικού τομέα. Δυστυχώς, με συστηματικό τρόπο έχει από όλους υποβαθμιστεί η απαράδεκτη κατάσταση του ιδιωτικού τομέα, του τομέα των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Σε πολλές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, ίσως στη πλειοψηφία, επικρατούν τα ίδια “μπάχαλα” με τον δημόσιο τομέα και ακόμη χειρότερα. Στην συντριπτική πλειοψηφία των ιδιωτικών επιχειρήσεων υπάρχει επίσης απουσία οποιασδήποτε στρατηγικής σκέψης, πλην της στενής επιδίωξης κέρδους και επίσης αναξιοκρατία. Η ανομία είναι δε καθεστώς. 

Αξίζεις ό,τι διεκδικείς!


Αξίζεις ό,τι διεκδικείς βάλτο στο μυαλό σου!
Το βλέμμα του αφεντικού και το βλέμμα του συναδέλφου σου,
το βλέμμα του γείτονα και το βλέμμα του περαστικού,
το βλέμμα του συντρόφου και το βλέμμα του παιδιού σου.


Αξίζεις ό,τι διεκδικείς, κατάλαβέ το!
Η ζωή δεν είναι ωραία. Έχει πόνο, πολύ πόνο, αδικία και θλίψη.
Ωραία την κάνεις εσύ με τους αγώνες που τολμάς,
με την προσπάθεια που δεν εγκαταλείπεις, με τις στιγμές που κερδίζεις.

Αυτοκτόνησε τη μιζέρια και την ηττοπάθεια μέσα σου.
Και στην πολιτική και στην κοινωνία και στις ανθρώπινες σχέσεις.

Αξίζεις ό,τι διεκδικείς, συνειδητοποίησέ το!

 

Σκληρή χρονιά


Του Δημήτρη Μυ
Δε χρειάζονται πια ούτε  εξειδικευμένες γνώσεις, ούτε μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί κανείς ότι το 2012 θα είναι μια σκληρή χρονιά δοκιμασίας. Τα πρωτοσέλιδα των Κυριακάτικων εφημερίδων μοιάζουν με καζαμίες που περιγράφουν μια αναπόφευκτη επερχόμενη καταστροφή.
Παρ όλα αυτά, τα ερωτήματα που τίθενται στη δημόσια πολιτική συζήτηση δεν έχουν να κάνουν με την αναζήτηση λύσεων και διεξόδου. Αυτοί που κυβερνούν ή φιλοδοξούν ότι θα κυβερνήσουν  τον τόπο μοιάζουν να ασχολούνται  μόνο με το πότε θα ξεσπάσει η καταστροφή, με ποιον τρόπο και ποιος θα επωμιστεί το βάρος και το κόστος να τη διαχειριστεί.

...για "επαναστατικά πνεύματα" που αγαπούν την Κούβα και την Λατινική Αμερική

Είναι που δε χωρώ στα δικά μου όρια...


Ζούμε σε πολύπλοκους και ψεύτικους καιρούς, που μας επιβάλλονται ετσιθελικά...
Λένε οτι ο λαός έχει πάντα τους ηγέτες που τον αντιπροσωπεύουν και που του αξίζουν.. ΌΧΙ! .. Αυτός ο λαός δεν αποτελείται απο αλήτες, καιροσκόπους και τυχοδιώκτες.. ούτε απο έπαγγελματίες απατεώνες διεφθαρμένους.. ούτε απο καταχραστές της εμπιστοσύνης και δουλοπρεπείς προδότες...

Η Ελληνική κοινωνία, στη συντριπτική της πλειοψηφία, αποτελείται απο.. "ηλίθιους ρομαντικούς", εκφραστές του φιλότιμου, ευκολόπιστους, που νοιάζονται και ενδιαφέρονται για τον διπλανό τους, που σπεύδουν και βοηθούν, με ό,τι έχει και δεν έχει ο καθένας, τον συνάνθρωπο και κάθε ανθρωπιστικό σκοπό, όποτε καλείται να το κάνει, και ανταποκρίνεται αξιοθαύμαστα και θεαματικά σε διάφορους.. τηλεοπτικούς μαραθώνιους!..

Καλή Λευτεριά το 2012


Αποτυχημένοι ακόμη και σαν Γκέμπελς!

"...Μακριά από τις τηλεοπτικές κάμερες, στις οποίες δεν επετράπη η είσοδος, οι κ.κ. Παπαδήμος, Καμίνης και Καψής μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα...."' 'ή η αλήθεια των μνημονίων σαν το κατάμουτρο ψέμα τους.

“…Μακριά από τις τηλεοπτικές κάμερες, στις οποίες δεν επετράπη η είσοδος, οι κ.κ. Παπαδήμος, Καμίνης και Καψής, παρακάθησαν στο γεύμα, συνομιλώντας και ανταλλάσσοντας ευχές για καλή χρονιά με τους αστέγους και απόρους, από τους οποίους άκουσαν αιτήματα για ενίσχυση των προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας…”

‘Ετσι έγραφε ακριβώς -και από εκεί αντέγραψα την είδηση για την ανάρτηση στο προσωπικό μου μπλογκ-το ΔΟΛιο* in.gr*. Να σημειωθεί ότι ο φυτευτός και εγκάθετος Παπαδήμος συνοδευόταν από τον πρώην διευθυντή της ναυαρχίδας του ΔΟΛ -και τώρα με τη σειρά του κι αυτός εγκάθετος -Υπουργό Προπαγάνδας Παντελή Καψή.

Οι αστεακές καταβολές των οικονομικών κρίσεων

του Ντ. Χάρβεϊ Ντ. Χάρβεϊ
 Στο συγκεκριμένο κείμενο του Ντ. Χάρβεϊ είχαμε αναφερθεί στα πλαίσια της δημοσίευσης της εργασίας του Θ. Ανδρίτσου Το Πάρκο Ναυαρίνου και η Πλατεία Συντάγματος. Μια συζήτηση για τον κομμουνισμό, όπου σημείωνε τα εξής: “Ποιος ο ρόλος της πόλης και του δημόσιου χώρου, στη προσπάθεια της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, στην προσπάθεια για τις νέες νικηφόρες κομμούνες; Για άλλη μια φορά θα προτείνω τη σκέψη του Χάρβεϊ (…) Και αναρωτιέται θριαμβευτικά ο Χάρβεϊ: Γιατί δεν μπορούμε να αντιληφθούμε και την πόλη ως σύνολο και τα υποκείμενα που παράγουν την αστικοποίηση σαν δημιουργούς κοινωνικού πλούτου των οποίων η υπεραξία καρπώνεται από το κεφάλαιο; Και γιατί να μην αντιληφθούμε το δικαίωμα στην πόλη σαν την αναζήτηση του ελέγχου σε αυτό που η εργατική τάξη έχει παράξει; Στο σημείο αυτό ο Harvey συναντά τον Hardt και τον Negri, για να τους υπερβεί.”
Σήμερα, έχουμε τη χαρά να αναδημοσιεύσουμε ένα πρώτο τμήμα (θα ακολουθήσουν και τ’ άλλα…) του κειμένου του Χάρβεϊ, όπως δημοσιεύθηκε στο red notebook σε μετάφραση του Γιώργου Σουβλή. Το κείμενο του Χάρβεϊ πρωτοδημοσιέυθηκε στην πολύ ενδιαφέρουσα ετήσια έκδοση του περιοδικού Socialist Register, που για το 2012 κυκλοφόρησε με τη θεματική “The Crisis and the Left” (στα περιεχόμενα συναντάει κανείς και το άρθρο του Κώστα Λαπαβίτσα “Default and exit from the eurozone: a radical left strategy“. Με την ευκαιρία δημοσιεύουμε σήμερα στη Λέσχη τον Πρόλογο του περιοδικού των Leo Panitch, Gregory Albo, Vivek Chibber που μπορεί να βρεθεί στα αγγλικά εδώ.
Τα συμβατικά οικονομικά αντιμετωπίζουν συνήθως την επένδυση στο δομημένο περιβάλλον όπως και την αστικοποίηση, ως δευτερεύουσας σημασίας ζητήματα σε σχέση με τις σημαντικότερες υποθέσεις που ενυπάρχουν σε ένα είδος φανταστικής ενότητας που ονομάζεται «εθνική οικονομία»

Οι αστεακές καταβολές των οικονομικών κρίσεων (2)

του Ντ. Χάρβεϊ Ντ. Χάρβεϊ
H μαρξιστική θεώρηση

Mε την αστική θεωρία, η οποία αν δεν είναι ολότελα τυφλωμένη, στην καλύτερη περίπτωση στερείται διορατικότητας αναφορικά με το ζήτημα της σχέσης της αστικής ανάπτυξης με τις μακροοικονομικές κρίσεις, είναι πιθανό να σκεφτόταν κάποιος ότι οι μαρξιστές κριτικοί με τις περίφημες μεθόδους του ιστορικού υλισμού, θα είχαν βρει ένα εύκολο πεδίο για αυστηρή καταγγελία των διογκούμενων ενοικίων και των εξώσεων, χαρακτηριστικό αυτού στο οποίο οι Μαρξ και Ένγκελς αναφέρονταν ως δευτερεύουσες μορφές εκμετάλλευσης οι οποίες επιβάλλονται στις εργατικές τάξεις από τους εμπόρους καπιταλιστές και τους ιδιοκτήτες γης.

Χριστιανισμός, θρησκείες: Σεξισμός και όχλος




Θρησκεία: έννοια και τρόπος θέσμισης
Μιλώντας για θρησκεία αναφερόμαστε σε μια έννοια την οποία μπορούμε να εξετάσουμε μόνο εμπειρικά, διαπιστώνοντας τα στοιχεία που την απαρτίζουν, σε δύο επίπεδα:
  • Σε μια σειρά δοξασιών που προϋποθέτουν την “αυθόρμητη” αποδοχή – στοιχεία δηλαδή που δεν είναι θεωρητικής ή επιστημονικής τάξεως.
  • Σε μια σειρά θεσμών και πρακτικών μέσω των οποίων διαμορφώνεται ένα ορισμένο φαντασιακό, ένας συγκεκριμένος αξιολογικός κώδικας, μια ορισμένη διαγωγή και ηθική – στοιχεία που καθορίζονται από το νοητικό ή το θεωρητικό σύνολο της θρησκείας.