#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Η σκακιέρα του ταξικού πολέμου, το ταραχώδες 2011 – ανασκόπηση

Οι Κινήσεις στην Σκακιέρα του Ταξικού Πολέμου το Ταραχώδες 2011 – Ανασκόπηση
  Είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ιστορία κινείται με φρενήρεις ρυθμούς.  Αν αναλογιστεί κανείς την μεταβολή της κοινωνικής κατάστασης από το 2008 εώς το 2011 θα συνειδητοποιήσει ότι μια σωρεία ιστορικών γεγονότων έχουν συμπυκνωθεί σε τρία μόλις χρόνια και έχουν αλλάξει δραματικά το τοπίο, τις κοινωνικές σχέσεις και κυρίως τον τρόπο ζωής και την καθημερινότητα των προλετάριων και γενικότερα των υποτελών. Το 2011 είναι η χρονιά που θα σημαδευτεί από το σπάσιμο του κοινωνικού συμβολαίου. Πλέον οι κατώτερες τάξεις έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα με το καθεστώς, ή τουλάχιστον με την σημερινή μορφή του, και η επιβίωσή τους αναγκαστικά περνάει από πάνω του. Αυτή η ρήξη ορίζει και την αρχή της αναμέτρησης ανάμεσα στα δύο ξεκάθαρα πλέον αντίπαλα  στρατόπεδα.

Τέσσερις μαχαιριές στους ‘’αδιάφορους’’ και 2+1 σχόλια

  Παναγιώτης Μαυροειδής
Σε πολλούς ιστότοπους, διαφορετικών πολιτικών κατευθύνσεων, ειδικά στις αμπώτιδες της λαϊκής δράσης, συναντάμε ερωτήματα ή/και αναθέματα για την αδιαφορία μικρού ή/και μεγάλου μέρους του κόσμου απέναντι σε μια κοινωνική κατάσταση γεμάτη απειλές.
Η αγωνία των προβληματισμών αυτών υπογραμμίζεται με την επιστράτευση σχετικών αποφθεγμάτων από γραπτά ξεχωριστών ανθρώπων του παρελθόντος.
Τίποτα πιο φυσιολογικό. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν αυτοί που πρωτοπορούν στην αντίσταση και στην πραγματοποίηση των κοινωνικών τομών και αυτοί που ακολουθούν ή απλά αδιαφορούν. Τουλάχιστον,  όσο η πολιτική  και κοινωνική πάλη, είναι ακριβώς στοιχεία διαχωρισμού και ειδικής ενασχόλησης και όχι εκφράσεις συλλογικής κοινωνικής δραστηριότητας.
Ας δούμε ορισμένες κορυφαίες μορφές  στηλίτευσης της αδιαφορίας,  με  διαφορές αλλά και κοινά στοιχεία.

Ένας δύσκολος έρωτας: Η Αριστερά και ο κόσμος της εργασίας

H σχέση των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς με τους εργαζόμενους είναι σχέση εξωτερική, δεν είναι σχέση οργανική.
Σχέση εξωτερική επειδή οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς φαντάζονται πως η εργατική τάξη είναι ήδη συγκροτημένη και ότι η απουσία της από την πολιτική σκηνή, όπως εξάλλου και η ιδεολογική της απάθεια, οφείλονται σε ένα «έλλειμμα συνείδησης».
Στην φαντασία των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς, η εργατική τάξη είναι ένας «κοιμώμε-νος γίγαντας» του οποίου η αφύπνιση εκκρεμεί.
Αναλαμβάνουν λοιπόν, οι οργανώ­σεις της Αριστεράς, να μεταγγίσουν στις εργαζόμενες μάζες την ταξική συνείδηση που τους λείπει.
 Να εκφέρουν, επομένως, το «σωστό σύνθημα», να εκπονήσουν το «σωστό πρόγραμμα», να εφεύρουν το κατάλληλο «έναυσμα» που θα αφυπνίσει το ταξικό ένστικτο και θα το μετατρέψει σε ταξική συνείδηση. Από την ίδια αντίληψη των πραγμάτων απορρέει με φυσικό τρόπο και το σύνολο των δράσεων που ανα­λαμβάνουν οι εν λόγω οργανώσεις: τηλεοπτικές εμφανίσεις, διαφώτιση, αφισοκόλ­ληση, έκδοση αμέτρητων εφημερίδων και περιοδικών, εξόρμηση για πώληση εντύ­πων και διανομή προκηρύξεων, διαλέξεις και μαθήματα, διαδηλώσεις… Αυτή η ε­ξωτερική σχέση των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς με τον κόσμο της ερ­γασίας, όσο και αν περνάει απαρατήρητη χάρη στην δύναμη της συνήθειας, σε ο­ρισμένες περιπτώσεις γίνεται έκδηλη. Παράδειγμα: η διαμόρφωση νέων μερίδων εργαζομένων φτωχών (working poor) σε δυναμικούς κλάδους της καπιταλιστικής παραγωγής υπηρεσιών, παραμένει διαδικασία την οποία οι οργανωμένες δυνάμεις της Αριστεράς παρακολουθούν έξωθεν ως θεατές,
Διαβάστε όλο το κείμενο εδώ κοινωνικές τάξεις

Τα "εργαλεία" των ρασοφόρων, τα "θαύματα" τους, και η δικιά μας προσμονή και επιδίωξη

Καλή χρονιά, δυναμική, αγωνιστική και ανατρεπτική να έχουμε σύντροφοι/σες.

Ξεκινάμε τα πόστ της νέας χρονιάς με ερέθισμα ένα δημοσίευμα από το «Εθνος». Τιτλοφορείται «Η φάμπρικα των ιερών θαυμάτων» και έχει πρωταγωνιστή τον περιβόητο ρασοφόρο Εφραίμ. «Επί σειρά ετών ο πολυμήχανος ηγούμενος διαφήμιζε τις θαυματουργές ιδιότητες της Αγίας Ζώνης και άλλων ιερών κειμηλίων της Μονής Βατοπεδίου, τα οποία περιέφερε πρόσφατα στη Ρωσία. Σύμφωνα με τις διηγήσεις του, έχει δει να θεραπεύονται η στειρότητα και ο καρκίνος, καθώς και να επιστρέφουν παιδιά από τον... άλλο κόσμο», μας γράφει η φυλλάδα του Μπόμπολα.

ΤΡΙΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΤΟ ΒΟΛΟ

Την τελευταία του πνοή άφησε ο 49χρονος Σταύρος Σκοτινιώτης
2012-01-01 – 08:20:05

Μέσα στο πατρικό του σπίτι στην οδό Κυρίλλου στη Ν. Ιωνία άφησε την τελευταία του πνοή ο 49χρονος Σταύρος Σκοτινιώτης. Ο Σταύρος έμενε στο πλήρως εγκαταλειμμένο σπίτι του χωρίς θέρμανση, ρεύμα και νερό με μόνη παρέα του τα αδέσποτα της γειτονιάς και κανένα ποτηράκι κρασί. Τις τελευταίες τέσσερις ημέρες δεν έδωσε σημεία ζωής και οι γείτονες χθες το πρωί επισκέφθηκαν το σπίτι του, όπου και τον είδαν να κείτεται νεκρός. Ο 49χρονος είναι ο τρίτος άπορος μέσα σε ένα μόλις μήνα, που ξεχασμένος από την πολιτεία, άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στη μοναξιά.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ:
Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
Μονάχος έζησε και μονάχος πέθανε ο 49χρονος Σταύρος Σκοτινιώτης. Χθες στη 1 περίπου μετά το μεσημέρι γείτονάς του που επισκέφθηκε το εγκαταλειμμένο σπίτι του δεν μπορούσε να πιστέψει πως ο Σταύρος δεν ήταν στη ζωή.
Ο 49χρονος γιος του πιο γνωστού κουρέα στη Ν. Ιωνία του Τριαντάφυλλου Σκοτινιώτη, μετά από τις περιπέτειες που είχε στα καράβια όπου είχε μπαρκάρει, επέστρεψε στη γενέτειρά του και από τότε απομονώθηκε από τους συγγενείς τους αλλά και από τον κόσμο.

Φωτιά φουρνέλο.....

  AΠΟ ΤΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΟΥ



Η Επανάσταση δεν είναι ένα μήλο που πέφτει όταν ωριμάζει. Πρέπει να το κάνεις να πέσει... (Τσε)

«Τα μάτια μας, ελεύθερα σήμερα, μπορούν να δουν αυτό, που χθες η κατάσταση μας των αποικιακών σκλάβων μας εμπόδιζε να παρατηρήσουμε: ότι ο "δυτικός πολιτισμός" κρύβει κάτω από τη φανταχτερή του βιτρίνα μια σκηνή με ύαινες και τσακάλια»
Ομιλία στον ΟΗΕ, 1964

H καταστροφή της βιομηχανίας ζάχαρης στην Ελλάδα από την ΕΕ

Γιώργος Κάργας
Με την αναθεώρηση της ΚΑΠ το 2005 η καλλιέργεια της περιορίζεται ουσιαστικά στην λωρίδα Λονδίνου- Πράγας. Τότε έγινε συμφωνία να μειωθεί η παραγωγή στην Ελλάδα από 320.000 τόνους σε 158.000 τόνους τον χρόνο. Παράλληλα με αντάλλαγμα 87 εκ ευρώ η χώρα μας έκλεισε 2 (Λάρισα και Ξάνθη) από τα 5 εργοστάσια ζάχαρης με σκοπό τα δύο εργοστάσια που έκλεισαν να γίνουν εργοστάσια παραγωγής βιοαιθανόλης.
Συνέπεια όλων αυτών ήταν 30. 000 άνθρωποι στην βόρεια Ελλάδα να πεταχτούν στον δρόμο (αγρότες, εργαζόμενοι, κ.λ.π) αφού η καλλιέργεια από 400. 000 στρέμματα το 2006 έπεσε το 2010 στα 55.000. Παράλληλα η ΑΤΕ έχει βγάλει στο σφυρί για πώληση συνολικά την Ελληνική βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ) η οποία είναι θυγατρική της.
Να υπενθυμίσουμε ότι την ίδια περίοδο μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη και οι πωλήσεις των θυγατρικών κρατικοσυνεταιριστικών, ΣΕΚΑΠ, ΕΛΒΙΖ (Ζωοτροφές ), η ΔΩΔΩΝΗ κ.λ.π. Μνηστήρες της αγοράς της ΕΒΖ είναι μία γερμανική, μία αγγλική εταιρεία, ο Κοπελούζος με Ρώσους επενδυτές και μία γαλλική εταιρεία ενέργειας (ΒΗΜΑ 18/9/11).

1 Γενάρη 1959 η νίκη της κουβανέζικης Επανάστασης (MEMORIA VIVA!)



8 Γενάρη η είσοδος στην Αβάνα... 

Ενοχοποίηση αθώου πολίτη



Βιοπολιτική, παγκοσμιοποίηση, και καταναλωτικός καπιταλισμός...


...την κρίση, τον Έρωτα για τη ζωή, την αξίωση (και απόδοση) της δικαιοσύνης, την κοινωνική καταπίεση, τη δουλεία, την ουτοπική κοινωνία.

[...] -Η οικονομική κρίση είναι ένα επινόημα.
-Αυτό που λέμε “κοινωνία” δεν είναι τίποτα άλλο
παρά ένας μηχανισμός καταπίεσης, εξαναγκασμού & προσομοίωσης.
-Για να δημιουργηθεί η συλλογικότητα,
δεν είναι δυνατόν να δημιουργηθεί κάτω από καθεστώς “κοινωνίας”,
αλλά κάτω από καθεστώς “κοινότητας” (“Gesellschaft”).
-Ουτοπία είναι το ανέφικτο,
το οποίο, όμως, οδηγεί ιστορικά το εφικτό. [...]


ΧΡΗΜΑΤΑ: Η ρίζα όλων των κακών...

Τα χρήματα είναι απλά μια "παρέμβαση" ανάμεσα σε αυτό που κάποιος "χρειάζεται" και αυτό που είναι σε θέση να κατέχει.

- Η χρήση των χρημάτων, έχει ως αποτέλεσμα την κοινωνική διαστρωμάτωση και τον ελιτισμό, που κατά κύριο λόγο έχουν βάση την οικονομική ανισότητα.

- Οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι, χωρίς ίση αγοραστική δύναμη.

- Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σκλάβοι σε θέσεις εργασίας που δεν τους αρέσουν, επειδή χρειάζονται χρήματα απλά για να επιβιώσουν.

- Υπάρχει τεράστια διαφθορά, απληστία, έγκλημα, υπεξαίρεση, και πολλά άλλα που προκαλούνται από την ανάγκη για χρήματα. 95% όλων των εγκλημάτων σχετίζονται με χρήση χρημάτων. Τα υπόλοιπα, από νευρώσεις εξαιτίας της επιρροής στην ζωή μας της ύπαρξης του χρήματος και της έννοιας της ιδιοκτησίας...